Mostrando entradas con la etiqueta reforma. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta reforma. Mostrar todas las entradas

27 jul 2014

“Marea Atlántica” ou o nauseabundo rastro de Podemos

Xa tardaban: á exitosa aventura electoral do trepa ególatra de Pablo Iglesias con Podemos, o partiducho á súa medida montado co auspicio dunha panda de borregos post-quincemeiros, xa lle empezan a saír clónicos emuladores. E en A Coruña, falta de imaxinación pero non de oportunistas prestos a subirse ao carro, faltoulles tempo de pergeñar unha revisión local e chusqueira de pseudo-partido político buenrrolleiro a imaxe e semellanza de Podemos.
Representantes de "Marea Atlántica" lendo o manifesto
"Marea Atlántica" nace como unha especie de plataforma electoral, de índole municipal, coas supostas pretensións de "poñer as institucións ao servizo da xente", de "rescatar a democracia" do bipartidismo e de "rematar coas políticas ditadas polas elites e o poder económico". Calquera mente minimamente lúcida que supere, aínda por pouco, os dous dedos de frente sabe perfectamente que xamais se poderá acabar co poder establecido a través das institucións creadas por ese mesmo poder establecido.

Xamais na historia se conseguiu nada nin sequera remotamente parecido (e as escasas veces nas que se estivo preto de intentalo a institución militar cumpriu á perfección a función para a que en última instancia foi creada). O estreito márgen que o sistema concede aos xestores municipais, encorsetado por cen mil leis que apuntalan a propiedade, a desigualdade, a inxustiza social e o libre comercio, impedirían calquer intento de cambiar, máis alá da mera cosmética, o estado das cousas. E iso no suposto caso de que alguén estivese de verdade interesado en cambiar algo. Pois moito me temo que a prosaica realidade é que tras desta plataforma se esconden os catro trepillas de sempre tentando meter a patita nas institucións pola porta de atrás e disfrazados de
"marea cidadá". E todo, como non, co beneplácito idiota de moito parvo benintencionado.

Pese a que as propostas desta "iniciativa", polo menos no plano teórico, beben de fontes máis ou menos autoxestionarias, con propostas como o traspaso aos barrios das decisións do concello, a prosaica realidade mil veces demostrounos que estas promesas non son máis que fuegos de artificio. Pese ás posibles boas intencións dalgún dos seus promotores, o que se esconde tras deste tipo de propostas non é outra cousas que o aupamiento ao poder dalgúns trepillas locais, prestos a substituír as rancias caras da política institucional polas súas propias. Jetas menos coñecidas, pero igual de duras que as dos seus competidores. Á fin e ao cabo non é outra cousa que o necesario lavado de cara que o sistema precisa para manter incolumne o "estatus quo". As reformas que ao cabo non fan se non renovar o sistema só serven para conxurar a revolución.

É esclarecedor o feito de que, pese a que desde "Marea Atlántica" manifestan que o seu proceso "ten que saír da cidadanía, non desde organizacións políticas", rápidamente todos os partidos políticos á esquerda do PSOE apresuráronse en aplaudir a iniciativa e en pasear aos seus capitostes municipais polos actos da formación recen nacida. Cousa que, dito sexa de paso, non pareceu molestar no máis mínimo aos promotores da mesma. Á fin e ao cabo aquí do que se trata é de entrar en política pola vía rápida, e non pasará moito tempo antes de que as caras máis visibles dos que agora van de ciudadanistas autoxestionarios adornen os cartaces electorais de partidos máis serios... e con máis posibilidades de ascenso. E se non tempo ao tempo.

Pois así é, por todo o territorio do estado mil supostas iniciativas de "revolución democrática" configúranse a fume de carozo para subirse ao carro da nova post-modernidad democrática. Trepas de todo pelaxe, amparados por cándidos pardillos que de verdade se creen toda esta patraña, empezan a debuxar o novo panorama de regeneración democrática, atraídos polo cheiro do cadáver en descomposición da esquerda tradicional. O sistema necesita refundarse a si mesmo para que todo siga igual. Un novo bipartidismo co PP e o PSOE por unha banda, aliados nunha mesma coalición, e outro partido simpático e buenrrolleiro, aínda por configurar, do outro lado da ecuación. Os aspirantes a politicuchos e mangantes do futuro lánzanse en mandada ao ruedo, non sexa que non saian na foto. Desgraciadamene, dado o aborregamiento social e a falta de visión do común do cidadán, ata lles sairá ben a cousa. A nós, evidentemente, sempre nos terán en fronte.

Ovejo Añejo para Abordaxe.
Leer más...

18 jun 2014

Preparando o cambio para que todo siga igual

Abordaxe(C.R.) Dous sucesos recentes do espectáculo político fanme pensar que se prepara un cambio para que todo siga igual. Cada certo tempo as oligarquías dentro dun mesmo sistema político necesitan realizar pomposas e grandilocuentes mutacións para garantir que a esencia do mesmo permaneza intacta. Cando a paciencia do común do cidadán empeza a encherse cos desmandos do poder, cando a percepción xeral comeza a decatarse da inxustiza do sistema, xa sexa porque este fai augas ou, simplemente, polo fastío que produce a idéntica repetición ritual do falso bipartidismo democrático, chega o momento de cambiar os actores da comedia para poder seguir representando a mesma obra. Así pasou, por exemplo, na transición española.

Pois agora, ao meu entender, parecen vislumbrarse as pezas dunha nova xogada de lifting político que poida devolver a esta democracia envellecida o seu aspecto xuvenil; sen que os resortes reais do verdadeiro poder (tanto político coma financeiro) se vexan alterados no máis mínimo. E as dúas novas pezas no taboleiro político son Pablo Iglesias e o seu partido buenrrollero quincemeiro e a república burguesa como novo escenario de xogo.

Hai tempo que o poder ten medo de rematar coa paciencia do pobo, de aí os seus inxentes gastos en material antidisturbio e a preparación de novas leis ultrarrepresivas con que castigar a protesta social. As últimas folgas xerais, Gamonal, o 22M ou máis recentemente os disturbios polo desaloxo de Can Vies non son se non tímidos preludios do que puidera suceder. Os drásticos recortes, a situación progresiva de empobrecemento xeral, a corrupción galopante de todo o espectro político deixan poucas alternativas á paz social. Eles sábeno, e non lles queda outra que ir preparando o "plan B", por se acaso.

Aquí é onde entra en xogo "Podemos" e o seu amigable populismo progre-chachi-guay. Ou, por estas terras galegas, AGE e o seu esclarecedor alcume de "a Syriza galega". Partidos que non teñen ningún problema en contratar os membros máis activos dos movementos sociais para que escriban os seus discursos; ou para que elaboren os seus programas electorais a base de retales mal remendados das últimas tenedencias en cuestión de protesta de telediario.

O bipartidismo actual está en crise, ambos os dous partidos apoian os recortes da toika, os designios da Unión Europea, a monarquía e as receitas neoliberais do FMI. Ambos os dous partidos foron complices da crise actual e da escavación mancomunada do burato no que nos atopamos. Socialistas e Populares son obxecto do descrédito xeneralizado polos inumerables casos de corrupción nos que están pringados. As diferenzas entre eles non son outra cousa que sutilezas cosméticas da política social que eles tratan de explotar ao máximo para que non nos decatemos do engano. Pero a insotenible situación actual fixo que caian as caretas. Xa case non enganan a ninguén e o imaxinario popular rebautizounos a ambos os dous como PPSOE.

E cual é a solución para manter o Status Quo? Pois unha solución á grega: Se a tensión social se radicaliza ben puidera pasar que unha coalición "táctica" destes dous partidos faga realidade o que a rúa hai tempo que ten claro. Unha coalición PP-PSOE que faga de contrapeso doutro novo poder en halza: a unión dos novos partidos indignados (Podemos, AGE…) coa vella esquerda en bancarrota moral (os izquierdaunidosos e as máis que previsibles escisións do PSOE).

Así nos atoparíamos, de continuar o aumento do descontento social cara aos dous partidos que ata agora se alternaban o poder, un novo escenario político de refundación bipartidista: Dunha parte a coalición PP-PSOE, ocupando o lado dereito da ecuación e en apoio da política de recortes auspiciada por europa, e da outra unha nova alianza da esquerda tradicional cos partidos nacidos á calor do 15 M, exercendo de facto de socialdemocracia pero achegando caras novas non contaminadas polo politiqueo tradicional e discursos chachi-pilonguis ao gusto do activismo postmoderno ("nin de dereitas nin de esquerdas, somos os de abaixo contra os de arriba" e sandeces polo estilo)

Deste xeito, renovando o panorama político co sangue novo do postindignamiento quincemeiro, que sen poñer en tela de xuizo o marco socioeconómico é capaz de espertar as ilusións do cambio, pódese inxectar sangue novo no decrépito cascarón democrático para inchuflarlle nova vida. Pablo Iglesias podería ser unha especie de novo Felipe Gonzalez que espertase dunha parte a esperanza do pobo e da outra, a real, a tranquilidade das oligarquías e dos mercados financeiros. Afastar a revolución atraendo a reforma, por dicilo con poucas palabras.

E que pasa coa república? Practicamente desaparecida do imaxinario colectivo todos estes anos e resucitada con pompa e boato durante o último ano. Pois será o caramelo co que tranquilizar ás masas en caso de explosión social. O ás na manga co que o poder poida gañar a partida do descontento en caso de que a cousa enfile por derroteros insurreccionais. Evidentemente non a van regalar así sen máis, pola nosa cara bonita, gárdana como ouro en pano para apagar as barricadas dunha posible inflamación do escenario social, para que vexamos satisfeitas as nosas aspiracións revolucionarias cando, en realidade, iso a eles, aos que de verdade mandan, non lles importa nada. Á fin e ao cabo en Francia ou Portugal levan moitos anos vivindo baixo unha república sen que por iso o capitalismo flúa sequera un pouquiño máis humano.

Así, con cambios que en pouco ou nada afectan no real e inmediato ás nosas vidas, é como se pode tranquilizar o descontento popular sen cambiar as estruturas. Novos actores e un decorado diferente, pero representando a mesma comedia e no mesmo teatro. O peor de todo é que, tal e como están as cousas, ata lles pode funcionar. Pois nunca estivo tan lonxe a revolución. Os manifestantes do maio do 68, antes de converterse en banqueiros, políticos e directivos de MicroSoft, polo menos tiñan claro que para ser realistas había que pedir o imposible. Agora ata os que van de revolucionarios pensan que para ser idealista hai que pedir reformas.

Todo isto non son máis que elucubracións miñas, hipóteses máis ou menos gratuítas dun anarquista resentido. Aínda que á calor do que está a suceder en Grecia nestes momentos non semellan tan desatinadas. Quizais non pase nada disto. Podería ser mesmo que o nivel de subnormalización social e de apollardamento colectivo faga totalmente innecesario este tipo de manobras, porque as masas continuen votando mansamente aos partidos tradicionais sen importarlles o máis mínimo que sexan os responsables de lanzarnos de cu, costa abaixo e sen freos cara ao abismo. Pero de continuar o descontento moito me temo que algo parecido ao aquí exposto será o que nos depare o futuro.

C. Ribas
Leer más...

31 oct 2013

CIG, ELA, CCOO, UGT e CSIF na defensa dos cárceres, reclaman máis carcereiros e novos cárceres.

Os sindicatos pactistas non paran de sorprendernos. Vimos de saber, grazas ao envío dun correo dun dos nossos leitores, que o persoal laboral e funcionario participou onte a mañá nunha concentración de protesta ás portas da prisión ourensá de Pereiro de Aguiar.

Segundo recollemos da web da CIG estas centrais conxuntamente veñen de facer público un seu comunicado onde reclaman que non se privaticen os cárceres (como se fosen un servizo público máis) ou "que se aborde o déficit estrutural de persoal, cuestión imprescindibles para desenvolver o plan de creación de centros penitenciarios”.

Ademais esixen que se respecte aos empregados/as públicos/as penitenciarios, que se recoñeza a súa profesionalidade e que se defenda a dignidade do seu traballo (no comunicado non especifican se as torturas forman parte da súa dignidade).

eDu
Leer más...

25 jun 2013

[Vigo] Actos de hoxe 25 e do xoves 27 da Campaña "Vivir dignamente é un dereito"

Damos difusión aos actos que tanto hoxe, con un Obradoiro de Decoración de Paraguas e Parasois, como o Xoves, con o acto final da Campaña da entrega das follas de denuncia social nos rexistros do Concello e da Xunta, que organizan conxuntamente vários colectivos de Vigo como ODS-Coia ou GAS:

Hoxe a partires das 17h00 nos baixos da parroquia do Cristo da Victoria (rúa Baiona 9, Coia) Obradoiro para preparar os paraugas ou parasois que se levarán ao acto de peche da campaña "Vivir dignamente é un dereito", así que vinde con PARAUGAS e PARASOIS para decoralos con lemas reivindicativos, para facer deles instrumentos que nos defendan da que está a caer en forma de: paro, inxustiza, desigualdade, desafiuzamentos, corrupción, perda de dereitos...

O xoves 27 de xuño convocanos para a seguinte mañá de actividades:

- Acto de entrega colectivo e público das follas de denuncia social no rexistro do Concello de Vigo. Na lonxa do concello ás 11h00.

- Manifestación dende o concello ata a Xunta, o percorrido será: Paseo Granada-Segunda República-Policarpo Sanz-Colón-Concepción Areal . A saída será ás 11h30 dende o concello.

- Acto de entrega colectivo e público das follas de denuncia social no rexistro da Xunta de Galicia. No edificio da Xunta (r/Concepción Areal 8) ás 12h15.

Baixo lema: "Coa que está a caer, Renda Básica XA" marcharemos dende o concello ata a Xunta protexidos por paraugas ou parasois, animamos a que os decoredes con lemas reivindicativos.

Precisamos de vos para facer un acto co que escoiten que esiximos os nosos dereitos agora!

Con estes actos a xente da ODS-Coia, da parroquia do Cristo da Victoria e do Grupo de Axitación Social pechan a campaña "Vivir dignamente é un dereito" coa que a través da recollida de follas de denuncia social esixen unha Renda Básica a Concello de Vigo e Xunta de Galicia.

Foron algo máis de dous meses de actos de rúa, mesas informativas, encontros con ducias de persoas, reunións con políticos e técnicos de servizos sociais, festas...
Leer más...

Análise da reforma do Código Penal sobre delitos de orden pública

Copiamos esta analise da web da Comisión Legal Sol–15M para coñecemento de todas, nela fanse a descripción de como son no actual Código Penal e como figuran no anteproxecto de reforma (ou como van a ser no novo Código) os artículos que falan de "atentado à autoridade", "desordes públicos", "invasión e/ou okupación de espazos", e de "difusión de información", e fan, capítulo a cápitulo, unha análise desas reformas e das suas implicacións prácticas. (o texto vai en castelán agás o resumo que colamos de seguido):

Resumo

Tras observar o tipo de accións en que se veu plasmando a protesta social, a reforma dá unha nova redacción aos artigos en que se regulan os delitos de atentado, desordes públicas e ocupación de sedes para poder castigalas, mesmo as pacíficas e meramente reivindicativas. Por exemplo: ocupación de sedes de bancos ou centros de saúde de xeito totalmente pacífica, parar o metro,...

- Especialmente grave é a introdución do art.º 559 C.P., que antes castigaba as condutas daqueles que perturbasen gravemente a orde pública co fin de impedir a algunha persoa o exercicio dos seus dereitos cívicos (dereito ao voto, dereito ao traballo, dereito de reunión), e agora castiga "a distribución ou difusión pública, a través de calquera medio, de mensaxes ou consignas que inciten á comisión dalgún dos delitos de alteración da orde pública..., ou que sirvan para reforzar a decisión de levalos a cabo".

Este precepto pode supoñer unha intromisión ilexítima dos poderes públicos nas comunicacións das persoas e vulnerar, no caso das mensaxes de teléfono móbil e os correos electrónicos, o segredo das comunicacións. Supón un ataque á liberdade de expresión e castiga simples opinións, que nun sistema democrático non poden ser penalizadas. Ademais, criminalizar a conduta de alguén que dá unha opinión ou emite unha mensaxe lícita pola influencia que teñen nun terceiro, a quen nin sequera se coñece.

- Introdúcense conceptos tan xenéricos que calquera conduta pode caber, ampliándose o ámbito de arbitrariedade.

- En definitiva, criminalízanse o dereito de reunión e a liberdade de expresión, como se desprende do feito de que se os feitos se levan a cabo nunha manifestación ou reunión numerosa (que pode entenderse por "numerosa"?) ou con ocasión dalgunha delas, vense agravados.

1. Delito de Atentado contra la autoridad (art. 550 a 553)

a. Texto del CP actualmente vigente

En la actualidad, el artículo 550 y siguientes tipifican y castigan el atentado contra la autoridad (entendiendo por autoridad los miembros de CNP, Guardia Civil, Gobierno, parlamentarios, Jueces o Magistrados…) cuando una persona emplee la fuerza (se entiende que física) contra éstos o los intimide de forma grave (infunda miedo, asuste).

También se castiga a quienes se resistan de forma grave y activa a los agentes que estén realizando sus funciones (ejemplo: manifestante que se opone de manera activa a la acción de un Policía que intenta desalojar la plaza).

b. Reforma que prevé el Anteproyecto

La nueva redacción que propone el Anteproyecto es la siguiente:

Art.550- Son reos de atentado los que agredieren o, con intimidación grave o violencia, opusieren resistencia a la autoridad, a sus agentes o funcionarios públicos, o los acometieren, cuando se hallen en el ejercicio de las funciones de sus cargos o con ocasión de ellas.

2.- Los atentados serán castigados con las penas de prisión de uno a cuatro años y multa de tres a seis meses si el atentado fuera contra autoridad y de prisión de seis meses a tres años en los demás casos.

3.- No obstante lo previsto en el apartado anterior, si la autoridad contra la que se atentare fuera miembro del Gobierno, de los Consejos de Gobierno de las Comunidades Autónomas, del Congreso de los Diputados, del Senado o de las Asambleas Legislativas de las Comunidades Autónomas, de las Corporaciones locales, del Consejo General del Poder Judicial, Magistrado del Tribunal Constitucional, Juez, Magistrado o miembro del Ministerio Fiscal, se impondrá la pena de prisión de uno a seis años y multa de seis a doce meses.”

Art. 551- Se impondrán las penas superiores en grado a las respectivamente previstas en el artículo anterior siempre que en el atentado se cometa:

1. Haciendo uso de armas u otros objetos peligrosos.

2. Cuando el acto de violencia ejecutado resulte potencialmente peligroso para la vida de las personas o pueda causar lesiones graves. Es particular están incluidos los supuestos de lanzamiento de objetos contundentes, líquidos inflamables, el incendio o la utilización de explosivos.

3. Acometiendo a la autoridad, a su agente o al funcionario público haciendo uso de un vehículo de motor.”

554.1.- Los hechos descritos en los artículos550 y 551 serán también castigados con las penas expresadas en ellos cuando se cometieren contra un miembro de las fuerzas armadas que, vistiendo uniforme, estuviera legalmente encomendado.

2.- Las mismas penas se impondrán a quienes acometan, empleen violencia o intimiden a las personas que acudan en auxilio de la autoridad, sus agentes o funcionarios.

3.- También se impondrán las penas de los artículos 550 y 551 a quienes acometan, empleen violencia o intimiden gravemente a los bomberos o miembros del personal sanitario o equipos de socorro que estuvieran interviniendo con ocasión de un siniestro, calamidad pública o situación de emergencia, con la finalidad de impedirles el ejercicio de sus funciones.”

c. Análisis de la reforma y sus implicaciones prácticas

El cambio resulta radical y genera inseguridad jurídica. Dado que hay conceptos que desaparecen sin que se justifique la causa y otros que son modificados de forma ambigua, ello puede llevar a la arbitrariedad y a la aplicación diferenciada y extensiva según los Tribunales, con la gravedad que ello puede tener, máxime tratándose de conductas punibles con la cárcel.

Se amplían los sujetos: se mantienen los sujetos de autoridad como Policías del Cuerpo Nacional, Guardia Civil, parlamentarios, miembros del Gobierno y se añaden Magistrados y miembros del Ministerio Fiscal. A ellos se suman miembros de las fuerzas armadas, y también bomberos o miembros del personal sanitario o equipos de socorro que estuvieran interviniendo con ocasión de un siniestro, calamidad pública o situación de emergencia o personas que acudan en auxilio de la autoridad. Se ha publicado que en una próxima reforma de la LOSC parece que se va a reconocer carácter de autoridad a los miembros de la seguridad privada, lo que les convertiría en sujetos pasivos potenciales del delito de atentado.

Se rebaja el límite mínimo de las penas, pasando a un año: la rebaja es sustancial en algunos casos, pasando de cuatro años de prisión mínimos a uno; se explica por la desaparición de las faltas.

Desaparece el adjetivo de “activa” en la resistencia. Esta es una de las cuestiones sobre las que más hincapié se ha venido haciendo en los primeros comentarios a la Reforma, dado que podría implicar que una conducta de resistencia pasiva pudiera considerarse delito de atentado contra la autoridad.

Se agrava la pena en tres casos y no sólo en dos como hasta ahora. Además, desaparece el agravante para los casos en que el sujeto que actúa fuera agente de la autoridad y usara su condición para ello.

2. Delito de Desórdenes públicos

a. Texto del CP actualmente vigente

El delito de desórdenes públicos, tal y como está previsto en el Código Penal actualmente vigente, exige autoría grupal; es decir, que sólo puede cometerse de manera colectiva, por un grupo de individuos.

Se requiere que se altere efectivamente el orden público, mediante la consecución de resultados concretos (lesiones a personas, daños en propiedades, obstaculización de vías o accesos, invasión de instalaciones).

b. Reforma que prevé el Anteproyecto

El Anteproyecto prevé la redacción siguiente para el delito de desórdenes públicos:

Art. 557.1.- Quienes actuando en grupo o individualmente pero amparados en él, alteraren la paz pública ejecutando actos de violencia sobre las personas o sobre las cosas, o amenazando a otros con llevarlos a cabo, serán castigados con una pena de seis meses a tres años de prisión.

Estas penas serán impuestas sin perjuicio de las que pudieran corresponder a los actos concretos de violencia o de amenazas que se hubieran llevado a cabo.

Art. 557.2.
- Con las mismas penas se castigará a quienes actuaren sobre el grupo o sus individuos incitándoles a realizar las acciones descritas en el apartado anterior o reforzando su disposición a llevarlas a cabo.

c. Análisis de la reforma y sus implicaciones prácticas

El Anteproyecto pretende castigar, además de a quienes actúen en grupo, a quienes actúen individualmente pero “amparados en el grupo”.

Se menciona que se han de ejecutar actos de violencia sobre personas o cosas, sin necesidad de que de ellos se deriven lesiones o daños. Se contempla la “alteración de la paz pública”, como resultado de esos actos, y es un concepto bastante vago en el que puede dar cabida cualquier acto que en un determinado contexto tenga interés político.

Se incluye también como conducta delictiva la simple amenaza de llevar a cabo actos de violencia.

En el apartado 2 se incluye la incitación a realizar actos de violencia, aunque no haya resultado. Es lo que quizás podríamos llamar “presciencia”, es decir, el “conocimiento de lo que aún no existe y no ha sucedido”. Se penaliza una conducta que no tiene resultados, sino que, al parecer, va a suceder con la incitación. Hay que tener en cuenta que la “provocación” se encuentra tipificada en el Código Penal actual en los arts.17 –conspiración– y 18 –provocación– y éstos no han sido modificados.

Todo ello resulta excesivo y conculca los derechos de reunión y manifestación, derechos fundamentales consagrados en nuestra Carta Magna.

3. Delito agravado de desórdenes públicos

a. Redacción del CP actualmente vigente

El CP vigente prevé un supuesto agravado del tipo de desórdenes cuando éstos tengan lugar durante o con ocasión de espectáculos o celebraciones que congreguen a mucha gente..

b. Reforma que prevé el Anteproyecto

Se introduce un artículo 557bis que prevé:

Art. 557bis.- Los hechos descritos en el artículo anterior serán castigados con una pena de uno a seis años cuando concurran algunas de las circunstancias siguientes:

1ª. Cuando alguno de los partícipes en el delito portare arma u otro instrumento peligroso, o exhibiere un arma de fuego simulada.

2º. Cuando el acto de violencia ejecutado resulte potencialmente peligroso para las personas o pueda causar lesiones graves. En particular, están incluidos los supuestos de lanzamiento de objetos contundentes o líquidos inflamables, el incendio y la utilización de explosivos.

3º. Cuando los hechos se lleven a cabo en una manifestación o reunión numerosa o con ocasión de alguna de ellas.

5º. Cuando el autor del hecho se prevaliera de su condición de autoridad, agente de ésta o funcionario público

Estas penas serán impuestas sin perjuicio de las que pudieran corresponder a los actos concretos de violencia, amenazas o pillaje que se hubieran llevado a cabo.

c. Análisis de la reforma y sus implicaciones prácticas

En este artículo se agrava la pena en los supuestos anteriores y se penaliza expresamente el hecho si se lleva a cabo en una manifestación o reunión numerosa.

Se incluye, como vemos, “la reunión numerosa” sin especificar el número al que puede denominarse “numeroso”: parece que no han querido incluir número por no volver a tiempos pasados dónde el derecho de reunión –cuatro personas- se encontraba prohibido.

Los apartados 1º y 5º parecen correctos, aunque la penología es excesiva, a pesar de que estos apartados se encuentren ya tipificados en el Código Penal en los correspondientes de amenazas, porte de armas y bandas armadas.

4. Reforma del delito de invasión u ocupación de locales, oficinas o domicilios de personas jurídicas

a. Redacción actual

En el Código Penal vigente, los supuestos de invasión u ocupación de locales, oficinas o domicilios de personas jurídicas se regulan en los artículos 203, 557.1, 558 y 635.

El art. 203 castiga la conducta de entrar, fuera de las horas de apertura, contra la voluntad del titular en un establecimiento o local abierto al público, así como la de entrar o mantenerse en tal local o establecimiento, mediante violencia o intimidación.

Los arts. 557.1 y 558 (delitos de desórdenes públicos) incluyen entre las conductas que pueden tener por resultado la alteración (en el primer precepto) o perturbación grave (en el segundo) del orden público, la invasión de instalaciones, edificios, establecimientos públicos o centros docentes.

El art. 635 prevé la falta que comete quien se mantenga fuera de las horas de apertura en un local o establecimiento abierto al público, contra la voluntad del titular.

b. Reforma que prevé el anteproyecto

Se modifica la redacción del artículo 203:

Art. 203.1.- Será castigado con las penas de prisión de seis meses a un año y multa de seis a diez meses el que entrare contra la voluntad de su titular en el domicilio de una persona jurídica pública o privada, despacho profesional u oficina, o en establecimiento mercantil o local abierto al público fuera de las horas de apertura.

2. Será castigado con las penas de multa de uno a tres meses el que se mantuviere contra la voluntad de su titular, fuera de las horas de apertura, en el domicilio de una persona jurídica pública o privada, despacho profesional u oficina, o en establecimiento mercantil o local abierto al público.

3. Será castigado con la pena de prisión de seis meses a tres años, el que con violencia o intimidación entrare o se mantuviere contra la voluntad de su titular en el domicilio de una persona jurídica pública o privada, despacho profesional u oficina, o en establecimiento mercantil o local abierto al público.

Se introduce un nuevo artículo 557 ter.

Art. 557ter.1.- Los que, actuando en grupo, invadan u ocupen, contra la voluntad de su titular, el domicilio de una persona jurídica pública o privada, un despacho, oficina, establecimiento o local, aunque se encuentre abierto al público, y causen con ello una perturbación relevante de su actividad normal serán castigados con una pena de prisión de tres a seis meses o multa de seis a doce meses, salvo que los hechos ya estuvieran castigados con una pena más grave en este precepto de este Código.

2. Los hechos serán castigados con la pena superior en grado cuando concurran las circunstancias 1ª, 3ª, 4ª o 5ª del art. 557 bis.

c. Principio del formulario

El artículo 635 desaparece, puesto que se eliminan las faltas, pero su texto actual se reproduce íntegramente en el apartado 2 del art. 203 C.P.

d. Análisis de la reforma e implicaciones prácticas

La reforma mantiene la regulación anterior en lo que respecta a todos los supuestos de entrada (art. 203.1 C.P.) y mantenimiento (art. 203.2 C.P.) contra la voluntad del titular en el domicilio de una persona jurídica pública o privada, despacho, oficina, establecimiento mercantil o local abierto al público, fuera de las horas de apertura, en aquellos casos en que no se exige actuación en grupo. Esto implica que cada una de las personas que realicen la conducta pueden ser condenadas individualmente por ella. Con la salvedad de que, al desaparecer las faltas, el supuesto regulado en el vigente art. 635 C.P. pasa a contemplarse en el art. 203.2 C.P. Ello implica:

1. Que aunque la conducta es la misma se agrava la pena: antes se preveía la de localización permanente de dos a diez días o multa de uno a dos meses; ahora desaparece la posibilidad de imponer pena de localización permanente y la multa pasa a ser de uno a tres meses.

2. Que pese a la escasa gravedad de la conducta, al pasar a ser delito la persona que sea condenada por ello tendrá antecedentes penales, cosa que no ocurría antes cuando era una falta.

El delito previsto en el art. 203 C.P. sería aplicable, por ejemplo, al caso de que una persona o dos o un grupo de ellas, entran en una sucursal bancaria justo cuando está cerrando o cuando todavía está abierta, pero se mantienen en ella después de su cierre hasta obtener el compromiso del director de que negociará una hipoteca, tanto si incurren en violencia o intimidación como si su actitud es completamente pacífica.

También se mantienen la regulación y la pena para aquellos casos en que la acción (entrada y mantenimiento en el local, establecimiento, etc. contra la voluntad del titular) se realiza con violencia o intimidación; si bien pasa a contemplarse en el apartado 3 del art. 203 C.P., cuando antes estaba en el 2.

Por su parte, el art. 557ter regula los casos en que se actúa en grupo. Es un precepto hecho a medida para determinadas acciones de protesta que han devenido habituales, como son la entrada y permanencia en oficinas bancarias, centros de salud, etc., de manera totalmente pacífica y con fines meramente informativos o reivindicativos. Es evidente que la entrada de un grupo de personas a un local, oficina, etc. cuando se encuentra abierto al público, causa una perturbación en su actividad normal (de hecho, de ello se trata), pero ¿cómo sabemos si esa perturbación es “relevante”, como exige el artículo para entender cometido el delito? Este término conlleva una gran indeterminación que abre la puerta a una mayor arbitrariedad, al dejar en manos del juez la interpretación del mismo.

Por tanto, la regulación prevista en el anteproyecto tiene como objetivo penalizar las acciones de protesta social, aun cuando sean pacíficas y no tengan por objetivo más que reivindicar o informar, no atentar contra la paz pública; ni produzcan tampoco una alteración del orden público.

Esta finalidad es todavía más evidente si tenemos en cuenta que la pena impuesta (prisión de tres a seis meses o multa de seis a doce meses) se ve agravada si se da alguna de las circunstancias previstas en los apartados 1º, 3º, 4º ó 5º del art. 557 bis. En concreto nos interesa la contenida en el apartado 3º: “Cuando los hechos se lleven a cabo en una manifestación o reunión numerosa, o con ocasión de alguna de ellas”. Es decir, que el legislador parece entender que la reivindicación pacífica es reprochable de por sí, pero más aún si se produce en el marco de una manifestación o reunión “numerosa” (¿una asamblea, por ejemplo?), o “con ocasión” de alguna de ellas. Ya nos hemos referido a la indeterminación del término “numerosa” al analizar las agravaciones del art. 557 bis y a este punto nos remitimos.

La reforma pretende, en definitiva, criminalizar los derechos de reunión, manifestación y libertad de expresión.

5. Reforma del artículo 559: Desaparición del delito de perturbación grave del orden público con el fin de impedir a otro el ejercicio de derechos cívicos

a. Redacción actual del artículo 559 CP

En la redacción actualmente vigente del CP el artículo 559 castiga la conducta de quienes, con el fin de impedir a alguna persona el ejercicio de sus derechos cívicos, perturbe gravemente el orden público.

Por “derechos cívicos” se ha venido entendiendo aquellos previstos en los art. 14 a 29 CE.

Ejemplos de conductas que cabrían en este tipo:

- Perturbación grave del orden público para impedir a otro/otros ejercer su derecho al voto (SAP Guipúzcoa 16.06.05).

- Perturbación grave del o.p. por parte de miembros de un piquete de huelga para impedir a otros ejercer su derecho al trabajo (SAP Zaragoza 23.10.03).

- Perturbación grave del o.p. para impedir a otros ejercer su derecho fundamental de reunión.

b. Reforma que prevé el Anteproyecto y análisis

Aunque la aplicación en la práctica de este tipo es escasa y los comportamientos a los que se refiere podrían caber en otras disposiciones del CP, es llamativo que se elimine del Anteproyecto.

La justificación de la existencia de esta disposición es que el legislador venía considerando que merece un reproche penal específico el comportamiento de quien altera el orden público con el fin de no permitir que otros ejerzan derechos fundamentales. En definitiva, se trata de un cauce para la protección del ejercicio de tales derechos.

La desaparición de este delito en el Anteproyecto es aún más llamativa por cuanto el tipo que viene a sustituirlo es el de difusión de mensajes.

6. Reforma del artículo 559: creación de un nuevo delito en el artículo 559 del anteproyecto

a. Reforma que prevé el Anteproyecto

El anteproyecto de Código Penal introduce un nuevo delito que genera uno de los mayores riesgos para los derechos individuales y sociales de los ciudadanos.

“La distribución o difusión pública, a través de cualquier medio, de mensajes o consignas que inciten a la comisión de alguno de los delitos de alteración del orden público del artículo 557 bis del Código Penal, o que sirvan para reforzar la decisión de llevarlos a cabo, será castigado con una pena de multa de tres a doce meses o prisión de tres meses a un año.”

b. Análisis de la reforma y sus implicaciones prácticas

En primer lugar, el artículo pone en riesgo tres derechos fundamentales:

1º.- Secreto de comunicaciones Artículo 18.3 de la constitución. Para los mensajes remitidos por correo electrónico y/o teléfono móvil. Puede suponer una intromisión ilegítima de los poderes públicos en las comunicaciones de muchas personas. La amplitud de la prohibición y la falta de concreción, puede implicar un riesgo de intervención de las comunicaciones ajenas, sobre todo teniendo en cuenta la falta de controles democráticos del llamado sistema “Sitel” (Sistema Integrado de Interceptación de Telecomunicaciones)

2º.- Tanto para los mensajes remitidos correo como los enviados a través de redes sociales supone un ataque a la libertad de expresión protegida en el artículo 20 del texto constitucional: “Derecho expresar y difundir libremente los pensamientos, ideas y opiniones mediante la palabra, el escrito o cualquier otro medio de reproducción”

3º.- Es un principio esencial del sistema democrático el de que “las opiniones no delinquen”, consecuencia de la libertad de opinión que sustenta el derecho a expresarse libremente.

Sin embargo, la torticera redacción del artículo, al considerar como delictiva la difusión de mensajes que refuercen la decisión de otras personas, entra de lleno en la criminalización de opiniones lícitas.

Sobre todo cuando los poderes públicos han dado recientes ejemplos de la falta de conciencia democrática sobre las opiniones de los demás: opinión del Presidente del T.S, Sr. Moliner e interpretación de la misa por varios responsables de interior, entre los que se cuenta la delegada del gobierno en Madrid.

En segundo lugar, el artículo rompe con conceptos jurídicos básicos sobre la Autoría y voluntariedad.

No olvidemos que estamos hablando de mensajes difundidos por mail, sms, twitter o facebook, en ese contexto es muy peligroso usar el término incitación, que es ambiguo.

Pero más grave aún es el concepto de criminalizar la conducta de los autores de un mensaje, lícito, porque anime a otro. Implica hacer depender la autoría de la voluntad de un tercero a quien ni siquiera se conoce.

E incluso de las personas que ni siquiera son autores de aquellas opiniones, pero les gustan y las reenvían.

No se puede jugar con conceptos que impliquen la criminalización sin autoría, voluntad ni garantías.

Son delitos o faltas las acciones y omisiones dolosas o imprudentes penadas por la Ley, no caben conductas típicas sin voluntad expresa: la animación está bien para definir otras realidades de la vida, pero debe estar alejada del derecho penal

En todo caso, quienes inducen a un delito ya están penados, como autores, por lo, además, el precepto es innecesario.

Una última reflexión: creo que es hora de que empecemos a plantear que, normalmente lo que genera alteraciones de la paz pública, es la intervención de la policía. L@s ciudadan@s suelen ser bastante cívic@s en sus convocatorias; solo en algunas ocasiones somos renuentes a dejar las calles. ¿Justifica eso la violencia de la policía?

7. Sabotaje: nuevo tipo del artículo 560bis.

a. Redacción actual del CP

En el texto actualmente vigente, el artículo 560 castiga la causación de daños en vías férreas, conducciones o transmisiones de agua, gas o electricidad que interrumpan, alteren u obstaculicen el suministro o bien destruyan líneas o instalaciones de telecomunicaciones o correspondencia postal.

b. Reforma prevista por el Anteproyecto

El art. 560 se mantiene intacto.

Se introduce un nuevo art. 560bis:

Art. 560bis.- Quienes actuando individualmente, o mediante la acción concurrente de otros, interrumpan el funcionamiento de los servicios de telecomunicaciones o de los medios de transporte público y alteren con ello de forma grave la prestación normal del servicio.

c. Análisis de la reforma y sus implicaciones prácticas

Este nuevo artículo se aplicaría a comportamientos que interrumpan los servicios referidos y alteren su funcionamiento, pero sin causación de daños (en tal caso sería aplicable el 560). Si bien el tipo exige que la alteración de la prestación sea grave, la ausencia de referencia a daños de ningún tipo o a peligro para las personas, hace que la determinación de lo que en la práctica pueda llegar a considerarse de gravedad sea difícil de prever.

Por otro lado, se introduce la posibilidad de que se cometa el delito “mediante la acción concurrente”; hay que tener en cuenta que en la Exposición de Motivos se dice que no es necesaria la concertación o acuerdo previos, por lo que se está introduciendo una forma de actuación concertada distinta de la coautoría.

La descripción de la conducta se corresponde con actos de protesta como “toma el metro” o con actos de reivindicación llevados a cabo por internautas con resultado de indisponibilidad de algunas páginas web.

8. Delitos cometidos por los funcionarios públicos contra derechos de los ciudadanos

No sufren modificación. A nuestro juicio se ha desperdiciado la oportunidad de endurecer las penas de los delitos de Tortura, especialmente cuando sean graves. La pena privativa de libertad máxima es inferior a la prevista para algunos delitos sin comparación posible con el de tortura.

Se pierde también la oportunidad de considerar como imprescriptible el delito de tortura grave.

9. Apunte sobre la prescripción

Aunque no nos tocaba, al examinar si el proyecto incluía la imprescriptibilidad del delito de torturas, al menos en el caso de que el ataque sea grave, comprobamos que se ha introducido un delito imprescriptible ajeno a los criterios que hasta ahora regían su regulación (dejamos aparte el estatuto de la corte penal internacional de 1998).

Los delitos hasta ahora considerados como imprescriptibles tenían dos características: Afectaban a crímenes realizados por estados y el sujeto pasivo era la población civil.

La imprescriptiblidad tiene una razón de ser: Los estados no suelen ser ejemplares en la persecución de los delitos cometidos por ellos mismos. En Europa Occidental hay notables ejemplos de la falta de depuración de los funcionarios implicados en delitos de lesa humanidad: Alemania, Portugal, Grecia o España lo son de falta de depuración tras una dictadura.

Creemos que esa, y desde luego la gravedad del ataque, es la razón de ser para el principio de no prescripción.

Del resto de los delitos, el estado se ocupa y se dota de mecanismos internacionales de persecución que hoy en día hacen muy difícil que alguien escape del enjuiciamiento ( a veces con grave privación de garantías, por cierto como con las ordenes europeas de detención y entrega.)

Hay una excepción: en Alemania el asesinato es imprescriptible. Pero incluso esta excepción responde al mismo principio: en la Alemania anterior al reich no existía el delito de genocidio. Por esa razón, para evitar la prescripción de los delitos cometidos por los criminales nazis, se declaró la no prescripción del asesinato, porque de lo contrario el principio de legalidad hubiera impedido juzgarlos.

Esta es la reflexión que hemos querido compartir con vosotr@s.
Leer más...

13 jun 2013

[Vigo] HOXE, Xoves 13/06 - Mesa informativa diante de CEDRO da campaña "Vivir dignamente é un dereito"

Colamos esta convocatoria para hoxe mesmo recebida na nosa caixa de correos da Oficina de Dereitos Sociais de Coia, quen xunto a Parroquia Cristo da Victoria, GAS (Grupo de Axitación Social) e o grupo IMÁN convidan a que vos acheguedes pola mesa informativa que hoxe xoves 13 de xuño estará montada ás portas de CEDRO (rúa Pintor Colmeiro 9).:

O acto se desenvolverá entre as 10:30 e as 12:00 horas cunha mesa informativa sobre a campaña “Vivir con dignidade é un dereito”, coa que pretendemos denunciar a dramática realidade que están a padecer moitas familias de Coia e da cidade a través da presentación masiva dun escrito exercendo o dereito de petición perante a Xunta e o Concello; escrito onde o asinante expón as súas circunstancias económicas e sociais e solicita unha Renda Básica que permita satisfacer con dignidade as súas necesidades básicas.

A finais do mes de xuño temos pensado facer a entrega das follas, estamos preto das 100, nun acto que agardamos sexa maioritario e co que esixiremos que concello e Xunta comecen a tomar medidas ante a situación de emerxencia social na que vivimos a maioría da poboación, o IGE acaba de publicar que o 28% dos fogares en Galiza subsisten grazas só a prestacións, a través de medidas como: implantación dunha Renda Básica, parar os desafiuzamentos e pór a disposiición da xente as 20000 vivendas baleiras que hai na cidade...

Esiximos os nosos dereitos e o reparto da riqueza, RENDA BÁSICA XA!
Leer más...

21 may 2013

[Vigo] MaNifesTacióN EUropEa: "PObos UNIdOs conTRa aTRoiKa". 1 XUñO às 12:00

Recibimos no noso correo esta información desde a Coordinadora 1X Vigo que colamos e copiamos tal como chegou:

Boas noites compañeirxs!

O 1 de Xuño a cidadanía europea manifestarase de xeito conxunto baixo o lema "POBOS UNIDOS CONTRA A TROIKA". Os estados portugués, francés, italiano, galego, escocés, español, grego, alemán... participarán nunha xornada de loita conxunta contra os tres responsables das medidas de austeridade: BCE, FMI e CE. Ese sábado 1 de Xuño, ás 12:00 Vigo sairá á rúa nunha manifestación que percorrerá as rúas da cidade dende a Praza de España á Porta do Sol.

Achegámosvos material de difusión (ver e/ou descargar acá) para darlle eco a esta manifestación entre todxs. Podedes utilizalo do xeito que prefirades e modificar o texto se o considerades oportuno (iso si, se podedes por favor respectade o lema e o logo internacional pactados entre os diferentes grupos de traballo dos distintos países):

- 2013-1X Cartel-A3_05: cartel da manifestación para a difusión en redes.

- 2013-1X_Cartel A3_05_XORNADAS: cartel das xornadas "Construíndo alternativas... Vigo contra a troika!" para difusión en redes.

- Octavillas_Anverso e Octavillas_Reverso: gráfico en tamaño A4 a branco e negro, co cartel en Octavillas_Anverso e texto de difusión en Octavillas_Reverso, para imprimir a dúas caras e cortar en catro octavillas en tamaño A6.

- Banner Grupos: coas medidas axeitadas para os grupos de facebook.

- Banner Timeline: pensado para compartir nos timeline das fanpage de facebook

(obviamente os dous banners poden empregarse en Diáspora, N-1, páxinas web e difusión xeral en redes)

- Correo de difusión (imaxe)

- Texto Modelo de xustificación da manifestación na web.

En breve enviaremos tamén o correo de difusión xeral.

Saúdos e grazas pola difusión!!
Leer más...

14 mar 2013

Palestras na Galiza: Contextualización da Reforma do Código Penal

A cargo de membros da publicación anarquista Todo por Hacer, terán lugar esta finde en Compostela na Biblioteca Anarquista "A Ghavilla" este venres 15 às 18:30' , en Pontedeume no CSO Casa da Estacion, o sábado (por confirmar a hora) e en Coruña no CSO de Palavea o domingo ás 18h

A última reforma do CP, que se atopa en fase de proposta de enmendas e de “debate” nas Cortes Xerais, vai supoñer unha serie de novidades de maior ou menor trascendencia, como a aprobación da cadea perpetua ou o endurecemento das penas asociadas a varios delitos.

Para entender esta reforma, sen embargo, é necesario contextualizala no tempo e no espazo, así como ideolóxica e sociolóxicamente. Para iso, faremos un brevísimo percorrido pola historia do CP e do cárcere como institución, centrándonos con maior profundidade nas reformas lexislativas da última década. Desta maneira, poderáse concluir que a última reforma penal non é máis que a derradeira volta de porca dun proceso que se está a xestar dende fai moitos anos.

Os cárceres están cheos de pobres e disidentes e a reforma do CP de 2012-2013 axudará a que isto siga a ser así.

Material de apoio: Artículo"La reforma del Código Penal: Una vuelta de tuerca más a la represión"

Outros artigos indirectamente relacionados pero que axudan a contextualizar a charla son:

- :"Cuando resulta más fácil encerrar que tratar"
- :"Los ajustes del capital. Represión y gasto social en la cárcel"
- :"Su ley, su trampa"

Páxinas web:
www.todoporhacer.org,
www.boletintokata.wordpress.com,
www.puntodefuga.org,
www.derechopenitenciario.com,
www.carceligualtortura.blogspot.com.es,
www.ikusbide.org,
www.salhaketa.org
www.ala.org.es
Leer más...

12 mar 2013

Para ti que es jovem

O jefe do Governo espanhol, Mariano Rajoy, presidiu hoje o acto no que apresentou a Estratégia de Emprendimento e Emprego Jovem, e agradeceu aos empresários (representados polo presi da CEOE, Juan Rosell, e o da CEPYME, Jesús Terciado) e aos sindicatos (no acto estavam os secretários gerais de CCOO, Ignacio Fernández Toxo, e da UGT, Cándido Méndez)a mensagem de unidade, confiança, esperança e alento que hoje se transmite à sociedade.

Em abordaxe nom duvidamos dessa unidade entre governos, empresários e sindicatos, mas nem confiamos, nem esperamos nem alentaremos nada que venha dessa trípode de energúmenos mentideiros, e em contrapartida oferecemos este artículo assinado por Isaac Rosa, que traduzimos e colamos do original publicado hoje em ElDiario.es:

Carx jovem, hoje é o teu dia: o presidente do governo recebe na Moncloa à patronal, os sindicatos e um grupo de grandes empresários entre o mais selecto deste pais, pero tudo é por ti. Naide te convidou à festa, se te apresentas lá nom te deixarám entrar, pero o brinde será na tua honra.

Hoje em Moncloa repetirám uns e outros fermosas palavras: que se xs jovens som o futuro do pais, que se é a geraçom melhor preparada da história, que se a ilusom, as oportunidades, patatím, patatám. Apresenta-se em sociedade a chamada “Estratégia polo emprendimento e o emprego jovem”. Sim, já sei que crias que a única estratégia de emprego jovem no estado espanhol era a emisom na TVE de “Españoles en el mundo”, pero resulta que o governo tem um plano. Um plano para ti.

Nom estás invitadx à tua própria festa, pero já te aviso que te tocará server as copas e fregar os pratos, botando mais horas que um relojo e em troques dum soldo miserável: a “Estratégia” propom mais contratos temporais, mais contratos a tempo parcial e mais contratos de formaçom; é dizer, a santa trinidade da precariedade laboral. Todos elos serám bonificados e flexibilizados, de tal jeito que poderás enlaçar contratos lijo até os 30 anos, momento no que deixarás de ser um/umha jovem precário/a para ser um/mha adulto/a precário/a, na longa travessia cara a velhice precária.

Por ejemplo, poderám fazer-te um contrato em formaçom ou prácticas ainda que faga um feixe de anos que remataras os teus estúdios; poderám contratar-te a meia jornada pero permitindo horas extraordinárias (que ademais chas paguem é umha outra história); e além poderás concatenar contratos de formaçom e de prácticas. Nom dim que es da geraçom melhor preparada da história? Pois mais que te vam preparar!

Deixei-te para o final o prémio gordo: as ETT. Es moi jovem, igual essas siglas nom te dim nada, pero já as descobrirás, como as descobrimos teus maires quando também fumos “xs jóvens”. A partir de agora as ETT poderám fazer contratos de formaçom e aprendizagem, cousa que até agora tinham proibido.

Ah, e para ti, que es jovem e ademáis estás dispostx a comer-te o mundo, o governo convida-te a emprender, a criar o teu próprio emprego. Ai está o futuro: o teu pai é um autónomo que as passa canutas, pero tu serás umha emprendedora que também as passará canutas, vês a diferência?

Para ti, que es jovem, recomendo-te umha leitura, para que te fagas umha ideia aproximada do que te espera: o “Informe Petras”, umha investigaçom que o governo de Felipe González encarregara ao sociólogo James Petras a mediados dos noventa, e que ao final prefiriu deixar numha gaveta porque nom gostara de como retrataba Petras à Espanha de finais do felipismo, sobre tudo a “xs jovens” de entom, que éramos nos. Nom te vou contar batalhinhas, pero também nos conhecemos um desemprego de mais do 40%, e no-lo quigerom curar a golpe de reforma laboral, precariedade e ETT. A história repite-se, pero me temo que está vez será pior. Coida-te.

(o título é, obviamente, umha homenagem aos meus admirados Monteys e Fontdevila)
Leer más...

30 ene 2013

Um Seminário dirigido a empresárixs tal qual tem que ser

Recebim na minha caixa de correios um chamativo avisso: "Outra vez estes (...) volvem organizar um outro seminário do estilo do ano passado" onde dava conta do anúncio da assessória empresarial "Asesoriza" dum cursinho intensivo em Madrid dumha só jornada "interactiva" e "intensiva" dirigida a empresarixs e onde a sua carta de apresentaçom reza: "Á Reforma Laboral "definitiva" falhava-lhe umha peça: o Regulamento dos Expedientes de Regulaçom de Emprego. Agora que o puzzle está completo interesa-lhe saber como aplicar todas as possibilidades em matéria de despidos", e prometem ensinar tuda a ampla gama de possibilidades de botar fora a quem lhe pete e como lhes pete, desde mulheres grávidas ou lactantes ou desde o novo despido "express" ou despidos disciplinários, ...

Já no ano passado, vários médios "esquerdosos" figeram-se eco da notícia dum outro seminário desta assessoria onde apresentavam as chaves da Reforma Laboral baixo o titular: "Despido mais barato? Agora si que si" e, na altura, CCOO denunciara a redaçom do programa e dada a grande irritaçom causada, desde Asesoriza mudaram a sua redaçom do programa, o que, ao parecer desde CCOO consideram um grande trunfo (pese a que o seminário figera-se igual).

Agora voltam "ere que ere" estes falsimedios "esquerdosos" a criticar este novo cursinho, mas desta nom sei se CCOO atrevera-se a critica-lo, tendo na conta que estes pseudosindicatos já praticarom recém estas novas medidas, como podedes lembrar vissitando o enlace destas notícias: "CCOO vém de fazer efectivo o ERE co que extinte o contrato de 24 pessoas da fundaçom Forem" ou "Continuam os ERE nos sindicatos: UGT propom o despido de 36 trabalhadores".

Triste é dize-lo mas eu considero que "Asesoriza" só cumpre bem o seu papel e que como dim: só pretendem ensinar ao empresariado a utilizar as novas vias legais para despedir como, quando e a quem quiger, entanto convem nom esquecer que se estas normativas som legais e os EREs existem é graças aos contínuos pactos destes sindicalistos com empresários e governos (as 3 patas do banco da misséria laboral da democracia espanhola) desde a mal chamada "transiçom" (seria mais correcto chama-la "transacçom", na sua 2ª acepçom do estraviz).

Em definitiva, sim resulta "escandaloso" o jeito de publicitar esse cursinho, mas o escandaloso "de per se" é que tudo quanto vam a ensinar ne-le é legal e consequência da "tibieza", ou mais bem "traiçom" destes sindicatos desde o mesmo dia da morte de Franco (senom antes).

Asdo: Edu
Leer más...

14 dic 2012

Pagar por comer no cárcere????

Coma non esperamos nada desa institución á que nun alarde de irónico eufemismo decidiron chamar "Xustiza" pois é xa dificil que nos sorprenda. Pero as veces supéranse a si mesmos acumulando arbitrariedades difícilmente maquillables de democráticas nun tempo record.

Pois resulta que despois da aberrante reforma prevista para o código penal (que introduce a cadena perpetua revisable no país europeo no que xa de por sí cúmprense as penas máis longas); despois dos indultos encadeados aos membros dos corpos represivos, incluso cando fica probada a sua participacion en feitos de tortura (que aínda que é certo que aquí sempre foi así, nunca o deixaran tan meridianamente claro enmendándolle a plana aos xuices dúas veces seguidas nun mesmo caso); e despois do novo sistema de tasas xudiciais que converten o uso da “xustiza”(¿?) en patrimonio exclusivo dos máis pudientes; pois agora, por si o resto fose pouco, o Constitucional ratifica o cobro dos gastos de manutención aos propios reclusos. Coma o oides (ou máis ben coma o ledes), non contentos con privarte da tua liberdade, secuestrándote, humillándote e torturándote durante o período que eles decidan, agora, aínda por riba, terás que pagar por elo!

Deste xeito, o Tribunal Constitucional valida o cobro da manutención dos reclusos extraéndoo das pensións non contributivas. O fallo corresponde ao caso dun preso dunha cadea andaluza que vira reducida a súa pensión de 301 a 147 euros polo desconto do suposto prezo da súa comida. Evidentemente esta sentenza abre a porta a un sinfín de interpretacións torticeras do dereito, tanto nas prisións coma fora delas, que terán como directos perxudicados aos máis desfavorecidos. Pois se os presos teñen que pagar pola súa estancia nas cadeas coma se se hospedasen en hoteis, que pasará cos enfermos dos hospitais ou os que comen en xantadores sociais?

O peor de todo é que mentres acontece todo isto, mentres arrasan cos nosos dereitos, lexislando a golpe de maza e avanzando ao paso da oca cara a o máis descarnado totalitarismo, a xente de a pé acata submisa ou, como moito, regala flores en sinal de protesta aos seus verdugos.


C.R.

Maís info sobre o tema dos indultos neste blog: -Aquí e -Aquí.
Sobre o rechazo a reforma do código penal: na páxina de Esculaca aquí, e en "Tokata" aquí.
Sobre as novas tasas da xustiza -AQUÍ tedes o B.O.E.
Sobre o tema de pagar por comer no cárcere: -AQUÍ no "Tokata", -AQUÍ na páxina de ESCULCA e -AQUÍ no "Galiza Livre".
Leer más...

11 dic 2012

Queixa de ESCULCA .- Graves deficiencias no penal da Lama


Recollemos da web de ESCULCA esta queixa ao respeito da situación deste penal galego:


As graves deficiencias na asistencia sanitaria e de infraestruturas no CP da Lama -onde non hai infraestruturas adecuadas para as horas reservadas ao lecer, faltan programas de actividades e a atención odontolóxica e psiquiátrica é pésima- motivou que EsCULcA enviase escrito de queixa ao director do penal e a Defensoría del Pueblo.

A queixa foi presentada o 10 de decembro e nela descríbense as deficientas observadas no decurso dun exame rotineiro dos centros penais ubicados na Galiza realizado polo Observatório.

“En materia de infraestruturas, os penados que se achan clasificados en primeiro grao, réxime de vida pechado, segunda fase, modulo XV, durante o tempo que gozan reglamentariamente de patio (catro horas) teñen acceso a un patio descuberto, o que determina que, dada a climatoloxía de Galiza no inverno, o gozar do tempo de “patio” se vexa ás veces impedido, sen que se teña instalado algunha estrutura material para impedir as adversas condicións climatolóxicas. A posibilidade de pór a disposición dos penados unha sala interior en substitución do patio nos devanditos días de climatoloxía adversa tamén foi recusada. Estes feitos, se graves en calquera colectivo penado, sonno máis naqueles penados cuxo réxime de vida comporta unha limitación de actividades en común, dado que estás á súa vez ven restrinxidas polas deficiencias estruturais para a súa goce, coa negativa incidencia no tratamento dos penados. Quere destacar o noso Observatorio que a aposta da Institución Penal polos chamados “módulos convivenciais ou de respecto” non debe facer esquecer as necesidades tratamentais do conxunto de penados e, sinaladamente, daqueles en primeiro grao de tratamento.

Igualmente, o noso Observatorio tivo coñecemento de que non hai un programa de actividades para os presos clasificados en primeiro grao de tratamento, concretamente, os que se achan no citado módulo XV. Ausencia dun programa de actividades que ten unha indubidábel repercusión negativa nos presos que, polo seu grao de clasificación, mais precisados están de actividades tratamentais.

En materia de asistencia sanitaria, recibimos queixas en relación á asistencia sanitaria, en concreto, sinalando listas de espera de meses para consulta con psiquiatra e odontólogo. Ignora o noso Observatorio o sistema de prestación de servizos destes profesionais (convenio co SERGAS, convenio privado ,...) mais en todo caso, non é de recibo que persoas sen ningunha alternativa sanitaria sufran listas de espera de meses para consultar cos citados profesionais. Non cabe descoñecer o elevado número de penados que teñen pautada medicación psiquiátrica, así como a frecuencia con que os médicos de asistencia primaria da Sanidade Penal modifican as citadas pautas, polo que unha asistencia especializada puntual devén esencial e de non existir, supón unha efectiva denegación do dereito á saúde da persoa presa.

Á vista destas graves deficiencias, EsCULcA solicita da Defensoría del Pueblo a incoación do pertinente expediente para que sexan investigados os feitos obxecto da queixa e lle sexan notificadas as resolucións que veñan a adoptarse.
Leer más...

20 jul 2012

15 detidos e ducias de feridos tras da manifestación sindical de Madrid. Bloque crítico na manifestación de Coruña.


Onte os sindicatos oficiais conseguiron arrastrar ás rúas a un gran número de xente en contra dos durísimos recortes do goberno. Tratando de canalizar o crecente descontento popular, as centrais sindicais para-estatais, a sabendas do descrédito no que caeron tras décadas de borreguismo lacaio coma apéndices do poder, souberon sacar réditos políticos da insostible situación que padece o estado.

En Madrid, o marco pacífico das protestas veuse desbordado tras das cargas policiais fronte ao congreso dos diputados, ao remate da manifestación, o que derivou en enfrontamentos coas forzas da orde e cruce de barricadas feitas de contentores ardendo polas rúas do centro. Detiveron a 15 persoas e polo menos outras 39 mancáronse no transcurso dos enfrontamentos.

As manifestacións foron masivas tamén en Galiza, con nove protestas convocadas. Na que transcorreu en A Coruña, un bloque crítico formado por colectivos sociais á marxe das institucións (sindicais incluídas) desligouse da marcha xeral á altura dos cantones para cortar o tráfico na rúa de San Andrés, bloqueando así de xeito completo o centro da cidade. Membros deste bloque tamén penduraron unha faixa co lema "Contra o capital, Guerra social" (cunha A circulada na penúltima letra) preto da sede do P.P.; onde lanzáronse ovos contra a fachada e encheuse de lixo a entrada do inmoble. Un dos potentes petardos que amenizaron o momento derrubou o falso teito da axencia de viaxes de Nova Caixa Galicia, contigua a sede "Popular", o que provocou a ledicia xeral e levantou fortes ovacións. Á altura da praza de Mina, algúns dos integrantes do bloque increparon aos membros do S.U.P. (sindicato dos madeiros, amparado neste caso polo resto de sindicatos amarelos) que tiveron que escoitar algunhas verdades sobre o seu cometido represivo e torturador.
A marcha do bloque crítico, xa escindida da protesta sindical, atravesou a Rúa Real entre berros e pintadas combativas para rematar fronte ao antigo Cine París.



Elaborado por C.R. con información da prensa burguesa, de "La Haine" (AQUÍ), de "Diario Liberdade" (AQUÍ),o video o collimos de Alboroto (en inglés AQUÍ) e, no tocante a protesta de A Coruña, tamén de fontes presenciais.
Leer más...

14 jul 2012

Protestas fronte as sedes do P.P. contra os novos recortes sociais

Onte, venres 13, Mariano Rajoy armouse co machete dos recortes para asestarlles os nosos xa de por si escasos dereitos unha nova e salvaxe amputación. Entre as medidas aprobadas atópanse a subida en tres puntos do IVA (que, no xeral, pasa do 18% ao 21%), a reducción da prestación por desempleo (que baixará a partires do sexto més do 60% ao 50% da base reguladora) ou a eliminación da paga extra do nadal para os funcionarios. O goberno tamén anunciou un novo paquete de medidas de pronta aprobación que inclúen, entre outras perlas do liberalismo máis descarnado, a privatización dos transportes ferroviarios, portuarios e aeroportuarios.

A resposta non se fixo esperar nas rúas e onte producíronse concentracións de repulsa diante das sedes "Populares" en cidades de todo o estado, convocadas de xeito máis ou menos espontáneo a través das redes sociais.

As capitales galegas non foron unha excepción, pois se o mércores pasado foi na Coruña onde, aproveitando o remate dunha concentración de apoio os mineiros, máis dunha centena de persoas cortou as rúas fronte a sede do P.P. e increpou aos seus usuarios (nova neste blog AQUÍ e vídeo en Galiza Contrainfo AQUÍ), agora Compostela, Vigo, Lugo e Ourense (ademáis da cidade herculina) participaron tamén da raiba contra esta situación. Foi en Ourense, segundo o recollido pola prensa comercial, onde a protesta cobrou máis virulencia, pois os manifestantes lanzaron ovos e bengalas contra a porta do edificio e prendéronlle lume a bolsas de lixo, o que causou desperfectos no inmoble.

A prensa fala de nove detidos nas protestas de Madrid.

C.R.

Información extraída na súa maioría da prensa comercial.

-Videos das protestas en Coruña e Compostela na páxina de Galiza Contrainfo AQUÍ e AQUÍ.
-Nova relacionada en Diàrio Liberdade AQUÍ.
Leer más...

7 abr 2012

O goberno equiparará o vandalismo co terrorismo

Se hai unhas semanas comentabamos a intención do goberno de endurecer os delitos de desobediencia e resistencia á autoridade coa escusa dos incidentes de Valencia (aquí), agora ampáranse nos disturbios de Barcelona para anunciar a equiparación do vandalismo co terrorismo.

Pois si, os ministros de xustiza e interior xa fixeron pública a súa intención de aplicar as leis de excepción que se crearon para rematar con E.T.A. (e que no seu momento se xustificaron como exclusivas para desmantelar organizacións terroristas) para combater aos "antisistema". Deste xeito, a pena mínima por actos vandálicos elevarase a dous anos de carcel, co que o xuíz poderá dictar prisión provisional tras da detención, e as condeas implicarán cárcere aínda sen ter antecedentes. O mesmo que se lles aplicaba aos integrantes da "Kale Borroka" por facer "terrorismo de baixa intensidade" ás supostas ordes de E.T.A. aplicaráselle agora a calquera por facer vandalismo.

Poderiamos pensar que a cousa quedaría así, pero non, a escusa dos disturbios da folga xeral en Barcelona serviulle tamén ao goberno catalán para implementar outra nova medida represiva ao máis puro estilo do control social orwelliano tan de moda por europa: a creación de páxinas web que difundan imaxes dos participantes en actos vandálicos para fomentar o chivateo e a delación xeneralizada.

A tipificación como delito da ocultación da identidade ou a posesión de elementos de risco en protestas públicas, as identificacións preventivas, as ordes de afastamento ou a presentación en comisaría os días de risco para os "antisistemas" reincidentes... Estas son só algunhas das medidas que barallan as administracións central e catalá para combater a "guerrilla urbana".

Pero a deriva represiva do goberno non é en absoluto sorprendente , posto que ante a situación de malestar social provocada polo drástico empeoramento das condicións de vida e o seu consecuente recorte de dereitos sociais e laborais, o capitalismo resposta defendendo os seus intereses do seu inimigo natural: o pobo organizado.
É por iso que cando se alporízan os nosos sempiternos chupópteros ante a tímida violencia da xente, nunca teñen o máis mínimo reproche á violencia desproporcionada despregada polas forzas represivas que, con ocasión da folga, costou dous bazos extirpados, dous ollos estalados, un traumatismo craneoencefalico de severa gravidade e inumerables mazaduras e ósos rotos.

Pois así están as cousas, convertendo as leis excepcionais en norma de uso común, equiparando o vandalismo ao terrorismo (porque xa se sabe, empezas queimando un colector e rematas estrelando un Boeing 747 contra as torres Kio), decretando penas de cárcere por romper cristais e convertendo nun Judas internáutico o teu veciño do quinto.

Menos mal que Daniel o Traveso só é un personaxe dunha tira cómica, porque hoxe en día estaría preso por multirreincidencia terrorista grazas ás anónimas denuncias "online" do señor Wilson.


Elaborado con información da prensa comercial por C. Ribas.


Leer más...

21 mar 2012

O goberno quere endurecer os delitos de desobediencia e resistencia á autoridade

Os ministerios de Interior e de Xustiza anuncian a súa intención de endurecer os delitos de resistencia e de desobediencia á autoridade como método "disuasorio" dos incidentes nas rúas. Así o anunciou o ministro do interior na súa última comparecencia ante a comisión do senado do seu departamento, facendo referencia ás recentes protestas de estudantes en Valencia para xustificar a súa decisión. Nun alarde de demagoxia sen parangón, o ministro referiuse ás "vexacións e insultos" proferidas por "manifestantes violentos" (agora o insultar convérteo a un en violento?) para explicar as motivacións do endurecemento penal. Ou sexa, que se un antidisturbios te rebenta a cabeza, iso non é violencia, pero se ti despois lle recriminas ou insultas entón ti si que es violento e mereces sancións aínda máis duras que as actuais (de seis meses a un ano por resistencia ou desobediencia grave ás forzas da orde hoxe en día).
Pero as declaracións deste suxeito alcanzaron o grao do esperpéntico ao asegurar que o actual sistema penal español é "moi garantista", cando este é o país da unión europea con máis poboación encarcerada por habitante e cun dos códigos penais máis duros do continente (máis información ao respecto neste mesmo blog aquí).
Pero a verdade é que esta noticia non é en absoluto sorprendente, os tempos de maior conflitividade social que sen dúbida se aveciñan exixen un aumento na escalada represiva por parte do poder. A democracia, como xa demostrou en innumerables ocasións, só é "branda" e "tolerante" cando o fluxo de capitais non ten apenas oposición, nunca tivo reparos en endurecerse ata o extremo da ditadura cando o "status quo" se ve ameazado.
É por todo isto que en EEUU, berce da democracia e líder indiscutible de "occidente", recentemente aprobaron unha nova lei, denominada HR 347, que prevé duras penas de cárcere polo simple feito de participar en protestas ou manifestacións. Así, quen entre ou permaneza en calquera edificio ou terreo sen a autorización do goberno podería enfrontarse ata a dez anos entre reixas. Mesmo porque outra persoa denuncie que alguén ten intención de protestar pode rematar un no cárcere. Tamén polo feito de que o servizo secreto se encontre nun lugar poderían xa arrestar a todos os que protesten na zona.
Con estas medidas a administración supostamente progresista de Obama pretende enfrontar a máis que previsible escalada de protestas do "inimigo interno" que, polo de agora, toma corpo no movemento "occupy" que, relativamente similar aos máis autóctonos indignados (aínda que quizais non tan figureiros en canto ao sempiterno temita da "violencia") se estenden por todo o territorio norteamericano.

C. Ribas

Elaborado con información da prensa comercial.
En canto ao tema da lei HR347 de estados unidos podedes informarvos mellor aquí en RT ou aquí en Rebelión.



Leer más...

25 feb 2012

Eles falan de crise? Nós de revolución social!

Crise? Quenes son os que están en crise? Porque as grandes fortunas e as xigantescas empresas trasnacionais non paran de medrar, mentres somos os de abaixo os que pagamos o pato. Falan de que as políticas neoliberais provocaron a recesión da economía e agora vendennos que só afondando no neoliberalismo poderemos saír do bache. Dín que a desregulación da economía provocou a crise, pero é desregulando aínda máis a economía como pretenden saír dela. Contannos que os grandes mercados fixeron estoupar a burbulla financieira, pero agora temos que contentar a eses mesmos grandes mercados afundindonos na miseria.
Tomannos por parvos, esta crise non é máis que un invento para acumular en poucas mans o capital privado e, sobre todo, para retrotraer as conquistas sociais ós escuros tempos da revolución industrial. Para arrincar das mans dos traballadores tódalas victorias acadadas con sudor e bágoas nos últimos cen anos. Implementando así un novo estado de control social sen precedentes que lles permita ós poderosos competir coas novas economías emerxentes.
Desenganémonos, non se pode voltar ós felices tempos das hipotecas a mansalva e as alegres tarxetas de créditio, pois daqueles polvos estes lodos. O que agora temos é a consecuencia inevitable do capitalismo, non unha mala xestión do mesmo. Os políticos non son máis que monicreques nas mans dos especuladores e banqueiros, son inversións para as empresas que, coa súa alternancia, garanten o mantemento do status quo. Pedirlles ós políticos que controlen ós banqueiros é como pedirlle á criada que controle o seu amo. Pedirlle ós banqueiros que miren polos cidadáns é como pedirlle ó lobo que mire polos cordeiros.
O capitalismo xamais irá no interés da xente. O capitalismo é un sistema depredador e xerárquico que leva a inxustiza no máis fondo da súa esencia, pois é a desigualdade a que lle dá a súa razón de ser. Reformando ó sistema só conséguese insuflarlle máis vida, perfeccionar o seu sinsentido e prolongar a nosa agonía. Acadar unha depredación máis humana non é o camiño para facer deste un mundo mellor.
Indignarse non é suficiente, o que fai falla é rebelarse. Ocupando prazas e facendo sonar pitos e timbais xamáis conseguiuse derrubar un goberno, canto menos mudar o sistema social enteiro. As “canles establecidas” non son máis que o método instaurado polo poder para non cambiar nada. É preciso interrumpir os fluxos do capital para que unha protesta sexa para o sistema algo máis que unha reafirmación da súa “pluralidade democrática”.
As folgas dun só día non son máis que protestas testimoniais, o folclore no que os pactos entre o poder e os sindicatos transformaron as loitas dos traballadores. Os “pactos da Moncloa”, alá polo ano 77, ó regular os xeitos de protesta, castraron a forza da clase obreira e baleiraron de sentido as propias centrais sindicais, convertidas en apéndices do poder; nunha subclase clase política que cobra daquel a quén dí combatir e que vive de burocratizar as loitas dos traballadores. Os sindicatos son coma unha bicicleta sen rodas, todos pedalean para que nada se mova.
Fai falla autoorganización e asamblearismo. Desbotar ós líderes e ás xerarquías que pretendan decidir por nós, para tomar dunha vez por todas as rendas das nosas propias vidas. Fai falla acción directa para interrumpir o fluxo do capital. Folgas sen máis límites temporais que o de gañar ou perder, como eran antes de que o poder as domesticara, ata que o inimigo ceda á presión do pobo organizado. Fan falla fogueiras e barricadas que, como en Grecia, corten as rúas e abran o camiño da liberdade.
Pola Anarquía!! Pola revolución social!!

Anarquistas contra o capital


Panfleto repartido onte en A Coruña por uns anarquistas autónomos na manifestación de CGT e CUT e, pouco máis tarde, nunha protesta dos "indignados", que nós reproducimos integramente.
Leer más...

23 feb 2012

Folgas e manifestacións contra a reforma laboral (Galiza)

Segundo un comunicado aparecido onte en "alasbarricadas" (aquí), a CNT de galiza informa da súa adhesión a folga xeral do vindeiro 29 de marzo, convocada nun primeiro momento pola CIG (en consonancia cun chamamento similar para Euskal Herria), á que tamén sumaríase a outra anarcosindical, CGT, e máis a CUT. A folga é unha reacción a infame reforma laboral impulsada polo novo goberno que nós xa comentamos neste outro artigo (aquí).
Noutra orde de cosas, aínda que con similares motivacións, a CGT de Coruña xunto coa CUT convocaron unha manifestación para mañá venres 24, ás 19:30h, na praza de Portugal. O lema central da mesma será "contra a reforma laboral e a dictadura do capital" e o seu manifesto reproducímolo agora tal e como chegou ó noso correo:

Manifesto conxunto da CUT e da CGT da Coruña ante a Reforma Laboral

22.02.12
Coa colaboración dos gobernantes e partidos políticos, lacaios do capital máis cobizoso e coa pasividade cómplice dos sindicatos institucionalizados, a situación da clase obreira non fai máis que empeorar: máis de cinco millóns de traballadoras e traballadores están no paro (240.000 en Galicia), case dous millóns de familias teñen todos os seus membros sen traballo e están condenadas á miseria e á exclusión social, centos de milleiros están perdendo as súas vivendas, trece millóns de traballadores teñen ingresos anuais inferiores aos 12.000 euros, conxelación das pensións, posta en mans privadas e espolio do patrimonio de todos, os gobernos están recortando a educación e a sanidade públicas e prodúcese a agresión salvaxe á natureza, ao medio ambiente e á saúde das persoas.
Como solución, os políticos só teñen unha receita: hai que apertarse o cinto. Pero nese apertarse o cinto nunca pensan no deles ou no dos poderosos; sempre son os máis débiles e desprotexidos os que teñen que facer o esforzo, men-tres que os de sempre seguen gozando dos privilexios acadados co sangue e a suor do resto.
Tamén nos dicían que o cambio de goberno nos ía axudar a saír do pozo, pero xa sabemos que estes que agora están no machito non darán un só paso que non lle veña imposto polo capitalismo máis voraz, que é quen realmente ten o mando. A proba témola na nova Reforma Laboral, unha reforma que permite que os empresarios decidan eles sos canto nos van pagar, que horarios imos ter, que traballos teremos que facer e que lles permite despedirnos libremente.
A cuestión é moito máis profunda; as raíces do problema están nun sistema económico e social podre no que a maioría está dominada por unha minoría, un sistema no que o seu fundamento é a explotación dos máis polos menos, un sistema depredador e cobizoso no que a destrución dos recursos naturais é a base do crecemento eco-nómico, un sistema no que os medios de produción e consumo están en mans dos grupos de privilexiados. Por iso, calquera reforma que non ataque as raíces do problema non será máis que un parche para que este sistema de iniquidade continúe.
Para a CGT e maila CUT, só a transformación radical do sistema e a construción dunha socie-dade xusta e igualitaria é a loita que paga a pena emprender: unha sociedade sen opresores e oprimidos, sen privilexios, con xustiza social, cunha distribución xusta e equitativa do traballo e da riqueza e coa utilización racional dos recursos.
Por isto a CUT e a CGT mobilízanse e fan un chamamento aos traballadores e á sociedade en xeral para que non se deixe arrebatar as conquistas que aínda nos quedan e que manifeste na rúa que xa estamos fartos de tanto ladrón, de tanto vividor e de tanto explotador e que non nos conformamos con recoller as migallas que sobran dos seus banquetes.
A mobilización é imprescindible e soamente se é contundente podemos chegar a deter os plans do capital de roubarnos os dereitos que nos quedan. A necesidade dunha Folga Xeral é evidente, pero non unha Folga Xeral de patacón que finalice antes de comezar, non unha Folga Xeral de pacotilla convocada para saír nos periódicos, non unha Folga Xeral que non sexa máis que un paripé para xustificar unha nova traizón. Por iso, estamos pola convocatoria dunha Folga Xeral que paralice realmente o país e que non se deteña ata acadar os obxectivos marcados. Calquera convocatoria que se faga desde outras bases está abocada, premeditadamente, á derrota e a desmobilización social interesada. Por isto, compañeiras e compañeiros, chamamos á mobilización permanente ata conseguir a derrogación desta nova agresión.

VIVA A LOITA OBREIRA!
POLA DERROGACIÓN DA REFORMA LABORAL!
CONTRA AS AGRESIÓNS DO CAPITAL, MOBILIZACIÓN E FOLGA XERAL!

Nova da mani na páxina da CGT aquí.

Leer más...