MODIFICAMOS: URXENTE!! EMILIO SÁNCHEZ: 42 días en folga de fame: "QUE SE INTENSIFIQUE A LUITA!!!"

Recebemos un correio recén no que se nos notifica o seguinte:

A Concentración convocada este Venres 26 de Setembro fronte ao MARCO en Vigo queda aprazada ata novo aviso.

Chegou carta de Emilio dirixida aos movementos sociais e de apoio que estamos trascribiendo e na que informa que aínda non o levaron nin a enfermaría polo que non teñen intención de sacalo para o hospital de momento.

Tamén di que empezan a entregarlle algunhas das cartas que se lle escribiron ao longo deste mes!

Animámosvos a seguir escribiendole e enviando os fax!

Arriba!

Damos pulo a esta información URXENTE que recibimos na nosa caixa de correos

Emilio leva 42 días en folga de fame no centro penitenciario de A Lama en protesta por os malos tratos e as torturas dentro das prisións. Está a perder muito peso e se está debilitando así que imaxinamos que en non máis dunha semana será trasladado ao hospital en Pontevedra.

Pedimos que o esforzo e o apoio que se leva volcando néle este tempo se intensifique en estas semanas, que volen cartas de apoio á súa cela de illamento, que chovan denuncias no xulgado de vixiancia penitenciaria, que se inunden as rúas de berros, de frases, de xente, de rabia, de luita!

EN SUSPENSO: [Este venres 26 de Setembro, o CEL (Colectivo de Estudantes Libertarios) de Vigo convoca unha concentración fronte ao museo MARCO de Vigo (rúa Príncipe) às 20:00h. Alí estaremos unha vez máis dando voz aos seus berros afogados polo aceiro e o cimento, por seus uniformes e as súas leis].

En canto o trasladen ao hospital convocaremos unha concentración fronte ao mesmo, e faremos un chamado a nivel estatal para que se convoquen de forma simultánea concentracións en distintos pontos da península amosando a nosa solidairedade para con Emilio, apoiando a súa luita.

Estar atentas porque isto será dun día para outro.

Porque non están sós! Porque a luita de Emilio é a luita de todxs! Pola destrucción de todos os cárceres!
....................................

ADXUNTAMOS MODELO DE FAX PARA ENVIAR (en castelán para evitar escusas dos carcereiros):

Para envío de faxes gratis online: http://www.myfax.com/free/

Al Juzgado Vigilancia Penitenciaria Nº 2 de Galicia (Pontevedra)

Dña. ................................... con D.N.I.................................... y domicilio en ..............a través del presente escrito vengo a mostrar mi solidaridad y apoyo con Emilio Sánchez del Peso, preso en el Centro Penitenciario de A Lama (Pontevedra), en huelga de hambre desde el 14 de Agosto de 2014 como acto de protesta frente a los abusos, malos tratos y torturas dentro de las cárceles, a la vez que mediante este escrito EXIJO:

Fin de la tortura y los maltratos.
Fin de los aislamientos y las palizas.
Fin de las intervenciones y restricciones a la comunicación
Límite máximo de cumplimiento en prisión
Libertad de los presos que sobrepasen la limitación de condena.
La aplicación de la libertad condicional para aquellas presas y presos que hayan cumplido las 3/4 o los 2/3 de la condena (según el código penal aplicado).
La aplicación de las redenciones que correspondan sin ningún tipo de discriminación.
Que los beneficios penitenciarios no sean usados como chantaje.
La inmediata puesta en libertad de las personas presas con enfermedades graves e incurables.
Cumplimiento en el lugar de vinculación familiar.
El derecho a la defensa jurídica.
Atención sanitaria digna.
Posibilidad de ser visitados por médicos de confianza.
Reforma del artículo 75 del reglamento penitenciario (limitaciones Regimentales)
Derogación de las leyes, sentencias y tribunales de excepción: Ley antiterrorista, ley de partidos, Audiencia Nacional
Fin del F.I.E.S.
Impugnación del contrato en los módulos terapéuticos y de respeto.


Es todo ello de justicia que reclamamos, en ….....................a …... de …...... del 2014.

Firmado: ..................

...................................
Nºs de Fax aos que enviar o texto:

JUZGADO DE VIGILANCIA PENITENCIARIA DE PONTEVEDRA: 986 80 51 41
DEFENSOR DEL PUEBLO: 91 308 11 58
CONGRESO DE LOS DIPUTADOS: 91 429 87 07
SGIIPP: 91 335 40 52
SUBDCIÓN. GRAL. DE COORDINACIÓN DE SANIDAD PENITENCIARIA: 91 335 49 92
..................................

Para escribirlle a Emilio:

Emilio Sánchez del Peso
Centro Penitenciario de A Lama
Monte Racelo s/n
36830 A Lama (Pontecedra)
...................................

Máis Información en Abordaxe:

- 25/8/2014.- Nota Breve facilitada polo Grupo de Apoio da Galiza Sur sobre o inicio da folga de Emilio

- 6/9/2014.- Texto con as razóns e obxetivos da Folga de Fame Indefinida

- 18/9/2014.- Concentración Solidaria en Ourense

Leer más...

Apoio para preso en loita en folga de fame indefinida no cárcere de A Lama.‏

Reproducimos o seguinte texto chegado ao noso correo e para o que se pide ampla difusión:

Emilio Sánchez del Peso leva máis de 20 días en folga de fame INDEFINIDA en protesta polos malos tratos e torturas no cárcere de A Lama, Pontevedra.

Emilio púxose en folga de fame o 14 de agosto de 2014 en protesta polos malos tratos e torturas que están a recibir os presos no Bunker, o modulo de illamento.

Emilio é un preso común, integrante da Campaña Cárcere= Tortura, ao que lle queda menos de 2 anos e medio para sair en liberdade total despois de máis de 10 anos de presidio, pero a súa vontade loitadora fixo que nunca tivera permisos e que nunca fora progresado a 2º grao.

Sen embargo si que pasou moitas veces polo illamento. A última vez que estivo no bunker foi pouco antes de morrer Gaviotu, fai 2 meses e medio, denunciando aquela vez o que para el era un asasinato.

Farto de ver e padecer a brutalidade do sistema penitenciario e despois de ser sancionado e comprobar as torturas que nises mesmos días lle estaban aplicando a outros presos decidiu esta radical e última forma de protesta.

Os obxectivos desta acción son:

Deixar claro que segue habendo presxs que loitan pese ás dificultades extremas e a represión brutal á que se enfrontan.
Aportar, unha vez máis, un exemplo claro de loita que poda ser aproveitado polxs activistas polos dereitos humanos e a poboación activa en xeral para difundir e visibilizar as condicións lamentables en que se atopa a poboación reclusa.

Aportar o seu gran de área ao debate das novas accións a realizar polxs presxs conscientes, como pequeno empuxe á campaña contra os tratos degradantes, malia saber que esta acción non é a única forma nin a máis idónea.

Visibilizar, ante os medios de información e ante as institucións públicas que deberían velar polos dereitos das personas en internamiento pechado, a realidade de malos tratos e indefensión xurídica e social dentro das prisións.

Con iste acto denuncia:

- As torturas e malos tratos habituais, sobretodo en illamento.
- A connivencia do servizo sanitario ante as torturas e malos tratos así como a pouca humanidade dalgúns traballadores sanitarios.
- A inactividade do Xulgado de Vixiancia Penitenciaria na defensa e garantía dos dereitos das persoas presas.
- A pasividade das institucións públicas ante os atropelos aos dereitos dxs presxs,
- A ineficacia das denuncias de torturas que son constantemente arquivadas.
- A inexistencia de tratamento penitenciario, actividades, ximnasio, traballo, etc, sobretodo en módulos pechados....
- As sancións encubertas (deixarte sen as túas cousas, sair só ó patio, non procurarche medicinas, etc....).
- As coaccións ilegais como a intervención sistemática do correo, incomunicar ó preso coa súa contorna social, as continuas ameazas dos carceleiros con sancións ou a dificultade para obter beneficios penitenciarios.
- O mantemento de grao perpetuo.
- O alongamento de condeas e a cadea perpetua encuberta.
- O elevado número de mortes nos cárceres.
- A represión cara todxs aquelxs que denuncian as inxustizas e vulneracións de dereitos dentro dos cárceres.
- A explotación laboral.
- O silencio mediático, etc. etc….

O tempo apremia, o companheiro xa leva mais de medio mes en folga, está débil e aillado e calquera mostra de solidariedade a ánimo é moi importante. Se se fai calquera acción por favor documentadea e achegadesea a él directamente ou ó seu grupo de apoio a través do enderezo electrónico: gzsolidaria@riseup.net

Anima a toda as persoas que loitan contra a sociedade autoritaria que padecemos e reivindica a súa acción de protesta inserta nas demáis loitas sociais.

Dende o grupo de apoio Galiza Sur Cárcere=Tortura queremos facer un chamamento a que se apoie esta acción de protesta con máis accións, dende a autonomía e as posibilidades de cada quen. Estade atentos as vindeiras convocatorias e ao momento no que lle trasladen a o hospital.

Ademáis hai que facerlle ver á dirección do cárcere de A Lama que non está só, polo que pedimos se envíen o máximo número de cartas coa palabra “ANIMO”.

Emilio Sánchez del Peso C.P. A Lama Monte Racelo s/n 36830 A Lama (Pontevedra)

Como el mesmo di:

¡HAI MOITOS RECLUSOS E SOMOS MOI POUCOS PRESXS! ¡ATA A VITORIA!

gzsolidaria@riseup.net , noestansolxs@gmail.com

Máis info en: http://afapp-gz.blogspot.com.es/
Leer más...

[A Lama - Pontevedra] Emilio Sánchez, preso en luita da Campaña Cárcere=Tortura en Folga de Fame Indefinida. MÁXIMA DIFUSIÓN.

Colamos Nota Breve facilitada polo Grupo de Apoio da Galiza Sur da Campaña Cárcere=Tortura para darlle máxima difusión (ata que teñamos máis información):

O compañeiro Emilio Sánchez, preso no cárcere de Pontevedra, A Lama, púxose en folga de fame o 14 de agosto en protesta polos malos tratos e torturas que están a recibir os presos no Bunker, o modulo de illamento.

Emilio é un preso social e libertario, integrante da Campaña Cárcere=Tortura, ao que lle queda menos de 2 anos e medio para sair en liberdade total pero a súa vontade loitadora fixo que nunca tivera permisos e que nunca fora progresado a 2º grao. Sen embargo si que pasou moitas veces polo illamento. A última vez que estivo no bunker foi cando morreu Gaviotu fai 2 meses e medio denunciando aquela vez o que para el era un asasinato xa que falou con el a noite anterior a súa morte.

Persoalmente a él non lle fixeron torturas, esta vez, pero non pode seguir vendo o salvaxismo dos carcereiros sen facer nada, ademáis fai a folga en solidariedade co preso J. S. que está a padecer malos tratos e torturas dende fai meses na ala corta do bunker de A Lama. Tamben fai esta folga para lembrar aos presxs que ou son eles os que loitan ou ninguen o fará por eles, animando a unha loita conxunta dxs presxs de todxs os cárceres do estado e axs compas presxs da Campaña a que se decidan accións conxuntas pronto pra darlle o empurrón que a campaña precisa.

En seis dias de folga xa perdeu 6 kilos e atópase moi débil para os poucos días que leva facendo a folga. Esta facendo varias denuncias da situación dos presos no illamento e pide que os grupos de apoio e a xente sensible faga as accións que vexan oportunas.

Mais info en breve.

ATA QUE TODXS SEXAMOS CEIVES!!!!
Leer más...

[Alemanha e Suiça] 18 a 20 de Julho Greve da fome de presxs em solidariedade com xs presxs da Grécia

Ainda que o parlamento grego tenha aprovado o projecto de lei sobre prisons de segurança máxima no dia 8 de Julho, a resistência contra o novo sistema prisional, e, em especial, as prisões de tipo C, nom terminou.

Estas prisons tênhem semelhanças com as prisons de tipo F na Turquia ou com as prisons de segurança máxima na Alemanha. Após a greve de fome em massa nas prisons gregas, umha declaraçom de greve de fome de solidariedade internacional foi enviada em torno de diferentes prisons na Alemanha, mas a comunicaçom entre/com xs presxs demora muito tempo.

Nas prisons alemãs, as participantes da greve de fome de solidariedade som até agora Oliver Rast, na prisom de Tegel em Berlim, Ahmet Düzgün Yüksel (extraditado da Grécia para a Alemanha, em Maio de 2014) e Andreas Krebs, quem com 40 e poucos anos, está na prisom há mais de 16 anos, sendo um prisioneiro rebelde, tem participado de várias greves de fome e também tentou fugir duas vezes. Graças à sua iniciativa, mais de 20 presos da prisom Aschaffenburg, na Baviera, declararam a sua solidariedade com a próxima greve. Ele também escreveu aos presos de duas outras prisons.

O companheiro Thomas Meyer-Falk, preso desde 1996 e agora na prisom de segurança em Freiburg, escreveu umha mensagem de solidariedade para a greve de fome.

O anarquista Marco Camenisch (na cadeia há mais de 20 anos) vai participar na greve de fome, também. Está actualmente detido em Bostadel, Suíça.
Leer más...

[Grécia] Xs presxs suspendem greve de fome contra as prisons de "segurança máxima"

As mais de 4.500 pessoas presas que estiveram, até o 1º de julho, em greve de fome em quase todas as prisons do território do Estado grego contra a criaçom das prisons de "segurança máxima", suspenderam a sua greve. O comunicado que emitiram (ler abaixo) por um lado faz referência à propostas para melhorar o projecto de lei do Ministério da "Justiça" e da suspensom da greve de fome e, por outro lado, alertam que nom colocam fim à suas mobilizaçons.

As alteraçons introduzidas pelo Ministério som:

- Xs presxs nessas prisons serám aquelxs que foram condenadxs a mais de 12 anos de prisom. Este limite no projecto de lei era de 10 anos. Nesta categoria estám incluídxs todxs xs prisioneirxs condenadxs por envolvimento em grupos de luta armada, ou seja, esta modificaçom nom os afeta, porque suas penas som muito maiores.

- A duraçom da sua detençom inicial nestas prisons é reduzida (de quatro) em três anos. No entanto, nestes três anos podem ser dadas várias prorrogaçons de dois anos cada umha.

- Se reduz a cinco anos de detençom nestas prisons para os condenados por envolvimento em "gangues criminosas" - o projecto de lei inicial previa dez anos de detençom para eles. Assinalamos que os presos políticos nom estám nesta categoria, umha vez que foram processados e condenados com a chamada "lei antiterrorista". Estes prisioneiros estarám pelo menos dez anos presos nos calabouços de segurança máxima. Nesses dez anos de prisom, no entanto, podem ser dadas para eles várias prorrogaçons consecutivas de dois anos cada umha.

Comunicado do comitê de luta dos prisioneiros que suspenderam a greve de fome:

Hoje, terça-feira, 1º de julho, suspendemos a greve de fome massiva em todo o país, que havíamos começado contra o projecto de lei sobre as prisons de segurança máxima. Suspendemos a greve de fome, mas nom acabamos com a nossa mobilizaçom. Pelo contrário, recarregamos as forças e advertimos o Ministério que nom vamos permitir o funcionamento do Guantánamo grego nem na prisom de Domokós ou em qualquer outro lugar.

Continuamos ressabiados ante as propostas de melhoria do Ministério, que serám apresentadas nesta quinta-feira, 3 de julho, e estamos prontos, se necessário, para lutar com todos os meios para cancelar o projecto de lei monstruoso sobre a criaçom dessas prisons de máxima segurança. Sabemos que nada iria melhorar se nom fizéssemos a greve de fome.

No entanto, o Ministério tem que saber que, contra o silêncio organizado imposto pelos meios de comunicaçom de massa, escondendo a greve de fome mais massiva que já foi feita no país (4.500 prisioneiros em greve de fome), se for necessário, passaremos para formas de resistência mais combativas. Para bom entendedor, meia palavra basta.
Leer más...

[Grécia]: Milhares de presxs em luta participam na greve de fome e Concentração Solidária Anarquista.

Antontem davamos conta do início desta greve de fome, agora colamos de ContraInfo(pt) (1 e 2) a ampla repercusom desta greve dentro dos muros e da Concentração solidária anarquista diante da morada do primer ministro grego:

Na segunda-feira, 23 de Junho, primeiro dia de greve de fome em massa nas prisões gregas contra o novo projeto de lei, a participação foi a seguinte:

Koridallos, Atenas: 1.300 presos
Patras: 550 presos
Grevena: 400 presos
Larisa: 300 presos
Chania, Ilha de Creta: 280 presos
Domokos (onde o Estado grego planeia construir a primeira prisão de máxima segurança): 4 alas prisionais, ou seja 240 presos
Amfissa: 200presos
Ilha de Corfú: 120 presos
Trikala: 120 presos
Malandrino (uma das prisões mais duras, onde Ilir Kareli tirou a miserável vida a um carcereiro torturador): 120 presos
Avlonas (prisão de menores): 100 presos
Nigrita, Serres (onde foi assassinado Ilir Kareli, pelos guardas-torturadores): 80 presos
Nafplio: 50 presos

Espera-se que dentro dos próximos dias mais presxs (tanto nas prisões de homens como nas de mulheres) se juntem à greve de fome.

Na tarde de 24 de Junho (2º dia da greve de fome de quase 4.000 presxs por toda a Grécia), cerca de 60 anarquistas realizaram uma concentração anticarcerária frente à casa de Antonis Samaras, Primeiro Ministro da Grécia, na zona de Kifissia (norte de Atenas).

Xs compas lançaram panfletos antirepressivos nas ruas e gritaram palavras de ordem como:

Escutem-no bem verdugos, as vossas patas fora dxs lutadorxs! ; O Estado chama malfeitorxs axs lutadorxs – Malfeitorxs são os antimotins e as secretas! ; O Estado e o Capital são os únicos terroristas - Solidariedade com xs guerrilhas armadxs! ; Terrorismo é o trabalho assalariado – Não há paz com a patronal! ; A solidariedade é a arma dos povos – Guerra contra a guerra dos patrões! ; Todos os valores desta sociedade são prisões de máxima segurança! e A paixão pela liberdade é mais forte que todas as celas!

Pouco depois, o grupo que realizava o ato foi cercado pela bófia tendo esquadrões antimotins MAT e forças motorizadas DELTA detido e transferido xs compas para a sede da polícia (GADA), na Avenida Alexandras, no centro de Atenas.

A Assembleia Aberta de Anarquistas/Antiautoritárixs Contra as Condições Especiais de Detenção, juntamente com outros coletivos como a Okupa VOX, convocaram de urgência uma concentração, junto da GADA, tendo acudido cerca de 300 solidárixs. Noite adentro, xs 57 detidxs foram libertadxs gradualmente, sem acusações.
Leer más...

Sergio Roel deixa a folga de Fame

Se estes días pasados informamos en varias ocasións da Folga de Fame iniciada polo preso coruñés Sergio Roel (-AQUÍ e -AQUÍ), agora temos a satisfacción de comunicar o remate da mesma tras da consecución de duas das súas reivindicacións (unha delas o restablecemento das visitas co seu pai, que era a súa demanda principal) e a promesa de que as outras dúas llas concederán despois de depoñer a protesta.

Sergio dixo que era "unha vitoria a medias" (xa veremos se finalmente cumpren a súa palabra), pero vitoria polo menos. Atópase moi contento e manda bicos e abrazos para todxs aquelxs que apoiamos dende fóra.

Redactado por C.R. coa información facilitada por Sergio a solidarixs anticarcerarixs.
Leer más...

Preso de Teixeiro en folga de fame para recuperar as comunicacións co seu pai

Segundo vimos de saber en Abordaxe, Sergio Roel, preso social de ideoloxía anarquista encarcerado na prisión de Teixeiro, comezou o pasado día 20 unha folga de fame. O motivo principal de tan severa protesta é a arbitraria denegación das comunicacións co seu pai, ao que acusan sen proba ningunha de subministrarlle 300 euros nun vis a vis. Xa leva máis de dous meses sen comunicacións co seu pai e aínda lle faltan outros catro, cando o máximo debería ser dun mes. Ademais, tamén lle restrinxiron as comunicacións con calquera outra persoa ata o pasado fin de semana e privárono de paseos durante 30 días.

De seguir reproducimos as reivindicacións de Sergio (en castelán, tal e coma nos chegaron) e convidámosvos a estar atentos a próximos chamamentos para envios de faxes e outras presións solidarias:


(...)Al final tomé la decisión de empezar una huelga de hambre (...)

Los motivos de la huelga son: 1º-Que me quitaron las comunicaciones con mi padre (el art. 42.2 apartado d. de la Ley Orgánica General Penitenciaria dice "durante un mes como máximo") 6 meses, sin ninguna prueba de que él me trajese los 300 pavos se pasan por los cojones la presunción de inocencia de mi padre, además, por ese motivo estoy pagando 30 días de privación de paseos (la sanción máxima), lo cual viola el principio de proporcionalidad de la constitución española, por lo cual exijo que la restricción de las comunicaciones con mi padre sea derogada inmediatamente (ya pasaron 2 meses desde el día de los hechos).

2º Que se me ingresen los 300 pavos incautados en mi cuenta de peculio inmediatamente (llevan dos meses puteándome con ese tema).

3º Que se me autorice la entrada de una guitarra española, puesto que soy el único al que no le dejan.

3º En el mes de mayo (al volver del permiso) me retiraron las Transilium 50 diciéndome que en mes y medio o dos meses me las devolvían, no cumplieron su palabra y no me sacan al psiquiatra, por lo cual exijo que se me receten dos Transilium diarias.

Bueno compañero, voy a intentar hacerte llegar esto (...), si me echáis una mano con envíos de faxes o lo que se os ocurra os lo agradezco, yo no voy a ceder, vencer o morir!! (...)

Muerte al estado y viva la Anarquía!!

Abajo los muros de las prisiones!!

(A)

Ademáis da Folga, este preso coruñés enviou instancias ao xulgado de vixiancia penitenciaria e a outras institucións estatais e internacionais informando do seu caso.

É importante aclarar que a actitude combativa de Sergio e a súa adhesión a campaña CÁRCER=TORTURA están detrás da inquina coa que o tratan dende a institución carceraria.


Redactado por C.R. coa información facilitada por Sergio a solidarios coruñeses.
Leer más...

[EEUU] Ordenan a alimentación forzosa de presos en folga de fame en California

No chamado "País das Liberdades" suceden cousas que en cualquer outra parte do mundo serían tomadas polos medios comerciais como aberrantes e síntoma da falla total de hixiene democrática. pero nos EEUU o tema carcerario ven xa rachando con toda moralidade dende hai ven de anos (Guántanamo é só un caso, as prisións privadas como negocio un outro, e ...).

Agora vimos de saber desta noticia polas axencias comerciais. Cabe dizer que en nengunha caso hai unha crítica à situación e limitanse a falar da medida e mesmo a recoller as declaracións dos partidarios da mesma como se fose un acto de boa fe e de ética médica e apenas dan voz ao avogado de varios folguistas, quen considera que a alimentación forzosa "viola o Direito Internacional e a ética médica xeralmente aceitada" e que "só debería empregarse como derradeiro recurso"(??).

Así tanto Europa Press (EP) como AP dan conta na noticia de que as autoridades din temer polo benestar de case 70 reos que se negaron a comer dende que comenzara a folga en 8 de xullo e doutros 67 que se sumaron a posteriori, en protesta contra as condicións da reclusión en aillamento, en muitos casos durante anos. (ver información do inicio da folga neste mesmo blogue).

Se ben as normas son deixar que os prisioneiros morran de fame se teñen asinado un documento, de cumprimento obrigatorio, que peden que non se lles reanime en caso de unha crise de saude, agora, un xuiz federal de San Francisco, ven de dar, este luns, luz verde a poder alimentar à forza aos reclusos en folga de fame, incluidos aqueles que expresaran o seu desexo de que non se leve a cabo dito proceder.

Pois se isto non bastara, enerve saber que a decisión do xuiz foi tomada despois da petición das autoridades penitenciarias do estado de California quen, no seu recurso, argumentaron que existe "o risco de que os reclusos poida que foran coaccionados a participar na folga de fame" e que asinaran as suas declaracións rexeitando a alimentación artificial contra a sua vontade. (!!!)

Pero para colmo, o Departamento de Correccións e Rehabilitación de California (CDCR) negase a considerar as súas demandas xustas. Ao contrario, as autoridades carcerarias responden con represalias contra os folguistas de fame, máis illamento, aire xeado e confiscacións da comida que compran na cafetaría para gardar nas súas celas - e ata neganlles medicinas.

O que lles fai este sistema criminal a decenas de miles de presos por todo o país -o que esta folga de fame loita para eliminar- é A TORTURA. E ata agora, os esforzos do CDCR para illar e esmagar a folga de fame resultaron na morte dun dos folguistas.

Billy Michael Sell, de 32 anos de idade e coñecido polos seus amigos como "Güero", morreu o 22 de xullo mentres participaba na folga na Unidade de Vivenda de Seguridade (SHU) da Prisión Estatal Corcoran. O CDCR afirma que non estaba de folga e que se suicidou. Pero os outros presos din que Sell estaba de folga de fame e pedira asistencia médica durante varios días antes de morrer. Din que Sell era "unha persoa boa, forte", que "de ningunha forma era propio del" [suicidarse].

As autoridades correccionais - que afirman que estiveron a monitoreando con coidado a saúde dos folguistas, nin sequera lles informaron aos presos mediadores ao respecto, os que só souberon da morte de Sell despois de cinco días, o 27 de xullo.

A pura verdade: Asasinaron a Billy Sell o CDCR e todo este sistema criminal coa súa encarceración en masa e o illamento que constitúe a tortura.

Noticia redactada por eDu con a información das axencias comentadas e da web do partido Comunista Revolucionario dos EEUU (ver acá)
Leer más...

[Grecia] Kostas Sakkas en Liberdade Provisional baixo fianza de 30 mil euros, tras 38 días en folga de fame

O Tribunal de Apelación de Atenas decidiu hoxe poñer en liberdade provisional a Kostas Sakás, anarquista grego detido baixo a acusación de terrorismo que levaba 38 días en folga de fame en protesta por permanecer en prisión durante máis de dous anos e medio sen ser xulgado.

Sakás, de 24 anos, foi detido en decembro de 2010 durante unha operación contra o grupo armado Conspiración das Células de Lume, pero o acusado, que permanece en prisión dende entón, sempre negou formar parte da devandita organización.

O mesmo tribunal que hoxe decidiu a súa excarceración decidira a inicios de xuño prolongar o seu encerro durante seis meses máis, a pesar de que iso contravén a lexislación grega, que prevé un máximo de 30 meses de prisión preventiva.

Cando se superou ese máximo legal, Sakás declarouse en folga de fame, que prolongou durante 38 días, o que lle supuxo a perda de 16 quilos, o 20% do seu peso.

O mércores, o doutor Thanassi Karabellis, un dos membros do equipo médico que segue a evolución de Sakás, avisou de que o mozo se encontra "no estado final" e de que a súa vida corre serio perigo.

Actualmente encóntrase ingresado no hospital de Nikea, custodiado pola policía, e o seu estado é crítico.

Varios partidos políticos -incluído o socialdemócrata Pasok, que forma parte da coalición gobernante-, ademais de organizacións internacionais como Human Rights Watch e Amnistía Internacional, pediran a liberación de Sakás, considerando ilegal a prolongada detención sen xuízo do anarquista.

Ademais, a folga de fame do mozo detido levou a diversas manifestacións de solidariedade, unhas das cales foi onte violentamente reprimida pola Policía con uso de gases lacrimóxenos.

Os axentes xustificaran a súa intervención ante unha protesta pacífica en que algúns manifestantes estaban a pintar graffiti.

As condicións da liberdade provisional impostas hoxe polo tribunal a Sakas son a prohibición de saír da rexión capitalina de Ática, unha fianza de 30.000 euros, a obriga de presentarse cada luns en comisaría e a prohibición de todo contacto con outros acusados de pertencer á CCL. Leer más...

[Grécia] Reivindicaçom do ataque incendário ao Ministério da Cultura em Solidariedade com Kostas Sakkas em greve de fome

Recolhemos de ContraInfo (acá).

“Nom consigo sentir mais o cheiro dos medicamentos, nem o fedor da enfermaria, – cravos irám florescer mais umha vez – bendito seja o tempo – entom e se for para a prisom? – Nom se submeter! Isso é tudo. Para lá nom há outras recomendaçons.” Nâzım Hikmet

Na terça-feira, 2 de Julho, atacámos o Ministério da Cultura pelo lado da rua Zaimi (Exarchia). Após ter saltado a porta da entrada, alguns/as companheiros/as deitaram fogo a todos os carros propriedade do ministério que se encontravam no parking e a seguir continuaram a marcha junto com o resto do grupo.

Umha mostra de solidariedade e de apoio à luta que está levando a cabo o anarquista Kostas Sakkas, que pondo o seu corpo como frente de combate, completou já um mês de greve, exigindo a sua imediata libertaçom.

Kostas Sakkas permanece já há 30 meses na prisom, sem ter sido condenado em caso algum. A luta que está a realizar contra o seu extermínio político e físico é parte de umha resistência mais ampla contra a re-estruturaçom capitalista e o estado de emergência que impom o domínio doméstico e internacional na Grécia e em todo o mundo. As respostas ao ataque do novo totalitarismo estám-se a dar de diversas maneiras e em todos os lados: dos ataques de Atenas a Skouries (Calcídica) e daí às cidades em chamas na Turquia, Brasil, Egito e Chile.

SE O COMPANHEIRO NOM FOR LIBERTADO IMEDIATAMENTE, OS ATAQUES AUMENTARÁM DE FORMA IMPORTANTE.

TUDO CONTINUA.

PD1: Sobre as detençons de que tivemos informaçom pela imprensa e que ocorreram após a operaçom policial na zona de Exarchia depois do nosso ataque, aclaramos que todos/as nós escapamos e seguimos de acordo com o nosso plano, pelo que os/as detidos/as nom têm nenhuma relaçom connosco e com a açom.
Leer más...

[EEUU] Éxito no primeiro día de Protesta Contra o Confinamento Solitario en California. Os propios carcereiros recoñecen que 30000 persoas presas rexeitaran as comidas.

Segundo recollemos de Tokata que se fai eco da notícia puiblicada en Los Ángeles Times, 30.000 persoas rexeitaran as comidas no inicio do que pode ser a protesta carceraria máis grande na historia dese estado.

Xs presxs en dous tercios das 33 prisións dese estado, e en catro prisións privadas de estado, rexeitaron tanto o almorzo como o xantar onte luns 8 de xullo, data de inicio da protesta, segundo declarou a portavoz de correccións Terry Thornton. Ademáis, 2.300 presxs deixaron de ir para traballar ou de asistir às suas aulas nas prisións.

O departamento de correccións non recoñecerá a folga de fambre ata que xs presidiarixs leven perdidas nove comidas consecutivas. Ata Thornton recoñeceu que as persoas que se sumaron a este inicio da protesta son muitas máis que as que se viran na mesma California hai dous anos, durante unha serie de folgas de fame que chamaran a atención internacional.

A protesta, anunciada durante meses, está organizada por un pequeno grupo de presidiarios da Prisión de Estado de Bahía de Pelícano perto da fronteira de Oregon. sua lista de demandas, reiteradas onte luns, centrase en políticas estatais que permiten que presidiarios sexan sostidos en aillamento indefinidamente, nalgúns casos durante décadas, por vínculos con bandas dentro da prisión.

A protesta implica os mesmos problemas e muitos dos mesmos presos que levaran unha serie de protestas nos cárceres de California haie dous anos. Na altura das folgas de fame de 2011, máis de 11.600 presos nalgún momento rexeitaron as comidas.

Más información en Tokata:

- El 8 De Julio Se Reanuda Una Vez Más La Lucha Contra El Confinamiento Solitario En Las Cárceles De EE.UU.
Leer más...

[Grécia] Actualizaçom sobre o estado de saúde do anarquista em greve de fome Kostas Sakkas

Seguindo a informaçom que as compas de ContraInfo recolherom de Indymedia Atenas, copiamos e colamos:

A 4 de Julho, depois de 31 dias em greve de fome, a médica que tem examinado o companheiro Kostas Sakkas durante todo este tempo, mencionou que ele perdeu 13kg (15% do seu peso inicial) e que se encontra numha condiçom bastante crítica. A sua médica assistente no hospital de Nikaia salientou especificamente que “é uma certeza matemática que a continuaçom de umha completa abstençom de ingestom de comida irá levar a uma morte certa.”

Para além disso, a assembleia de Atenas de solidariedade para com o anarquista em greve de fome Kostas Sakkas emitiu o seguinte esclarecimento:

“Tem havido umha grande desinformaçom nos últimos dias em relaçom ao estado de saúde do companheiro Kostas Sakkas, assim como comunicaçons em diversos sites que nada têm que ver com a realidade. Qualquer desenvolvimento em relaçom ao estado de saúde do companheiro será comunicado através de relatórios médicos oficiais. Para além disso, em todas as assembleias que se têm feito em relaçom ao companheiro em greve de fome, nós fornecemos actualizaçons em relaçom à sua condiçom assim que elas surjam.”

Entretanto, as sessons no tribunal da prisom de Koridallos têm sido adiadas consecutivamente porque Kostas Sakkas, como um dos arguidos, encontra-se claramente incapacitado para comparecer nas sessons.

O companheiro está a aguardar resposta ao seu segundo requerimento para a sua libertaçom imediata e continua a lutar. Espera-se que o colectivo de juízes de segunda instância emita finalmente a sua decisom durante esta semana.

Umha concentraçom em solidariedade foi convocada para hoje 2ª feira, 8 de Julho, à meia-noite fora do tribunal de apelaçom em Atenas.

Além várias acçons em solidariedade tenhem sido reivindicadas em Alemánia, Portugal e Grécia (acá e acolá)
Leer más...

[Grécia] Passeata em solidariedade ao anarquista Kostas Sakkas reúne milhares de pessoas em Atenas

Tal como contaramos em Abordaxe (ver acá e acolá) o anarquista grego Kostas Sakkas decidira dar comenzo a unha folga de fame ao ter superado o límite de tempo de prisón preventiva (18 meses) e seguir encarcerado tras levar mais de dous anos e medio á espera de xuízo. Desde entom realizaram-se várias acçons na sua solidariedade tanto na Grécia como em outros lugares do planeta, a última da que temos notícia foi na noite do sábado 22 de junho com a queima dum caixeiro no bairro ateniense de Neapoli reivindicado como umha pequena acçom de solidariedade com Kostas (ver acá reivindicaçom em Contra Info), e a Manifa do sábado seguinte 29 de junho, da que vos copiamos o redactado pela agência de notícias anarquistas-ANA e publicado em Brasil Indymedia:

Milhares de pessoas lotaram as ruas centrais de Atenas na manhã deste sábado, dia 29, em um ato de solidariedade e pela libertação do preso anarquista Kostas Sakkas. Estima-se que mais de 6 mil manifestantes participaram da passeata que percorreu várias ruas da capital grega. Não houve registro de grandes incidentes (1).

Sakkas é um anarquista que está preso há 30 meses sem julgamento (quando o máximo legal é de 18 meses). As autoridades gregas o acusam de pertencer à organização Conspiração das Células de Fogo (CCF), mas ele nega seu envolvimento neste grupo de guerrilha urbana desde o momento da sua prisão, em dezembro de 2010.

Greve de fome

Atualmente, desde o dia 4 de junho, Sakkas encontra-se em greve de fome exigindo sua libertação imediata. Ele já perdeu 10 quilos desde o início do jejum, e de acordo com boletins médicos está em estado crítico, com profunda fraqueza, tontura, dor de cabeça, dor abdominal e outros males.

Também em 29 de junho, manifestantes saíram às ruas de outras cidades gregas em solidariedade com Kostas Sakkas, promovendo uma série de protestos.

Ver máis fotos da passeata em Indymedia Atenas (aqui, acá e acolá)

No meio da noite,
um súbito despertar.
Pernilongos a postos

Renata Paccola

(1) A destacar, tal como contam em Contra Info (ver acolá) segundo fontes de Atenas Indymedia o feito de que em pleno centro de Atenas, 3 neonazis tiveram a má sorte de atopar-se com a raiba antifascista da multitude de manifestantes que se reuniam na praça de Monastiraki, no marco da marcha programada em solidariedade com Kostas Sakkas. No seguinte video pode-se ver o ataque contra um destes bastardos, que intentou refugiar-se dentro dum kebab e ele (pura ironia) foi salvo pelos imigrantes empregados da loja até que a ambulância levou.



Além de dar-lhe de hóstias, xs antifascistas também lhe quitarom a documentaçom e 200 euros que levava. O dinheiro expropriado será utilizado como apoio financieiro para xs compas presxs. O nome do neonazi é Konstantinos Papakalodoukas, militar profissional e membro do partido neonazi Mencer Dourado. Por outra parte, os dados personais dos outros dous nazis que forom apaleados na avenida Athinas, no mesmo bairro, estám também à disposiçom de grupos antifascistas.
Leer más...

[Grecia]Actualización da situación do preso anarquista Kostas Sakkas, en folga de fame dende o 4 de xuño

Tal como contaramos neste blogue de Abordaxe, o anarquista grego Kostas Sakkas decidira dar comenzo a unha folga de fame ao ter superado o límite de tempo de prisón preventiva (18 meses) e seguir encarcerado tras levar mais de dous anos e medio á espera de xuízo, basicamente, por simple posesión de armas, se ben a "inxustiza grega" segue empeñada en calificar a Kostas como membro das OR CCL e culpabilizalo das accións desta organización, se ben, tanto ele como as propias CCL negan a sua pertenencia a dita organización (ver acá o seu comunicado do comezo da folga). Agora colamos esta noticia que traducimos de ContraInfo sobre a sua situación atual:

O 25 de xuño, o tribunal de apelacións rexeitou a petición de Kostas Sakkas. Entanto os xuíces ratificaban a prolongación da prisión preventiva de Sakkas outros 6 meses, un dos médicos que o tratan no hospital xeral de Nikaia informaba que o folguista de fame anarquista perdera 10Kg.

Convocase unha manifestación para o sábado 29 de xuño en Atenas para exixir a sua liberación inmediata. O cartaz colado como foto desta noticia éo da convocatoria da manifa e reza así: “2 anos e medio en prisión sen xuizo. O compa pon o seu corpo na liña de resistencia ante o totalitarismo moderno do Estado e do Capital. A sua luita é a luitha de todo o movimento, a luita de todxs xs oprimidxs.”

Dende o momento en que Kostas tomou a sua decisión, permaneceu na sua cela en folga e depois foi trasladado ao hospital das prisións de Koridalosao ata o 17 de xuño pola mañán, en que tivo que ser evacuado e ingresado no hospital xeral de Nikaia, en Pireos, sendo a situación do compa crítica. (ver notícia en ContraInfo).

Ademais, neste tempo houvo varias accións na sua solidariedade tanto dende dentro dos muros como fora, dende compas presos que se sumaron à folga (ver noticia anterior) ou que colgaron unha faixa solidaria no mesmo cárcere de Larissa (ver acá) a faixas nas cidades ou ataques con materiais varios a oficinas bancarias (aquí e acá), a sedes de partidos  e propiedades de responsables políticos, policias ou xornalistas adeptos ao réxime (ver acá, aquí e acolá).
Leer más...

[Vigo] Concentración 21-X: Bea fai un mes en folga de fame e ten que deixa-la

Facemonos eco desta convocatoria que recebimos na nosa caixa de correo procedente da Oficina Dereitos Sociais - Coia (ODS) onde ademais, enviannos a Carta de Bea onde informa de que ten que deixar a sua folga que comezara en 21 de maio pero que non deixa a sua loita e que colamos depois da información sobre a Concentración Solidaria con Bea:

O venres 21 de xuño Bea fará un mes que comezou unha folga de fame ante a desprotección na que a deixaron as administracións. Por esta razón convoca unha concentración ás 20h30 na praza da Constitución de Vigo.

Lembramos que Bea enferma de cancro só percibe 426 €/mes e malia a súa delicada situación de saúde comezou con esta folga de fame en denuncia da vulneración de dereitos que sofre ela e moitas máis persoas.

Acudide Bea agarda a nosa presenza!

Carta de Bea ao medios:

"A peor das actitudes é a indiferenza" S. Hessel, autor de Indignádevos!

Estimados compañeiros:

Como todos sabedes o 21 de maio inicie unha FOLGA DE FAME co obxecto de denunciar publicamente a situación de indefensión socioeconómica na que me encontro actualmente, e ao mesmo tempo tratar de conseguir que se reflexione sobre o alcance que está a ter esta inxusta crise en gran parte da sociedade da que só son un exemplo máis.

Valinme para iso da miña páxina web tratando de expoñer en cada apartado, pola miña formación como licenciada en Dereito, como as LEIS VIXENTES e OBXECTO desta DENUNCIA, poden levar unha persoa por unha circunstancia inevitable (CANCRO), a unha situación de EMERXENCIA (percibir como únicos ingresos 426,00 € durante todo o longo proceso de enfermidade a pesar de case 20 anos cotizados, e estar sen ningún ingreso os dous últimos meses entre subsidio e subsidio do INEM, por alta do INSS) incomprensible nun SUPOSTO ESTADO DE BENESTAR que ESTÁN A DESMANTELAR.

Fun consciente do perigo (estando a tratamento e pendente dunha terceira operación) que podía supoñer esta drástica medida, pero agora por prescrición médica a causa do meu debilitado estado de saúde esta última semana, non podo manter a folga de fame.

Apelo a vós NON dende o "noticiable" da miña folga de fame, senón dende o meu esforzo persoal para facer visible unha desgarradora realidade social que vivo dende hai case dous anos en primeira persoa, pero que denuncio por quen non ten a oportunidade de facelo, porque o meu caso é o de moitos outras persoas.

Por iso pídovos que colaboredes, axudédesme a dar difusión á información desta nota. Non quero quedar polo camiño, nin que a miña voz, nin ningunha outra na miña situación se apague. Se outras persoas alzan a súa voz comigo, se alzamos as nosas voces xuntas o venres 21, ás 20,30 h na Praza da Constitución, será un berro máis difícil de silenciar.

As recentes modificacións lexislativas supoñen un DESAMPARO tal nos máis débiles (os enfermos) e os máis vulnerables (desempregados), e non digamos se reunes os dous requisitos como pode ser o meu caso e o doutros moitos, que nos privan mesmo da DIGNIDADE.

E precisamente a Oficina de Dereitos Sociais de Coia e a Parroquia Cristo de la Victoria, polas cales estiven apoiada nesta protesta-denuncia, realizaron unha campaña, Vivir dignamente é un dereito!, á que poñerán fin o xoves 27 coa entrega das follas de denuncia social (máis de cen) no Concello e na Xunta, para esixir que cumpran coa súa obriga de garantir este dereito.

Agradecida de antemán da vosa atención e difusión. Gustaríame, a ser posible, poder saudarvos persoalmente o próximo venres na cobertura informativa do acto. Será, de momento, o meu último "cartucho nesta batalla", púes hei de retirarme para unha obrigada recuperación, pero antes estarei á vosa disposición e encantada de compartir as experiencias gratas e ingratas con pancarta a pé de rúa, e facendo "campaña de concienciación porta a porta durante este mes, para conseguir superar as 2000 visitas na web.

Un afectuoso saúdo,

Beatriz Martínez Figueroa

Tedes máis información sobre a situación de Bea na sua web
Leer más...

A "Defensoría del Pueblo" admite a trámite queixa de EsCULcA sobre o caso de José Antonio Vilasó Pardavila

Días atrás informaramos da presentación desta queixa ao respeito da folga de fame que comenzara o compa no cárcere de Mansilla de las Mulas para protestar polas duras condicións de illamento a que está sendo sometido a pesar de padecer SIDA e cancro linfático en estado moi avanzado e que o obriga a seguir un tratamento de quimioterapia (aquí), agora damos conta nesta nova entrada da admisión a trámite de dita queixa, segundo información da propia EsCULcA (acá) da que recollemos o seguinte:

Con data de saída 11/06/2013, Concepció Ferrer i Casais, Adjunta Segunda del Defensor del Pueblo, notificou a EsCULcA a admisión a trámite da queixa presentada ese mesmo día en relación con o inxustificábel réxime punitivo aplicado a D. José Antonio Vilasó Pardavila, interno no C.P. De Masilla de las Mulas (León) que padece doenzas graves, ademais notifica asi mesmo o inicio de actuacións conducentes ao esclarecemento dos graves feitos denunciados.

Vilasó Pardavila, como xa comentamos neste blogue de Abordaxe (aquí) decidira comezar a sua folga de fame en protesta por ter sido confinado en soidade na propia enfermaria na que recibe tratamento debido ao cancro linfático que padece e por se lle ter limitado seriamente as comunicacións e as horas de patio en castigo por ter dado dous bicos a unha persoa coñecida coa que se encontrou no recinto penitenciario.

Veremos en que fica isto (seguiremos informando)

eDu
Leer más...

Gabriel Valenzuela Montoya, menor, Preso Político Mapuche, comenzou unha folga de sede.

Días atrás deramos conta neste blogue da sua decisión de comenzar unha folga de fame (ver acá), e agora vimos de saber que, depois de 30 días en folga de fame, nos que o Estado e a xustiza chilena non se brindaron en dar resposta algunha a sua protesta, o mozo Mapuche decidiu dar un otro paso na luita e comenzar unha folga de sede que, segundo as suas proprias palabras: "na cal mantereime ata sacrificar a miña vida polo meu pobo e a miña liberdade".

Colamos o seu Comunicado Público dende o carcere de menores de Chol Chol que recollimos e traducimos de KaosenlaRed:

Dende o cárcere de menores de Chol Chol, informo o pobo mapuche e á opinión publica nacional e internacional, o seguinte:

Eu, Gabriel Valenzuela Montoya, menor preso político mapuche, recluído hai máis de 9 meses no CIP CRC Chol Chol, declaro que xa despois de 30 días en folga de fame, e ante a nula resposta do Estado e a Xustiza respecto ás miñas demandas, anuncio dende hoxe 11 de xuño do 2013, o inicio da miña FOLGA SECA, a cal manterei ata sacrificar a miña vida polo meu pobo e a miña liberdade.

Teño claridade que a avanzada deterioración do meu estado de saúde produto da folga de fame que levo dende o 13 de maio, pode poñer en risco a miña integridade, pero asumo dende xa todo o que iso implica para que se escoite a miña demanda:

- Liberdade inmediata con arresto no meu domicilio mentres segue o proceso de investigación.

Isto, amparado na mesma Convención dos Dereitos do Neno, que resalta no Artigo 37 a "Que os Estados velarán por que ningún neno sexa sometido a torturas nin a outros tratos ou penas crueis, inhumanas ou degradantes. Que a prisión se utilizará só como medida de último recurso e durante o período máis breve que proceda".

De máis está dicir que o Estado de Chile incumpre este tratado cada vez que arrasa as nosas comunidades e tortura aos nenos e nenas mapuche, cando os procesa e os encarcera, vulnerando a nosa integridade física e emocional.

Finalmente, dende o cárcere de menores de Chol Chol, fago un chamado a todo o meu pobo a apoiarme nesta xusta demanda pola miña LIBERDADE, fago un chamado aos que apoian en distintas frontes de loita, a seguir denunciando, a seguir visitando os cárceres, a seguir defendendo o noso territorio da usurpación, a sobreexplotación e as mans do capitalista.

LIBERDADE A TODOS OS PRISIONEIROS POLÍTICOS MAPUCHE

LIBERDADE INMEDIATA DO NOSO TERRITORIO

ABONDA DE MONTAXES CREADAS POLO FISCAL ANTI MAPUCHE LUIS CHAMORRO

Leer más...

José Antonio Vilasó Pardavila, preso galego con doenza grave en folga de fame no CP Mansilla de las Mulas (León)

Colamos da web de Esculca, que ven de apresentar queixa a "Defensoría del Pueblo" (acá e acolá):

José Antonio Vilasó Pardavila, preso galego actualmente interno no Centro Penal de Mansilla de las Mulas, en León, iniciou unha folga de fame para protestar polas duras condicións de illamento a que está sendo sometido a pesar de padecer SIDA e cancro linfático en estado moi avanzado, que o obriga a seguir un tratamento de quimioterapia. Afirma preferir a morte antes de unha vida sen dignidade.

A pesar da súa extrema gravidade, tanto a Xunta de Tratamento do penal como o Xulgado de Vixilancia Penitenciaria de León, parecen ignorar estas circunstancias. A primeira, coñecida como unha das mais implacábeis do estado español pola dureza das medidas que aplica aos internos do penal, denegou a solicitude de excarceración por doenza terminal de Vilasó Pardavila alegando perigo, encanto o Xulgado demora inxustificadamente a resolución do recurso presentado contra tan despropositada negativa.

A todo isto súmanse agora a decisión do Centro Penitenciario de o trasladar a un departamento especial dentro da propia Enfermaria denominado "Zona Cero". Como a lei prohibe aplicar a doentes graves o réxime de illamento, o C.P. transladou o interno a este departamento para poder sometelo a un réxime de vida equivalente, con limitación de saídas ao patio (apenas dúas horas ao dia e en solitario) e restrición de comunicacións. A xustificación alegada para tomar tan drástica medida foi o interno ter dado dous bicos a unha coñecida o pasado 7 de xuño. Acción, ao parecer, prohibida (sic).

Convén lembrar que o pasado 3 de Abril o Parlamento Galego debateu en comisión unha Proposición non de Lei sobre a situación penitenciaria de persoas con arraigo na Galiza en que, entre outras cousas, se reclamaba que estas persoas pudesen cumprir condena en cárceres do país para evitar agravar o seu sufrimento e o da súa contorna afectiva.

En protesta pola situación de isolamento a que é sometido, Vilasó Pardavila iniciou unha folga de fame e rexeita todo tipo de medicación. Afirma preferir a morte antes de unha vida sen dignidade.

Colectivos solidarios solicitan se envien faxes ou mails interesándose polo seu estado e reclamando que sexan tomadas medidas urxentes para a súa excarceración, a mais urxente o cesamento inmediato do réxime de illamento e o translado ás dependencias comuns da enfermaria.

Centro Penitenciario de Masilla de las Mulas (núm. 987877410)
Xulgado de Vixilancia Penitenciaria nº 3 de León (núm.987895176)
Defensora del Pueblo (registro@defensordelpueblo.es) Tfn. 24 horas: 914327900

Ademais como diziamos ao principio EsCULcA apresentou queixa xunto da Defensoría del Pueblo pola situación na que se atopa e demanda a abertura de expediente a fin de constatar se foron vulnerados direitos fundamentais e o cesamento imediato do rexime de isolamento a que está sometido na actualidade.
Leer más...

[Grecia]: Comunicado do anarquista Kostas Sakkas sobre o seu inicio de Folga de Fame este martes 4 de xuño

Collemos e traducimos de ContraInfo:

O 4/12/2010 detéñenme xunto ao compañeiro Alexandros Mitrousias no barrio de Nea Smirni (Atenas) saíndo dun trasteiro alugado en cuxo interior había armas.

Admitín, dende o primeiro momento, a miña relación con este lugar, así como coas armas que había. Dende o primeiro momento, declarei que son anarquista e que a miña presenza no devandito lugar está relacionada coa miña identidade política e as eleccións que esta supón.

O 7/12/2010 lévanme ante o xuíz de instrución e encarcéranme acusado de participación en organización terrorista descoñecida e por posesión agravada de armas.

O 12/4/2011 e levando xa máis de catro meses encarcerado na prisión de Navplios, cítanme de novo os xuíces de instrución, Baltas e Mokkas, e sen que houbese ningunha proba nova, sen que houbese ningún desenvolvemento na investigación, encarcéranme por participación na O.R. CCL. Isto sucede, por suposto, sabendo os señores xuíces de instrución que non se podería soster nunha sala de xustiza a acusación de participación nunha organización en cuxo accionar non hai ningunha acción, en posesión dos seus membros non hai bombas, comunicados, armas utilizadas, unha organización que non ten nin nome.

Aclarei no pasado, como a propia O.R. CCL pola súa banda, que non pertenzo á tal organización. Non o fixen por evitar a odisea vingativa e represiva que reserva a xustiza burguesa a quen se encontra acusadx de participación nesta, senón porque simplemente é así. Tiña que aclaralo polo rexistro real da historia. Tanto por min mesmo coma pola O.R. CCL.

A acusación inicial de pertenza a organización terrorista descoñecida que se nos atribuía tanto a min e aos meus dous compañeiros (Mitrousias, Karagianidis), como ao resto de persoas detidas na mesma operación, á parte de que non tiñan absolutamente ningunha relación, foi a culminación dos fins políticos aos que servía a brigada antiterrorista naquel momento, en beneficio do entón ministro de orde pública Xristos Papoutsis que desexaba, como todos os seus homólogos, a desarticulación dunha organización terrorista a calquera prezo durante o seu mandato. É sabido que o ministro supervisou de forma directa a operación e valorou el mesmo os feitos que lle transmitía a brigada antiterrorista e, finalmente, deu a orde para que se realizasen as detencións. Calquera que lese os medios de comunicación aqueles días se acordará dos escenarios e as consideracións dos diferentes papagaios xornalistas sobre a que organización pertenciamos, cales eran os nosos obxectivos, etc. o que por suposto alimentaba a brigada antiterrorista ata que, claro, saíron os resultados dos exames balísticos para calalos... Máis tarde, o señor Papoutsis, nun intento de desculparse por este fracaso, nunha entrevista a unha coñecida revista declarou que "os servizos antiterroristas me tomaban o pelo"(¡!).

O 6/4/2012, sen ser xulgado aínda e, achegándose o límite dos 18 meses de prisión preventiva (cantidade límite de encerro sobre a base da lei), impónseme prisión preventiva de novo pola acusación de participación en 160 accións incendiarias e explosivas, cuxa responsabilidade foi asumida pola organización CCL. É característico como no sumario do devandito proceso, non só non existe ningunha proba contra min, nin sequera se molestaron en fabricalas esta vez, senón que non hai ningunha referencia ao meu nome, a excepción do apartado onde se presentan as acusacións. É un sumario que, sen esaxerar e baixo a lóxica que caracteriza os xuíces Baltas e Mokkas, poderíase atribuír a calquera. É tamén un signo característico e evidenciador da finalidade desta persecución o feito de que os señores xuíces de instrución tiñan nas súas mans xusto este sumario dende o primeiro momento da miña detención, feito que os obrigaba, sempre sobre a base da lei, a que se me entregase xunto co primeiro sumario. É dicir que, en poucas palabras, estes señores me aumentaron a prisión preventiva acusándome de pertenza a esta a organización dúas veces seguidas.(!!)

Hoxe, levando á espera de xuízo dous anos e medio, basicamente, por simple posesión de armas (posesión agravada de armas, aclarativamente, significa que as armas que posúe alguén, son destinadas ou á súa comercialización ou subministración a unha organización terrorista, algo que nin é nin acepto), os señores institucionalmente defensores da xustiza e da lei que me encerran porque a violei deciden pasar por alto mesmo a súa Constitución, a cal define que despois da primeira encarceración preventiva, o tempo máximo límite para as seguintes é de 12 meses, posto que non lles abonda para servir ao seu liderado político e para manterme seis meses máis secuestrado.

En esencia, o réxime de prisión preventiva exterminador que impón unha situación de cativerio prolongado constitúe unha contrapartida para as podres acusacións preparadas cutremente, que fagan o que fagan, son incapaces de evitar que se "desinchen" nas salas de xustiza a parte do réxime especial que as caracteriza (en todos os aspectos). Quen pasase por elas, mesmo se foi pouco, sábeo moi ben.

Está moi clara a súa táctica e delata a súa intención vingativa. Si, é verdade, o Estado víngase das suas adversarias políticas. Víngase de elas, pero nunca as recoñece como tal. Nunca o fixo doutro xeito. Infiltrados e traidores antes, terroristas e inimigos da sociedade agora.

É un feito que o sistema político vive o seu período máis crítico e inestable tras a ditadura, debido ás consecuencias internas da crise capitalista mundial. É tamén un feito que a represión e, en xeral, a actitude despótica do Estado, é a "última carta" que teñen na man, decidido a asegurar a escravizada paz social e evitar que a resistencia xeneralizada se exprese en formas insurreccionais máis significativas e organizadas.

O propio Ministro de Economía declarou que é a primeira vez que se chama un goberno a aplicar medidas tan extremas en período de paz. As leis que sempre expresaron a vontade dos poderosos, hoxe, non lles abondan aos representantes políticos do sistema ante o que están chamados a executar servíndoo.

Tendo a perspectiva e a posición de que o camiño á liberdade individual-colectiva está cheo de loita e resistencia, decidín que o martes 4/6, comezarei unha folga de fame data na que, segundo o réxime xurídico en vigor, expira o tempo máximo da miña prisión preventiva. Aclaro que, para min, a elección de comezar a folga de fame, non constitúe un movemento desesperado, senón a elección de continuar a loita. Unha loita que eu e os meus compañeiros levamos a cabo dende o primeiro momento do noso cativerio, resistindo a un enfrontamento vingativo sen precedentes por parte dos mecanismos xudiciais, os cales decidiran que, no noso caso, farían un descanso no seu labor de cobramentos, con intención de defender á sociedade dos seus supostos inimigos e ás leis daqueles que as violan. Son os mesmos mecanismos e as mesmas persoas que se encontran tras eles os que constitúen os autores materiais de que sexa legal mobilizar os folguistas, dos miles de desafiuzados e dos sen teito, da abolición das demandas laborais, dos despedimentos, da abolición das prestacións sociais, dxs miles que viven baixo o albor da pobreza, dos centos de persoas que se suicidan cada ano poñendo fin á súa vida porque non son capaces de enfrontarse a ela dignamente, da legalidade das persoas amontoadas en campos de concentración caracterizadas como clandestinas. Son os autores materiais da legalidade das torturas e as malleiras nas comisarías de policía, das pistolas que se disparan soas, do silenciamiento dos medios de información disidentes...

Son os autores materiais da creación dunha sociedade cemiterio en nome da lei.
Son os autores materiais da creación dunha sociedade cemiterio, se fai falta, mesmo, fóra da lei...
Cubertos de hipocrisía e miseria, desprezables tanto para os partidarios da xustiza burguesa, coma para os seus críticos e inimigos ideolóxicos.

"Morre lentamente [...] quen non arrisca o certo polo incerto para ir detrás dun sono, quen non se permite polo menos unha vez na vida, fuxir dos consellos sensatos. [...] Evitemos a morte en suaves cotas, recordando sempre que estar vivo esixe un esforzo moito maior que o simple feito de respirar". -Pablo Neruda

Kostas Sakkas
Módulo A, cárcere de Koridallos
Leer más...