Sobre a bomba que causou unha ducia de feridos no metro de Chile

Unha bomba artesanal colocada hai unha semana nun local de comida rápida dunha estación de metro de Santiago de Chile, que comportou o tráxico saldo de catorce transeúntes feridos, desatou a histeria nos medios de comunicación chilenos. O branco inequívoco dos dedos acusadores e as linguas viperinas da prensa e os políticos son @s anarquistas; responsables, por outra banda, de máis dun centenar de bombazos sucedidos durante a última década en territorio chileno (polo de agora sen máis vítimas que dous dos seus perpetradores en senllos accidentes).
Pois ben, ata hoxe estiven a esperar a aparición dun posible comunicado reivindicando a autoría, así como as necesarias reflexións de compañeir@s anarquistas do outro lado do charco. Do primeiro, polo de agora, nin flores. Do segundo, máis ben escasas ata a data, enlazamos máis abaixo o pouco que atopamos.

Na miña humilde opinión imponse a necesidade de, dende o anarquismo militante, reflexionar publicamente sobre estes feitos. Posto que, ou ben son obra de grupos paraestatais, co único fin de desprestixiar a loita revolucionaria anticapitalista, sumíndoa no máis absoluto dos oprobios e afastando calquera simpatía popular de quen a practica; ou ben é obra duns completos descerebrados que, confundindo o touciño coa velocidade, cobren de merda sexa cual sexa a causa que defendan.

E é importante facer esta análise porque, se se trata dun atentado orquestrado dende o poder, o noso silencio allana o camiño; e se @s responsables saíron do ámbito antiautoritario, imponse a necesidade dunha reflexión sobre a estratexia e a táctica da loita armada e, máis importante se cabe aínda, sobre a ética mesma que move os nosos impulsos libertarios.

Asinado por C.R.

Dito isto, que non subscribe ninguén máis que quen o asina e non necesariamente o medio onde sae, procedo a colgar enlaces a reflexións sobre estes feitos dende medios anarquistas máis próximos xeograficamente ao lugar dos acontecementos:

En Hommodollar -AQUÍ, -AQUÍ, -AQUÍ e -AQUÍ

En Publicación refractario -AQUÍ.


Agradeceríanse, ben a través dos comentarios ben a través do correo electrónico, novos enlaces ou outras achegas que poidan enriquecer o debate.
Leer más...

Actualización sobre o caso de "Loita Revolucionaria" (Grecia)

Xa nos fixemos eco en Abordaxe da detención, tras dun espectacular tiroteo no centro de Atenas, do anarquista Nikos Maziotis (-AQUÍ), así como da carta aberta que Pola Roupa, a súa compañeira tanto sentimental como de militancia na organización de guerrilla urbana "Loita Revolucionaria", difundiu ante a opinión pública(-AQUÍ). Pois agora actualizamos a información sobre a persecución policial desta organización anarquista co resumo do contido de varias novas aparecidas na prensa comercial grega así como con este enlace a unha recente entrevisa con Nikos Maziotis, tamén publicada nos medios empresariais gregos, e que nós recollemos de "Instinto Salvaje" (en castelán e nunha algo confusa traducción do orixinal grego) -AQUÍ.

A imaxe que acompaña esta nova e a difundida pola policia coa intención de acadar información sobre o paradeiro de Pola Roupa, que xunto a Giorgos Petrakakos e o propio Maziotis, son os membros identificados polos corpos represivos das sete persoas que estiman que compoñen a nova resestructuración da organización. Pese ao estreitamento do cerco e ao descubrimento e asalto dun piso franco utilizado polos anarquistas, así como da recompensa dun millón de euros ofrecida pola captura de Roupa (a mesma cantidade que pendía sobre a cabeza de Maziotis), tanto as armas coma os membros profugos de "Loita Revolucionaria" continúan en paradeiro descoñecido.

A policía grega relaciona a Pola Roupa cun roubo ocurrido onte no Banco Nacional de Grecia en Distomo, onde tres encapuchados con rifles de asalto escaparon cun botin de 300.000 euros e un caixeiro como refén. Trás dunha primeira fuxida en coche abordaron una lancha motora coa que conseguiron escapar. O "modus operandi" sería similar ao empregado pola organización noutro atraco en Spetses hai dous anos. A Unidade Grega Antiterrorista relaciona o roubo tamén co coñecido delincuente Vasilis Paleokostas, de quen pensan podería axudar e dar cobertura aos revolucionarios.

Por outra banda o estado de saúde de Nikos Maziotis permanece estable despois de varias delicadas operacións no seu brazo, que resultou seriamente mancado no transcurso do tiroteo no que o prenderon. Tras un primeiro paso polo hospital de Evangelizmos, sometido a ferreas medidas de seguridade, pediu o seu ingreso na sección hospitalaria da prisión de Korydallos. Onde agora atópase recluido e baixo estrictas medidas de aislamento.

Maziotis, igual que o resto de membros prófugos de "Loita Revolucionarian", esta acusado de varios asaltos a sucursais bancarias e da colocación dun potente explosivo fronte ao Banco de Grecia en Atenas. Iso tras da súa fuxida no 2012 do proceso que o condenou a 25 ano en ausencia polo resto de accións armadas da mencionada organización anarquista.

Dende aquí só podemos desexarlle a Maziotis unha pronta recuperación e unha corta estancia en presidio. A Pola Roupa, ao fillo de ambos (de apenas dous anos e prófugo xunto a súa nai), e ao resto de membros desta guerrilla urbana anarquista unha longa, subversiva e prolífica clandestinidade.


C.R. con información dos sempre cuestionables medios empresariais da prensa comerial internacional.
Leer más...

Mikhail Bakunin é citado como suspeitoso pela polícia brasileira!!!

Segundo reportagem da Folha de S. Paulo, Mikhail Bakunin, considerado um dos fundadores do anarquismo, foi classificado como um "potencial suspeito" pela polícia do Rio de Janeiro, que investiga manifestantes e ativistas.

Reportagem publicada nesta segunda-feira(28) no jornal Folha de S. Paulo traz uma revelação no mínimo curiosa: o inquérito de mais de 2 mil páginas, produzido pela Polícia Civil do Río de Janeiro, que responsabiliza 23 pessoas pela organização de ações violentas em manifestações de rúa, aponta o filósofo Mikhail Bakunin como um dos suspeitos. Morto em 1876, o russo é considerado um dos pais do anarquismo.

De acordo com a matéria, Bakunin foi citado por um manifestante em uma mensagem interceptada pela polícia. A partir daí, passou a ser classificado como um "potencial suspeito". A professora Camila Jourdan, de 34 anos, uma das investigadas, menciona esse episódio para demonstrar a fragilidade do inquérito. "Do pouco que li, posso dizer que esse processo é uma obra de literatura fantástica de má qualidade", descreve.

Essa não é a primeira vez que intelectuais já falecidos figuram em autos das autoridades brasileiras. Durante a ditadura militar, Karl Marx era um dos fichados no Departamento de Ordem Política e Social (Dops), um dos principais órgãos de repressão aos movimentos políticos e sociais identificados como "subversivos".

Jourdan ficou 13 dias presa no complexo penitenciário de Bangu, na zona oeste do Rio. Conhecida pela excelência acadêmica na Universidade Estadual do Rio de Janeiro (UERJ), onde coordena o programa de pós-graduação em filosofia, ela diz sido alvo de uma invenção dos investigadores. "Existe uma necessidade de se fabricar líderes para essas manifestações. E quem se encaixa muito bem no papel de mentora intelectual? A professora universitária. Caiu como uma luva, entendeu?", afirma.

Para contestar o "papel de liderança" que lhe foi atribuído pela polícia, a professora se vale das teorias do filósofo francês Michael Foucault. "Foucault diz que os intelectuais descobriram que as massas não precisam deles como interlocutores. Não tenho autoridade para falar sobre a opressão de ninguém. O movimento não precisa de mim para este papel", declara.

Notícia tirada de Revista Fórum
Leer más...

A Igrexa reclama un alzamento militar para salvar España en presencia de descendentes de Franco

A Conferencia Episcopal o voltou a permitir, con motivo da conmemoración do 18 de xullo -data do Golpe de Estado contra a Segunda República española-, a madrileña Igrexa dos Jerónimos homenaxeou a Francisco Franco e a todos aqueles que propiciaron a “salvación de España”.
Leer más...

Nunca antes unhas simples pintadas cundiron tanto

Hai pouco máis dunha semana o concello da Coruña aprazou durante dous días a inauguración do recén construído paseo do Parrote, supostamente por "atrasos de ultima hora motivados polas chuvias". Pois ben, vimos de saber de fontes anónimas próximas á realización das obras que toda esta explicación oficial non sería se non unha patraña urdida para ocultar o verdadeiro motivo do atraso: a limpeza dunhas pintadas aparecidas nas paredes do paseo alusivas á operación "Pokemon" (na que se atopan "pringados" varios cargos públicos coruñeses), á corrupción e á dilapidación do diñeiro público.

Segundo constatamos por informadores da máxima solvencia, este sería o verdadeiro motivo de que a pomposa inauguración, á que ata invitaron ao alcalde de Miami, se vise posposta durante máis de corentaeoito horas. Ao parecer as devanditas pintadas foron borradas completamente, facendo desaparecer calquera leve vestixio destas, polo que non puidemos saber o seu contido exacto. Aínda que, como xa dixemos antes, aludían á corrupción e á dilapidación dos cartos municipais.

Quizais todo isto explique por que a policía local prohibiu escasos días máis tarde o mercadiño de Monte Alto, que durante os últimos anos só se cancelou en tres ocasións e sempre en represalia por protestas e manifestacións. Nesta ocasión a persecución chegou a tal extremo que non só non lles deixaron montar os postos no seu lugar habitual se non que os perseguiron ata o Campo dá Leña, onde se celebraban os actos do orgullo gay, para impedirlles tamén alí realizar a "perigosa" actividade do intercambio de obxectos á marxe do diñeiro. Por que ante unhas anónimas pintadas contra a corrupción deciden tomala contra o "mercado de troco" de Monte Alto? Difícile incógnita da vida que só dende un concello de déspotas corruptos saberían respostar.

O que está claro é que poucas veces unhas simples pintadas tocaron tanto os narices.

Baseado en fontes anónimas. Pikachu Rañolas para Abordaxe
Leer más...

O negocio do sofrimento e a morte: Novartis vende a Glaxo a súa unidade de medicamentos contra o cancro

A multinazional farmacéutica suiza Novartis está transformando a súa empresa coa compra do negocio de medicamentos contra o cancro a outra multinazional asasina, GlaxoSmithKline, por 16.000 millóns de dólares, e tamén a venda do negocio veterinario a Eli Lilly, outra multinazional asasina. Estas empresas especulan e pudrense de diñeiro gracias ás enfermidades de persoas e animais. Por suposto, transxénicos, biotecnoloxía, experimentación animal, e non se sabe cantas cousas que parecen de ciencia ficción pero que xa son unha realidade que salvo que aparezan Snowdens ou Wikileaks, nin nos enteramos.
Leer más...

Xefe antiterrorista “empotra” a súa filla nun operativo dos GEO como reporteira do xornal da facultade.

Abordaxe(C.R.) Como o oen (ou máis ben como o len) queridos lectores: Papi-xefazo-policial enchufa á súa filla pija nun operativo antiterrorista do máis alto nivel para que escriba un artigo para o xornal da facultade. E é que como se lle vai negar un caprichiño a esta ricura, se coa mesma lle serve ata para subir nota. Aínda que tendo en conta que é estudante de periodismo na facultade privada "Francisco de Vitoria", propiedade dos lexionarios de cristo, tampouco facía falta moita cousa para inflarlle a nota á nosa afortunada querubina.

Só en españa, amiguetes, porque estas cousas non pasan nin en Guinea Ecuatorial (bueno, pode que alí tamén, como foron colonia española pois xa se sabe, todo se pega). Non mira Gallardón polo seu fillo cando se salta un control “to pedo”? Non atropela dona Espe unha moto da policía e aquí paz e despois gloria? Pois porqué non vai mirar un modesto máximo responsable antiterrorista da policía polo futuro académico da súa filla? Se aquí iso de botar unha man a un amigo, xa sexa por parentesco ou con sobre de por medio, forma parte desas sempiternas tradicións castizas que conforman ese "Spain is diferent" do que tan orgullosos nos sentimos.

Importoulle acaso a Lahcen Ikasrrien, presunto xefe da célula jihadista desarticulada polos GEO? Pois claro que non. El probablemente estaría demasiado preocupado polas máis que seguras torturas que lle agardaban durante o seu período de incomunicación como para que lle importase semellante “quítame-allá-esas-pajas”. Importoulles aos GEO? Pois evidentemente tampouco, orgullosos como estarán de que por fin alguén lles vexa facendo ese traballo que tan ben desempeñan, repartir mamporros, que habitualmente se ven obrigados a realizar na sombra e ás agachadas de todos. Impórtoulle á rapaza? Pois claro que non, ademais da noite emocionante que se pegou seguindo aos GEO nos seus alegres quefaceres, probablemente lle valeu a aventura un peazo de 10 na materia en cuestión. Pois tendo en conta que NUNCA se permite a xornalista ningún subir aos coches destes especialistas do disparo a “bocajarro”, nin se lles permite deambular ás súas anchas pola comisaría da Brigada de Información, pois como non recompensar a esta privilexiada cun merecido sobresaínte -graciñas papi! ;) -.

Menos mal que Enrique Barón, o abnegado pai e responsable antiterrorista, non tiña outro fillo na academia de policía, porque quizáis o atopariamos poñéndoles os electrodos e a bolsa na cabeza aos detidos durante os interrogatorios.

Transcendida a noticia na prensa comercial, Barón negou o trato de favor para coa súa filla, aducindo que estivo na beirarrúa en fronte da casa xunto con outros medios da prensa que tamén foron avisados (ningún deles da prensa universitaria, que todo hai que dicilo). Non obstante o artigo da nena, as fotos que o ilustran, así como o manifestado por membros dos corpos represivos adscritos ao operativo suxiren todo o contrario: a rapaza acompañou os GEO dende a comisaría ata o lugar do asalto e mesmo subiu ao piso mentres aínda se practicaba a detenciión do sospeitoso.

Evidentemente polo de agora non se sabe nada de medida disciplinaria de ningún tipo contra ninguén. Home, se permiten á policía golpear, matar e torturar ao persoal sen atranco ningún; e se as escasas veces nas que algún deles é condenado se lle indulta e santas pascuas; que sentido tería afearlle a conduta a un amante pai por semellante xesto de tenrura paterna? E postos a culpar a alguén, dade por seguro que finalmente será ao conserxe.

Aínda que non gusto de dar publicidade á prensa empresarial (e moito menos a unha gacetilla dunha universidade privada ultracatólica) non me resisto a compartir convosco esta perla xornalística froito da pluma privilexiada dunha auténtica filla de... policía. Para ilustrar aínda máis, se cabe, a unión filial entre a prensa e as forzas represivas, aquí déixovos o enlace a esta marabilla “reporteril”: -AQUÍ.

C.Ribas
Leer más...

Tamara Hernández Indultada!!

Colamos, unha vez traducida, esta información recollida na web da Federación de Grupos de Cruz Negra Anarquista (península ibérica e illas):

Grazas a un xornal burgués do ultracapitalista grupo Prisa soubemos que o consello de ministros do día 28 de febreiro aprobou a concesión dunha ducia de indultos. A vicepresidente do goberno, Soraya Sáenz de Santamaría, non informou deles e a Moncloa tampouco os incluíu na referencia que facilita tras a reunión dos venres dos compoñentes do ejecutivo.

O Boletín Oficial do Estado (BOE) publicou o indulto de Tamara Hernández, unha anarquista condenada en 2011 pola audiencia provincial de Barcelona a oito anos de cárcere como autora dun "delito de asasinato en grao de tentativa". Hernández enviara unha carta con sorpresa ao ex responsable de servizos penitenciarios da Generalitat, Albert Batlle, como medida de protesta e para reclamar a liberdade do preso anarquista, Amadeu Casellas, quen estivo máis de 25 anos en prisión, e mantivo unha dura loita pola súa legal excarceración, con folgas de fame brutais incluídas.

O envío da carta produciuse en outubro de 2009, cando Hernández, que entón tiña 25 anos, se dirixiu a unha oficina de correos de Alcalá de Henares, e enviou a bomba dirixida ao domicilio profesional de Albert Batlle Bastardas. O paquete foi recibido na sede de prisións e foi desactivado polos Tedax.

A concesión da medida de graza conmmuta a pena de oito por dous, o que evitará que a condenada entre en prisión. Tamara Hernández ingresara, de xeito voluntario, no cárcere, onde se pasou duros meses. Antes de que se celebrase o xuízo, aceptou a condena de oito anos de prisión.

O indulto foi concedido no consello de ministros do pasado 28 de febreiro. Fontes de xustiza sinalaron que o ministerio tivo en conta que a entón non pertencente ao grupo "Cruz Negra" (malia que estado e prensa burguesa se empeñen en dicir o contrario... Non nos avergonzaríanos, nin moito menos, se tivese estado na altura con nós, pero é que nesa época non o estaba, simplemente... ás veces os listados ilegais nos que nos inclúen están un pouco desfasados -e inventados-, sentímolo Brigada de información da nazional, C.N.I. e demais "patriotas pistoleir@s democraticamente armados") non ten antecedentes penais, que o prexudicado non se opuxo á súa concesión e que os informes da sala e do ministerio fiscal son favorables. Non en todas as ocasións o ministerio se atén ao que ditan estes escritos.

As mesmas fontes indicaron que os devanditos informes sinalan que a penada, que agora ten 30 anos, se encontra completamente reinserida na sociedade, que realiza unha vida persoal, familiar e laboral completamente normalizada e que existen razóns de xustiza, equidade e utilidade pública para conceder a graza.

Non obstante, segundo fontes policiais, a noticia do indulto a esta anarquista provocou receo entre os axentes. Un saúdo a est@s "axentes"... non esquecemos nin a unha soa das vosas vítimas de agresións, ameazas, torturas e asasinatos.
Leer más...

Anarquistas rebentan un acto de Podemos na universidade de Ciudad Real

Colamos e traducimos esta información do blogue "Rebelión de las Palabras":

Dende Ciudad Real un compañeiro enviou información sobre uns feitos sucedidos na universidade cando Iñigo Erreijón, membro de Podemos (plataforma aspirante en novo rostro electoral da esquerda burguesa e reformista, e encabezada por iconas mediáticas totalmente asimiladas polo sistema como Pablo Iglesias e outros suxeitos destinados en manter a crítica social ao sistema existente dentro do controlable) acudiu a dar unha charla sobre América Latina, centrándose na situación de Venezuela ao cumprirse un ano da morte de Chávez.

Non obstante, digamos que o acto tivo "máis acollida da esperada", e un bo número de compas acudiron para rebentalo e expoñer a hipocrisía destes neo-esquerdistas intelectuais que valoran, dende as súas poltronas, situacións que escapan a calquera análise que non parta da experiencia vivida nas súas propias carnes.

Colocouse unha pancarta cono o lema "Antes lumpens que políticos universitarios", acompañado dunha A circulada, e lanzáronse panfletos. Tamén, segundo informaron, canto menos unha persoa encapuchada irrompeu na aula onde se estaba a realizar a charla e interrompeu ao ponente de Podemos berrando, xunto a máis compas, cousas como "As leis non se reforman, destrúense"! e dirixíndose a el dixéronlle "Xa que tu traes a túa merda reformista a esta cidade, aquí té deixamos ésto", tras o cal lle entregaron unha bolsa chea de panfletos e dunha gran merda, a cal viron tanto el coma unha parte do seu patético club de fans.

Engadimos o texto do panfleto:

"FORA A SOCIALDEMOCRACIA DAS NOSAS VIDAS".

Cánsanos a vosa retórica marxista-universitaria. Cánsanos a vosa defensa do poder establecido, o do Estado venezolano e o de aquí. Cánsanos que intentedes coar na xente que algo do sistema de dominación no Estado venezolano ten algo que ver con as loitas pola liberación das explotadas. Cánsannos os vosos intentos de darnos leccións do dura que é a loita cando, mentres en nós nos golpean e deteñen, en vós a policía vós tende a man. Cánsanos que nos faledes dende os vosos púlpitos da universidade e dende os vosos programas de televisión.

Só sodes unhas das tantas que queredes xestionar as nosas vidas, pero non volo imos permitir.

Fin da obediencia...

"Lumpens de La Mancha"
Leer más...

Um relatório do Colectivo Ca-Minando Fronteras confirma as Mentiras e Falsidades do ministro do Interior espanhol e do seu paladim "Cuco" Fdez de Mesa nos assassinatos da raia de Ceuta.

Que cada quem tire as suas conclussons deste Informe do Colectivo Ca-Minando Fronteras, mas eu tenho bem claro que as declaraçons da gente migrante que tratou de cruzar a raia nesse dia nom tenhem viso algum de ser falsas, em tanto as declaraçons do ministro e do seu "partenier", o director da garda civil, modificadas até por tres vezes (segundo iam saindo novas provas das suas falsárias declaraçons), nom me merecem creto algum e reto-lhes a que cumpram a sua palavra de denunciar a quem questone o papel da guarda civil nesses feitos. Por suposto os gardas nom som responsáveis, dado que obedecem ordes e já se sabe que quem nom tem cerebro para considerar ás migrantes como pessoas nom pode tomar decisons vitais e desobedecer aos seus mandos por moi bárbaras e inumanas que sejam ditas ordes.

Culpabilizo aos responsaveis de tal matança de ser osideólogos da mesma e aguardo que, nalgum dia, paguem polos assassinatos de tantas pessoas desesperadas. Nom pedo dimisons nem condenas porque nom compartilho o seu jogo de bos e malos e os cárceres sempre me darám nojo. Pero sim quero colar acá algumhas das palavras das superviventes a esta massacre, que foi cordinada desde o governo das espanhas contra gente inocente que só busca poder viver. Que servam para espalhar a verdade dos feitos:

“Nom utilizamos a violência, por isso imos muitos ao mesmo tempo, para evitar a violência da parte dos militares porque ao ver-nos em massa tenhem medo”.

“As primeiras vezes dispararam ao ar, quando se percataram de que estávamos chegando á parte espanhola, entom dispararom aos corpos. A mim a primeira bala chegou-me ás minhas costas e a segunda á mandíbula.”

“Pensávamos que iam bloquear-nos por todos os meios, é normal, é umha fronteira, pero nom pensamos que fossem disparar-nos com as armas quando estávamos na água”.

“Vim a tres alinhados nas rochas para disparar, tiravam ao corpo, se te davam num olho nom era o seu problema”.

“A polícia marroquina intentou reter-nos pero nom podia porque éramos muitos. Atravesamos todos os controis e chegamos á água. Quando estávamos no água a Garda Civil constatou que algo se passava, sairom e começarom a disparar-nos aos corpos. Disparavam e os flotadores picavam-se. De golpe vejo um fume que se eleva desde a água, era o gas lacrimôgeno que
lançavam, isso afogava ás pessoas. Personalmente desmaiei-me, a única image que me fica na minha cabeça porque o meu amigo com quem ia sempre e com quem chegara a Marrocos
perdeu a sua vida. A única imaxem que lembro é a do fume que se elevava desde a água”.

“Figerom-nos muito dano. Temos umha ma imagem dos marroquinos pero desta volta nom figeram nada. Estamos decepcionadas, pensávamos que quando chegas á água e á zona espanhola estás já protegida. Os marroquinos choraram quando começamos a rezar polos mortos muçulmanes, retiravam-se os seus sombreiros e choravam”

eDu
Leer más...

[Múrcia] 3 polícias imputados pola sua actuaçom durante a greve geral do 14N de 2012

Poucas vezes, depois dumha brutal cárrega policial, sae adiante umha denúncia da gente apaleada, e menos vezes um juíz acorda imputar a 3 polícias do delito de encubrimento por mentir para ocultar os delitos cometidos polos seus companheiros, isto é, as suas brutais agressons contra pessoas indefensas. Poucas vezes vem-se estas actuaçons judiciais, dado que, lembremos, as testemunhas dos corpos repressivos do estado tenhem presunçom de veracidade (de feito moitas de nós sabemos dessas artimanhas e sofrimos a impotência de ver-nos multadas e repremidas como consequência desse "privilégio" do que goçam os corpos armados); claro que neste caso um vídeo gravado pela vizinhança evidencia as mentiras (a razom primodial pela que, no anteprojecto da nova "lei da seguridade cidadá", figura a proibiçom de gravar aos agentes nas suas funçons). É por isso que damos pulo a esta notícia que colamos e traduzimos do blogue da Coordinadora Anti Represión Murcia:



Hoje, sexta feira, venres, 28 de fevereiro, estám a declarar no julgado, as quatro pessoas que, junto ao seu advogado, José Mateos, se querelaram contra os agentes do Corpo Nacional de Polícia (CNP).

A jornada de Greve Geral do 14N de 2012 rematara em Múrcia com umha brutal cárrega policial na rua Bando de la Huerta donde, sem violência prévia por parte das manifestantes, a Polícia acometeu contra a gente com inusitada dureza, perseguindo a cidadás que fugiam para proteger-se e chegando a destroçar literalmente a cara a um dos manifestantes, quem, tendo sido derrubado por um agente, recebeu patadas e porraços no seu rostro, a consequência dos mesmos sofreu a rotura de vários ossos, pelo que estivera hospitalizado durante oito dias; e um outro manifestante também sofreu rotura óssea na sua mão direita tras ser-lhe pisada sádicamente por um polícia, e muitas outras resultaram contusionadas.

Pero o atestado policial que relatava o acaecido nesse dia amossava uns feitos totalmente diferentes. Segundo o que lá narravam tres polícias "testemunhas" do sucedido, as manifestantes atacaram com pedras e petardos aos agentes de forma maciça, forçándo-lhes a carregar para se defender. Também acussaram a outras compas de agredir com umha muleta a tres agentes, acusaçons totalmente falsas.

Por sorte, todo o sucedido fora gravado por vizinhança da zona, amossándo-se nos videos as flagrantes mentiras que refleja o atestado policial, que pretendiam ocultar as selvagens agressons sucedidas, imputando de passo ás manifestantes por delitos que nom cometeram, tais como o lançamento de petardos, pedras e outros objectos.

Para denunciar estas falsedades, quatro manifestantes interpugeram querela contra os agentes que mintiram no atestado, e estes tres agentes forom imputados por um delito de encubrimento, dado que supostamente mentiram para ocultar os delitos cometidos polos seus companheiros, isto é, as suas brutais agressons contra pessoas indefensas. Estes agentes estám adiados a declarar no julgado dentro dumhas semanas.

Os querelantes ampriaram a sua denúncia para solicitar que também sejam imputados por falsificaçom de documento público, dado que alteraram de forma substancial o atestado (documento público) aproveitando a sua condiçom de funcionários, co galho de incluir nele notórias falsidades que encubriram os actos de selvagismo cometidos nesse dia por outros agentes.

NENGUMHA AGRESOM SEM RESPOSTA!!

SE TOCAM A UMHA, TOCAM A TODAS!!

eDu
Leer más...

[Compostela] Crónica dum Boicote a Garzón na USC (11-02-2014)

Damos pulo a esta crónica dos feitos acaecidos na terça feira da semana passada, dia 11 de fevereiro, na USC, que nos foi enviada á nossa caixa de correios pelo seu autor D.S.A. donde nos dizia que no-la enviava: "por se queredes contribuir a dar-lhe difusom ao assunto publicando-o no vosso blogue" (...). "Ponho também a ligaçom do vídeo que publicárom em GalizaContrainfo, que é o melhor que saeu e umha fotografia".(1)

Assim pois, sim queremos contribuir e engadimos a foto enviada e mais o vídeo de GC ao que fai referência o compa:



CRÓNICA DUM BOICOTE A BALTASAR GARZÓN

A Universidade de Santiago de Compostela (USC) tinha previsto o passado 11 de fevereiro realizar duas conferências sobre democracia, direitos humanos e memórica histórica a cargo de Baltasar Garzón, principalmente. Os anos em que foi juiz instrutor da Audiência Nacional caraterizárom-se pola sua complicidade com a tortura sistemática que se aplica em Espanha a represaliadas políticas de toda condiçom e por ser o impulsor da ilegalizaçom de numerosas formaçons políticas, do peche de meios de comunicaçom contrários aos interesses da Oligarquia e da proibiçom de multitude de atos públicos reivindicativos. Por todo isso, era inaceptável a presência dessa personagem infame na nossa Universidade e decidimos fazer todo o posível para rebentar essas palestras.

A primeira era na Facultade de Ciências da Educaçom às 9.15. Alí estávamos, umhas trinta pessoas de distintas sensibilidades políticas (anarquistas, marxistas, independentistas...) dispersas entre o numeroso público, que se componhia num 95% por alunas obligadas a assistir polos seus professoras ( até se passou umha lista de assistência). Assim é como se garantiza o cheio absoluto! Garzón fijo apariçom e erguemo-nos imediatamente. Mostramos cartaces que ponhiam "Garzón torturador" e berramos forte consignas como "Baltasar Garzón, torturador" ou "Fóra fascistas da USC". A sua atitude desde o primeiro momento foi prepotente e provocadora. Mostrou um cínico sorriso e retou-nos a que algumha de nós subisse à mesa dos conferenciantes, colhesse o microfone e desse algum argumento na sua contra. Sem pensá-lo subim arriba, sentei ao seu carom, colhim o microfone e comecei a explicar-lhe ao público presente, cuja maioria só conhecia de Garzón o que sae nos meios burgueses de manipulaçom, o historial real desse indivíduo. Acabei dizendo que nom havia nada que debater nem dialogar com torturadores, que o mínimo que se merecia era todo o nosso desprezo e baixei de alí nom sem antes cuspir-lhe na cara mais umha vez o qualificativo de "fascista". Seguimos com os nossos berros mentres organizadores e conferenciantes seguiam teimando no seu intento de que calássemos e puidesse transcorrer com "normalidade" aquela infámia. Garzón repetia umha vez e umha outra que nom o íamos calar e que nom ia marchar de alí. O ambiente era realmente hostil para nós; à animadversom de conferenciantes e professoras somava-se a de boa parte do estudantado presente, embaucado com o conto da tolerância, o respeito e o diálogo (até com o Fascismo!) que desde pequenas nos inculcam desde os colégios e os meios burgueses. A nossa confrontaçom direta com Garzón negando-lhe a palavra, sem tolerância nem respeito que valesse, nom foi comprendida pola maioria de alunas alí presentes. Essa foi, sem dúvida, a nota mais negativa e como autocrítica há que dizer que falhou a comunicaçom com elas e isso é algo primordial que urge melhorar. Pouco despois, alguém empezou a deixar um microfone a algumhas alunas e professoras para que puidessem repetir a mesma cantinela de respeito e tolerância e assim intentar deixar-nos em evidência. Sem embargo, nós também aproveitamos para fazer uso desse microfone. Um companheiro, por exemplo, dijo que nom era certo que se impedisse a Garzón o direito a expressar-se, já que tem todos os meios de comunicaçom burgueses à sua disposiçom todo o tempo para dizer o que queira e também resaltou que é inadmisível que se habilite dinheiro e espaço público para colaborar no seu lavado de cara. Outro companheiro lembrou que ele mesmo tem um bisavô assassinado na Guerra Civil polos fascistas sem saber onde estám os seus restos e que nom ia consentir que Garzón e o resto de fascistas coma ele os utilizarem no seu benefício, que se alguém tinha que abrir as fossas e dar com os corpos seria o Povo loitando e nom os continuadores do regime franquista. Também aproveitou para pedir-lhe explicaçons polo seu papel na ilegalizaçom do PCE(r) e no encarcelamento de militantes dessa organizaçom política. Foi assim como nos tocou resistir, entre turnos de palavra com o microfone nalgúns momentos e noutros berrando, durante umha hora e 45 minutos mais ou menos para impedir que a conferência se puidesse celebrar, e conseguimo-lo! Os conferenciantes já nom o intentárom mais, marchárom e todas abandonárom a sala. Ganháramos a primeira batalha.

A segunda ia ser na Facultade de Geografia e História às 12.00. Até alí fomos. A gente amoreava-se nas imediaçons da aula na que estava prevista a segunda conferência. Seguia havendo detratoras da nossa posiçom (algumhas eram as mesmas das 9.15), mas incorporara-se a nós gente que nom estivera na primeira conferência, polo que a cousa esta vez estava um pouco mais equilibrada. Justo diante da única porta da aula atopavam-se uns cinco guardas de "seguridade", que só deixavam entrar a um número limitado de pessoas. No momento em que eu me disponhia a entrar na aula, um deles impujo o seu critério artibrário dizendo-me que nom podia passar com a mochila. Ele sabia que eu tinha nela um altofalante que já utilizara antes. Reprochei-lhe a discriminaçom e resignei-me a ficar fóra. Esta vez a maioria de nós ficáramos fóra. Desde alí tocou-nos alçar as nossas voces contra a presência do inquisidor. Um homem saiu da aula e dijo que a conferência fora suspendida e que Garzón nom ía aparecer. Nom nos fiamos e seguimos alí um pouco mais. Logo chegárom e entrárom, por um passo feito polos de "seguridade", alguns progres famosos como o mercenário dos meios de comunicaçom burgueses Antón Losada ou o escritor Manuel Rivas. Recevemo-los com o berro de "cúmplices da tortura". Despois dum tempo fóra, em alerta pola posível chegada iminente de Garzón, as companheiras que conseguiram entrar na aula saírom. Contárom que dentro estava-se a projetar um vídeo sobre memória histórica e que era praticamente seguro que Garzón nom acudiria. Finalmente, a sua ausência foi anunciada na Radio Galega. Ganháramos-lhe o pulso a Baltasar Garzón. Tivéramos a oportunidade de dizer-lhe à cara todo o que de ele pensamos; puidéramos liberar a nossa raiva justificada e fazer-lha chegar. Podiamos estar satisfeitas, poucas ocasións assim se presentam na vida e essa aproveitáramo-la.

Já pola tarde, era hora de observar a repercussom que tivera todo nos meios. Para nom aborrir entrando em concreçons, já que sabemos bem como é o jeito de cobrir novas por parte dos meios burgueses, direi só que mentírom descaradamente, que neles se digérom autênticos disparates e que recorrérom à imaginaçom todo o concebível para desacreditar-nos. Pouco nos deve importar isso. A Revoluçom Social nom se fará com eles, mas apesar deles. Poderiamos também frustrar-nos com as reaçons na nossa contra de parte do estudantado alí presente, mas nom o faremos, porque somos conscientes de que longo é o caminho e que, durante algum tempo mais, numha parte da Clase Trabalhadora prevalecerá aínda a alienaçom que a fai posicionar-se em contra dos seus própros interesses. No entanto, chegará o dia em que a farsa do Sistema derrubará-se por completo e essas irmãs proletárias que ontem nos reprochavam, amanhá estarám com nós. Simplesmente confiamos em que a nossa açom se difunda devidamente polos meios de contrainformaçom e sirva de exemplo para outras pessoas no futuro, como para nós servírom anteriormente açons similares, criando-se assim um bom costume que permita que o Fascismo nom tenha cabida em ningum sítio.

Finalizarei dizendo que com o que eu me quedo é a felicitaçom chegada de familiares e amigas de presas políticas, às quais tivem na minha mente todo o tempo que durou a açom dando-me força. Isso nom tem preço para mim e enche-me mais ca nada.

Saúde e Revoluçom Social!

D.S.A.

(1) Animamos a leitoras e siareiras deste blogue a faze-lo próprio e animar-se a enviar crónicas e notícias, às que procuraremos darlhes pulo.
Leer más...

[Melilla] Admitida a trámite querela criminal contra o delegado do goberno e contra o coronel da guarda civil desa colonia española, pola expulsión ilegal de migrantes

Publica a web de Esculca esta información que recolle do blogue MelillaFronteraSur e á que damos pulo, para continuar nas nosas denuncias sobre a inumanidade das forzas represivas españolas nas raias fronterizas, da implicación por activa dos seus responsables (director da Guarda Civil, chefes dos corpos represivos, delegados do goberno, ministro de interior,...) tanto por querer quitarlle ferro a asesinatos e demais desmáns contra personas inocentes, como por negar as evidencias e mesmo tentar criminalizar a quen denuncia estas barbaridades inxustificaveis.

Así colamos a noticia e este novo video aportado pola ONG PRODEIN no que se pode ver como un grupo de migrantes é conducido de volta aos furgóns en que os levara a Garda Civil até a porta número A 13 do enreixado de Melilla, un lugar vetado ao tráfico civil, onde non hai cámaras de vixilancia e onde os inmigrantes adoitan ser expulsados de noite en quente, é dicir incumprindo a lei de estranxeiría:



O xulgado núm.5 de Melilla admitiu a trámite a querela criminal apresentada por Coalición por Melilla e a ONG Prodein contra o Delegado do Goberno e o Coronel da Guarda Civil por deportacións irregulares de migrantes.

A execución da deportación do caso obxecto da querela foi recoñecido e xustificado publicamente en rolda de prensa polo propio El Barkani, Delegado do Goberno, despois da detención de doce inmigrantes que entraran pola fronteira con Marrocos facendo caso omiso das ordes policiais. Segundo afirman os colectivos querelantes, posteriormente os migrantes "foron conducidos sen tan sequera seren identificados, nin coñeceren nada das súas circunstancias a Marrocos. De feito, podemos prever que nin tan sequera consta algún rexistro da acción realizada polas Forzas e Corpos de Seguridade do Estado" .

De se confirmaren estes datos, os feitos serian "constitutivos dun Delito de prevaricación (Art. 404 CP) e un delito cometido por funcionario público contra os dereitos individuais (Art. 537 CP)" por vulneración de leis españolas e de acordos con Marrocos ao "se ter omitido calquera tipo de garantía, xa que nin foron debidamente identificados, polo que non sabemos se había algún menor, se foron informados os motivos da súa detención e dos dereitos que lles asisten, e nin tan sequera foron acompañados por algún letrado na práctica da dilixencia e por algún intérprete nos seus idiomas".

Por outra parte, PRODEIN ao respeito do vídeo sinala que vese que as forzas de seguridade marroquís readmitiron a algúns "que trasladan en dúas furgonetas- mais despois néganse a recibir outros". "Será porque son demasiados ou porque están feridos", preguntase PRODEIN.
Leer más...

"Tsunami" da Pokemon en Compostela. Conversa entre Espadas e o seu avogado poñendo a feder ao "pericómano" Conde Roa.

Publicaba onte GaliciaConfidencial titulando: "A orixe das fotos de Feijóo con Dorado", unha crónica na que, ademais de contar que o presidente galego sabía en 2012 que había fotos súas co narco Dorado, transcrebe literal unha conversa entre Ángel Espadas (o paladín de Conde Roa ata ser apañado totalmente bébedo e parado diante dun semáforo) e o seu avogado Luciano Prado, -irmán de Paula Prado, na altura concelleira en Compostela e posible sucesora de Conde Roa, agora vozeira do PPdeG no parlamentiño galego-, no día en que Espadas fora apartado do seu posto de xefe de gabinete, tras a dimisión forzosa de Conde Roa polo súa imputación nun fraude a Facenda.

Se ben na noticia de Galicia Confidencial cargan máis no tema das fotos de Feijoo con o narco Dorado, eu destacaría máis ese niño de corrupción e de guerra aberta no concello compostelán entre as diversas faccións do PP (mesmo entre os que se supoñían amigos como Espadas e Gerardo), mesmo titularía: "cuatro rayas y cuatro putas que es lo que tiene que hacer y fuera y no hay más"; mais vos mesmas poderedes tirar as conclusións que veredes de interés, pois imos colar a conversa telefónica ao completo (sen traducir), nun momento en que xa saben que teñen "pinzaos" os telefones e falan de "paquetes" que lle van caer a tres concelleiras do PP de Compostela por "querellas da fiscalia por licencia de un aparcamiento, otra un tema económico, e a outra por un concurso".

Esta é toda a secuencia desa conversa:

Luciano.- ¿Qué pasa amigo mío?
Espadas.- ¿dónde andas?
Luciano.- ¿dónde no ando?, a ver qué pasó
Espadas.- ¿este teléfono de quien es?
Luciano.- ¿eh?
Espadas.- ¿de quien es este teléfono?
Luciano.- este es mío hombre
Espadas.- ah, qué es el de James Bond
Luciano.- este es el de James Bond, a ver ¿que pasó?
Espadas.- pero no, no estás, no estás en casa
Luciano.- no, no estoy en casa, estoy con cuatro
Espadas.- ¿con? ¿Luciano?, bueno, ¡me cago en la puta!. Se cortó. ¿Si?
Luciano.- a ver, ¿qué pasó?
Espadas.- eh, digo qué ¿dónde estás?
Luciano.- estoy en Raris
Espadas.- ah, que estás, con, ¿con Mella?
Luciano.- estoy con Mella, estoy con Miguez, estoy con, con Carballal, ya te digo estoy con
cuatro o cinco magistrados
Espadas.- bueno,
Luciano.- ¿qué?
Espadas.- .- nada, joder que me olvidé de devolverte la llamada hoy, nada que ...
Luciano.- qué pasó, qué pasó, cuéntame que pasó contigo
Espadas.- nada, que yo no sigo en el ayuntamiento, joder
Luciano.- tenemos un problema serio hijo
Espadas.- he dejado oficialmente el ayuntamiento
Luciano.- tengo un problema de carallo encima de la mesa
Espadas.- ¿mío?
Luciano.- no, tuyo no, tengo tres problemas
Espadas.- bueno
Luciano.- y serios. Resulta que me han encargado esta tarde
Espadas.- si
Luciano.- a las nueve de la noche, que no sé, estamos valorando que hacemos con esto, tres  que, una para cada uno y la verdad es que no sé que hacer, yo no las voy a firmar, se las voy a dar a un compañero de Coruña, pero le cae una querella a cada una.
Espadas.- ¿a quién?
Luciano.- pues una a Maria Pardo, otra a Cecilia y otra a la otra
Espadas.- ¿y de quién?
Luciano.- pues va anónimo, va fiscalía, van querellas de fiscalia. ahora ...
Espadas.- pero
Luciano.- ahora mismo va a ser anónimo esto
Espadas.- ¿y cual es la razón?
Luciano.- pues hombre, una es una licencia de un aparcamiento, otra es un tema económico
Espadas.- ¿un?
Luciano.- y la otra es un tema de un concurso
Espadas.- ¡uf!
Luciano.- y no sé que hacer, la verdad es que no sé que hacer, y dinero todo el mundo eh, es uno de los empresarios de Santiago más fuertes que hay en el mundo y me dijo : Luciano,
este es un tema mío y es un capricho personal.
Espadas.- o sea que es
Luciano.- que yo no quiero firmar, pero que se lo voy a dar a Coruña mañana que lo miren y si no que lo presenten, pues que van ir imputadas las tres
Espadas.- un aparcamiento
Luciano.- uno es un aparcamiento, un vado, la otra es un
Espadas.- pero por, por un vado, por un vado no te impu, no imputan a nadie
Luciano.- bueno hombre, es una prevaricación hombre, de entrada, de entrada te van a
imputar y te van a joder, aquí te imputan hasta por una multa, de entrada te van a imputar y te van a joder, la otra es por un tema económico y la otra es por un tema de un concurso, así de sencillo el tema
Espadas.- ¿de un concurso?
Luciano.- sí, si, sí, sí, sí, si, quiere joder a las tres y le importa un huevo gastar el dinero que haya que gastar este es un capricho personal, es un capricho personal contra, contra el amigo Gerardo. Yo no voy a hablar nada con el porque no quiero ni que me graben ni hablar hostias benditas, este, este hijo de puta lo merece y lo merece bien además
Espadas.- ¿habló contigo ayer, no?
Luciano.- nooo
Espadas.- a mi me dijo que había hablado contigo hoy o ayer
Luciano.- es mentira yo con el hace cinco días que no hablo y además si me llama tampoco le voy a coger eh,
Espadas.- ya, ya, ya, ya,
Luciano.- tampoco le voy a coger. El tema es que si no va mañana va pasado se presentan por registro de entrada tres querellas
Espadas.- bueno, a mi, casi mejor que no me cuentes nada
Luciano.- casi mejor que no lo sepas
Espadas.- no, casi mejor
Luciano.-( risas) Va a haber un jaleo que va a ser extraordinario, pero vamos a imputar a las tres y las tres van a ir para delante, también te lo digo y además voy a buscar el juzgado adecuado. Esto no va para el dos, esto va a ir para el uno,
Espadas.- vale, vale
Luciano.- es que lo que hay hijo, es que joder cuando uno quiere jugar va a jugar fuerte
Espadas.- bueno, que te iba a decir eh,
Luciano.- a ver, cuéntame, que, que que te pasó, ¿te dijeron algo oficialmente?
Espadas.- sí, sí, yo no sigo, ya, o sea ya es oficial eh,
Luciano.- ¿hablaste con Gerardito algo?
Espadas.- hable con Gerardo hoy
Luciano.- ¿y qué te dijo?
Espadas.- nada, que le había defraudado, que yo había sido el ejecutor de su dimisión a través de los medios, que yo había filtrado todo a la Voz de Galicia
Luciano.- ¡que hijo de puta!
Espadas.- y, y que tenía pruebas y que se lo habían dicho personas totalmente solventes y
todo lo demas
Luciano.- si
Espadas.- bueno ,le monté un pollo de la hostia allí y el tío reculó, eh, me dijo que si yo tenía razón me pediría perdón y por la tarde me va a pedir perdón
Luciano.- que hijo de puta
Espadas.- pero sinceramente me da igual, o sea, despues por la tarde he tenido una
conversación, nada, cordial con Currás de cinco minutos y no sigo en el ayuntamiento
Luciano.- el problema lo tienen ahora
Espadas.- ya, nada
Luciano.- porque yo esto lo voy a echar para delante eh,
Espadas.- ya
Luciano.- yo no lo voy a firmar pero lo voy a echar para delante esto estamos mirandolo todos y a todo dios le coincide, esto es de libro, esto es de libro. Si va para el dos vamos a recular y lo presentamos dentro de unos meses y si no va para el dos va para delante
Espadas.- uhm uhm
Luciano.- aquí van a salir imputadas las tres
Espadas.- vale
Luciano.- por una licencia sales imputado hijo
Espadas.- ya, ya, ya,
Luciano.- pues esto es lo que hay ahora mismo en Santiago va a ser lo que hay porque es que el daño que han hecho, yo no sé como está Paula hoy, no lo sé, se como estaba ayer,
Espadas.- mejor, mucho mejor
Luciano.- bueno hombre bueno, pues yo voy a montar aquí un pequeño jaleo
Espadas.- no le cuentes eso, eh,
Luciano.- no, no, no pero si esto no se lo voy a contar a nadie, te estoy diciendo que mañana o pasado se presenta la querella
Espadas.- por eso
Luciano.- van tres querellas del tirón
Espadas.- vale
Luciano.- vamos a ver, no me corté con Bugallo, me voy a cortar con estos cuatro niñatos de
mierda
Espadas.- ya
Luciano.- el presidente que espabile, que es lo que tiene que hacer
Espadas.- bueno
Luciano.- o sea a ti ya , la cabeza te la cortaron ¿no?
Espadas.- bueno yo a ver Luciano, yo de tonto tengo lo justo eh, y yo la semana pasada ya
hice movimientos para buscarme una salida laboral
Luciano.- ¿y Gerardo está seguro que no le tienen pinzao el teléfono a él y Currás y
compañía?
Espadas.- ¿pinzao el teléfono?
Luciano.- sí, sí, pinzao, pinzao, pero en toda regla
Espadas.- yo creo que no, eh, pero vamos
Luciano.- pues hombre llevan reunidos hace un mes tratando los temas de Espiño y otros, es
que ... es que a lo mejor hay sorpresas eh,
Espadas.- uhm uhm
Luciano.- es que a lo mejor va todo al carallo eh, es que a lo mejor la policia lleva funcionando hace treinta días y yo no lo sabía tampoco me enteré hoy eh
Espadas .- ya
Luciano.- llevo todo el dia en Coruña enterandome de todo
Espadas.- uhm uhm
Luciano.- es que a lo mejor lo del Espiño no es como el cree, eh, a lo mejor los sesenta
millones que se va a llevar de ahi no, no van ser gratis( risas) que, que haga lo que quiera Currás que a lo mejor hay problemas para todo el mundo
Espadas.- uhm uhm
Luciano.- es un hijo de puta, este es un hijo de puta, como nos engañó, como nos engañó a
todos, yo tengo una decepción personal y, y, ya no profesional si no personal tan grande, tan grande que no te lo imaginas
Espadas.- uhm uhm
Luciano.- no te lo imaginas, todo esto va por el tema del pago del Espiño, ¡hombre no me
jodas!, ¡hombre no me jodas! ¿quién es este mierdas hombre? ... cuatro rayas y cuatro putas
que es lo que tiene que hacer y fuera y no hay más, no no, estoy muy, estoy muy enfadado
eh, muy enfadado eh
Espadas.- bueno pero vete con calma
Luciano.- no, no, no, no, calma ninguna ,eh, calma ninguna que, calma ninguna que lo sabe
el Presidente de, de la Audiencia de Coruña y lo sabe todo dios ahora eh,
Espadas.- uhm uhm
Luciano.- llevo, llevo todo el día en Coruña llegué de Coruña a las nueve de la noche, llevo todo el dia ahi ... activo desde las nueve de la mañana hasta hace media hora por algo
Espadas.- ya
Luciano.- por algo, o sea que aqui hay que jugar eh, jugar las cartas, ni Diego Clavo, ni el otro ni el de la moto ni San Pedro. Estoy hasta los cojones, no, yo vi ayer a Paula llorando allí de una manera y y esto fue una carnicería, una carnicería Angel que no se la consiento yo al pericómano este eh, no, no, no, no, y el presidente ya se puede poner las pilas porque va a tener un problema serio eh, con independencia de sus fotos que esa es otra, que esa es otra
Espadas.- ¿qué? eran fotos o no eran fotos
Luciano.- había fotos había, había, que las vi
Espadas.- pero viste como yo, yo tenía la información
Luciano.- yo las vi hoy carallo, no me lo imaginaba que había esas fotos
Espadas.- pero viste como yo, yo tenía la información hace tiempo
Luciano.- claro, claro pero es que lleva una periodista del Salnés
Espadas.- si
Luciano.- lleva una periodista del Salnés trabajando un mes para ... ( no se entiende) ... que hoy me enteré de todo el tinglado
Espadas.- uy! pero hay fotos
Luciano.- hoy lo vi todo
Espadas.- Luciano hay fotos ya hace un año eh, hay fotos de hace un año eh,
Luciano.- pues mira van a perder, van a perder, no van a perder la alcaldía que esto es lo de menos, van a perder la Xunta
Espadas.- ya, ya, ya
Luciano.- el tema va más allá, ahora lo que, lo que voy a a hacer de entrada es imputar
Espadas.- bueno de todas formas el presidente en este caso no tenía muchas mas opciones eh,
Luciano.- bueno si tenía, tenía sus cojones, esto a Fraga no le pasa hombre, tu coges a un
empresario de la zona,
Espadas.- si pero
Espadas.- a ver
Luciano.- Pones un cheque encima de la mesa y se acabó.
Espadas.- yo me pong
Luciano.- y se acabó
Espadas.- yo me pongo en su pellejo. Yo me pongo en su pellejo y el tío, hostia, estaba muy jodido eh, muy jodido, muy jodido Luciano porque tiene unas elecciones a la vuelta
Luciano.- ¿por que?
Espadas.- a la vuelta de la esquina.
Luciano.- si pues mira las va, las va a perder, las va a perder
Espadas.- pues no, no nos interesa eh
Luciano.- ¿eh?
Espadas.- no nos interesa
Luciano.- pues es lo que va a ocurrir aquí, porque va, va a salir un escándalo de tres pares de cojones, de entrada vamos a imputar a tres concejales de Santiago, eso ya de entrada y despues vamos a ver si el no va imputado también eh, vamos a ver, no, no no, no, cuando quieres jugar juega fuerte porque es que además Bugallo sabe todo esto eh, sin problema
Espadas.- y
Luciano.- ahora ya lo sabe, ya lo sabe, ya me he encargado yo de que lo sepa, es que el
PSOE tambien lo sabe, si porque El Pais lo sabe hombre las fotos lo sabe todo dios, lo de las fotos lo sabe todo dios y a ver como para el tinglado, ahora que venga el Rueda, el otro , que son cuatro mamones de mierda, me importa un huevo hombre, yo me dedico a lo que me dedico ... si a mi, cuando me imputaron a mi los socialistas lo aguanté, los otros lo aguanté, yo estoy con mis amigos y con mi gente y lo que te ha dicho, lo que te ha dicho a ti y lo que le ha dicho a mi hermana, esto no lo consiento yo y ahora despues que le vayan a pedir a Maria Pardo, a la otra y a San Pedro explicaciones, explicaciones, esta va a ir imputadita eh, va a ir imputadita y va a ir bien imputadita y te digo yo que a ver donde lo arregla la tia, por la mierda de un aparcamiento, fijate tu que tontería, pero claro, es un representante público que hace una trapallada, bueno hombre, que le vamos a hacer, ¡que le vamos a hacer!
Espadas.- risas
Luciano.- mira antes de presentarlo voy a hablar con Paula mañana por la mañana porque hoy
no hablé con ella, ya te digo llevo todo el dia en Coruña, pero es que el problema, el problema ya no es mío eh, el problema es un problema de la policia ahora mismo eh,
Espadas.- ya
Luciano.- el problema es que hay teléfonos pinchados ¿sabes?
Espadas.- si
Luciano.- desde hace una semana, ese es el problema. Hoy me enteré de todo el tinglando es que hay teléfonos pinchados hace una semana y bueno y a lo mejor pues ríete tu, ríete tú, del Gürtel ,ríete tú del Gürtel y aquí se estuvo escuchando a todo dios hace una semana, esto es lo que hay
Espadas.- bueno, bueno, bueno, bueno
Luciano.- yo te cuento lo que hay, Angel, te cuento lo que hay
Espadas.- vale
Luciano.- me he quedado absolutamente acojonado y ademas yo la animé eh, le dije pues
venga dale para delante hostia. Hombre comí con Morano, comí con el Coronel, te lo digo así de claro, te digo con quien estuve y te digo quien tengo a la mesa ahora eh, esto es lo que hay, te dice esto no hombre esto no, tu no mereces esto y el hijo de puta este no se rie de nosotros eh, te recuerdo la conversacion que tuvimos tu y yo el viernes ¿vale?
Espadas.- si si claro, si , si
Luciano.- ¿vale? pues mira eso yo no lo perdono Angel
Espadas.- bien
Luciano.- un amigo es un amigo, esto no se le hace a nadie hombre, esto no se le hace a
nadie, eh, pues bueno pues
Espadas.- bueno
Luciano.- va a ver hostias, que lo sepas
Espadas.- bueno, te llamo esta semana y tomamos algo ¿vale?
Luciano.- bueno si aún hablamos sí
Espadas.- hablamos, hablamos, si si
Luciano.- o me matan o hablamos
Espadas.- vale, vale
Luciano.- va a haber lio, va a haber lio y si no mañana o pasado va a haber lio
Espadas.- bueno
Luciano.- hazme caso
Espadas.- vale
Luciano.- venga
Espadas.- venga, un abrazo.

FIN DA CONVERSA

colado x eDu
Leer más...

Nota de Prensa de "Que Voltem para Casa!" ante a situación de María Osório

Recebemos de "QueVoltem", esta nota de prensa das familiares e amizades de María reclamando que cumpra a súa condena nunha prisión galega, dado que: Se o recurso presentado ante o Tribunal Supremo faia contra María, case con toda seguridade será internada nunha prisión a centos de kilometros do seu fogar e da sáu familia o que afondará no seu desarraigo e separación da súa realidade cultural e socio-afectiva. Na Galiza existen cinco centros penitenciarios polo que non entenderíamos que María fose dispersada a unha prisión a centos de kilómetros. Calquera decisión nese sentido será un acto cruel, de vinganza e castigo adicional contra María e a súa familia, contrario aos dereitos humanos.

En setembro de 2013 a audiencia nacional condenou a María Osorio Lópes a dez anos de prisión. No seu momento, os avogados de María interpuxeron un recurso ante o Tribunal Supremo que debe ser resolto nas próximas semanas. No suposto de que o Tribunal Supremo non teña en conta este recurso, María Osorio deberá ingresar en prisión de maneira inmediata.

A dispersión é ilegal

Neste sentido, cómpre lembrar que a propia Constitución española establece no Artigo 25.2. que “as penas privativas de liberdade e as medidas de seguridade estarán orientadas á reeducación e reinserción social”. Por outra parte, a Lei orgánica xeral penitenciaria estabelece no seu artigo 12 que “a situación dos establecementos penitenciarios será fixada pola administración penitenciaria dentro das áreas territoriais que sexan designadas. En todo caso, procurarase que cada unha conte cun número suficiente de aqueles para ficaren satisfeitas as necesidades penitenciarías e evitar o desarraigamento social das persoas condenadas”.

Por tanto, estamos ante unha cuestión que afecta ao dereito básico da reinserción social que recoñecen como fundamental a Constitución e os textos internacionais en materia de dereitos humanos, civís e políticos asumidos polo Estado español. Abonda lembrar que, segundo se desprende do artigo 25 da Constitución, en liña coa interpretación da xurisprudencia en materia de dereitos humanos, ás persoas condenadas recoñécenselle, entre outros, os dereitos á propia reeducación, reinserción social, ao acceso cultural e ao desenvolvemento integral da súa propia personalidade.

Tamén é oportuno remarcar que a ONU, mediante Resolución 663 do Consello Económico e Social sostivo que o sistema penitenciario non debe agravar os sufrimentos inherentes a unha situación de reclusión, indicando (regra 79) que “se velará particularmente polo mantemento e a mellora das relacións entre a persoa reclusa e a súa familia”. Por outra banda, debemos lembrar que en abril de 1994 o Comité Europeo para a prevención da tortura, nun informe destinado ao Estado español, lembraba que “consideracións humanitarias, sen mencionar o obxectivo da rehabilitación social, falan a prol de que as persoas presas cumpran as súas sentenzas na rexión [sic] onde teñan lazos sociais e familiares” (punto 143 do Informe).

Xa que logo, o dereito fundamental á reinserción social que as normas, tanto estatais como internacionais, recoñecen a todas as persoas que cumpren penas en prisión, está directamente vinculado ao cumprimento das penas en ámbitos territoriais onde teñan lazos familiares e sociais, de xeito que a dispersión e afastamento que se lle aplicaría a María Osorio afecta negativamente á efectividade deste dereito básico.

A dispersión é cruel e inhumana

Non hai ningún dato que nos faga pensar que María Osorio non vaia ser obxecto desta política ilegal, criminal e inhumana que é a dispersión dos presos independentistas. Con case toda seguridade María será internada nunha prisión a centos de quilómetros do seu fogar e da súa familia o que afondará no seu desarraigo e separación da súa realidade cultural e socio-afectiva. Na Galiza existen cinco centros penitenciarios polo que non entenderíamos que María fose dispersada a unha prisión a centos de quilómetros. Calquera decisión neste sentido será un acto cruel, de vinganza e de castigo adicional contra María e a súa familia.

A política de dispersión penitenciaría non só supón un castigo engadido ás persoas privadas de liberdade, senón tamén aos seus familiares e amigos que se ven obrigados a desprazarse centos de quilómetros para poder efectuar unha visita de 40 minutos nos centros penitenciarios, asumindo un enorme custo económico, emocional, de tempo e de saúde. Se María ingresa nunha prisión fóra de Galiza, a súa familia e amigos porán en perigo a súa vida polo risco acrecentado de accidentes na estrada, pois as viaxes fanse habitualmente de noite e están condicionadas polas xornadas laborais e polos estritos horarios dos centros penitenciarios, moitas veces fixados de maneira arbitraria para dificultar as visitas.

A defensa de dispersión é cínica e hipócrita

Algúns responsbales políticos do PP e do PSOE na Galiza, ante a evidencia da excepcionalidade da dispersión e o seu carácter inhumano, teñen xustificado o afastamento d@s pres@s polític@s como unha medida moi eficaz para evitar a reoorganziación d@s pres@s polític@s en prisión e que se relacionen entre eles. Pois ben, no caso de María, esta xustificación carece de calquera sentido. María é a única muller do colectivo de pres@s indepedentistas galeg@s; independentemente da prisión galega na que fose internada, o contacto con outros presos políticos sería fisicamente imposible. Se María é dispersada fóra de Galiza evidenciarase aínda máis a hipocresia e o cinismo de quen defende a dispersión con estes argumentos.

Por todo o exposto anteriormente reclamamos que, no suposto de que o Tribunal Supremo faie contra María Osório Lópes, esta poda cumprir a súa condena nunha prisión radicada na Galiza, en cumprimento da lexislación estatal e internacional en materia de dereitos humanos, e por unha cuestión estritamente humanitaria. Para promover esta reivindicación Que voltem para casa! vai por en marcha unha campaña da que daremos cumprida información.
Leer más...

[Madrid]: Trinta nazis da "Liga Joven" irrompem violentamente na "Universidad Autónoma"

Aproximadamente uns 30 nazis da "Liga Joven" invadiram repentinamente, provocaram e agrediram professores e alunos na faculdade de Biologia da UAM. Persoas ali presentes informaram que “quando foram enfrentados, marcharam embora rapidinho”. A seguir, Comunicado da Associaçom de Estudantes "Malayerba" (Biologia e Ambientais da UAM).

Comunicado:

Hoje, 17 de dezembro, após as 7h da noite, um grupo de aproximadamente 30 nazis da Liga Joven, com os rostos cobertos por máscaras, irromperam na Faculdade de Biologia da UAM.

Após encher o cham com sua asquerosa propaganda, começaram a tirar os cartazes realizados na nossa associaçom de estudantes, em memória aos assassinatos de Carlos Palomino e Pavlos Fyssas.

Em sua passagem pola faculdade, agrediram um estudante, ainda que este se encontre bem.

Deve ficar claro que o antifascismo e sua difusom nom som feitos que devam ser condenados: o negativo e o inadmissível som os valores que propugnam umha ideologia sexista, classista, homófoba e xenófoba.

Lutar contra eles nom só é legítimo senom necessário.

Desde A. E. Malayerba queremos expressar nossa grande repulsa ante este tipo de situaçom em que o fascismo passeia a vontade pela universidade, enquanto o Reitorado continua olhando até o outro lado quando lhe covêm; e a necessidade de actuar contra eles, considerando ainda o grande auge que estám tendo estas ideologias de extrema direita na actualidade.

Nenhuma agressom sem resposta.

Contra o fascismo nem um passo atrás.

Fora fascistas da universidade.

Nom passarám!
Leer más...

Desaloxos en Francia e Polonia

Xuntamos nunha mesma entrada dúas noticias chegadas ao noso correo, unha do desaloxo dun centro social en Cracóvia e a outra sobre dous desaloxos en Toulouse. Ámbalas dúas novas corresponden a "agência de notícias anarquistas-ana". Aquí van:

[Polônia] Polícia desaloja brutalmente okupa em Cracóvia

[Há poucos dias, a polícia polonesa desalojou com violência uma recém-okupação anarquista no centro da cidade de Cracóvia. Abaixo, um comunicado que os okupantes divulgaram após o despejo e o emparedamento do edifício.]

Comunicado:

A Okupa "Gromada" foi criada no centro de Cracóvia, perto da estação ferroviária principal, no distrito, o que é particularmente atraente para desenvolver atividades. Por muitos anos o prédio esteve vazio, então sua condição está ficando cada vez pior. No dia 12 de julho um grupo de ativistas em Cracóvia anunciou a abertura oficial de um centro sociocultural neste edifício. O evento foi acompanhado com os Ritmos de Cracóvia de Resistência [grupo de batucada que usa ritmos afro-brasileiros para apoiar-animar manifestações]. Os ativistas também organizaram um piquenique para os vizinhos.

Os okupantes conseguiram manter o prédio por 6 dias. Todos os dias brotavam na porta da okupa hordas de policiais. No dia 13 de julho, por volta das 5 horas da madrugada, uma patrulha da polícia dirigiu-se ao edifício. Os policiais queriam falar com os moradores. Dois ativistas, que estavam do lado de fora do edifício, foram atacados quando tentavam filmar a intervenção. Policiais os algemaram e levaram a dupla para a delegacia, onde foram insultados, intimidados e agredidos pelos policiais. O caso foi para o Ministério Público.

Na tarde do dia 19 de julho, o Centro Social "Gromada" foi expulso pelo representante dos coproprietários, que não têm direitos legais para fazê-lo. O representante foi ajudado pela polícia. Trabalhadores contratados demoliram janelas e portas, e então emparedaram o centro. O despejo durou cerca de quatro horas.

Os okupantes planejam recorrer aos tribunais para a defesa de seu estatuto de propriedade e direitos de arrendamento. Construído na rua Worcella nº 8, este é mais um exemplo de política antisocial das autoridades de Cracóvia. Enquanto muitas pessoas são afetadas por despejos e desabrigadas, um grande número de edifícios são deixados vazios e usados como forma de especulação imobiliária, para empreiteiras e investidores gananciosos.

A Luta continua!

Recuperar a Cracóvia!

Mais infos sobre o Centro Social "Gromada", fotos, e notícias de piquetes de solidariedade com a okupa, clique aqui:

https://squatkrakow.wordpress.com/

Tradução > Caróu




[França] Em Toulouse, autoridades despejam dois squatters

[Nos dias 26 e 30 de julho, autoridades francesas desalojaram dois squatters em Toulouse, numa verdadeira operação “modo de limpeza”. A seguir, um comunicado da Campanha de Requisição, Ajuda Mútua e Autogestão (CREA).]

Comunicado:

Próximo de completar o sétimo mês de ocupação, o Centro Social Autogerido (CSA), do bairro Faubourg Bonnefoy, foi despejado nessa sexta (26) de manhã por volta das 6h30. Uma centena de policiais, a Polícia de Fronteira (PAF), Dominique Bacle da Direção Departamental de Coesão Social e uma dezena de caminhões de mudança estavam presentes no local para tirar a nós e as nossas coisas, e varrer as pessoas sem documentos logo no início da manhã (“é melhor para trabalhar, faz menos calor”, disse um policial de bigode). Enquanto cada um de nós era controlado, podíamos escutar os projetos de férias dos policiais, sob os olhares dos militantes presentes. O Estado utilizou grandes recursos para botar as pessoas na rua.

Mais de 40 pessoas na rua, uma única noite em hotel para as duas famílias que tinham crianças presentes (as outras foram postas em albergues sem previsão de expulsão) e três pessoas encaminhadas ao posto policial pela PAF. Essas pessoas encontram-se agora com seus documentos de expulsão (Obrigação de Evasão do Território Francês), com tempo de um mês.

E para “melhorar”, nessa terça (30) de manhã, aconteceu a expulsão da La Caillasserie, também no bairro Faubourg Bonnefoy. A prefeitura realizou seu meticuloso trabalho. A PAF e a Senhora Bacle estavam lá presentes. Vendo que ali não havia pessoas sem documentos, rapidamente retornaram a seus escritórios. O despejo foi expedido, e logo veio um trator para destruir tudo.

Nos prédios vazios, tínhamos feito-os cheios de vida, de transformações, de organização. A Prefeitura esvazia o bairro Faubourg Bonnefoy de seus squatters e seus habitantes, e os prédios novamente se tornam vazios. E tudo isso retorna à especulação imobiliária e à preparação para a chegada do LGV (Trem de Alta Velocidade). Os pobres são postos longe da cidade, em privilégio dos grandes projetos inúteis.

A despeito da intensa repressão, continuamos com as demandas sempre e ainda!

Os membros da Campagne de Réquisition d’Entraide et d’Autogestion (Campanha de Requisição, Ajuda Mútua e Autogestão)

O que é a Campanha de Requisição, Ajuda Mútua e Autogestão (CREA)?

Uma CAMPANHA, isto é, um movimento social, um coletivo com todas e todos aqueles que queiram nele participar: os desalojados, as famílias deixadas na rua pelo Estado e pelo capitalismo, as pessoas que já não conseguem pagar as rendas de casa, as pessoas que estão fartas deste sistema, as pessoas solidárias, velhos, crianças, estudantes, desempregados, trabalhadoras precárias e sem esperança de uma remuneração decente…

Pela REQUISIÇÃO, há cada vez mais habitações vazias, cada vez mais gente que vive na rua e na miséria. Assim, nós que não esperamos nada do Estado e das autoridades que nos desprezam, requisitamos diretamente todos os edifícios e casas vazias, com aquelas e aqueles que têm necessidade. Não só para nos alojarmos mas também para organizarmos aí toda uma variedade de atividades, workshops, livres e gratuitos, postos à disposição dos bairros. Esta forma de alojamento, permite-nos a emancipação, uma maior disponibilidade para uma melhor reflexão noutros modos de vida, de organização, etc.

A AJUDA MÚTUA, nós não recebemos qualquer subvenção, nem desejamos alguma no futuro. Nós baseamos-nos na solidariedade, na recuperação, na reciclagem e na partilha para nos alimentarmos, nos vestirmos, nos mobilizarmos, e até para festejarmos a vida. Quanto às bases dos nossos encontros, elas guiam-se pela aprendizagem, troca e desenvolvimento dos saberes…

E a AUTOGESTÃO, nós não temos chefes, nem queremos. Tudo é decidido nas Assembleias Gerais que são reuniões públicas. Nós somos numerosos na CREA a tentar ultrapassar esta sociedade piramidal baseada no dinheiro, no poder, no racismo e no sexismo. É assim, que juntos, procuramos maneiras para destruir estas opressões que nos incomodam.

Pensamos firmemente que o Estado não é a solução, que ele faz parte do problema e que melhor que ninguém, nós somos as pessoas mais aptas para cuidar de nós. Assim, desde já, nós substituímos tudo isso, aqui e agora, pela solidariedade, pela igualdade e pela autonomia, reais e concretas.

Vídeo “O que é a CREA?”:

http://www.youtube.com/watch?v=FjyFWlNHLek (Visualização)

Tradução > Tio TAZ

Leer más...

A voltas co Novembro Negro. Desta vez é "Galicia Confidencial"

Colamos a noticia tal cual a atopamos no Galicia Confidencial, e a a cal está case íntegramente sacada de Abordaxe. EIQUÍ a orixinal. En "Leer máis" podedes aceder ao artigo.

Existe realmente o grupo anarquista "Novembro Negro"?
A revista anarquista Abordaxe critica a criminalización deste movemento nun programa de Vía V no que partiparon entre outros Xosé Luís Barreiro ou Lourenzo Fernández Prieto, en base a "supostos informes policiais".

Por Galicia Confidencial | Compostela | 31/05/2013



Hai unhas semanas a canle de TV do Grupo Voz, Voz TV, emitía no programa con máis audiencia da canle, Vía V, un debate sobre o "¿Estallido social contra la crisis?" no que falaron da importancia que os movementos anarquistas están collendo en Galicia a raíz da crise económica.

Así, recollendo información facilitada pola policía nacional española, alertouse dun incremento de anarquistas en Galicia. Deste xeito, falaron do novo grupo "NOVEMBRO NEGRO" criado en Compostela no ano pasado e que, supostamente, se move por toda Galicia impartindo charlas en Santiago, A Coruña, Vigo, Ourense, Marín e A Guarda.

O nome do suposto grupo anarquista

Desde a revista anarquista Abordaxe aclaran que "contrastar nom contrastarom pero ve-se que vissitarom na nossa página a notícia das Jornadas Itinerantes realizadas em Novembro de 2012 (aqui) pois som as mesminhas vilas e cidades onde houvera palestras dessas Jornadas (inciso para que lhes fique dumha vez claro para os senhores e senhoras polícias, juízes, fiscais, jornalistas e debatistas professantes: as jornadas chamarom-se Novembro Negro porque forom em Novembro, ao igual que no ano 2010 chamaram-se "Abril Libertário" porque foram em Abril)".

Sen embargo, o que lle chama a atención a esta web é que neste programa se di que o suposo "NOVEMBRO NEGRO" predican o "anarquismo sen violencia", aínda que aclaran que "iso non é o que di á policía" xa que no seu informe sinala que entre a estratexia destes "novos grupos anarquistas" inclúese a colocación de "artefactos explosivos, cocteles molotov, cartas e paquetes bombas" e que ademais de en Galicia, estes "novos grupos" actuan pola Rioxa, Catalunya, Madrid e Andalucía e teñen conexións co "Triángulo Anarquista".

A versión dos anarquistas

Este blog anarquista relata así o que acontece a continuación, cando se inicia o debate:

"Tras umha primeira intervençom ao respeito dum tema antérior de debate (onde o ponhente e ex-vicepresidente da Junta com Fraga, Xosé Luís Barreiro Rivas, entroutras lindeças demonstra que desconhece a actualidade da situaçom grega ao falar de que a mobilizaçom está parada) que da pê a moderadora a retomar o fio da "investigaçom policial" em torno aos anarquistas ao que o mesmo tertuliano (professor de Políticas na USC) aclara no início que nom temos nada a ver os anarquistas de antes (Durruti, sindicatos da república) com os de agora, que som "algaraderos que aprovechan el momento para hacer algaradas" (toma riqueza da linguagem!!) e já muito mais rissíveis som as suas verbas ao respeito da nossa intençom de "meter a la gente que es de otra naturaleza, la de las preferentes y los deshaucios , etc. convertirlos mediante el proceso de infiltración en anarquistas,...", ve-se que temos o poder de converter!! (seremos magas??).

Isto da pê a outro tertuliano (também professor da USC e candidato falhido dos grupos nacionalistas a reitor Lourenzo Fernández Prieto, Tito) a aclarar que na história (e assim deixa patente que é professor de história contemporánea) houvera anarquistas coma os de hoje e fai lembranças de que a Canovas, a McKinley, a Lincoln, a Canalejas, a Dato os matarom anarquistas individualistas (??) e tras uns segundo de retomar ao tema antérior e ser curtada pola moderadora que insiste em falar de nós, o Tito presume de ter entrado na nossa página (suponho que se refire a esta) e di que "nom os conhecia de nada, nunca ouvira falar deles, digo o que vim como historiador que conhece o anarquismo levemente e o que vim som: umha gente nova que busca referências em Durruti, nos libertários, nom falam nunca de acçom individual, falam de acçom colectiva" (???) e tras um inciso no que aclara que el nom tem simpatia algumha polos anarquistas e tampouco antipatia, (ubica-se assim "neutral") e julga-nos como "gente bastante culta que invita a professores da universidade a reunions, que se pregunta por problemas polos que nos preocupamos todos e que tenhem perfeito direito a faze-lo" e a partir de ai "salvam-nos o cu" tanto o Tito como a moderadora ao afirmar que hai que ter muito coidado com isso da conspiraçom, que a sua página está moi bem feita (obrigadas!!), que nom se ocultam, e mesmo a moderadora di que gostaria de que foramos ao programa e o da case por feito dizendo que "vamos a convidarlos porque me parece interante saber..." (se bem, passado já um mês, nunca chegou-nos convite algum) para de seguido retomar o Tito com o anarquismo individualista e alerta que a violência em tempos de crise canaliza-se de diferentes jeitos e profetiza que também, para nossa desgraça, voltará essa idea de que o individuo pode soluçonar problemas e fala da possibilidade de que jurda outro Mateo Morral que pense que com a sua acçom individual acaba com os problemas, para rematar aclarando que por ser anarquista nom se passa nada, pero que fique claro que o anarquismo é também umha forma de política e que o anarquismo espanhol terminou tendo ministros (tudo um professor da USC recurrindo ao manido engano e confussom de igualar partidismo e participaçom eleitoral com política) e remata a moderadora com a reiterada proposta de convidar-nos para saber de que imos as anarquistas de Novembro Negro (mas nom imos estar aguardando)".

Voz TV non é o primeiro medio que se refire a este grupo nin as conexións anarquistas mediterraneas. Abordaxe tamén criticou nun dos seus post a nova publicada pola cadena Ser hai dous meses sobre o "Triángulo Mediterráneo do Anarquismo".
Leer más...

Incidente Nuclear: Central de Almaraz sofre paragem repentina. Manipulaçom nos medias espanhois

Entanto no Portugal (a central de Almaraz ubica-se na comarca natural estremenha de Campo Arañuelo e é refrigerada pelo rio Tejo a vários kilómetros da Raia), é motivo de amplo tratamento informativo no canal de tv do jornal "Correo da Manhã", umha simples busca nos mass medias do estado espanhol leva-te a umha confusom de notícias entre quem quita ferro ("Nom houvo risco para persoas nem para o meio ambiente" na TVE ou "O Conselho de Seguridade Nuclear o clasificou de nível 0" em Público ou El Mundo) e quem fala de simulacro ( "A central nuclear Almaraz (Cáceres) realiza um simulacro de emergência" na agência Europa Press) que fam duvidar se estám a falar de duas noticias diferentes: Se passaram as duas coisas??, houvo primeiro umha parada inesperada e depois um simulacro ?? ou hai quem quere fazer passar a parada inesperada porum simulacro??.

Assim que para o vosso conhecemento colamos acá o video da entrevista na CMTV a Joanaz de Melo, ambientalista, quem comenta o "incidente" na Central Nuclear de Almaraz:

Leer más...

Pretenden facer un xeriátrico do edificio do C.S.O.A. Palavea

Nova Caixa Galicia, propietaria ata fai pouco do convento das Oblatas onde agora se atopa a okupa coruñesa, vendeu a finca a un empresario de Sada que pretende transformala nun xeriátrico. Así o anunciaba onte a sección local do diario comercial "La voz de galicia" (únicamente na súa versión impresa, non o busquedes por internet) de onde nós extraémos a maioría da información. Según puidemos saber dende Abordaxe, xs okupas xa eran conscientes desta situación aínda que, polo de agora, non se pronunciaron ao respecto.

A finca, de 6800 metros cadrados, con 3500 deles edificados, a comprara no 2007 o ex-futbolista do Celta Valeri Karpin, na súa lamentable faceta de especulador financeiro, por máis de sete millóns de euros. Polo visto ao xogador ruso non se lle daban tan ben os pelotazos urbanísticos como os futboleiros, posto que a execución da hipoteca bancaria por non facer fronte aos pagos deixou a propiedade do edificio nas mans de Nova Caixa Galicia. Foi pouco despois, hai algo menos de dous anos, cando os okupas coruñeses liberaron o espazo das especulativas gazoupas dos boitres finaceiros para convertelo nun prolífico centro social preñado de actividades e rebeldía (blog da okupa: okupacorunha.wordpress.com).

O empresario que agora fíxose coa propiedade do edificio apenas desenvolsou un millón e medio de euros na transacción, cinco veces menos do que pagou Karpin. Agora dí que pretende desaloxalo a medio prazo para forrarse a costa dos anciáns (pois os xeriátricos privados non son filantrópicas asociacións caritativas, senon lucrativos negocios que explotan aos nosos maiores beneficiándose dunha sociedade cada día máis privatizada e envellecida). De tódolos xeitos o caso segue nos xulgados, coma xa estaba antes do cambio de propietarios, e, polo de agora, non coñecemos novidades neste eido. Iso non quita que os solidarixs esteamos atentos ante imprevistos movementos.

Dende aquí só podemos desexarlle ao C.S.O.A. de Palavea unha longa e combativa resistencia.

Seguiremos informando.

C.R.
Leer más...