Video e crónica da "Convocatoria contra as leis fascistas" e de apoio a Gamonal do pasado venres en Coruña

Deixamos aquí o video da mani realizado por "Galiza Contrainfo" e máis unha cronica nosa:

A convocatoria contra as leis fascistas e en solidariedade coa loita do barrio de Gamonal, celebrada o pasado venres na Coruña sorprendeu a propios e estraños cunha impresionante asistencia que pasaba longamente do medio millar de persoas. Se a anterior convocatoria de "Acción Antifascista Corunha" debutara cunha asistencia de preto de 300 persoas (Noticia AQUÍ), nesta ocasión a concorrencia a lo menos duplicou a da súa predecesora. Tamén é verdade que a solidariedade co barrio de Gamonal e a indignación provocada polos sucesos de Burgos nutriron abundantemente con participantes a protesta. Do mesmo modo que o feito de sinalar a fascistificación social, especialmente no plano lexislativo, en lugar de centrar os seus obxectivos nos "fascistas clásicos" de cabeza rapada foi todo un acerto por parte da plataforma antifascista convocante. Permitindo así que numerosos colectivos sociais, coas súas reivindicacións concretas, se unisen á protesta.

O que comezou como unha concentración fronte ao Obelisco coruñés pronto acabou por saír en forma de manifestación pola céntrica rúa Real, ante a incapacidade de pouco máis dunha vintena de antidisturbios para conter o inmenso caudal humano. Entre o estrondo dos petardos e consignas en apoio ao pobo de Burgos, contra a represión, a favor do aborto, contra o código penal, contra a audiencia nacional... ou simplemente a favor da revolución, a marcha atravesou as rúas do centro ata a praza do concello. Varios bancos foron atacados con pintura, ao igual que a subdelegación do goberno sen que o reducido número de policias puidese facer nada ao respecto.

Xunto á Igrexa de San Jorge, próxima ao edificio do concello, leuse o manifesto, quedando desconvocada a protesta. Non obstante centos de persoas, na súa maioría moi novos e co rostro cuberto, comezaron a increpar e perseguir aos madeiros, que recuaron lenta e ordenadamente polas rúas do centro. Malia algúns lanzamentos de obxectos e a un ambiente extremadamente tenso no que se respiraban as ganas de emular os sucesos de Burgos, a situación non chegou a estoupar e pouco a pouco a xente foise dispersando polo barrio de pescadería. Ao parecer, a policía aproveitou as circunstancias para cargar contra un grupo de mozos que se mantiveron belixerantes ata o final do evento.

Poucas veces se respirou en Coruña, nunha protesta desta índole, un ambiente tan proclive ao desbordamento, non obstante parece que faltou a faísca que iniciara a combustión de tanto malestar acumulado. Finalmente quedou todo nunha especie de "coitus interruptus" combativo que, esperemos, non faga se non augurar un futuro preñado de loita social.

C.R.

Leer más...

Recordatorio: Concentración e Xornadas Antifascistas na Coruña

Recordamosvos a convocatoria para este fin de semana dunhas Xornadas Antifascistas. Os eventos comezarán o venres cunha CONCENTRACIÓN CONTRA AS LEIS FASCISTAS, en referencia a Lei Mordaza, A lei do Aborto e demáis "xoias penais" coas que o goberno pretende devolvernos aos tempos do nacionalcatolicismo. Tamén pretende solidarizarse coa exemplar loita do pobo burgales contra os desmandos especulativos da súa clase política e empresarial. Será no Obelisco as 20:00h do día 17, quen queira pode facela súa (e presentarse coas súas propias pancartas ou reivindicacións), e este é o cartaz:

Durante todo o día seguinte, e dende as 11:00 A.M., se desenvolverán unhas Xornadas Antifascistas no C.S.O. Palavea (Rúa Río Quintas 31, na N-550 xunto a Oh! Coruña) con partidos de futbol (monta tí o teu equipo), exhibicións de boxeo, xantar vegano, charlas de Alfon e de Suso Cela, pases de vídeo e concertos de "Talleres McGiver", "La familia del Delirio", "Bitxo Bola" e máis "Kira D.J.".
Aquí tedes o cartaz:

Subido por C.R. coa información facilitada dende Acción Antifascista Coruña.
Leer más...

[Suécia] Antifascistas enfrontam-se a neonazis

Reproduzimos esta informaçom facilitada por ANA - Agência de Notícias Anarquistas:

Em 14 de setembro o partido neonazista sueco “Svenskarnas Parti” organizara umha marcha "legalizada" polo centro de Estocolmo. Esse mesmo dia milhares de pessoas também se manifestaram “pacificamente” contra a marcha. Mas nom todxs optarom por dar esse carácter "pacifista" aos protestos contra a presência dos neonazistas nas ruas de Estocolmo, e assim um grupo de antifascistas provocou confrontos em massa com partidários da extrema-direita sueca.

Xs antifascistas erguerom barricadas de latas de lixo e atacarom os neonazistas com pedras, latas, garrafas, balons de água, fogos de artifício e outros objetos. Mesmo, como se pode observar no vídeo do final desta notícia, foram registrados vários casos de combates corpo-a-corpo entre antifascistas e neonazistas.

A polícia, como sempre e em todo lugar, protegeu os neonazistas e interviu contra xs manifestantes antifascistas, usando seu aparato repressor: bombas de efeito moral, cassetetes, cavalaria montada, helicópteros,... e mesmo efetuaram algumas detençons.

Colamos um vídeo de 1'39'' que mostra esses enfrontamentos promovidos por antifascistas, nos que se podem observar alguns manifestantes neonazistas sendo golpeados e forçados a fugir:


Leer más...

[León] Movilizacións contra a apertura dunha sede do partido fascista Democracia Nacional

A implantación dunha sede en León por parte do partido fascista Democracia Nacional provocou éste pasado Mércores a reacción de rexeitamento por parte de distintos colectivos que se manifestaron no centro da cidade xuntando a máis dun centear de persoas, baixo un amplo dispositivo policial. Concentráronse ante o Nº6 da leonesa Avenida de San Marcos onde o partido fascista ten previsto ubicar o seu "Centro Social y Nacional". Ao remate do acto antifascista anunciaron unha outra movilización para o Sábado día 21(coincidindo coa inauguración do local fascista), fronte ao edificio Botines e procederon a ler o seguinte comunicado que invadiu en forma de panfleto as rúas da vila:

El próximo sábado 21 de septiembre la organización racista y nazi "Democracia Nacional" tiene previsto inaugurar un centro de reunión para diferentes grupos nazis de León en la zona más céntrica de la capital, concretamente en Gran Vía San Marcos, 6.

La sociedad leonesa nos oponemos rotundamente a la próxima apertura en nuestra ciudad de este centro, ligado al grupo neonazi capitaneado por el responsable de juventudes del partido Democracia Nacional -Pedro Chaparro-, que atacó recientemente la celebración de un acto con motivo del día de Cataluña en una librería de Madrid.

Conocemos por las experiencias en otras ciudades, como en Valladolid, donde se abrieron centros similares, las consecuencias que conllevan este tipo de centros; aumento de la violencia y las agresiones y empeoramiento de la convivencia pacífica en los barrios y zonas en los que se localizan.

Estos movimientos aprovechan estos momentos de crisis para aumentar su influencia entre los trabajadores y trabajadoras, señalando a la inmigración para canalizar el creciente descontento obrero y popular con un discurso demagógico para alentar falsas esperanzas de una salida a la crisis en la que los inmigrantes y toda la gente que no piensa como ellos, son su enemigo.

Ante esta situación, llamamos a la sociedad leonesa a no caer en su discurso y a oponerse a la apertura de este centro sumándose a las movilizaciones que se convocarán:

MIÉRCOLES 18 A LAS 20:00 CONCENTRACIÓN GRAN VÍA DE SAN MARCOS Nº 6
SABADO 21 A LAS 18:00 MANIFESTACIÓN FRENTE AL EDIFICIO BOTINES


Informa Chimo (corresponsal de Abordaxe no País Leonés)
Leer más...

[Grécia] Rapper antifascista é assassinado por neonazistas do Aurora Dourada

Notícia recebida na nossa caixa de correios enviada por agência de notícias anarquistas-ANA:



Pavlos Fyssas, um anticapitalista e antifascista de 34 anos e artista de hip hop conhecido como "Killah P" foi assassinado na madrugada desta quarta-feira (18 de setembro) por um grupo de neonazistas do partido Aurora Dourada, em Keratsini, bairro de Piraeus, Atenas.

O pai de Pavlos disse que "os amigos de Pavlos fizeram um comentário contra o Aurora Dourada em um café onde eles estavam assistindo a um jogo de futebol. Em seguida, alguém de umha mesa próxima ouviu-os e fez um telefonema. Entom neonazistas do Aurora Dourada chegaram ao local quase ao mesmo tempo que um grupo de policiais motorizados (DIAS). Pavlos tentou sair do local com seus amigos, mas foi emboscado por um outro grupo de neonazistas e rodeado por eles. Na sequência, um outro membro do Aurora Dourada que dirigia um carro parou, desceu e o esfaqueou até a morte, enquanto os agentes policiais da DIAS nom interviram. Umha moça ainda pediu-lhes para ajudá-lo mas nom fizeram nada. Só mais tarde que prenderam o suspeito".

De acordo com declaraçons de umha testemunha: "Por volta da meia-noite um grupo de 15-20 fascistas, vestidos com camisas e pantalons negros e botas militares, apareceu na rua P. Tsaldari. Durante esse tempo, “Killah P” caminhava com sua namorada e mais umha parelha quando eles foram descobertos pelos fascistas ao grito de "O que você está fazendo aqui? Você sabe que nom há lugar para você neste bairro". Os fascistas perseguiram as duas parelhas pela rua P. Tsaldari até a avenida Gr. Lampraki, onde apareceram cerca de 10 fascistas que cercaram os rapazes. Nesse momento passou um carro e parou na frente do grupo, o motorista saiu do carro e apunhalou com umha faca “Killah P” no coraçom e no abdômen. A ambulância levou 35 minutos para chegar ao local e “Killah P” foi declarado morto no Hospital Geral de Nikaia".

O nome do assassino é Georgios Roupakias (Γεώργιος Ρουπακιάς) e é descrito como um conhecido membro de extrema-direita de Pireus, do partido Aurora Dourada.

A notícia da morte de “Killah P” juntou duas centenas de antifascistas junto ao local do crime durante a madrugada e já decorrem em vários pontos da Grécia mobilizaçons antifascistas para protestar contra mais esta açom neonazista. Está marcada para as 18 horas desta quarta-feira umha concentraçom em memória de Pavlos Fyssas no local onde foi assassinado.

Mais infos e atualizaçons:

https://athens.indymedia.org/

Leer más...

Denunciado por un alcalde "socialista", é condenado por eliminar unha placa fascista en Negueira de Muñiz

Recollemos de "El Retroceso" diario libertario de Lugo e Galaxia:

Cliff Torrents, fillo dun combatente antifascista catalán, alega que quitou un símbolo ilegal

Clifford Torrents Colmans residente no concello lucense de Negueira de Muñiz, de orixe escocés, foi condenado polo Xulgado de Instrución da Fonsagrada a pagar 434,28 euros por romper unha placa franquista (50 euros de multa e o aboamento de 384,28 euros ao Concello polo valor da insignia). Contra esta resolución presentou recurso de apelación pedindo a súa absolución porque afirma que o que fixo é eliminar «un símbolo ilegal por constituír unha homenaxe a unha persoa e un réxime antidemocrático» e porque considera que «a miña acción estaba amparada por unha autorización municipal emitida polos cargos competentes do Concello de Negueira» e tamén polo articulado da lei de memoria histórica.

Este curioso episodio da historia de Negueira aconteceu en xullo do 2011. Segundo consta na sentenza, Clifford Torrents achegouse á fonte pública de Ouviaño e rompeu unha placa conmemorativa na que rezaba: «Reinando Francisco Franco y siendo alcalde D. José M. López, se inauguró esta el día 24-5-53». Fíxoo, segundo consta no fallo xudicial, despois de falar do asunto co alcalde, o "socialista" José Manuel Braña, e co concelleiro José Antonio Fernández, aínda que «sen previa autorización de ningunha Administración pública». Por iso, o rexedor denunciouno e foron a xuízo.

O maxistrado recoñece que a lei obriga as Administracións públicas a tomar «as medidas oportunas» para retirar os obxectos conmemorativos de exaltación da sublevación militar, da Guerra Civil e da represión da ditadura. Sinala que os cidadáns poden solicitar esta retirada ás Administracións, «pero non poden retiralos por se mesmos».

Na sentenza faise constar que Clifford non domina o galego nin o castelán e que isto, unido ás diferenzas entre o Dereito español e británico, «puideron orixinar en don Clifford un erro vencible sobre obrar legalmente».

Pide ao PSOE unha investigación

O xulgado deulle a razón ao Concello, pero o alcalde non quixo facer ningunha declaración ao respecto porque afirma que o fallo non é firme. Pola súa banda, Torrents recorreu e ademais enviou unha carta ao PSdeG-PSOE para pedir que investiguen «a conduta» do alcalde.

No seu recurso di que contaba con autorización municipal, aínda que de palabra, para retirar a placa. Ademais, Clifford considera unha trangallada que deba indemnizar o Concello por unha insignia que xa debía retirar. Explica que o seu valor «era negativo» e que coa súa acción, ademais de aforrar diñeiro ás arcas municipais, reconduciu ao Concello pola vía da legalidade.

Clifford naceu en Escocia en febreiro de 1953. A súa nai era de Glasgow, pero o seu pai era un combatente antifascista catalán que emigrou ao Reino Unido despois de combater na revolución española de 1936-39 e na Lexión Estranxeira Francesa. Hai uns catro anos, Clifford asentouse en Ouviaño.
Leer más...

O alcalde de Cedeira cede local a antiga organización xuvenil fascista

Se estes días falábamos das indisimuladas simpatías dalgúns cargos públicos do Partido Popular co réxime fascista, co gallo da esclarecedora perla dialéctica que o alcalde de Baralla soltou ao dicir que os represaliados do franquismo "algo farían"; agora o diario dixital "Praza" acheganos outra pequena mostra de que a "transición" española apenas chegou a "lifting": e é que o tamén popular alcalde de Cedeira cede de balde durante dez anos un albergue municipal á O.J.E. (Organización Juvenil Española), antiga organización xuvenil falangista (ARTIGO NO "PRAZA" AQUÍ).

Aínda que a organización a día de hoxe pretende deslindarse do seu pasado franquista, a súa simboloxía, as súas cores e a súa organización pseudo militar (parecida á dos Boy Scouts pero con rancio cheiro nacional) lembran claramente as súas patrióticas orixes.

De tódolos xeitos nada que realmente nos sorprenda, o verdadeiro poder non mudou de mans nin coa república, ni coa dictadura, nin nos nosos días, os netos dos que tiñan cartos daquela seguen a ter cartos agora. Pero semella que remataron os ambiguos tempos nos que tódolos chupópteros pelexábanse por ver quen se arrima máis ao centro, agora toca desempolvar os vellos recordos do desván: Rubalcaba a súa chupa de pana e os PePeros a súa camisa azul. Se a xente quere radicalidade pódense volver a sacar as vestimentas setenteiras do armario das ideoloxías. Calquera cousa con tal de que non cambie nada.

C.R.
Leer más...

A imune apologia do franquismo do PP. Os casos do alcalde de Baralha e dos cachorros valenciás

Quem isto subscreve já peitea canas desde há bem anos como para se surpreender por estes últimos casos de apologia do franquismo. Nom há nada novo nem é algo "pontoal". Fam-no a cotio e todos os dias das suas vidas porque sabem que goçam do direito a expresar-se "em liberdade" na sua democracia feita à sua medida onde "tudo ficou atado e bem atado".

Quem, na altura, ainda nom saiba que tra-la morte de Franco nom houvo nengumha mudança no que atinge aos corpos policiais, militares e judicatura, poida que manifeste estupor porque sempre lhe digeram que viviam em democracia e que a época das "dos españas" já era história. E de certo, pero nom porque a "España unaynocincuentayuna" se reconvirtera à democracia, senom porque, a mal chamada "España Republicana" (Franco também era republicano), a "España roja" tingiuo-se imediatamente de rosa misturada de azul  ao tempo que mudavam a fouce e o martelo por quantiosas subvençons e umha boa parte do doce pasteleio de cadeiras e poltronas com direito a substanciosos negocietes, esquecendo assim nas beiras aos mortos e represialiados nos quarenta anos de dictadura franquista. Silêncio e submissom em troques de dinheiro contante e bem soante para sindicalistos VIP, socioslistos e eurocomodistas.

Agora pretendem fazer-nos crêr que se escandalizam por casos como o do alcalde de Baralha (depois de anos de inhorar as bravuconadas do alcalde de Beade  ) e sorpreendem-se da impunidade das fotos dos cachorros do PP valenciá exibindo-se com símbolos franquistas, quando nunca renunciarom a eles e nunca se agocharom para exibi-los (nem os de Valência nem os de nengures) e igual estou a errar, pero eu nom me lembro de nengum julgamento por exaltaçom do franquismo (e que alguém me corrija, mas crio que nem existe essa figura penal).

Esta é a democracia na que vivemos, e vos que vos escandalizades, ides seguir votando para mante-la??

eDu
Leer más...

Comunicado do Colectivo Libertário Tahrir-ICN sobre os últimos acontecimentos no Egipto

Reproduzimos esta nota da Agência de Notícias Anarquistas -ANA- recebida na nossa caixa de correios sobre os acontecementos no Egipto e que reproduce o Comunicado (em inglês) do Colectivo Tahir-ICN (ver acá) , dado que as notícias que recebemos dos "mass merdas" som manipuladas e tergiversadas e semelham só se preocupar por "os espanhois residentes e/ou turistas" nessas terras, entanto centos de pessoas já foram assessinadas polo exército num golpe de estado sanguinhento que busca dividir a populaçom:

Os acontecimentos dos últimos dias som o último passo de uma sequencia de feitos polos quais os militares poderám consolidar o poder, apontando para a morte da revoluçom e um retorno ao passado Estado policial/militar.

O regime autoritário da Irmandade Muçulmana tinha que ser afastado. Mas o regime que o substituiu é a verdadeira face dos militares no Egito – nom menos autoritário, nom menos fascista e com certeza mais difícil de depor.

O massacre levado a cabo pelo Exército contra os apoiantes de Morsi nas praças Nadha e Raba’a deixou cerca de 500 mortos e uns 3000 feridos (os números som do Ministério da Saúde, a realidade é provavelmente muito maior). Foi um ato pré-orquestrado de terrorismo de Estado, com o objetivo de dividir a populaçom e levar a Irmandade Muçulmana a criar mais milícias para se vingarem e se protegerem. Isto, por sua vez, vai permitir que o exército considere que todos os islamitas som terroristas e criar um “inimigo interno” no país, fazendo com que o exército mantenha o regime militar num estado permanente de emergência.

Os militares perseguem hoje a Irmandade Muçulmana, mas vam perseguir também qualquer um que se atreva a criticá-los amanhã. O exército já declarou o estado de emergência pelo período de um mês, dando à polícia e aos militares poderes excepcionais e impôs o toque de recolher obrigatório em muitas províncias de 6 – 7 horas, pelo mesmo período de tempo. Isto dá ao exército via livre para reprimir qualquer dissidência. É um retorno aos dias antes da revoluçom, quando a lei de emergência estava em vigência desde 1967 e que permitiu uma ampla repressom e negaçom das liberdades.

O caráter do novo regime é claro. Apenas alguns dias atrás 18 novos governadores foram nomeados, a maioria dos quais saiu das fileiras do exército, da polícia ou até mesmo do que restou do regime de Mubarak. Houve também um ataque contra os trabalhadores que continuam a greve em defesa dos seus direitos (como o recente ataque do exército e a prisom de metalúrgicos em greve em Suez). O regime militar também está à procura de ativistas revolucionários; jornalistas foram espancados e presos; os estrangeiros têm sido ameaçados quando som testemunhas de qualquer acontecimento. A mídia local e global contam meias verdades e publicam narrativas construídas como suporte de umha agenda política. A contrarevoluçom está em plena marcha e sabe como quebrar a unidade do povo, dividindo para vencer.

Nos últimos dois dias tem havido um aumento de represálias sectárias, com mais de 50 igrejas e instituiçons cristãs atacadas. O exército e a polícia nom foram vistos protegendo estes edifícios da comunidade cristã. É do interesse de ambos – do exército e da Irmandade Muçulmana – atiçarem as tensons e criarem o medo e o ódio entre as populaçons. Ambos vam lutar pelo controle do Estado enquanto o sangue das pessoas abarrotar as ruas.

Condenamos os massacres em Raba’a e Nadha, os ataques contra os trabalhadores, ativistas e jornalistas, a manipulaçom do povo por aqueles que disputam o poder, e os ataques sectários. Para a revoluçom continuar a populaçom deve permanecer unida na sua oposiçom aos abusos e à tirania do poder, contra quem seja que o dirija.

Abaixo os militares e Al-Sissi!

Abaixo os herdeiros do regime de Mubarak e a elite empresarial!

Abaixo o Estado e todo o poder para as comunidades autônomas!

Viva a revoluçom egípcia!

Coletivo Tahrir-ICN

.............................................................

Mais informaçom interesante em :

Destaque em Indymedia Portugal

"La masacre en Egipto y la izquierda golpista" em AlasBarricadas

Leer más...

[Rússia] Apoio para Irina Lipskaya, anarquista e antifascista presa em Moscou

Recibimos no correo e difundimos:

7 de junho de 2013, a prisão de Irina Lipskaya foi prolongada até o dia 2 de outubro. Ela foi presa no dia 2 de julho de 2012, portanto, agora Irina já passou mais de um ano na prisão sem julgamento! O aprisionamento de Irina foi prolongado em função de declarações duvidosas de suas alegadas "vítimas" que ainda não haveriam tido contato com os resultados da investigação.

Irina é acusada de participar de um assalto armado contra um concerto nazista em um clube de Moscou chamado "Barrikada" no dia em que foi presa. Ela foi acusada de três crimes, incluindo "vandalismo, cometido por um grupo com intenção preliminar” e "envolver menores em crime de ódio", visto que uma das pessoas presas tinha 17 anos de idade no momento da prisão.

Irina foi presa alguns dias após concluir sua graduação em Jornalismo na Universidade do Estado de Moscou (em anexo uma imagem dela durante a sua diplomação). Ela precisa de cuidados médicos para sua mão, pois foi esfaqueada por nazistas durante uma briga no dia 1º de Maio de 2011, mas em detenção preventiva ela não pode receber assistência médica apropriada.

Durante a sessão do Tribunal sobre a detenção preventiva no último dia 27 de junho, Irina foi forte e mostrou que o sistema não irá esmagá-la. Ela também não precisa de ajuda material. Porém, apoio moral é necessário, um ano inteiro de prisão preventiva é difícil para qualquer um e durante a investigação ela já foi traída por antigos camaradas.

Você pode escrever para Irina no seguinte endereço:

Irina Antonovna Lipskaya, k. 308
SIZO-6 "Pechatniki"
Ul. Shosseynaya 92
109383 Moscou - Rússia

Mas lembre-se que cartas em inglês são raramente aceitas nas prisões russas, então se você não tiver como escrever em russo (por exemplo, utilizando frases simples e traduzindo-as através do programa de tradução do google) apenas mande fotos e cartões postais.

Tradução > Malobeo
Leer más...

[Grécia] Fascistas picham muros de okupa em Atenas

Comunicado:

Na terça-feira, 23 de julho, alguns fascistas passaram em frente ao prédio da okupa Prapopulu, no bairro de Jalandri, em Atenas, e pela segunda vez picharam a parede exterior do imóvel, pegaram uma faixa que estava pendurada nas grades e fugiram. Como são uns brucutus covardes, acreditam que tais ações nos assustam.

A okupa foi incendiada no passado, sofreu detenções preventivas de seus membros e ameaças, no entanto está firme neste lugar e continuará firme. Qualquer ação como esta nos une e nos fortalece cada vez mais. A relação que existe entre nós, os laços que temos com o bairro há 7 anos e nossa ação política e social não pode ser eliminada com a intimidação e arrogância.

Apelamos a todos os antifascistas do bairro, e não só para estar em alerta. O terrorismo não passará; a luta contra os fascistas, a fascistização e o totalitarismo moderno crescerá e vai se intensificar por todos os meios, onde e quando sirva a cada um deles.

Não mais passividade e neutralidade. O Estado já soltou os seus asseclas para reprimir todos aqueles que resistem, a qualquer voz diferente. Não temos medo, somos teimosos para continuar nossa luta.

Resistência, Solidariedade, Auto-organização

Okupa Prapopulu

Notícia relacionada:

http://noticiasanarquistas.noblogs.org/post/2013/07/15/grecia-com-a-protecao-da-policia-fascistas-atacam-o-espaco-social-livre-synergeio/

agência de notícias anarquistas-ana
Leer más...

Ser blogueiro anarquista em Sabadell conleva prisom por terrorismo. Ser blogueiro nazi com 100 armas, liberdade “com cárregos”

Recolhemos e traduzimos da web da CNA península ibérica e ilhas:

5 pessoas levam case 2 meses em prisom, sofrindo F.I.E.S., por escrever no facebook. O Ateneo Libertário de Sabadell fora registrado, material incautado, todas as notícias asociavam anarquismo com terrorismo. E agora lendo prensa burguesa atopámo-nos com que detiverom e liberarom a um blogueiro nazi em Sabadell que tinha 100 armas. Até quando imos ficar quedxs com tudo isto que se está a passar?

O nazi de Sabadell nom é precisamente um moço, 40 anos. Pero a él nom lhe metem enaltecemento do terrorismo, nem pertencia a banda armada. O movimento nazi de Sabadell, do qual tivemos informaçom por um nazi que pugera um comentário, que depois retirou, nesta notícia do blogue de CNA Mediterráneo, nom sofre nengum tipo de registro nem criminalizaçom, que saivamos. E isso que eles mesmos, nos videos que podedes ver no comentário, fam públicas as suas próprias caras. A sede do PP, ou de Plataforma por Catalunya, ficam intactas.

O ultradireitista está acusado de utilizar um blogue para provocar a discriminaçom, o ódio e a violência por motivos racistas, ideológicos ou antisemitas.

No registro do seu domicílio intervirom-se mais dum cento de armas: navalhas tipo volvoreta, coitelos de diferentes tipos e medidas, machetes, espadas samurais, machas, um bastom estilete, estrelas e punhais ninja, bates de béisbol, maças, punhos americanos, defensas de madeira, goma e extensíveis, grilhetes, nunchakus ...

Também se incautarom 3 revólveres de fogueio, 4 pistolas e 1 carabina de ar comprimido, 40 cartuchos de diferentes calibres, sprais de defensa persoal, fimes e CDs de temática nazi, 2 computadoras portatis, 3 discos duros, teléfones celulares... pero, por suposto, este tio nom é terrorista, nem enaltece “o terrorismo”, nem forma parte de nada.

O nazi está em liberdade “com cárregos”, se lhe acusa supostamente dum presunto delito relativo ao ejercício dos direitos fundamentais e liberdades públicas. Nada parecido com o que se passou à nossa gente de Sabadell. A estxs anarquistas lhes pedem até 9 anos de prisom. Nom acordas-te e o puto franco está vivo... pero é certo que deixara tudo atado e bem atado. E só entre todxs sacaremos axs presxs anarquistas, pero atuando, nom só lendo. Que o teu ódio e rábia se reflejem em algo, nom, si?
Leer más...

Pretendem explusar a 8 estudantes da USC polos sucessos no Conselho de governo em março em base a um Decreto Franquista

A primeiros de junho publicaramos em Abordaxe a notícia segundo a qual 11 pessoas, a maior parte delas estudantes da USC, foram acusadas de delitos de “desordes públicas, danos e lesons” em relaçom com a protesta contra os recortes na universidade acontecida em 14 de março na Universidade de Compostela (USC) durante umha sessom ordinaria do Conselho de Governo desta Universidade. Agora e através de distintos falsimedios, vimos de saber que 8 pessoas enfrontam-se a expulsom da USC por esses mesmos feitos.

«Os feitos sinalados devem ser considerados como falhas graves a efeitos do estabelecido no artigo 5, apartado a terceira e quinta do Regulamento de Disciplina Académica vigente», um regulamento que data da dictadura franquista. Assim reza a conclusom do instructor do expediente informativo que a USC abrira sobre esses feitos. Xosé Manuel Villanueva Prieto, funcionário da escala técnica superior de administraçom e jefe da área de Qualidade e Melhora dos Procedementos (viva a ironia!! quando ainda ficam em vigor regulamentos fascistas falar de melhora de procedementos!!), quem foi o encarregado de instruir a investigaçom, propom que se abra um expediente disciplinário e segundo o decreto franquista as sançons para as falhas graves som a expulsom temporal ou total, a proibiçom de se examinar de parte ou todas as assinaturas e a perda de direitos de matrícula, a proibiçom dos examens ordinários emn umha ou mais assinaturas, e incluso a perda parcial ou total, já seja temporal ou definitiva, de bolsas, prazas em residências «ou outros benefícios de proteçom escolar» umha sançom que puede ser complementária às anteriores.

Em tudo caso, a tramitaçom deste expediente disciplinário fica em suspense até que haja resoluçom judicial (como digeramos na notícia antérior resenhada declararom como imputados em 21 de junho e ainda nom foi dictada). A USC identificou a oito estudantes a través de fotos, bases de dados e testemunhas, ainda que dim que também há implicadas nom estudantes e alumnxs de programas de intercámbio.

Colado e traduzido de "La Coz"
Leer más...

A Dirección Xeral da Policia defende que os seus membros poidan estar encarapuzados nos interrogatorios

Hai uns días informaramos neste blogue de que a dirección da policia recoñecía que dende hai anos usan pasamontañas para interrogar detid@s e dabamos conta da queixa por esta cuestión elevada pola Asociación Libre de Avogados (ALA) a defensoria do Pobo (ver acá), agora soubemos da resposta a esta queixa por parte da Dirección Xeral da Policía, quen non ten reparos en recoñecer tais prácticas que mesmo condena o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos, e xustifica-las.

Colamos o Comunicado de ALA ante tal resposta que recollimos e traduzimos da nova web de Tokata (acá):

Ante a queixa formal do Valedor do pobo na que se pedía información así como que se esixía finalizasen esas prácticas alleas un Estado Social e de Dereito, a policía contestou e da peor forma que podería facelo.

Na resposta que nos remitiu o Valedor do pobo, a policía alega que os funcionarios que se encapuchaban o facían por "entre outras cuestións" pola "seguridade dos funcionarios e a eficacia futura de determinados servizos policiais". Din que "está en xogo a salvagarda da vida dos funcionarios policiais" e que esta práctica non está "expresamente prohibido pola lei", malia que o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos declarase que a práctica de aparecer encapuchados ante as persoas privadas de liberdade supón unha práctica intimidatoria xerando unha sensación de inseguridade.

Igualmente, entendemos que se vulnera a obriga de exhibición de forma clara da súa identificación persoal, así como, se somete ao interrogado a un menoscabo da súa capacidade de decisión, conforme establece o Conxunto de Principios para a Protección de Todas as Persoas sometidas a calquera forma de detención ou prisión, de Nacións Unidas, Resolución 43/173, do 9 de decembro de 1988.

Dende ALA queremos recordar á Policía, os seus funcionarios e os responsables políticos que a disidencia forma parte do ADN dunha democracia. Sen disidencia non existe democracia e é función da policía protexer os dereitos fundamentais. Negamos, por ser un absurdo irracional e insostible, que ningún policía tema pola súa seguridade persoal ou integridade física na toma de declaracións onde se denunciou esa práctica que cada vez é máis habitual e é cuxo único fin amedrentar á persoa detida e impedir o exercicio dos seus dereitos.

Estas prácticas só teñen cabida dende a consideración como "inimigos" das persoas detidas e isto repugna ao estado social e de dereito. A policía ten conferido o uso lexítimo da forza, pero para a salvagarda dos dereitos fundamentais, non para a represión e o escarmento.

É inadmisible que publicamente pola Delegada de Goberno se manifestou que era unha práctica do anterior Goberno, ou que non se ía volver repetir, chegando a Xefatura Superior de Policía, a soster que se trataba dun "feito puntual" e que, non obstante, agora parece quererse amparar, e permitir que se siga producindo.

ALA continuará loitando pola dignidade das persoas detidas e presas e contra o abuso que con elas se cometa, e por iso esiximos que se prohiban de forma inmediata e expresa estas prácticas. ALA, igualmente, continuará denunciando estas prácticas e acudirá ás instancias oportunas que correspondan para rematar con estas prácticas.

Que sorprende sobremaneira que se defenda que os policías atendan encapuchados nas Comisarías aos cidadáns, porque non cabe alternativa, ou se está no respecto e defensa dos dereitos humanos e os valores democráticos, ou estase na defensa da impunidade dos malos tratos e torturas, dos tratos degradantes e fronte aos dereitos democráticos, e resulta lamentable que, no século XXI, se pretenda retrotraernos a defender a actuacións de encapuchados fronte a cidadáns privados de liberdade, recordemos que amparados pola presunción de inocencia, conxuntamente, con outros modelos que parecen inspirar á devandita DXP, como o dos Tribunais sen rostro peruanos da década dos anos oitenta, e cuxas actuacións foron anuladas pola Corte Interamericana de Dereitos Humanos, precisamente por carecer de xustificación ningunha nun sistema de respecto dos valores democráticos.
Leer más...

Samuel Juárez, delegado do governo espanhol na Galiza participa num grupo de Facebook que promove a liquidaçom das autonomias

Tal como pode observar-se na foto superior, o grupo de facebook ao que pertenece Samuel Juárez, delegado do governo espanhol na Galiza, di textual: "Pretende presionar a la clase política para encarar una reforma del estado que suprima comunidades autónomas, reforme la Constitución Nacional y unifique al Estado Español, porque, más allá del error cometido en la transición, los ciudadanos no podemos permitirnos pagar 17 taifas tutonómicas. Y, para comenzar, no sería mala idea suprimir la autonomía catalana, por separatista, naZionalista y antiespañola". (sic)

Como penso que todas as leitoras interesadas neste blogue tenhem de sobra capacidade para fazer a sua própria leitura da notícia, nom fago mais comentários, mas colo umha outra foto do facebook de Samuel Juarez, delegado das espanhas na Galiza, para que nom fique dúvida da sua pertença a tal grupo:

pdt.- Quando escrevo "leitoras interesadas" nom me refiro aos vigiantes espias que rulam à captura de criminalizar-nos (a esses nom vai dirigidas as minhas palavras sobre a capacidade)

eDu
Leer más...

Comunicado: Non queremos base de drones en Rozas

Recollemos do blogue de Mar de Lumes — Comité de Solidariedade Internacionalista a noticia do acto simbólico realizado onte mércores 19 de xuño nas instalacións do aeroporto lugués das Rozas e que copiamos e colamos:

Hoxe un grupo de activistas de Mar de Lumes — Comité de Solidariedade Internacionalista estivemos no aeródromo de Rozas, no concello de Castro de Rei, mostrando cun acto simbólico a nosa oposición ao uso militar destas instalacións —e tamén das de Ferrol e Compostela— e á súa cesión á sempre agresora OTAN. Eis o manifesto desta acción, que será divulgado na comarca de Lugo através de cartaces baixo o lema «A OTAN mata. Non queremos base de drones nas Rozas»

Xa nen as guerras son o que eran. Agora os señores do mundo xogan a teledirixir as súas maquinarias de morte e a lanzar bombas á distancia. Os ricos, máis unha vez, poderán apañar peixe sen se meteren no mar, sen se mollaren. Diso se tratou sempre. De dominar sen se expor, e de asegurar o control dos recursos alleos para continuar reducindo custos, para continuar engrosando as marxes de lucro. Diso vai o imperialismo e para ese obxectivo é que son fabricados os novos xoguetes do imperio: os drones contra os que xa a literatura distópica nos alertara: os drones que fabrican nestas instalacións que o Estado español, arrogándose o direito de uso do noso territorio, cede ás potencias imperiais do mundo para que proven e testen e aprimoren os seus deseños — uns deseños que invariabelmente conducen á ocupación e ao expolio, á miseria e á dependencia, e que invariabelmente se desenvolven a partir do monopolio da forza bruta para asegurar o sometemento dos povos do mundo.

A España, tan imperial como calquera outro estado deste clube ultracapitalista e sen escrúpulos, que xa participou na guerra no Iraque e na Libia, e que provabelmente vaia facer o mesmo en Siria, cede o noso país á OTAN para os seus experimentos: cede o aeródromo de Rozas para o deseño do armamento das guerras do futuro, cede unha parte do porto militar de Ferrol para operacións bélicas, cede a área militar do aeroporto da Lavacolla para que os avións que trasladan prisioneiros de guerra de Afganistán e Iraque para Guantánamo poidan repostar. Facendo todo iso non só colabora co sistema ao que nós tanto nos opomos, senón que nos torna partícipes indirectos das súas salvaxarías polo mundo adiante. E así o leva facendo nos diferentes conflitos nos que os estados imperialistas nos embarcan, o último contra Libia e anúnciandose xa o seguinte contra Siria.

Mais a nós non nos chegaría con ficarmos á marxe. Non nos chegaría con sermos simples espectadores do masacre. Quen só olla —dicía Franz Fanon— é covarde ou cómplice. E nós non queremos ser cómplices disto. Negámonos a participar, mesmo que sexa indirectamente e de forma por completo oposta á nosa vontade. Tampouco queremos ser covardes. Nacemos para nos opor ao imperialismo e para reclamar a soberanía de cada pobo. Estas son as dúas caras dunha mesma moeda: a única que temos.

Por iso hoxe, 19 de xuño, ás portas do aeródromo militarizado das Rozas, como cidadáns e cidadás galegas opostas ao imperialismo e á cesión do noso país para os planos estratéxicos da sempre agresora OTAN, desde Mar de Lumes — Comité Galego de Solidariedade Internacionalista exiximos:

- o fin das provas con drones en Rozas e do acordo entre o Real Aeroclub de Lugo e o ministerio español de Fomento para o uso militar das instalacións;

- a revocación do acordo que permite a cesión do porto de Ferrol para uso de embarcacións da OTAN en operacións bélicas;

- o fin do uso militar do aeroporto da Lavacolla;

- a saída da OTAN do Estado español e, consecuentemente, a finalización dos acordos de uso de instalacións na Galiza e tamén no resto do Estado.
Leer más...

Informe de Amnistia Internacional: "O Tempo pasa, a Impunidade Permanece". Nin se investiga nin se coopera nos procesos sobre crimens da Guerra e o Franquismo.

A impunidade perdura e ás vítimas négaselles o dereito á xustiza, á verdade e á reparación integral

No estado español non se están a investigar os crimes de dereito internacional cometidos durante a Guerra Civil e o franquismo. Ademais as autoridades españolas rexeitan sistematicamente colaborar para que terceiros estados poidan investigalos, co que parece garantirse a impunidade destes crimes. Estas son as principais conclusións do informe: O tempo pasa, a impunidade permanece, presentado onte por Amnistía Internacional.

No seu informe Amnistía Internacional constata como o Poder Xudicial español se nega a investigar e arquiva as denuncias das vítimas. Pola súa banda, a Fiscalía non colabora axeitadamente coas peticións de cooperación solicitadas por Arxentina, alegando que España está a investigar e 'ten preferencia' para facelo. O Goberno, polo seu lado, obstaculizou que as vítimas presten declaración ante a xuíza arxentina que leva o caso aberto nese país. E o Poder Lexislativo, remiso a adherirse á Convención sobre a Imprescriptibilidade dos Crimes de Guerra e dos Crimes de Lesa Humanidade, confirmou a vixencia da Lei de Amnistía. Mentres tanto, as vítimas e os seus familiares seguen enfrontándose a obstáculos que poñen en perigo o seu dereito á xustiza, a verdade e a reparación.

Péchase a investigación no estado español

En novembro de 2008, a Audiencia Nacional declinou a súa competencia sobre a querela presentada en 2006 por homicidios e desaparicións forzadas (114.266 desaparicións) cometidos en España entre 1936 e 1951 a favor de xulgados territoriais. Dende entón, Amnistía Internacional realizou un seguimento da actuación destes xulgados e constatou que dos 47 casos derivados, polo menos 38 se arquivaron.

"Xa denunciamos en 2012 que existía unha tendencia continuada a arquivar estes casos. Pero a situación empeorou dende a sentenza do Tribunal Supremo, que sinala que non corresponde aos xuíces españois axuizar estes crimes. Péchase así a única vía de investigación xudicial existente en España", manifestou Esteban Beltrán, director de Amnistía Internacional España.

O 27 de febreiro de 2012, o Tribunal Supremo ditou a sentenza 101/2012 que estableceu a imposibilidade de investigar os crimes da Guerra Civil e o franquismo sobre a base de argumentos que para Amnistía Internacional, son contrarios ao dereito internacional, entre eles: a vixencia da Lei de Amnistía, a prescrición dos delitos de dereito internacional, ou unha errada interpretación do principio de legalidade penal.

Tamén o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos (TEDH) non admitió polo menos oito denuncias contra España por este tipo de crimes baseándose, entre outros argumentos, en que os feitos acontecidos foron anteriores á entrada en vigor do Convenio Europeo de Dereitos Humanos e no atraso das vítimas na interposición da demanda.

Trabas á investigación en Arxentina

A Xustiza arxentina continúa investigando a querela interposta en 2010 por crimes cometidos en España entre 1936 e 1977. As autoridades xudiciais arxentinas solicitaron información en dúas ocasións ás autoridades españolas. A Fiscalía española, nos seus informes, respondeu - sorprendentemente - que se está a investigar, malia recoñecer o arquivo de polo menos 22 causas, e pediu a Arxentina que se absteña de investigar, asegurando que é España quen ten preferencia nesta.

"Esta interpretación da Fiscalía española nada ten que ver co dereito internacional. A xurisdición universal é, por definición, concorrente e non subsidiaria, é dicir, non esixe o fracaso da investigación ante os tribunais do territorio onde se cometeu o crime para habilitar a competencia do tribunal estranxeiro. No caso de que España estivese a investigar os crimes, algo que non está a pasar, iso non excluiría en ningún momento que Arxentina, ou calquera outro país, tamén poida facelo. A loita contra a impunidade é de competencia universal", declarou Esteban Beltrán.

Noticia traducida e colada destoutra da web de AI, na que, ademais, podedes ler às recomendacións propostas por AI aos poderes españois.

eDu

pdt.- A foto que acompaña a esta notícia en Abordaxe é do artista Eugenio Merino presentada en ARCO 2012 con o título “Always Franco” e que xerou no seu día unha inmtensa polémica e valeu-lle unha demanda formalizada pola Fundación Francisco Franco por supostos “danos ao honor”, que reclama ao artista 18.000 euros de indemnización.

Como contrapartida unha Plataforma de Artistas Antifascistas prepara para os vindeiros días 5, 6 e 7 de jullo unha exposición en apoio de Eugenio Merino titulada “Jornadas contra Franco”, con o obxectivo de recoller fondos para axudar a Eugenio Merino a pagar a posible multa e poderá verse na rua Encarnación González 8 de Madrid (distrito de Vallekas).
Leer más...

En época de Recortes o presuposto para material antidisturbios da polícia medra un 1877% (!!!)

Si!!, por enorme que poida parecer o tanto por cento de incremento "Un Mil Oitocento Setenta e Sete por cento", este é o resultado despois de facer unha simple operación aritmética (regra de tres) entre o presuposto do ano pasado 2012 contabilizado en 173 mil 670 € e o deste ano 2013 que acada a cifra de 3 millóns 260 mil €, segundo informacións da axencia EFE.

Ao mesmo tempo soubose que, según manifestou o mesmiño secretario de Estado de Seguridade, Francisco Martínez, nun almorzo-coloquio do Club Siglo XXI, as Unidades de Intervención Policial (UIP) das máis de 6.000 manifestacións e concentracións convocadas no pasado ano en todo o estado, se produciron incidentes en 271 e "tan só" en 39 delas a policía utilizou material antidisturbios, o que representa o 0,64 por cento do total.

Cal é a lóxica deste gasto ?? Qué se teme o Goberno español que se poida pasar para gastar esta inxente cantidade de diñeiro público en material antidisturbios como balas de goma, chalecos antibalas, botes de gases lacrimóxenos, porras de defensa ou escudos ??

Ademais outra curiosa noticia (ver imaxen) situa ao Estado español entre os países europeos con mais policías por ratio de habitantes, máis de 500 por cada 100 mil habitantes, só superada en Europa por Montenegro, Chipre e Rusia. É significativo observar que aqueles países que, supostamente teñen un nível de vida mellor, coincidan con os que teñen un ratio de menos policías por habitante.

eDu
Leer más...

Sobre o assassinato dum antifascista bretom em Paris

Entre berros de "No Pasarán" (assim em castelám) centos de "antifas" despediam ontem ao seu compa Clément Méric, que com tam só 18 anos chegara a Paris a estudar Ciências Políticas provinte da localidade bretona de Brest, onde começara o seu activismo antifa que o levou ao chegar a Paris a filiar-se ao sindicato Solidaires Etudiant–e–s eSciences Po e no grupo Antifascista Paris–Banlieu.

Em 5 de junho quando estava junto a tres amigos, foi reconhecido por vários fascistas num mercado e começou um enfrontamento, no que os nazistas usarom punhos americanos, com o resultado de que um dos golpes fijo-lhe caer de costas a Clément com a mala sorte de golpear-se na sua caida com um bolardo de ferro o que provocaria a sua perda de conhecemnto e posteiror morte.

Sete neonazis involucrados foron a posteirori detidos, entre eles o ejecutor do crimem, com nacionalidade espanhola, membros do grupo ultradireitista "Joventude Nacionalista Revolucionária" moi activos nas últimas manifestaçons francesas contra os direitos de homosexuais e lesbianas.

A hipócrita caste política, pola sua parte, começou de imediato o seu circo de declaraçons de condena, começando polo alcalde de París, que memso assistiu a umha concentraçom na memória de Clément, quando o passado 12 de Maio permitira com tuda naturalidade um desfile dos nazis de JNR (de quem, os agora detidos, formavam parte moi activa do seu corpo de guardas). Ou mesmo a fascista Marine Le Pen, quem se desmarca de todos istos grupos quando há testemunhas que confirmam que um dos agressores levava umha camisola da Fronte Nacional (segundo informaçom recabada de medios burgueses).

Istos medios burguese colabourarom com o seu habitual trabalho de desinformaçom buscando o morbo e o espectáculo (a isto sumam-se hoje os falsimedios espanhois ao dar-se a conhecer a origem espanhola do presunto assassino), e falando desde o primeiro momento dumha "peleja entre extremistas", e tardando em confirmar a morte de Clément até case 20 horas despois e dando cobertura, nesse tempo, ao líder nazi Batskin, para que contara ao vivo a sua conversa com os agressores na noite dos feitos (quando ainda nom estavam identificados pola polícia).

O assassinato de Clément enmarca-se assim no contexto de violência que os grupos de extrema direita levarom a cabo nos últimos meses auspiciados pola direita parlamentária que promoveu o ódio aos homosexuais e lesbianas.

Dizer que em numerosas vilas e cidades de francia e outros lugares do mundo houvo concentraçons e manifestaçons de repulsa e em memória de Clément e que amanhá sábado há outra convocada em Paris que aguarda ser numerosa.

Um abraço moi forte para a sua gente e desde aqui toda a nossa solidariedade.

Notícia redactada por eDu
Leer más...

Paco Noya, concelleiro en Compostela de Participación Cidadá, afirma que ao Galego “no hay que darle mayor importancia”

Recollemos da web da Candidatura do Povo este novo ataque da ultradereita contra a nosa lingua:


A indiferenza e incluso o rechazo que os membros da equipa de goberno municipal profesan cara a lingua do país é vox populi. Mostra disto é que o alcalde sabotease manifestacións en defensa da hexemonía social do Galego, ou que a concelleira de Normalización Lingüística Rebeca Domínguez, sexa unha español-falante habitual. Con todo, ocultos detrás do uso litúrxico da lingua que caracteriza a política institucional, poucas veces exiben este rechazo coa desvergoña coa que acaba de facelo Francisco Noya.

Interpelado polo grupo municipal do BNG sobre o emprego da nosa lingua nos Fogos do Apóstolo, Noya asegura que "ese dia hay muchisimos peregrinos y la mayoria que están en la plaza no son gallegos y vienen a propósito a ver los Fuegos del Apostol". O dado numérico é tan falso como as facturas do seu subordinado Juan de la Fuente. Aliás, adiantando a posición profunda da extrema dereita nesta cuestión, Noya afirma que si hay una narración, será a gusto de la empresa que lo programe. É dicer: o Galego abandónase ás forzas do mercado e o poder municipal non pensa actuar.

Considera aliás o veciño de Vilestro que ao emprego da nosa lingua no hay que darle mayor importancia, evidenciando como na súa personalidade se mesturan a partes iguais a desvergoña, o auto-odio, o españolismo a ultranza e a ignorancia. Noya utiliza o Galego para construir a diario a rede clientelar do PP en bairros e parroquias mais desprézao para usos considerados de prestixio ou con proxección pública e subordínao ás necesidades do turista do país veciño.

Ignorancia e mentalidade de servo

O argumentario sabe a vello. Ten raices na estendida desvalorización da nosa identidade como povo que, en sectores minoritarios como o que representa Noya, se eleva a españolismo militante. Nesta mentalidade de colonizado, a lingua do país carece de valor real e no hay que darle mayor importancia. O seu uso debe pregarse ás necesidades do turista (español, claro, porque Noya non imaxina as festas locais en inglés ou alemán), que debe encontrar un país “acolledor” que renuncia á súa lingua en nome da “hospitalidade”.

É significativo do plano de españolización que, por activa e por pasiva, executa a equipa de goberno o feito de que esta máxima de Noya non sexa aplicada polo PP en nengunha localidade española onde goberna: non coñecemos un só caso de vilas ou cidades do país co que temos fronteiras polo leste onde o PP suprima o español nas festas e o substitúa polo inglés, o galego-portugués, o francés ou o alemán para favorecer a “comprensión” dos e das turistas. A regra só é de aplicación para Galiza.

Domínguez, en silencio

A titular do departamento municipal de Normalización Lingüística non fixo nengunha obxección pública ás declaracións de que ao Galego no hay que darle mayor importancia. Realmente non aguardábamos menos de quen asumiu esa carteira-marrón por casualidade e calou ante as proibicións e obstáculos colocados por Ángel Currás ás mobilizacións de Queremos Galego. Con seguranza, Domínguez xa ten abondo con librar da Operación Pokémon, dar conferencias de prensa e sorrir para a foto.
Leer más...