Sobre a bomba que causou unha ducia de feridos no metro de Chile

Unha bomba artesanal colocada hai unha semana nun local de comida rápida dunha estación de metro de Santiago de Chile, que comportou o tráxico saldo de catorce transeúntes feridos, desatou a histeria nos medios de comunicación chilenos. O branco inequívoco dos dedos acusadores e as linguas viperinas da prensa e os políticos son @s anarquistas; responsables, por outra banda, de máis dun centenar de bombazos sucedidos durante a última década en territorio chileno (polo de agora sen máis vítimas que dous dos seus perpetradores en senllos accidentes).
Pois ben, ata hoxe estiven a esperar a aparición dun posible comunicado reivindicando a autoría, así como as necesarias reflexións de compañeir@s anarquistas do outro lado do charco. Do primeiro, polo de agora, nin flores. Do segundo, máis ben escasas ata a data, enlazamos máis abaixo o pouco que atopamos.

Na miña humilde opinión imponse a necesidade de, dende o anarquismo militante, reflexionar publicamente sobre estes feitos. Posto que, ou ben son obra de grupos paraestatais, co único fin de desprestixiar a loita revolucionaria anticapitalista, sumíndoa no máis absoluto dos oprobios e afastando calquera simpatía popular de quen a practica; ou ben é obra duns completos descerebrados que, confundindo o touciño coa velocidade, cobren de merda sexa cual sexa a causa que defendan.

E é importante facer esta análise porque, se se trata dun atentado orquestrado dende o poder, o noso silencio allana o camiño; e se @s responsables saíron do ámbito antiautoritario, imponse a necesidade dunha reflexión sobre a estratexia e a táctica da loita armada e, máis importante se cabe aínda, sobre a ética mesma que move os nosos impulsos libertarios.

Asinado por C.R.

Dito isto, que non subscribe ninguén máis que quen o asina e non necesariamente o medio onde sae, procedo a colgar enlaces a reflexións sobre estes feitos dende medios anarquistas máis próximos xeograficamente ao lugar dos acontecementos:

En Hommodollar -AQUÍ, -AQUÍ, -AQUÍ e -AQUÍ

En Publicación refractario -AQUÍ.


Agradeceríanse, ben a través dos comentarios ben a través do correo electrónico, novos enlaces ou outras achegas que poidan enriquecer o debate.
Leer más...

[Chile] "Somos subversivos, non terroristas" - Entrevista a Freddy, Marcelo e Juan por Radio Bio-bio

Freddy Fuentevilla e Juan Aliste Vega, xunto con Marcelo Villarroel, atópanse presos polo atraco, en outubro do 2007, dun banco Security en Santiago de Chile no que morreu un policía. Todos eles foron detidos tempo máis tarde en Arxentina e extraditados a Chile, onde cumpren condea actualmente. Profesan ideas revolucionarias (Freddy e Marcelo militaron, no seu día, no "M.I.R." e no "Mapu Lautaro" respectivamente) e simpatizan coa causa anarquista.

"Somos subversivos, non terroristas", "eramos os culpables perfectos" e "non cremos na democracia", foron algúns dos ditos que emitiron na conversación que se desenvolveu no interior do Cárcere de Alta Seguridade, onde levan case 4 anos de encerro, sendo os que levan máis tempo en prisión preventiva dende que esta en curso o novo sistema xudicial chileno.

Recollemos así esta sua primeira entrevista concedida a un medio de (des)comunicación de masas, esta vez a xente da Radio chilena Bio-bio, da que colamos este video-entrevista:



Máis información en Abordaxe sobre Freddy, Juan e Marcelo:

- 31/08/2011 - Sobre a situación dos compañeiros presos Freddy, Marcelo e Juan

- 11/01/2012 - Cartas de Freddy e Juan, presos revolucionarios chilenos

- 21/02/2012 - [$hile] Os compas Freddy, Marcelo e Juan em Greve de Fome Líquida

- 26/02/2012 - Palabras de guerra: cartas de Freddy, Marcelo e Juan

- 07/05/2012 - Castigam e Ailham a Marcelo VilIaroel

Máis información no blogue do seu colectivo de apoio "Freddy, Marcelo y Juan a la calle!"
Leer más...

[Chile] Vídeo: Eluwun. O funeral de um Guerreiro Mapuche. Homenagem a Rodrigo Melinao

Na terça-feira, 6 de agosto de 2013, o weichafe mapuche Rodrigo Melinao foi assassinado, causando muita dor, incerteza e comoçom no povo mapuche e na sociedade em geral. Enquanto o Estado chileno tenta calar a voz do povo mapuche, que luta para recuperar suas terras ancestrais e apesar de toda a raiva e impotência de seu assassinato enigmático, tudo isso tornou-se umha enorme marcha em apoio, respeito e solidariedade pela morte deste lutador mapuche. Um marco que assinala a história deste povo guerreiro, um funeral que se despede de um comunero perseguido judicialmente, um povo ferido que se ergue de novo e de novo, que é enaltecido ao receber umha nova geraçom de lutadores mapuches, com o objetivo de continuar o caminho de seus antepassados.

Os mapuches nom morrem, seu espírito sempre renasce.
Leer más...

Gabriel Valenzuela Montoya, menor, Preso Político Mapuche, comenzou unha folga de sede.

Días atrás deramos conta neste blogue da sua decisión de comenzar unha folga de fame (ver acá), e agora vimos de saber que, depois de 30 días en folga de fame, nos que o Estado e a xustiza chilena non se brindaron en dar resposta algunha a sua protesta, o mozo Mapuche decidiu dar un otro paso na luita e comenzar unha folga de sede que, segundo as suas proprias palabras: "na cal mantereime ata sacrificar a miña vida polo meu pobo e a miña liberdade".

Colamos o seu Comunicado Público dende o carcere de menores de Chol Chol que recollimos e traducimos de KaosenlaRed:

Dende o cárcere de menores de Chol Chol, informo o pobo mapuche e á opinión publica nacional e internacional, o seguinte:

Eu, Gabriel Valenzuela Montoya, menor preso político mapuche, recluído hai máis de 9 meses no CIP CRC Chol Chol, declaro que xa despois de 30 días en folga de fame, e ante a nula resposta do Estado e a Xustiza respecto ás miñas demandas, anuncio dende hoxe 11 de xuño do 2013, o inicio da miña FOLGA SECA, a cal manterei ata sacrificar a miña vida polo meu pobo e a miña liberdade.

Teño claridade que a avanzada deterioración do meu estado de saúde produto da folga de fame que levo dende o 13 de maio, pode poñer en risco a miña integridade, pero asumo dende xa todo o que iso implica para que se escoite a miña demanda:

- Liberdade inmediata con arresto no meu domicilio mentres segue o proceso de investigación.

Isto, amparado na mesma Convención dos Dereitos do Neno, que resalta no Artigo 37 a "Que os Estados velarán por que ningún neno sexa sometido a torturas nin a outros tratos ou penas crueis, inhumanas ou degradantes. Que a prisión se utilizará só como medida de último recurso e durante o período máis breve que proceda".

De máis está dicir que o Estado de Chile incumpre este tratado cada vez que arrasa as nosas comunidades e tortura aos nenos e nenas mapuche, cando os procesa e os encarcera, vulnerando a nosa integridade física e emocional.

Finalmente, dende o cárcere de menores de Chol Chol, fago un chamado a todo o meu pobo a apoiarme nesta xusta demanda pola miña LIBERDADE, fago un chamado aos que apoian en distintas frontes de loita, a seguir denunciando, a seguir visitando os cárceres, a seguir defendendo o noso territorio da usurpación, a sobreexplotación e as mans do capitalista.

LIBERDADE A TODOS OS PRISIONEIROS POLÍTICOS MAPUCHE

LIBERDADE INMEDIATA DO NOSO TERRITORIO

ABONDA DE MONTAXES CREADAS POLO FISCAL ANTI MAPUCHE LUIS CHAMORRO

Leer más...

G.V.M. que conta con 18 anos de idade, é preso político mapuche e leva 25 días en Folga de Fame

Recollemos e traducimos esta denuncia do "peñi" publicada en "El Ciudadano":

Nunca estivera preso. Foi detido cando tiña 17 anos e cumpriu 18 recluído no Centro do Sename de Chol Chol, Rexión da Araucanía. Este mozo "preso político" decidiu o pasado 13 de maio iniciar unha folga de fame porque se declara inocente do delito que se lle acusa, xa que en setembro de 2012, G.V.M., foi encarcerado polo asalto e homicidio do empresario Héctor Gallardo Aillapán xunto a outros dous mozos mapuche maiores de idade.

O adolescente, que residía na comunidade Wente Winkul Mapu (Ercilla) sinala que cumpre hoxe 23 días de xaxún (25 cando publicamos acá) por "a nula intención do Estado chileno e a súa xustiza de dar resposta á miña demanda como prisioneiro político mapuche de que se acelere o meu proceso. Xa estou a comezar o décimo mes de reclusión. A decisión de levar esta folga de fame ata as últimas consecuencias foi difícil, tanto para min coma para os meus familiares, pero asúmoa responsablemente e declárome disposto a mantela ata que se cumpran as miñas demandas".

- Por que se declara prisioneiro político mapuche?

- Porque pertenzo a unha comunidade que está a ser perseguida por loitar pola recuperación das súas terras. O meu dirixente Daniel Melinao está preso, a miña familia foi perseguida, o meu primo Eric está clandestino. E a situación que eu estou a pasar non é nova; dende o ano 2009 estiveron a encarcerar nenos mapuche, ou someténdoos a maltratos que en moitos deixaron secuelas de por vida, como é o caso do meu peñi Leonardo Quijón, quen sendo absolvido de todos os cargos que se lle acusaban, foi encarcerado por case un ano, sufrindo de vexamens por parte de Xendarmaría que non respectaba a súa condición de saúde, con máis de 200 perdigóns aloxados nunha das súas pernas como produto dun ataque de carabineiros. Despois, a encarceración de nenos mapuche seguiu con Cristián Cayupán e Luis Marileo, aos cales despois de varios meses privados de liberdade se lles absolveu de toda culpa e noutros casos aínda non encontran probas que os condenen. Todo isto deixa en evidencia a gran montaxe que realiza contra nós o Estado de Chile.

O mozo explica que se entregou á policía para evitar que arrasasen a súa comunidade e así eludir a violencia policial. "Chamaron ao meu avogado e ao meu dirixente, e dixéronlles que me buscaban por esa causa. Entón, para impedir que viñesen a arraxar a miña casa e a miña comunidade eu preferín presentarme voluntariamente; ademais que eu non tiña ningunha culpa, por iso entregueime á PDI".

G.V.M afirma que hai testemuñas que poden demostrar a súa inocencia, porque ese día estaba na súa casa. As testemuñas declararon, pero non foron tomadas en conta polo tribunal.

Comenta que a sua defensa pediu o cambio de medida de reclusión, pero foi rexeitada dúas veces. "O xuíz prefire darlle a razón ao fiscal que sempre menciona o mesmo, que son un perigo para a sociedade e que por iso debo permanecer recluído", di.

O mozo indica que é a segunda vez que debe declarar nunha causa, antes fixérao como vítima, porque foi baleado por carabineiros durante un arrasamento na súa comunidade. Iso foi (...) en xuño 2012. Esa vez disparáronme os pacos, que andaban buscando ao meu primo Eric Montoya por unha causa de homicidio frustrado de carabineiros (...) nós saímos a ver que estaba a pasar porque sentimos que ían subindo moitos autos polo camiño fóra da comunidade. Eran moitos pacos que chegaron, sen mostrar unha orde, nada, e empezaron a entrar ás casas e a romper todo. Entón nós empezamos a sacalos, botámolos para fóra. Aí volvían entrar e entón empezaron a disparar, lacrimóxenas, balas, de todo. E aí foi que a min me dispararon nas costas, nas costelas".

- Foi detido polos carabineiros?

- Non, non me detiveron, porque me escondín nun baixo e aí estiven ata que se foron. Doíanme muito as costas pero esperei como vinte minutos ata que se foron e aí saín. Despois diso foi que a Defensoría Penal Mapuche presentou un recurso na Corte de Temuco, pola violencia con que actuaron xa que deixaron sete feridos graves, entre eles o meu avó e tres menores. Entón citáronme e eu declarei contra o fiscal Luis Chamorro, porque el é o responsable de que os carabineiros cheguen disparando contra calquera.

- Cre que esa declaración ten algunha relación coa súa situación actual?

- Si. Creo que o fiscal quedou picado por iso e entón aproveitou o caso dos Gallardo para involucrarme.

Máis información nesta entrevista para Pichikeche (portal polos direitos dos minores mapuches)

Noticia colada e traducida por eDu
Leer más...

[Lugo] Sábado 1 de xuño as 18:00' .- Charla, Debate sobre a Ruka Inche no Ateneo Libertario A Engranaxe

Con a presencia dun compañeiro do Grupo de Apoio da Galiza será presentado o video "De la Cuna a las Rejas" e falarase da experiencia do proxecto "Ruka Inche" e dos Centros de Menores en Chile.
O Ateneo Libertario "A Engranaxe" ubicase na rua Río Sil 52 local 3
Leer más...

[Chile] Comunicado de Hans ante os abusos policiais na morada da sua nai

Hans Niemeyer está prófugo da justiza chilena tras fugarse dende a residencia da sua nai no pasado 7 de decembro de 2012, Hans fora detido en novembro de 2011 tras un bombazo en Ñuñoa e logo se lle imputara a fabricación e colocación de dous explosivos máis no barrió de Las Condes e no monumento ao fundador e senador da UDI, Jaime Guzmán. Dende entón, na sua busca, a polícia non deixa de amedrentar à sua nai e así o venres pasado 22 de marzo foi dictada unha nova orden de aprehensión e ao día seguinte, sábado 23 os uniformados chegaran ao domicilio da nai de Hans arrasandoa con extrema violencia e vexando as mulleres que lá se atopavan, feito que se repetiria dois días despois, o luns 25, con amplia cobertura mediática dos xornalistas-policías, sen obter éxito algún. Cabe sinalar que en 6 de maio se iniciará o xuizo contra Hans.

A raiz destes allanamentos, ergueronse múltiples voces amosando o máis sinceiro desprecio contra todos eles, especialmente para con o chefe da Fiscalía Metropolitana Sur, Raúl Guzmán, e os policías da DIPOLCAR (Dirección de "Intelixencia" de Carabineros de Chile), mas consideramos moi interesante publicar acá en Abodaxe o Comunicado à ìntegra do proprio Hans (copiamos, traducimos e colamos de Hommodolars.org):

"Non pido perdón, non bico a cruz, non digo que son inocente nin culpable, xa que eses termos me resultan estraños. Estou en Chile, desafiándoos día a día e feliz de que a miña liberdade lles provoque ira".

A propósito da seguidilla de arrasamentos á casa da miña nai produto da miña situación xudicial, quixera denunciar o seguinte:

1. Que o pasado Sábado 23 de Marzo, a casa da miña nai foi arrasada con extrema violencia por funcionarios da PDI, o que incluíu malos tratos e vexacións cara á miña familia de parte dos policías, que son moi valentes, con mulleres soas e escudándose tras as súas pistolas, porque sen elas non son nada. Este feito foi acalado pola maioría da prensa, só saíndo á luz hoxe, e súmase aos xa varios arrasamentos que sufriu a miña familia e amigos dende o 7 de Decembro pasado en que tomei o meu dereito a rebelión e non me presentei ante a revogación do arresto domiciliario ante unha situación de prisión preventiva ilegal posto que o xuízo estaba suspendido nese momento por un requirimento no Tribunal Constitucional por parte do Ministerio do interior.

2. O día de hoxe, Luns 25 de Marzo o Fiscal Raúl Guzmán continuou coa escalada de vinganza contra a miña familia e comandou o arrasamento, unha vez máis, á casa da miña nai esta vez con Carabineiros de Chile, o que incluíu un despregamento de medios de prensa onde algúns deles, como EMOL, publicaron o enderezo da miña nai nun feito que, certamente xa non sorprende, pero que non deixa de chamar a atención polas implicacións éticas da devandita acción e as eventuais consecuencias para a integridade física e psicolóxica da miña familia que, como é evidente, nada ten que ver coa situación legal que me afecta.

3. Que unha vez máis denuncio as mentiras dos funcionarios da PDI nas súas declaracións tomadas e arranxadas polo mesmo Fiscal Guzmán. Nese sentido, é mentira que eles foron testemuñas presenciais dos feitos, é mentira que estaban aí, que me viron saír do lugar da explosión; é mentira que botei unha carapucha (de feito na investigación non aparece ningunha), é mentira que un polar encontrado sexa meu (de feito non ten o meu ADN). Denuncio que as peritaxes dos organismos pseudo técnicos de Carabineros (Labocar e Gope) están feitas á medida dos querelantes, uns dos cales é o ministerio do interior que á súa vez é quen está administrativamente a cargo de Carabineiros (alguén pode crer nunha dose de obxectividade dos seus informes e peritaxes?). Denuncio que as peritaxes que me vinculan a outros atentados e á fabricación deses artefactos explosivos desafían a lóxica máis elemental e que iso xamais foi posto en cuestión polos ministros da Corte de Apelacións, cuxa última actuación a perpetraron cando tras un debate de cinco minutos incluíron todas as probas do Ministerio Público. Denuncio que o Fiscal Guzmán levou unha investigación parcial, non investigando os antecedentes exculpatorios aos que lle obriga a lei, senón deixándoos fora como aquela peritaxe que xeorreferencia a situación do meu celular e que me sitúan ás horas de sucedidos os atentados en lugares moi lonxe das explosións. O feito máis groseiro desta cadea de irregularidades nesta investigación parcial é a omisión do feito que eu me encontraba no meu lugar de traballo o día e á hora do atentado á Automotora One. Isto podería ter sido doadamente comprobable investigando as cámaras do Metro en que todos os días me trasladaba ao meu traballo, e ademais está nos informes dos meus compañeiros de traballo na mesma carpeta de investigación. Pero non, o Ministerio Público se abanderou na miña contra e só investigou a liña inculpatoria, sentándose no que di a propia lei que debería ser o primeiro en respectar. A falta de seriedade tamén chegou aos seus puntos altos cando na preparación de xuízo oral se puido coñecer que, a máis dun ano de sucedidos os feitos, nin as policías nin a fiscalía se preocuparon xamais por obter as imaxes das cámaras de seguridade, nada menos que da Embaixada de Estados Unidos e que gravou os feitos. É dicir, aquí non hai unha preocupación pola verdade, senón só por lograr unha primeira condena por Lei Antiterrorista, e que a cabeza de turco para iso son eu.

4. Que non é a miña vocación a victimización, non sinalo que haxa unha montaxe nin nada polo estilo, nin pido trato preferencial do Estado e as súas leis. Digo que a acusación está baseada en mentiras e en conxecturas e isto podería ser verificable por calquera observador obxectivo.

5. Denuncio por último, a innegable presión política sobre xuíces e a utilización do meu caso por parte do goberno e a ultradereita para o despregamento da súa axenda de seguridade cidadá e a reconfiguración do instrumental estatal para adecuarse ás novas condicións do conflito social, é por iso que resulta tan fundamental lograr unha condena por Lei Antiterrorista. Que a intervención política quedou en evidencia polos xuízos a priori que deron o ministro Andrés Chadwick, o fascista e representante da ultradereita, deputado Cristián Letelier e ata o mesmo presidente da república que ocupou un recurso especial ante os xuíces e que inaugurando o Banco Unificado de datos, deu por seguro, ante fiscais e policías, que eu saíra do país.

Ante todos estes feitos, véxome na obriga de dicir o seguinte:

· Que a escalada de arrasamentos corresponde a unha operación de vinganza contra a miña familia levada a cabo pola Fiscalía Metropolitana Sur e as policías.

· Que a devandita vinganza tivo o seu punto máis alto o día Sábado 23 recén pasado en que a miña familia foi vexada e trataron violentamente efectivos da PDI. Esta acción non pode ser catalogada senón como covarde e froito da impotencia e frustración ante a súa chapuza e incompetencia. Recordemos que os mesmos membros da PDI que hoxe rin maltratando as mulleres da miña familia non puideron dar sequera coa miña vivenda en Ramón Cruz con Grecia a noite da miña detención ante o meu dereito a gardar silencio, actitude que tomei por que coñezo esta chusma dende moi novo e sei do trato que lle terían dado á miña esposa e o meu pequeno fillo. Como sen tortura non son nada, gardei silencio e non puideron saber onde eu vivía. A súa ineficiencia cóbranlla agora á miña familia.

· Que fago responsable de calquera cousa que poida pasarlle á miña familia ao Fiscal Raúl Guzmán e ao mando político das policías, é dicir ao Señor Andrés Chadwick, quen en función á estrutura xerárquica das devanditas institucións non puido haber senón sabido do trato violento e vexatorio que sufriron mulleres soas ás mans dos covardes da PDI.

· Advertir que me presentarei ao xuízo e que vaian poñendo as súas barbas a remollo, porque malia o seu ánimo de vinganza e enorme presión política sobre os xuíces, intentaremos deixar en evidencia as súas mentiras, as súas acusacións baseadas en conxecturas e especulacións ridículas e a parcialidade da investigación. Por mentres os delincuentes que poboan a fiscalía metropolitana sur, as policías e o ministerio do interior, ebrios de poder, poden celebrar vingarse contra xente que non pode defenderse, pero recorden que despois da borracheira vén a resaca.

Dende algún lugar do país,

Moralmente enteiro e burlando á policía, despídese Hans Felipe Niemeyer Salinas

25 de Marzo de 2013.

Mais información neste mesmo blogue: [Chile]Começou a vista oral contra Hans Niemeyer.- Caso Bombas 3ª parte? Leer más...

[Chile] Ruka Inche organiza "Puño en Alto" umha actividade comemorativa no "Día del Joven Combatiente"

Recebemos na nossa caixa de correio duas notificaçons do acto programado polo "Colectivo RUKA INCHE... Encerrando NO se Educa!!!" co galho do "Día del Joven Combatiente" chileno em 29 de março, jornada de luta que comemora o assassinato nesse dia em 1985 dos irmaos Rafael e Eduardo Vergara Toledo a mãos de agentes de Carabineros, durante a dictadura do General Augusto Pinochet. Colamos os textos recebedos (umha vez compilados e traduzidos num só):

Como agrupaçom estamos em permanente rede com outras organizaçons e é por elo que este ano se realizará um acto comemorativo desta data tam emblematica, polo mantemento da memória histórica das pessoas assassinadas pola aparatagem estatal pero com enfase na memória de Jose Huenante, jovem Mapuche desaparecido por Carabineros em 3 de Setembro de 2005 (Mais informaçom AKÁ) na "Población Mirasol" de Puerto Montt e que até a data segue em paradoiro desconhecido.

Se realizará umha jornada Reflexiva/Cultural, com o aporte de bandas locais, cordelaço informativo, feira livre, micrófone aberto, entroutras.

Será desde as 15:00 até as 20:30 hrs em "Población Mirasol", especificamente na cancha telhada (Av. la Cruz com Vicuña Mackena)

A participaçom é livre para quem queira aportar. (para elo contactar a traves do seu correio: larukainche(arroba)gmail.com )

Esperamos participaçom e defusom

Agradecidos de antemão.

PD: Solicita-se apoiem com um alimento nom perecível, utis de aseio ou escolar, para os rapazes da Ruka Inche.

*Atentxs a informaçom nova a través do blogue

sAude

Leer más...

[Chile] Texto de familiares de Freddy, Marcelo e Juan

Xa temos falado máis dunha vez deste caso destes tres anarquistas chilenos presos e aínda à espera de xuízo (dende hai xá máis de 3 anos encirrados) por un episodio de expropiación bancaria no que morrera un policia no ano 2007. (ver acá referencias en Abordaxe).

Agora colamos (despois de traducilo) do seu blogue de apoio este texto onde as suas familias dan a sua opinión ao respeito do que consideran un proceso irregular e cheio de falacias e que leva por titular: Vinganza do Estado onde hai "gato encerrado"

Hoxe correspóndenos a palabra como familiares e fontes directas, tras unha angustiante e extensa persecución policial e política, que hoxe vai acontecendo no xurídico nun Estado de dereito que nos involucra nais, pais, irmás e irmáns, fillos e fillas nunha vivencia represiva que non se detivo nin por un segundo mentres uns esquecen, outros descansan ou acomódanse en función de preservar a súa tranquilidade cidadá.

Os feitos por todos coñecidos e acontecidos fai 6 anos e 4 meses: Un atraco a unha entidade bancaria, un posterior enfrontamento, un carabineiro morto.

Non obstante:

. Sabia Vd., que os nosos familiares se pasaron à clandestinade porque, dun momento a outro, os seus rostros apareceron como culpables na T.V. e os diarios da época, ocupando amplos segmentos en noticieiros e reportaxes así como extensos artigos e portadas intencionadas pola Axencia Nacional de Intelixencia e as policías, todo isto durante meses, de xeito ininterrompido.

. Sabia Vd., que a información primaria e enviada dende a intelixencia estatal foi entregada polo tristemente célebre Fiscal Militar Roberto Reveco, recoñecido torturador de antano, en complicidade co branquexado "Xeneral do Pobo", tamén torturador e asasino Alejandro Bernales cuxo discurso de guerra pregoado masivamente sentenciou os nosos familiares a morte.

. Sabia Vd., que Chile foi condenado internacionalmente por ter unha xustiza militar que axuizaba civís, "xustiza" na que se realizou a totalidade da investigación deste caso e que foi traspasada recentemente á "xustiza civil" a través do artigo 8° transitorio.

. Sabia Vd., que non existe nin unha soa proba científica que sitúen no lugar dos feitos aos nosos familiares. Non hai pegadas dixitais, non hai pelos, nin sangue, nin ningún vestixio de ADN dos nosos. Todo o ADN que existe non pertence nin a Freddy, nin a Marcelo, nin a Juan.

. Sabia Vd., que a maior cantidade de recoñecementos é dos mesmos organismos perseguidores, é dicir, os que recoñecen son funcionarios da SIP, o OS9 e Dipolcar, ou sexa todos carabineiros.

. Sabia Vd., que en ningún dos nosos fogares arrasados reiteradamente e coa violencia propia da policía, se encontrou evidencia vinculante cos feitos. Nada!! Nin motos, nin autos, nin armas, nin roupas, nin diñeiro, nin explosivos, Nada!!

. Sabia Vd., que os nosos familiares foron expulsados dende Arxentina cunha petición de asilo humanitario en trámite, pola solicitude e presión do tribunal militar chileno e a administración de Bachelet, formula ocupada polas ditaduras nos 70-80 baixo o sinistro plan cóndor.

. Sabia Vd., que a presunción de inocencia é unha lei que foi sistematicamente violada polas presións políticas do Poder. Os nosos familiares non son responsables ata que se demostre o contrario e aínda cando a reforma procesual penal establece como prazo máximo 2 anos para resolver, levamos máis de 3 anos e 4 meses cos nosos encarcerados e cun proceso que nin sequera chegou á etapa de xuízo.

Estes 8 puntos son un pequeno esbozo da contundencia das irregularidades e falacias coas que se guiou o Ministerio Público para manter en prisión, por unha evidente decisión política do Estado aos nosos familiares.

Aquí non caben dobres lecturas, esta é a vinganza do Poder cara aos nosos que foron coherentes dende a súa adolescencia cunha opción de vida anticapitalista, opción que respectamos e que orgullosamente acompañamos aínda que este traxecto non foi para nada doado, así é cando non se vive a vida das conveniencias, cando se pelexa decididamente pola Liberdade Total.

Hoxe manifestámonos para denunciar esta flagrante manobra do Estado en complicidade cos diferentes tentáculos do Poder para perpetuar o cárcere dos nosos, a vista e paciencia dunha sociedade indolente como na que hoxe vivimos.

O noso amor e compromiso non é temporal, foi forxado co sangue humilde dos que veñen de fogares proletarios e recoñécense na loita rebelde que non ten espazo nin tribuna nos medios de intoxicación informativa, pero que perdura e se estende por onde existan conciencias dispostas a loitar.

Non baixaremos os brazos ata ver os nosos na rúa.
Solidariedade activa cos preso do Caso Security!!

Familiares de Freddy, Marcelo e Juan.
Valparaíso-Santiago-Chile
Finais de Febreiro de 2013.
Leer más...

[Vídeo] Homenagem a Juan Pablo Jiménez, sindicalista assassinado em Chile

As compas da organizaçom anarquista chilena "Productora de Comunicacion Social" enviam-nos este vídeo homenagem a este sindicalista e membro da Radio Popular Enrique Torres, quem foi assassinado dum disparo na sua cabeça quando em joves, 21 de fevereiro passado, estava a preparar no seu gavinete da empresa umha demanda por prácticas antisindicais da empresa eléctrica AZETA (subcontrata de Chilectra) para a que trabalhava, dado que ao dia seguinte venres 22 tinha audiência para seguir com umha denúncia por abuso laboral e por condiçons deficientes de seguridade no trabalho ( os operários de AZETA som os encarregados de reponher o serviço eléctrico, e desenvolvem as suas labouras em condiçons de alta perigosidade. Dizer que, para colmo, a brigada de homícidos da PDI (polícia de investigaçons) atribue o assassinato a umha "bala perdida" (supostamente a bala procedia de afora e foi impactar à cabeça de Juan Pablo), o gerente da empresa, Daniel Belmar, qualicou o assassinato como umha "triste coincidência" e o governo chileno limitou-se a qualificar-lo como "preocupante" em boca do ministro do Intérior, Andrés Chadwick.

Dizer que este sábado 23, centos de pessoas despedirom a Juan Pablo com raiba e com a convicçom de que há que seguir na luita, porque "É preferível luitar e perder, que perder sem ter luitado" e foi nesse acto no que as compas da "Productora de Comunicacion Social" gravaram este vídeo-homenagem:


Notícia redactada por Edu segundo informaçom recabada de:

- Productora de Comunicacion Social
- Radio Enrique Torres
- Soy Chile
- La Nación
Leer más...

Mapuche Erik Montoya en clandestinidade tras aberrante condena

Mediante un Comunicado enviado a Werken.cl o comunero anunciou na tarde do día 4 de febreiro que asume a clandestinidade debido a que non se deran garantías para un debido proceso, quedando de manifiesto que a sua aberrante condena de 6 anos de cárcere simplemente responde a unha decisión política tomada polo estado chileno.

Na misiva a comunidad Wente Winkul Mapu comunica que decidiron apoiar a valente decisión do Weichafe, dado que consideran que é un digno xesto de rebeldía ante a opresión do estado chileno fascista e represor.

Comunicado Público da Comunidad Wente Winkul Mapu ao respeito:

A Comunidade Wente Winkul Mapu, declara ao Pobo Mapuche, às organizacións sociais e ante a opinión Pública o seguinte:

1.- O noso Peñi Erick Montoya, xunto a Rodrigo Montoya e Ricardo Nahuelque, foi procesado e condenado esta tarde, a seis anos e un día máis 541 días de presidio, nunha sediciosa montaxe que culminou con esta sentencia grazas a declaración dunha testemuña protexida, quen, pese às suas contradiccións, logrou, por medio da mentira, que os nosos Peñi deban cumprir pena de presidio político efectivo no cárcere de Angol

2.- Ante isto, comunicamos que o noso peñi decidiu asumir dignamente a clandestinidade, dado que os tribunais non deron garantías para un debido proceso, quedando de manifesto que a sua condena simplemente responde a unha decisión política tomada polo estado, executada polos seus representantes e os seus aparatos para atropelar novamente os direitos das comunidades mapuche à defensa e autonomía do territorio, polo que como Comunidade decidimos apoiar a valente decisión do Peñi, dado que consideramos que é un digno xesto de rebeldía ante a opresión do estado chileno fascista e represor.

3.- Durante a tarde, produziuse un achanamento no noso territorio, pretendendo a PDI deter ao Peñi sen conseguilo, pero ameazando con volver esta noite. Non nos deixaremos amedrentar polo terrorismo de estado nen a inxustiza de quen tenhen o poder e as facultades para reprimernos, dado que simplemente están a favor dos ricos deste país, sen nen sequer pretender escuitarnos.

4.- Facemos o chamado ao noso Pobo Nación Mapuche a non deixarse amedrentar polas montaxes mediáticas, nen a represión das militarizadas policías, dado que a nosa luita é longa, xusta e nos dignifica.

Con os nosos Weichafe caídos impunemente na memoria, seguiremos avanzando cara a libredeterminación, exercendo o control territorial e as recuperacións productivas.

Wallmapuche, 04 de febreiro de 2013.
Leer más...

5º MAPUROCK, ACAMPÀDA DE LA RESISTENCIA. 2 y 3 de Febrero

Recebemos no nosso correio esta convocatória de alhende os mares, na que as compas implicadas na luita Mapuche pola recuperaçom das suas terras e contra a repressom do governo chileno, voltam a realizar, por 5º ano consecutivo esta Acampada Solidária e Combativa, que este ano vai ter um carácter diferente e nom se centrará só no musical, senom que pretende que seja um espaço de reencontro e compartilhamento de experiências em pos da reconstruiçom do Projecto Educativo Rukainche truncado polos aparatos repressivos do estado chileno. De seguido copiamos a sua convocatória tal qual a recebemos:

Estimadxs compas:

Como venimos haciendo desde hace 4 años pretendemos nuevamente realizar la acampada de la resistencia mapurock los días 2 y 3 de febrero del 2013, exactamente en en el sector denominado Coihuin, Km 7 de la ruta 7, Carretera Austral a unos km al sur de Puerto Montt; en estas mismas tierras proyectamos ofrecer un espacio para el reencuentro de muchas ideas afines y propuestas al son de una presentación artístico-cultural. Si bien sabemos que este año la convocatoria estuvo un poco retrasada, se debió a limitaciones que tienen que ver principalmente con el ámbito de gestión (maldito dinero) y les pedimos disculpas sinceras. Lo mismo por las fallas del año pasado.

Las personas que trabajamos en esta iniciativa queremos darle este año un carácter diferente y no centrarnos solo en lo musical; más que nada, este año queremos utilizar este espacio de encuentro para reconocernos y compartir experiencias en post de la reconstrucción del Proyecto Educativo Rukainche que, como muchos de ustedes saben, fue truncado por los aparatos represivos del Estado.

Durante 2012, uno de los objetivos principales fue dar a conocer nuestra historia y visibilizar el gran problema que aqueja a los niños de este país que están en el más absoluto descuido por parte del “sistema de protección” dirigido por sename y que son parte del juego de las ong`s que lucran descaradamente con su abandono; por ello exhibimos en varios lugares del país y en el extranjero el documental “De La Cuna A Las Rejas, Solo Por Ser Pobres” que da testimonio de cómo viven día a día los niños/adolescentes de hogares infantiles y también mostramos en parte nuestra intervención como colectivo.

La propuesta es que esta versión del mapurock, sea realizado no solo por quienes organizamos sino por ustedes que nos entregaron su apoyo en cada encuentro, por los que nos dijeron “cuenten conmigo” y los que posteaban buenas vibras e ideas a través de la internet: este es el momento de materializar todo aquello. Pretendemos que con la participación de muchos de ustedes podamos comenzar a concretar el proyecto en un espacio liberado y autónomo pues acá por el momento las manos no sobran.

A quienes deseen sumarse tanto individual como colectivamente los esperamos con los brazos abiertos, tenemos el espacio y nuestras ganas, dentro de estas semanas estaremos recibiendo propuestas de intervención para crear un programa de actividades para esos días. Esperamos contar con expositores de diferente índole que generen conversatorios, talleres e intervenciones artístico-culturales diversas y lo que es más importante para nosotros generar un equipo de trabajo multidisciplinario que se la juegue en la reconstrucción del trabajo directo con los niñ@s.

Personas interesadas se les ruega comunicarse al contacto que daremos más abajo. Desde ya muchas gracias por su solidaridad.

Agrupación Artística, Cultural, Educacional Y Deportiva Rukainche.

Contacto: larukainche@gmail.com

https://www.facebook.com/mapurock
Leer más...

O povo Mapuche por 130 anos vítima da intolerância do Estado de Chile

Recebedo no nosso correio, damos conta desta denúncia da Comunidades Mapuches Rankilko e Antonio Panitrur quem venhem a emitir a seguinte declaraçom ante a opiniom pública nacional e internacional fronte aos últimos acontecementos produzidos onde manipulam e confundem à cidadania co galho de deslegitimar, tergiversar ou suprimir as suas demandas e criminalizar as Comunidades Mapuches em luita com o anúncio de novas medidas represoras do governo que se traduzem num ambiente de permanente abuso de poder e de toma militar das suas reduzidas terras comunitárias.

La Comunidad Mapuche Rankilko y Antonio Panitrur, viene a emite la siguiente declaración ante la opinión pública nacional e internacional.

1.- Las diferentes reuniones de seguridad que a sostenido el gobierno, hace presumir que el clima de represión va hacer mas amplio y permanente, seguramente establecido en nuestras comunidades. Nuestra gente estará obligada a vivir en un ambiente de permanente abuso de poder, hostigamiento y la latente muerte que trae para nuestros integrantes. Y como consecuencia nos arrastrara a defendernos bajo todas las condiciones disponibles en nuestro territorio. Ya que nuestra comunidades han sido en diferentes ocasiones sindicada por las autoridades políticas del gobierno actual, como violentista. A si mismo consideramos que las medidas adoptadas son absolutamente erradas, oportunista, con la intención de hacer uso de todos los instrumentos legales y militares para reprimir a las comunidades Mapuche que no adherimos a su política colonialista.

2.- Frente a los hechos acontecidos durante los últimos días en la región y las sistemáticas declaraciones de criminalización de nuestras demandas políticas y territoriales, por diferentes autoridades políticas del país. Donde hemos sido tratados como terroristas, delincuentes, salvajes, pero nadie, ecepto algunos medios de comunicación que han contextualizado el tema sin el animo deslegitimar nuestra lucha y han mostrado como el problema afecta a los Mapuche y los no Mapuche. Lo lamentable de todo esto, es que el tema solo se aborda cuando la lucha marca hitos dramáticos, como los asesinatos de diferentes jóvenes Mapuche a manos de carabineros y la muertes de estas dos ultimas personas.

3.- Consideramos que carabineros se ha convertido en un instrumento legal de miedo, instrumento al servicio de los más poderosos. Son los hechos de injusticia, de impunidad los que cambiaron el rumbo de nuestra lucha. Son miles las familias que han sido destrozadas en su integridad como familia, esto como consecuencia de acusaciones falsas, montajes judiciales y políticos, de delitos que nunca cometieron, dejando heridas y cicatrices irreparables en lo físico, lo psicológico y en el social. Nuestra impresión por la experiencia que nos asiste, es que el actuar represivo de carabinero ya no busca controlar una determinada situación, si no que su propósito es político y en consecuencia su fin ultimo es establecer el terror en nuestra gente, para que de esta forma las comunidades Mapuche abandonemos las reivindicaciones políticas y territoriales. En síntesis, para las comunidades Mapuche, la presencia de carabineros representa a una ocupación militar en nuestras reducidas tierras comunitarias.

4.- Las Comunidades Mapuche que hemos optado por un camino de sinceridad y por la vía de la verdad de nuestras demandas políticas y territoriales, somos los hoy los que estamos en la mira de la intervención militar que seguro desarrollara el gobierno en los próximos días. Será en nuestros hogares donde se desarrollaran los operativos policiales para buscar a los grupos terroristas que según el gobierno y sus colaboradores, estos estarían siendo protegidos por nuestra gente. Esta es otra de las mentiras que a vuelto establecer públicamente el gobierno, con la intención de cortar la colaboración internacional en materia de derechos humanos, esto responde únicamente a una estrategia que el gobierno venia desarrollando de hace semanas atrás.

5.- Que no olvide el Estado de Chile, que quienes nos quitaron las tierras con actos de terrorismo fueron ellos. Nuestra intención no es equiparar la violencia con otra violencia, eso seria una apreciación equivocada de las cosas. Pero en las medidas anunciadas por el gobierno se refleja otra cosa;

¿A escuchado alguien en estos días, que el gobierno creara una comisión donde buscara sentar a todas las partes para abordar el tema de la libre determinación para el pueblo Mapuche?

No, esto esta lejos de ser abordado y quedara pendiente asta que nuevamente salga a palestra, como consecuencia un hecho dramático. La demanda política y territorial esta planteada desde hace décadas al estado de chile, de diferentes maneras, en diferentes instancias y por diferentes generaciones Mapuche. Quienes han postergado la solución a este mal llamado conflicto Mapuche, no es precisamente el pueblo Mapuche. La responsabilidad, es de las diferentes clases políticas del estado de chile, quienes incapaces de superar el miedo, se atrincheran en la mezquina idea de que nuestro pueblo representa una amenaza para la integridad soberana del estado de chile. Otras las excusas que han planteado es que como pueblo Mapuche, no tenemos interlocutores validos, sin embargo esto es ya un asunto prácticamente superado en plano de la organización Mapuche.

Con esta escusa pobre y sin sustento los sectores más conservadores, han manipulado y confundido a la ciudadanía chilena, con el fin de deslegitimar, tergiversar o suprimir nuestras demandas. Es así como han forzado a diferentes gobiernos a buscar siempre un plan represivo en lugar generar las condiciones para atender el tema de fondo.

6.- Si vemos la situación que nos confronta permanentemente con el Estado de Chile, es por siguiente:

El Estado de Chile jamás ha establecido un acuerdo de integración y colaboración con el Pueblo Mapuche, lo que a hecho desde sus inicio como republica, es querer someter al Pueblo Mapuche a su constitución republicana, cuya constitución política es absolutamente ajena a las estructura social del Pueblo Mapuche. Ante una situación como esta, es absolutamente congruente determinar que nuestro Pueblo, puede llevar los problemas limítrofes con el Estado de Chile a tribunales internaciones, basándose en los tratados de soberanía que sostuvo con chile, argentina y la corona española. Dichos tratados hoy reconocidos en el derecho internacional, donde no cabe duda que chile deba abordarlo tarde o temprano.

Esto no es un discurso sin fundamento o una nueva pretensión del movimiento Mapuche contemporáneo. Son derechos reconocidos por la comunidad internacional en su más amplio aspecto, como memoria cabe mencionar; la Declaración Universal de los Derechos de los Pueblos Indígenas adoptada en el 2007 por la Asamblea General de la ONU. Por lo que nuestras demandas ya no son de conocimiento nacional, si que son también materia internacional.

7.- Por otra parte, los grupos paramilitares como el grupo anti-mapuche, Hernán trízanos, que actúan contra Mapuche no son parte de la preocupación del gobierno, por lo que no seria extraño que también reciban financiamiento de parte del gobierno, los agricultores y los empresarios de la zona. No será que al gobierno, a los grandes agricultores y las empresas forestales, le es conveniente este escenario, donde obtienen dividendos políticos oscuros, de desconocidas características y pretensiones.

8.- Por ultimo, las Comunidades Mapuche realizamos a un amplio llamado a las diferentes organizaciones, la sociedad civil, organismos de derechos humanos, organizaciones de estudiantes y de trabajadores, a no dejarse intimidar o confundir por los las decisiones del gobierno. En su conjunto todos son actores importes, si su fin es hacer de esta una sociedad mas justa para todos. Un esfuerzo por las futuras relaciones políticas entre el estado de Chile y el Pueblo Mapuche. Sin duda es absolutamente posible construir un entendimiento, donde los derechos de ambos pueden convenir y convivir, esto es aun una tarea pendiente de todos. Si la situación solo se abordara desde la represión, estaremos frente a una visión equivocada del futuro y esto abrirá nuevos frentes que no necesariamente buscaran el entendimiento y esperamos que no sea tarde cuando esto quede superado.


Comunica:

Comunidad Mapuche Rankilko
Comunidad Mapuche Antonio Panitrur

Zona Bajo Malleko.

Wall-mapu: Ercilla y Collipulli
9 de enero de 2013
Leer más...

Xornada solidaria con Ruka Inche (Vigo)

Aquí tedes o cartaz das vindeiras xornadas de apoio ao proxecto educativo libertario chileno Ruka Inche (máis info aquí). Prevista para este sábado 15 de decembro no "C.S.O.A. Xuntas" de Vigo (Rúa do Carmen 1), haberá xantador vegano, proxección dun documental explicativo do proxecto, unha charla de Daniel Pont sobre a COPEL e as loitas nas cadeas nos anos 70 (que o día anterior poderedes ver na biblioteca A Ghavilla de Compostela) e, finalmente, un concerto de "Ben sen medo", "Psicofenomenostrópicos" e Bitxo Bola a beneficio da "Ruka Inche".

Leer más...

[Recordatorio] 23 e 24 Nov.- Palestras de presentación do proxecto antirrepresivo "Ruka Inche" en Allariz e na Guarda

Este Venres 23 de Novembro ás 18h no Café Cultural Roi Xordo (praza dos Mesóns, Allariz) e o Sábado 24 no CS O Fuscalho (r/Colóm nº3, A Guarda)ás 18:30h terán lugar a presentación do Documentario "De la cuna a las rejas..solo por ser pobres" e unha Palestra Informativa sobre a Casa de Acollida "Ruka Inche".

Para máis información sobre este proxecto visitade o seu blogue RukaInche.blogspot.com Leer más...

[Chile] Boas novas do "Tortuga" e de Gabriela

Colamos de VivalaAnarquia estas duas notícias que nos dam conta de que a Corte de Apelaçons rejeitou o recurso da fiscalia que pretendia volver julgar como terrorista ao compa anarquista Luciano Pitronello "Tortuga" e da reapariçom nas ruas da compa Gabriela Curilem dando assim por finalizado o seu periodo de clandestinidade que durou 2 anos e 3 meses.

Assim contam em VivalaAnarquia que ontem 19 de novembro, e passadas as 12 horas, a Octava Sala da Corte de Apelaçons de Santiago rejeitou o recurso de nulidade apresentado pola parte acusadora no caso de Luciano Pitronello. O recurso era o derradeiro intento desesperado da fiscalia para volver a começar o juízio desde o início, com a finalidade de lograr umha condena por Lei Antiterrorista. Afortunadamente isto nom aconteceu e Luciano cumprirá a sua condena por infraiçom à Lei de Control de Armas e Explosivos, de 6 anos em régime de liberdade vigiada tal como já sentenciaram os juízes do Tribunal Oral no Penal, quem determinaram que Luciano nom é terrorista.

Doutra banda, informa também VivalaAnarquia de que a compa Gabriela Curilem, e também ontem 19 de novembro, reapareceu nas ruas pola manhã.

Lembra VivalaAnarquia que Gabriela se passara à clandestinade a raiz do Caso Bombas, específicamente desde o 14 de agosto de 2010, dia em que se realizaram os arrestos e dera-se início a um juízo político que terminara de fracassar em 1 de junho deste ano, o dia no que xs 5 últimxs processadxs foram absoltxs. Nesse caso, Gabriela fora acusada como financieira da suposta asosiaçom ilícita que fabricava e instalava bombas.

Durante a manhã de ontem, Gabriela junto a advogadxs apresentou-se ante os sistemas de justiza chilenos e ficou com que tem que ir assinar (nom sabemos si cada semana ou cada mes) mas na rua.

Mais informaçom neste mesmo blogue:
Caso Tortuga
Caso Bombas Leer más...

Novidades em torno a presos mapuches em greve de fame

Tras 23 dias de jejum e seis dias sem consumir líquidos, na mahá do martes passado 23 de outubro, os 5 comuneros mapuches prisioneiros no cárcere de Temuco, Leonardo Quijón, Luis Marileo, Cristian Levinao, Fernando Millacheo e Guido Bahamondes, derom por terminadas às suas greves depois de conseguir o seu objectivo de ser transladados ao cárcere de Angol (mais próxima às suas gentes). Ao dia seguinte em meio dum forte despregue operativo de resguardo por parte de Gendarmeria foi realizado o seu translado.

Além, ontem mércores 24, a Corte Suprema chilena, num falho unánime, vem de anular parcialmente o juízo contra Daniel Levinao Montoya e Paulino Levipán Coyan, dois dos jovens mapuches em greve de fame precisamente no cárcere de Angol, tras acolher os seus recursos de nulidade do juízo que os condenara a penas de 10 anos e um dia de presídio por delito de homicídio frustrado de Carabineros e 541 dias por porte ilegal de arma de fogo en Ercilla.

Assim no caso de Daniel Levinao, a sala penal determinou anular a sentência dictada na sua contra polo delito de homicídio frustrado contra o general de Carabineros Iván Bezmalinovic e ordena realizar um novo juízo oral deste proceso, se bem também determinou manter a sua condena de 541 dias de prissom por portar armas.

Em quanto a Paulino Levipán determinou-se acolher o recurso de nulidade polo delito de homicídio frustrado e dictou-se sentência de remprazo determinando umha pena de 3 anos de presídio menor polo delito de maltrato de obra a Carabineros em serviço, se bem otorgase-lhe o benefício da remissom condiçonal da pena e ordenou-se a sua posta em liberdade umha vez que se notifique da sentência ao tribunal de primeira instância.

Isto poderia ter como consequência que ambos comuneros mapuches deram por rematada a sua greve de fome na que levam mais de 60 dias junto com os seus companheiros Eric Montoya e Rodrigo Montoya, quem estám na espera de juízo, um por homicídio frustrado contra um outro polícia e o outro por um suposto roubo frustrado a um particular, e ambos exigem que se requalifiquem as suas acusaçons e se elimine do seu processo a umha testemunha protegido ou secreta.

Daniel Melinao, vozeiro dos grevistas de Angol, declarou que estám a reunir-se entre os membros da sua comunidade com os quatro em greve para decidir se levantam o jejum e dijo que existem altas possibilidades de que se termine dado que já lograram os pontos mais importantes das suas demandas, que eram a anulaçom desse juízo e a rebaixa das condenas e valora positivamente o falho… porque "nos vimos dizendo há muito tempo que os irmaos nom tentaram assassinar ao general e hoje ratifica a Corte que em nengum momento houvera homicídio frustrado".

Informaçom recabada de Mapuexpress
Notícia redactada por Edu Leer más...

Os xoves de outubro Proxeccións na Cova dos Ratos

Reproducimos a seguinte información chegada ao noso correo:

OS XOVES ÁS 20:30h PROXECCIÓNS NO C.S.A “A COVA DOS RATOS” R/Romil,3

 18 DE OUTUBRO
 END:CIV - Resist or Die [V.O.SE] (USA,2011)
 O Grupo Axitación Social presenta "END:CIV" (a fin da civilización) dirixida por Franklin López, que examina a adicción á violencia sistemática e a explotación do medio ambiente, que domina ás culturas "civilizadas" occidentais.

 Os temas que se abordan neste documental están baseados no libro “Endgame” do autor norteamericano anarcoprimitivista Derrick Jensen, onde se pregunta: "Se a túa terra fora invadida por extraterrestres que destrúen os bosques, envenenan a agua e o aire, e contaminan as colleitas, resistirías á ocupación?".

 "END:CIV" mostra actos de resistencia dentro das comunidades que sofren a represión continua e a violencia do sistema actual. Ademais, analiza os mitos máis predominantes na esquerda e examina cales son as tácticas que nos poderían levar a conquistar un futuro mellor.

 25 DE OUTUBRO
 MACHUCA (CHILE, 2004)
 Escrita e dirixida por Andrés Wood e protagonizada por Matias Quer (Gonzalo Infante), Manuela Martelli (Silvana), Ariel Mateluna (Pedro Machuca), e Ernesto Malbrán (pai McEnroe) .

 Dous nenos de once anos viven en Santiago de Chile, Gonzálo Infante (Matias Quer) e Pedro Machuca (Ariel Mateluna) ambos viven nunha época moi convulsa (1973), o primeiro vive nun barrio acomodado e o segundo nun humilde poboado ilegal.
 Os nenos coñécense ao asistir ao mesmo colexio relixioso a instancias do pai McEnroe, que por conviccións propias e a instacias gubernamentais (Salvador Allende) busca que pobres e ricos se integren e se eduquen sen distincións.
Xurde así a amizade entre os rapaces no contexto do enfrontamento social e as difrencias de clase.

  http://bolezine.arkipelagos.net/ Leer más...

CARTA ABIERTA N°2 COLECTIVO RUKA INCHE

Reproducimos en castelán, tal e como nos chegou, o segundo comunicado da escola libre chilena Ruka Inche:

CARTA ABIERTA N°2 COLECTIVO RUKA INCHE … Encerrando NO se Educa!!!

“…si me preguntaran qué es la cárcel, les respondería sin dudar que es el basurero de un proyecto socio-económico determinado, al cual arrojan todas aquellas personas que molestan dentro de la sociedad: por eso la cárcel alberga principalmente pobres…”

Xosé Tarrío, tras más de 16 años en prisión: no murió… la cárcel lo mato.

Ruka Inche Melipulli  (en mapudungun, la lengua mapuche: "casa de niños 4 colinas")  se gesta al interior de una casa o “Residencia de protección”  para niños y adolescentes (como parte de una estrategia de conocer el verdadero funcionamiento de estas instituciones), en abril del año 2011, asumiendo sus trabajador@s a partir de esta experiencia de intervención social, la idea de valerse de principios anticapitalistas para trabajar con niñ@s y sus familias y fortalecer así una resistencia  activa a toda cárcel. En muy poco tiempo el logro fue mayúsculo: los niñxs encontraron un lugar para quedarse.

Leer más...

[Chile] Começou a vista oral contra Hans Niemeyer.- Caso Bombas 3ª parte ?

Priemiro foi a absoluçom aos implicados no Caso Bombas ( agora à espera do falho da Corte Suprema logo de que o Ministerio Público requirira a nulidade desse juízo), depois foi a requalificaçom do delito no Caso Pitronello, quando o Tribunal, absolviu ao "Tortuga" dos delitos de carácter terrorista, e, em consequência fora condenado por danos a 6 anos de liberdade vigiada fora da prisiom (sentência também recurrida pela fiscalia, que volvepedir a nulidade do juízo), e agora com o começo da vista para o juízo oral em contra de Hans Niemeyer, poderia ser a terceira parte desta particular falhida caça chilena de terroristas anarquistas, no que a fiscalia busca implicar-lhe quatro delitos explosivos, e qualifica-lo de terrorista, se bem a juíza do caso já decidiu excluir 34 documentos dos 64 apresentados pola fiscalia, por ser impertinentes, e mesmo deixou sem voz à testemunha dum capitám da polícia. Tudo elo num clima onde estám a medrar as vozes de juristas expertos que descartam que exista terrorismo em Chile e criticam a atitude do Governo nestas causas

O caso Niemeyer

Às 22:15 da noite do mércores 30 de novembro de 2011 sentiu-se um forte estoupido na Avenida Macul tra-la explosom dum artefacto numha sucursal do Banco Crédito Inversiones. Supostamente polo lugar se passava um carro policial da PDI com tres detectives a bordo, quem teriam visto a um home tambaleante fugindo do lugar e desfazendo-se dum par de luvas e dum polar. Esse home é Hans Niemeyer Salinas de 38 anos, a quem o Ministerio Público sindica como presunto autor desse atentado explosivo, dado que na sua roupa haveria rastros concordantes com o material do artefacto artesanal: pólvora negra e TNT.

Niemeyer é sociólogo e no momento de ser detido trabalhava em obradoiros de prevençom de drogas na comuna de Lo Espejo. De sempre ligado a esse tema, o seu nome nom aparecia até esse momento em nengum registro relaçonado com grupos anarquistas nem mantinha vinculos com nengumha outra das pessoas sospeitosas de instalaçom de artefactos explosivos. Nom tinha antecedentes policiais nem judiciais, mas a fiscalia basea a sua acusaçom em material encontrado pola polícia no seu computador: panfletos anarquistas, manuais para elabourar bombas, mapa de Santiago com lugares onde ocurreram outros bombaços, se bem tudos eles, como ja digemos, venhem de ser excluidos do caso pela juíza encarregada por considera-los irrelevantes, como curiosidade dizer que entre eles figuravam títulos como “Evoluiçom dos explosivos industriais”, “Informe sobre bombas lapas” ou “ETA: Ejército secreto e movimento social”.

Para a defensa de Hans Niemeyer nom existem provas suficintes para vincula-lo com outros bombaços e denúncia que se trata dumha "especulaçom" por parte das polícias e que as conexions que se querem estabelecer som erradas: "É umha mera especulaçom da inteligência policial a qual ejerce umha presom sobre o persecutor e arrastra-lo a umha persecuiçom penal infundada. O sustento é débil porque nom existe prova científica".

O juízo em si, poderia começar a finais de outubro. Miraremos de tende-vos informadas.

Convidamos a leitura dum escrito de Hans em 26 de agosto passado, no que fala das acusaçons deste juízo e declara: "Ao respeito nom vou caer na trampa de dizer si som culpável ou inocente, dado que para elo teriamos que compartir umha base valórica e ética em funçom da qual definir o bo e o mau, o culpável e o inocente, e afortunadamente temos um abismo de distância em quanto a valores e atitudes. No entanto, isso nom sinifica que vaia renunciar à defensa legal e fazer uso de todo o instrumental à minha disposiçom para defender-me".

Informaçom redactada por Edu em base as ligaçons da notícia (destacadas em cor vermelho) Leer más...