[A Coruña] Comunicado do Foro Galego de Inmigración ante a última agresión policial

Días atrás deramos conta neste mesmo blogue da noticia deste novo caso de agresión da policía local contra unha persoa residente nesa cidade e de orixen nixeriano e dun primeiro Comunicado do Foro (ver acá), agora tras as asombrosas declaracións do portavoz do concello chamando mentirosos aos membros do Foro, estxs tiraron este novo Comunicado de Prensa que copiamos e colamos na sua íntegra da sua web:
DESCRICIÓN E POSICIONAMENTO ANTE A ÚLTIMA INTOLERABLE AGRESIÓN POLICIAL A UNHA PERSOA DE ORIXE NIXERIANO NA CIDADE DE A CORUÑA OCORRIDA A SEMANA PASADA

O Foro Galego de Inmigración, xunto coa Asociación Sen Papeis de A Coruña, en relación co acoso ao que está a someter a Policía Local de A Coruña ao colectivo de persoas migrantes nixerianas residentes na cidade, particularmente aos vendedores ambulantes, mantivo o mércores día 12 de xuño unha xuntanza, con representantes municipais do BNG e EU no Concello de A Coruña, na que participaron tamén compañeiros do propio colectivo afectado. Nesas xuntanzas, Peter, a persoa directamente agredida a semana pasada relatou os seguintes feitos:

“O xoves día 6 de xuño, pola tarde atopabase preto do Centro Comercial Marineda City vendendo caramelos na rúa, e cando se dirixía a recoller a axuda/pago que lle quería facer unha señora foi retido por unha persoa, que lle colleu polo ombro e identificouse como policía. Esta persoa vestida de paisano, insistíulle en collerlle o macuto no que levaba a mercancía que levaba, tratandono de forma violenta. Colleulle a documentación e finalmente “requisoulle” a mercancía.

O venres día 7 de xuño, pola mañá atopábase no mesmo lugar cun novo macuto e nova mercancía, que lle prestaron a conta. Achegouse un coche da policía local, e o mesmo policía do día anterior, xa uniformado con outros compañeiros dirixiuse cara a él de novo con intención de collerlle o macuto coa mercancía, Peter agarrouse ao mesmo e veuse forzado a tumbarse no chan onde foi golpeado polo grupo de policías en varias ocasións. Mesmo algunha persoa achegouse para gravar a agresión, pero a propia policía impediullo. Ten Peter en todo caso o contacto dunha persoa disposta a testificar o que víu ese día. Despois duns minutos, e de novo despois de que lle quitaran a mercancía e colleranlle a súa documentación (é unha persoa residente legal en A Coruña dende hai varios anos con muller e fillos) foi trasladado esposado ata a Comisaria da Policia Nacional, da que non puido saír ata ás 5 da tarde.”

Ten por suposto parte médico, da mesma tarde do venres 7 de xuño, no que constan as lesións producidas. Tamén un avogado proporcionado pola propia Asociación de Nixerianos de A Coruña ocuparase das acción legais oportunas.

Dende o Foro Galego de Inmigración e a Asociación Sen Papeis de A Coruña queremos salientar os seguintes feitos, que configuran como absolutamente impresentable a agresión descrita polo protagonista:

1.- O uso continuado da violencia e a desproporción dos medios empregados.

2.- A requisa de mercancía de forma arbitraria e sin que se realice/entregue documento algún a persoa afectada, no que conste o tipo de mercancía e a cantidade incautada e onde a pode recuperar despois de abonar a correspondente multa.

3.- Non hai intención de cubrir y entregar ao afectado o papel que recolle a sanción administrativa (multa), que en todo caso sería a única acción contraria a normativa municipal imputable a Peter.

4.- Existe unha evidente desigualdade de trato, que nos chamamos polo seu nome: racismo, entre o que recibe Peter, e o que recibimos outros cidadáns por parte da policía local cando nos saltamos un semáforo en vermello (infracción administrativa equivalente a que tería cometido en todo caso Peter). Non parece tampouco que a acción de Peter xustifique o seu traslado á Comisaria de Policia e moito menos que fora esposado.

5.- Chama a atención que un policía local de paisano (para empregar policía de paisano –secreta-, o Concello precisa unha autorización especial da Subdelegación de Goberno, xustificada pola especifidade das accións a desenvolver) sexa utilizado para controlar unha actividade como a venda ambulante nos semáforos, que non parece supoñer un risco tan grave para a cidadanía de A Coruña como para utilizar este recurso extraordinario.

E concluímos:

1.- Seguimos reclamando que a intervención con estas persoas e colectivos debe realizarse dende o ámbito dos servizos de benestar social. Nesa liña imos participar nunha xuntanza con responsables desta área municipal, xunto con responsables de seguridade cidadá a vindeira semana, para tentar buscar unha alternativa ao acoso policial actual. Xuntanza á que fomos convocados, sen dúbida, pola gravidade dos feitos denunciados.

2.- Consideramos que esta actuación inscríbese nunha política de acoso policial contra este colectivo, impulsada polo propio Concello da cidade. Non se pode entender doutra forma a continuidade da persecución e o incremento progresivo das accións violentas, que pretenden amedrentar a estes cidadáns.

3.- A gravidade da agresión que reflicte o relato pormenorizado descrito máis arriba, esixe a intervención directa do Alcalde da cidade, para desculparse pola mesma en primeiro lugar e para informar das medidas que se van tomar para depurar as responsabilidades profesionais e políticas que correspondan.

Recordamos, por último, que na súa maioría este colectivo está composto por residentes, recoñecidos legalmente, que se atopan nunha situación de desemprego e que desenvolven esta actividade de venda ambulante, para conseguir uns recursos mínimos que lles permitan sobrevivir. Pois ben, a Policía Local da cidade ven impoñendo sancións (multas) de 100 Euros que xa contamos por decenas nos últimos meses, ao tempo que lles impiden realizar calquera actividade que lles permita facelas efectivas. A este acoso sumamos o maltrato policial que alomenos temos documentado en dous casos nos últimos meses (outro, tivo lugar o 13 de maio na Rúa Ourense ao lado da Delegación de Goberno).

Para máis información:

Foro Galego de Inmigración: Miguel Fernández (662307019) .
Asociación Sen Papeis de A Coruña: Nicanor (698-137876)
FORO GALEGO DE INMIGRACIÓN
Rúa San Roque 6-bis. C.P. 15704 – Santiago de Compostela
foroinmigracionsantiago@yahoo.es – 981-576 142
http://www.forogi.wordpress.com
Leer más...

[A Coruña] Unha outra agresión da policía local a unha persoa de orixe nixeriano. Comunicado do Foro da Inmigración

De esperpento é o que se está a pasar en A Coruña con a situación das persoas migrantes e traballadoras dende tempo há. Xá neste mesmo blogue de Abordaxe (aquí e máis acá)temos tratado as redadas racistas e o acoso policial a migrantes nesta cidade.

Mais a iso agora sumaselle o desprezo da alcaldía pola laboura do Foro da Inmigración, cando, tras a denuncia (a segunda nun mes) do Foro dun novo caso de violencia policial este venres pasado 7 de xuño no Polígono de A Grela contra un cidadá residente na cidade, de orixen nixeriano e de posición económica criminalizable para os seus rexidores, vai o bocazas da alcaldía (digo, o voceiro) Julio Flores e, no intento de desprestixiar ao Foro, fai unhas declaracións à cadena SER na que acusa ao Foro de que mentiron no pasado, minten no presente e seguirán mintindo no futuro e xa no colmo, di textual (na sua lingua castellana) que "al Foro de la Inmigración en esta ciudad no le importan mucho los inmigrantes sino que lo que le importa es manchar la imagen de la policía local que está para salguar, salvaguardar la seguridad de los ciudadanos" (sic)(ouvir acá).

E así como os falsimedios non dubidan en dar pulo às palabras da alcaldía, nós imos darlla ao Foro da Inmigración e colamos à ìntegra o Comunicado que recollemos do seu blogue:

FORO GALEGO DE INMIGRACIÓN
COMUNICADO DE PRENSA

INTOLERABLE AGRESIÓN POLICIAL A UNHA PERSOA DE ORIXE NIXERIANO NA CIDADE DE A CORUÑA

O Foro Galego de Inmigración, xunto coa Asociación Sen Papeis de A Coruña e outros colectivos desa cidade, ven denunciando dende hai varios meses o acoso ao que está a someter a Policía Local de A Coruña ao colectivo de persoas migrantes nixerianas residentes na cidade, particularmente aos vendedores ambulantes.

Desgraciadamente esas actuacións continuadas derivaron onte venres día 7 de xuño nunha intolerable agresión policial a unha persoa de orixe nixeriano que desenvolvía esta actividade de venda no Polígono de A Grela, preto do Centro Comercial Marineda City. É a segunda agresión deste tipo, tras outra que denunciamos xa no pasado mes de maio.

Queremos facer denuncia pública desta Actuación intolerable, emprenderemos tamén, se é o caso, as acción xudiciais pertinentes, e esiximos tamén unha aclaración pública do Alcalde de A Coruña, responsable último destas actuacións violentas e racistas que ven desenvolvendo con este colectivo a policía local. Aclaración Pública que inclúa un compromiso explícito de poñer fin a estas agresións.

Na súa maioría este colectivo está composto por residentes, recoñecidos legalmente, que se atopan nunha situación de desemprego e que desenvolven esta actividade de venda ambulante, para conseguir uns recursos mínimos que lles permitan sobrevivir. Pois ben, a Policía Local da cidade ven impoñendo sancións (multas) de 100 Euros que xa contamos por decenas nos últimos meses, ao tempo que lles impiden realizar calquera actividade que lles permita facelas efectivas. A este acoso sumamos o maltrato policial que alomenos temos documentado en dous casos nos últimos meses.

Estamos diante dunha aplicación das leis que atenta contra os dereitos humanos e contra a leximitade de quen ordea a aplicación de tal normativa, polo que o Foro Galego de Inmigración, xunto coa Asociación Sen Papeis de A Coruña, esixen o cese do maltrato ás persoas migrantes, unha política activa contra a exclusión social e de defensa dos dereitos das persoas migrantes e, ao tempo, unha xestión intelixente da diversidade cultural por parte das autoridades locais.

Para máis información:

Foro Galego de Inmigración: Miguel Fernández (662307019) .
Asociación Sen Papeis de A Coruña: Nicanor Alonso (698-137876)

FORO GALEGO DE INMIGRACIÓN
Rúa San Roque 6-bis. C.P. 15704 – Santiago de Compostela
foroinmigracionsantiago@yahoo.es – 981-576 142
http://www.forogi.wordpress.com

Noticia presentada e redactada por eDu
Leer más...

Suecia: "Isto é unha rebelión contra a marxinación, a represión, o racismo e a indeferencia institucional"

Recollemos para a sua tradución e difusión de Nodo50:

Varios barrios dos arredores de Estocolmo volveron rexistrar disturbios a noite do xoves, por quinto día consecutivo, cunha trintena de coches queimados, rotura de ventás; denuncias e enfrontamentos coa policía sueca.

Oito persoas foron detidas tras os incidentes do pasado martes pola noite, segundo informan as forzas represivas. A violencia séguese estendendo a máis suburbios da capital e outras rexións do país. Na cidade sueca de Malmö producíronse algúns incidentes e ata tres automóbiles foron incendiados nun barrio periférico. Trátase da cuarta noite consecutiva con mobilizacións destas características, o que supón a maior ondada de denuncias e actos de resistencia en anos en Suecia.

As manifestacións comezaron o domingo en Husby, ao oeste da capital, onde días antes un inmigrante con problemas psíquicos foi asasinado por disparos da policía na súa vivenda, onde se encerrara coa súa compañeira, e que supostamente ameazara cun machado aos axentes, que aseguraron actuar en defensa propia cando o destrozaron a balazos.

A Policía abriu unha investigación do incidente, pero a falta de credibilidade social desatou a protesta pública e os disturbios fóronse estendendo e recruaron a noite seguinte coa adhesión social de habitantes doutras zonas ao que se interpreta dende abaixo como actos de xusta denuncias e resistencias ante a marxinación, a represión, o racismo e a indiferenza institucional.

Os medios suecos recolleron estes días testemuños de veciños de Husby que denuncian cargas policiais contra nenos e anciáns e insultos racistas dos axentes como "negros", "ratas" ou "monos", o que orixinou críticas xeneralizadas e a apertura doutra investigación policial interna.

A asociación "Megafon", que traballa con grupos de mozos inmigrantes na zona, vinculou as protestas co racismo e coa sensación de abandono que se vive neste e noutros barrios, con índices de paro xuvenil que roldan o 20 por cento ou máis.

Estes feitos abriron o debate sobre a forma de abordar o paro xuvenil e a inmigración por parte do país nórdico. Tras décadas de modelo sueco caracterizado como estado do benestar, Suecia, coas receitas neoliberais, reduciu o papel do Estado dende a década de 1990, co maior crecemento da desigualdade na área da OCDE de economías desenvolvidas.

Aínda que -segundo as estatísticas oficiais e macroeconómicas- o nivel de vida estaría aínda entre os máis altos de Europa, os sucesivos gobernos neoliberais incrementaron a desocupación e a marxinación xeral. E o paro xuvenil inmigrante en particular, a exclusión social como politica de longo prazo, que afectou con máis forza ás barriadas con maior abandono e pobreza logo da aplicación sistemáticas de recortes sociais.

En concreto, segundo enuncia a OCDE, o desemprego entre os nacidos fóra de Suecia está no 16 por cento, fronte ao 6 por cento para os nacidos no país. En realidade fálase do 40% de desocupación en sectores de xuventude inmigrante.

O diario "Aftonbladet" chegou a afirmar que os disturbios representan un "xigantesco fracaso" dunha política gobernamental que levou ao aumento dos guetos nos barrios.

Nestes momentos continúan os actos de protesta, as manifestacións a favor e en contra da denuncia social. Os aparatos mediáticos hexemónicos, destacan pola súa parcialidade e intentos de criminalizar a loita social, así como negar a análise das causas do descontento que motivan o xurdimento e expansión da protesta.

Non son poucas as expresións comprensivas -e mesmo de adhesión- a esta onda de protesta social. "É unha rebelión" afirman dende o grupo "Panteras pola rehabilitación social". Proclámase sen voltas o apoio á xuventude en loita e as súas reivindicacións entre as que destacan a denuncia contra o racismo e a violencia policial. "Panteras" é unha organización que traballa socialmente en barrios das cidades de Gotemburgo e Malmö.

Nestes días outro órgano de expresión do descontento e a loita social foi o portal "Megáfono"

Reprodúcense e amplifícanse as declaracións solidarias, tales como:

"Vostedes están no medio da tormenta. O seu mundo estase a queimar. E dirixímonoslles para dicir que sabemos o que está a pasar, e admiramos como manexaron os acontecementos dos últimos días. Fan uns anos tamén queimáronse coches en Biskopsgården. A policía aproveitou e fixo o que quixo durante esas noites, e cando chegou a mañá, os políticos, dixeron o que querían de nós. Xa sabes: os restos ennegrecidos, vidros rotos na rúa: parece tan doado condenalo cando o ves dende fóra. E iso é o que agora lles esixen a vostedes cando están a tratar de dicir algo acerca da revolta. Tratan de que non se poida explicar, senón que simplemente se unan ao coro de condena, o coro que di que é inescusable queimar un coche, romper unha ventá... "

"Vostedes fan ben -unha e outra vez-, cando nas noticias e programas de debate e a través de internet, insisten en explicar por que se queima en vez de só condenar os mozos. Os que unicamente condenan un acto sen explicar as súas causas, condenan tamén os sentimentos e experiencias que deron lugar á acción... "

"Moitas persoas din que hai que loitar por ti mesmo, pero non é tan doado, cos porcos que colgan sobre o teu ombro cada día. A esperanza de sobrevivir desaparece... "

"Cremos que é correcto sinalar que non se trata de disturbios de mozos ou disturbios apolíticos, pero se é só unha rebelión, unha resposta colectiva e espontánea ao desemprego, as escolas empobrecidas e o racismo estrutural, ou sexan as causas subxacentes do que está a suceder hoxe en día ".

"Hai un vínculo entre todas as persoas. Choramos entre si cando morremos. Estamos en solidariedade cos demais. Vivimos xuntos na sociedade. Apoiámolo en todos os sentidos".

"En Hammarkullen paséase a policía montada pola praza. En Biskopsgården as cámaras da represión filman a entrada aos barrios. En Fröolunda chegan cada noite noticias sobre os disturbios -soan os teléfonos e sucédense os sms, murmúrase que quizais a revolta se estenda tamén a Göteborg, aquí onde pelexamos cos mesmos problemas ca vostedes en Estocolmo: a militarización dos nosos barrios periféricos, abusos policiais, desmantelamento social... "

"Vostedes sábeno: O sentimento de que ninguén escoita, non queren escoitar os relatos sobre a policia racista, os abusos, a violencia institucionalizada. Quizais debe arder para que alguén decida escoitar as nosas voces. Agora está a arder. Aquí estamos nós, xuntos... "

"Se entran nos barrios como unha forza uniformada de combate en territorio inimigo, habitado por xentes á que chaman "monos" -ou peor- e reprimen brutalmente, entón provocan unha guerra... "

Non todo é silencio cómplice e as declaracións solidarias sucédense, transmitiendose persoa a persoa, entre os colectivos e as canles alternativas de información. A rebelión espontánea é un berro de desafio e advertencia, un frontal Basta Xá!, de resistencia para a existencia, dende o abaixo que se move tamén no norte europeo.

Outra nota, imaxens e vídeos en La Haine

Leer más...

Respecto ao Asasinato de Kimani Gray en East Flatbush, Brooklyn

Publicamos polo seu interés, esta noticía-crónica dos sucesos de East Flatbush en Brooklyn, Nova York, onde compas italianxs de Radiocane entrevistaron a Kirilov de Brooklyn, con unha analise pormenorizada da vida nos ghettos que nos achega a essa realidade silenciada nos mass medias, mesmo nos propios EEUU, detallando con precisón a realidade da represión contra a poboación negra. Traducimos de ContraInfo publicada en 29 de marzo, e colamos à ìntegra:

O que segue é unha adaptación da retransmisión especial de Radiocane sobre os sucesos de East Flatbush:

Cada 36 horas é asasinada unha persoa negra pola policía dos Estados Unidos. Dende principios de 2013, van xa máis de 20 homicidios ás mans da policía cara á poboación negra. O sábado 9 de Marzo, o brazo armado do Estado americano golpeou de novo, en Brooklyn: con once disparos de pistola asasinaron a Kimani Gray, un rapaz negro de 16 anos. Durante algúns días, no barrio onde vivía, East Flatbush, explotou a revolta. Falamos con Kirilov, un compañeiro de Brooklyn.

Brooklyn é a parte máis habitada da cidade de Nova York, está unida a Manhattan (o centro da cidade) por dúas pontes e diferentes liñas de metro. Está composto por distintos barrios considerados residenciais onde vive xente que traballa predominantemente en Manhattan e, ademais ,está composto tamén por distintos barrios de carácter proletario ou sub-proletarios, chamados guettos.

Nos últimos 15-20 anos houbo un proceso masivo de xentrificación (1) de Brooklyn e das zonas máis próximas ao centro.

East Flatbush está social, material e xeograficamente distante destas partes de Brooklyn da nova xentrificación. Non houbo inxentes investimentos de capital, hai poucas multinacionais, poucos bancos e dificilmente podes encontrar un supermercado. Fundamentalmente podes encontrar pequenos negocios, droguarías, barbarías e cousas do estilo. A poboación é predominantemente afrocaribeña, proveniente de Trinidade e Tobago, Jamaica. A fin de contas, trátase dunha zona bastante deprimida e mesmo a vida pública é distinta á outras partes de Brooklyn dado que non existen eses niveis de contención social que é unha das premisas para desenvolver os proxectos de xentrificación.

O sábado, 9 de marzo, un rapaz negro de 16 anos, Kimani Gray, foi asasinado pola policía con 11 tiros, dos cales 3 foron polas costas, desgraciadamente trátase dun acontecemento bastante frecuente na cidade de Nova York e, en xeral, dos Estados Unidos, onde habitualmente a policía asasina rapaces e rapazas desas idades. O luns seguinte, houbo unha manifestación no barrio que, a pesar do que esperaban os distintos partidos mesmo de esquerda de Nova York, rematou nunha especie de disturbios onde moita rapazada nova da mesma idade de Kimani, máis ou menos de entre 16 e 20-23 anos empezaron a atacar a policía con botellas e pedras. Tamén ao día seguinte, o martes, houbo unha convocatoria para unha manifestación que tivo moita participación dalgúns grupos de esquerda na que non pasou nada, non foi máis que unha manifestación rutineira, unha especie de colección de individuxs. Tamén o día despois, estas figuras de esquerdas presentáronse coa súa habitual e aburrida actitude de manifestación de rutina e tamén, por algunha razón, había gran presenza destxs rapaces e rapazas da mesma idade e perfil social que Kimani Gray, e estaban alí. Estaban alí a esperar e, con aire de aburrimento, miraban estas figuras da esquerda e a certo punto explotou novamente unha situación de disturbios.

Non temos que pensar nuns disturbios como normalmente nolos imaxinamos, sobre todo, pola nova idade das persoas que se rebelaron, moitas delas tiñan 14, 15, 16 anos. Era unha especie de xogo coa policía, elxs atacaban á policía con pedras e botellas, logo perseguíalles a policía, escapaban e volvían con, aínda máis, pedras e botellas. En certo momento, mesmo, entraron nunha lavandaría, miraron un pouco arredor e despois saíron, pois se trata dunha zona na que é difícil realizar expropiacións.

Ao día seguinte, o xoves, houbo unha manifestación máis, esta vez con moita participación de figuras de partidos institucionais e da esquerda que se lamentaron notablemente polas desordes dos días anteriores, atribuíndoos frecuentemente a axitadorxs externxs.

Ante todo sucede que, en Nova York, onde se dá habitualmente que alguén sexa asasinadx nun control policial, non é tan frecuente que haxa dous días de revolta. Nova York é unha cidade moi apática e tamén moi controlada dende o punto de vista social con moitos medios e sistemas de videovixilancia, sistemas policiais, pero tamén por outros dispositivos sociais. Outra cousa que habería que subliñar é que houbo unha manifestación cada día despois do asasinato de Kimani Gray e mesmo isto é un dato bastante significativo e non normal para a cidade de NY. En NY é difícil ter unha situación de solidariedade e de apoio así, continuo durante días respecto a un suceso do estilo.

Dende o punto de vista do tratamento mediático, podemos dicir que tamén neste caso asistimos a dous tipos de estratexia por parte das televisións e os xornais: por un lado, temos a típica representación espectacular, unha representación que tende a baleirar os eventos e os episodios de todo elemento que, dalgún xeito, os poida implicar; e polo outro, houbo un forte proceso de criminalización de Kimani Gray, tratamento bastante típico por parte dos media, os mass media empezaron a discutir sobre se Kimani tiña unha pistola consigo no momento da súa morte ou mesmo empezaron a falar do seu pasado criminal, ou da súa relación con supostas bandas do barrio ou de Nova York, en xeral. Obviamente, dende un punto de vista radical ou revolucionario, case que o pasado criminal de Kimani Gray non nos interesa, o que nos interesa é o feito de que un rapaz de 16 anos foi asasinado pola policía na rúa.

Dende o punto de vista da solidariedade, hai unha rede chamada Fire Next Time que comezou a escribir textos interesándose pola cuestión, que produciu panfletos que se repartiron polo barrio e que se esforzaron moito nos sucesos destes días en East Flatbush. Tamén fixeron unha páxina web para recoller fondos para apoiar as 45 pessoas detidas que houbo estes días. Aquí hai que dicir que o xoves, durante a última manifestación, houbo unha gran presenza, non só das figuras da esquerda das que falamos antes, senón tamén de compoñentes revolucionarixs da cidade.

Habería que subliñar tamén algo que é un problema en Europa e que aquí se trata do mesmo problema e é que existe unha dificultade en crear conexións de relación entre os movementos revolucionarios e xs habitantes de barrios de persoas excluídas e á marxe da sociedade e, a pesar dos esforzos realizados polxs compas do movemento revolucionario para crear estes vínculos, é ben difícil dicir canto se está a conseguir nesta dirección.

Para entender a situación nos Estados Unidos de América, hai que ter en conta que existe un equilibrio constante de forzas entre o Estado e a poboación negra e, sobre todo, a moza. Isto ten que ver un pouco coas raíces fundacionais deste país que se basean abundantemente na violencia sistemática contra a poboación negra. Mesmo, hai teorías que sosteñen que, por exemplo, a escravitude, máis que un medio para obter beneficios da explotación do traballo dxs escravxs, foi un exercicio de violencia sobre a poboación negra necesario para dar base ao Estado americano. O 43% da poboación negra americana estivo polo menos unha vez, por unha ou outra razón, no cárcere con acusacións habitualmente pretenciosas. En EUA existe unha numerosa poboación carceraria, verdadeiramente enorme, na súa maior parte composta por xente negra. Así que habería que dicir que, de forma sistemática, EUA funciona sobre a base dunha masiva dose de violencia cara á poboación negra.

Especificamente, na cidade de Nova York, temos un enorme despregamento de forzas da orde con 44000 axentes cuxa táctica principal, a partir dos anos '90, foi a do "Stop and Frisk", do "alto e rexistro" no mesmo lugar, e esta táctica coincide e comeza a emerxer no momento en que a xentrificación avanza nalgúns barrios. O feito de que te poidan parar en calquera momento con calquera pretexto da policía e que te cacheen é unha forma de violación da dignidade persoal. E verdadeiramente deste xeito moita xente é arrestada polas cousas máis pequenas, máis mínimas, con simples pretextos.

NY é un sitio moi controlado e claustrofóbico. Hai constantemente policía que te mira, que te vixía. Constantemente ves xente que á que detén e arresta a policía. E, obviamente, esta estratexia de "Stop and Frisk" está dirixida de xeito privilexiado á poboación negra.

Polo xeito en que eu entendo a crise, a ver, habería que dicir que normalmente pensamos na crise como algo que ten importantes implicacións de carácter social, pero esta non é o mellor xeito para comprender a cuestión da crise. Certo que existen tensións que tenden a emerxer, a explotar de diferentes maneiras. Tensións que aumentaron a partir de 2008. En fin, para facerme entender, explicareino do seguinte xeito: a miña avoa contábame que durante a crise do '29, durante o afundimento da bolsa de Nova York, nos barrios financeiros había xente que se lanzaba polas ventás. A xente negra non se comportaría xamais dun xeito así de estúpida polo simple feito de que sempre foron pobres e sempre tiveron problemas de carácter económico. En certo modo, encóntranse nunha invariable situación de pobreza. O feito de que dende o 2008 estean a aumentar as tensións e as explosións espontáneas de rabia débese só ao feito de que esta condición, en certo xeito, invariable de pobreza da poboación negra simplemente comeza a empeorar coa crise económica. E as tensións exaspéranse. Por exemplo, se che recortan as subvencións sociais, para moita xente negra iso significa privalos do seu único medio de sustento, así que se encontran nunha situación de case imposibilidade de supervivencia. Por exemplo, se consideramos que un terzo da poboación americana negra está no cárcere, os recortes que se realizan nos servizos carcerarios por canto se poida entender cunha expresión tal, tenden simplemente a empeorar unha condición, a condición invariable da miseria do cárcere. E así, vimos, por exemplo nos últimos dous anos, significativos momentos de loita nos cárceres e vimos tamén unha revolta aberta e plena en San Francisco e creo que todas sexan modalidades para responder a unha crise que se está a manifestar de diversas maneiras.

Outra cousa que habería que subliñar é o tratamento que hai a nivel mediático da crise económico-financeira. Aquí nos media preséntase a cuestión como un problema, sobre todo, europeo, así que nos media americanos non encontramos nada que teña que ver co empeoramento das condicións da poboación negra americana. É unha percepción que se ten máis a nivel underground e que sen máis explotará de distintas formas. A de East Flatbush foi só unha primeira mostra.

Para máis información en inglés: Fire next estafe

(1)A xentrificación é un concepto urbanístico referido a un proceso de transformación física, económica, social e cultural dun barrio ou área dunha certa extensión, antigamente degradado ou de clase baixa que acaba sendo de clase media-alta.
Leer más...

Cárceres Racistas - Um novo site de denúncia dos CIEs

No reino de Espanha, há cárceres especiais para migrantes. As pessoas nom estám lá encirradas por ter cometido delito algum. Estám lá porque nom tenhem “papeis”.

Esta web nasce por iniciativa de SOS Racismo Madrid, Comisión CIE de Ferrocarril Clandestino e Masticable e tem como principal objectivo recolher as testemunhas das pessoas que se passam ou se passarom polos CIEs ( Centros de Internamento de Estrangeiros) assim como das suas familias e amizades.

Pretende amosar à sociedade a ignomínia e vergonça que supom a existência deste tipo de centros, dando protagonismo às histórias e experiências lá vividas por pessoas que, na maioria dos casos, o único delito que cometerom foi ter sido considerados “imigrantes ilegais”. Que sabemos delas? Qual é a sua história? Que sintem?

A través de entrevistas, textos, e outros dados a míudo desconhecidos, tentarám ponher rostros ao que na maioria dos casos som só números abstractos para os meios de "incomunicaçom" e para "irresponsaveis instituçonais".

Ver:
http://carcelesracistas.org/
Leer más...

[Portugal] Morte dum rapaz em Setúbal, que ia em moto sem casco, por disparos da polícia ao nom parar num Stop

Pelo menos 30 moradores do bairro das Manteigadas - junto ao bairro da Bela Vista - cercaram na tarde do domingo 17 - e ao longo da noite - a esquadra da Polícia de Segurança Pública de Setúbal a protestar contra as autoridades devido à morte de Rúben Marques, um jovem de 18 anos, o sábado 16 à tarde.

Os moradores, na sua maioria jovens, alegam que Rúben, que ia em moto, estava a ser perseguido pola polícia quando foi atingido por disparos e caeu da moto, acabando por morrer.

A polícia de Setúbal nega esta versom, dizendo que tudo foi um "acidente de trânsito" e nega veementemente que o rapaz tenha sido atingido por balas e alega que o rapaz fora mandado parar numha operaçom STOP, por estar a circular sem casco e que ao fugir às autoridadades fora perseguido, a alta velocidade, e foi aí que caeu.

Ao longo da noite, a tensom foi medrando e grupos de jovens da zona, além de prender lume a contentores de lixo, lançaram pedras contra a polícia de intervençom, e estes responderam disparando alguns tiros para o ar para dispersar os jovens.

Ao respeito desta morte sairom na rede vários artículos de opiniom e comentários da notícia, denunciando o abuso de poder da polícia e considerando istos feitos como assassinato com dose de razismo e clasismo, este que escreve esta notícia extraida de Indymedia Portugal recomendo-vos a leitura de dous de-les que cópio e colo a continuaçom


1º Comentário de Isabel Faria no Indymedia Portugal:

"Um miudo de 18 anos morreu. Ia numa moto sem capacete. Estava, pois, a pôr em causa a sua segurança e, apenas, a sua, e a infringir a Lei. Não parou numa operação Stop e a Polícia iniciou uma perseguição. Não tirou a matricula. Não perseguiu, apenas. Não ultrapassou e o impediu de avançar. Não, segundo informações da própria Polícia, disparou balas para o ar, segundo dizem, de borracha, e o miúdo de 18 anos que conduzia sem capacete, pondo em causa a sua, e, apenas, a sua, segurança e não cumprindo a lei, perante as balas que o atingiram ou, apenas, assustaram, despistou-se violentamente (é esta a versão oficial, que nem quero, para já duvidar) e morreu.

Assim sendo, um miudo de 18 anos morreu por conduzir sem capacete. Mas a razão da morte, não foi conduzir sem capacete, foi não ter parado numa operação Stop. Confirma-se, pois, que, sobretudo em bairros pobres ou com condutores negros, não parar numa operação Stop pode ser condenado com a pena capital. No momento. Os pormenores de como é aplicada a pena, mudam. A pena não.

Um miudo de 18 anos que podia ser o meu filho, ou o filho de qualquer um de nós, morreu ontem e é hoje tratado por muitos como um perigoso delinquente por não ter parado numa operação Stop e por viver num bairro pobre e problemático...E, portanto, mereceu morrer. Para dar o exemplo, lê-se por aí. Para aprender não, porque tinha 18 anos, e morreu. Já não vai aprender mais nada.

Também não interessa nada pensar o que ainda falta aprender aos nossos filhos aos 18 anos...as regras que infringem, os ordens que não cumprem. Ou o que nos falta aprender a nós, adultos feitos, nem sequer vivendo em bairros "complicados", não presumíveis delinquentes, pois, que escondemos os telemóveis ou reduzimos a velocidade para o que a lei impõe, quando um carro patrulha se aproxima... Nós não nascemos nem vivemos em bairros sociais, pobres e problemáticos. Se formos apanhados, paramos e pagamos a multa. Não somos delinquentes, pois, mesmo que possamos com essas infrações pôr em causa a segurança de outros, que não, apenas, a nossa, como quando se vai sem capacete e se morre. O menino de 18 anos, que podia ser o nosso filho, não parou para não pagar a multa. Morreu, pois.

O menino de 18 anos que morreu ontem, nem deve ter nunca sido menino. Quando se nasce no bairro da Bela Vista em Setúbal, mesmo se ainda de fralda, já se é delinquente."

2º Texto assinado por f. "Cansada é pouco: Enojada"

O uso de capacete é uma obrigação imposta pelo estado aos cidadãos para sua própria segurança, como o uso de cinto de segurança. que a polícia mande parar uma pessoa de moto por não ter capacete faz por isso todo o sentido. Que a polícia, perante a fuga dessa pessoa de moto sem capacete, dispare tiros (de aviso, de intimidação, seja lá o que for que sucedeu) é, além de totalmente ilegal -- que risco de vida para os polícias ou outros apresentava aquela pessoa? -- de uma tão total e revoltante estupidez que custa a crer que haja uma estrutura hierárquica que permita que um comunicado ou uma informação oficial seja dada nesses termos.

Aliás, toda a comunicação da PSP, tal como tem sido veiculada pelos media, é um prodígio de estupidez, de contradição e mistificação (para não variar do costume). Se os tiros foram para o ar, como sustentam, por que motivo fazem questão de dizer que foram de balas de borracha -- como se, de resto, balas de borracha não matassem e ferissem e, se atingindo alguém de mota, não determinassem decerto um acidente? e se o motivo de mandar parar o rapaz era não ter capacete, por que já falam agora da 'hipótese' de a mota ser roubada (outro clássico das versões policiais: não tarda o rapaz passa a suspeito de assaltar velhinhas e de ter 'um longo cadastro')? e se o mandaram parar por ser perigoso para ele andar sem capacete, por que motivo de repente acharam que a melhor forma de lhe proteger a vida e a integridade física era persegui-lo e disparar tiros 'de intimidação'? e ainda: fariam o que fizeram se em vez de estarem na Bela Vista estivessem na Avenida de Roma ou na Lapa?

Não menos extraordinário é que, de acordo com o DN (Diário de Notícias), a PJ (Polícia Judicial) tenha sido informada pela PSP (Policia de Segurança Pública) de que 'a situação não requeria a intervenção da PJ' -- mas o que é isto? Agora uma morte em circunstâncias suspeitas não é investigada pela PJ porque a PSP, que está envolvida na morte, diz que não é preciso?? mas está mesmo, oficialmente, tudo doido?

Em março de 2010, a propósito da morte de MC Snake, escrevi este post. Fui processada pelo sindicato nacional de polícia por alegado abuso da liberdade de expressão e difamação (acho que era isso, mesmo se não cheguei a perceber que parte do post seria considerada difamatória). O MP (Ministério Público) não acompanhou a acusação, o sindicato (que tem, como todos os sindicatos, isenção de custas) pediu a abertura da instrução e a juíza de instrução mandou arquivar. o sindicato recorreu para o tribunal da relação, onde suponho o processo estará a aguardar decisão. Não estou a relatar isto por mais nenhuma razão que para reiterar tudo o que escrevi no post em causa (acho que se o sindicato se sentiu ofendido tem todo o direito de me processar, por mais que me chateie gastar dinheiro em advogado para me defender), e para acrescentar que pequei por brandura. A palavra certa não é cansada, é enojada, e furiosa, e uma boa parte da minha fúria é para a total ausência de interesse que vejo estes casos, que noutros países incendeiam as opiniões públicas, atraírem em Portugal. aparentemente, a maioria das pessoas não consegue imaginar que isto possa suceder ao seu filho, ao seu sobrinho, ao seu irmão, ao seu neto -- ou a si próprio. Aparentemente, a maior parte das pessoas acha que a lei se fez para ser cumprida por todos menos pela entidade que tem por missão vigiar o seu cumprimento. Aparentemente, a maioria das pessoas não faz a menor ideia do que é um estado de direito. ou acha que isso é um luxo que não se aplica a bairros sociais, a minorias étnicas, a pobres, a gente que não conhece ou que não ve como 'igual'.

Esta história, e a reacção a ela, diz muito sobre o país que somos e as instituições que temos. E o que diz é muito muito mau.

Notícia redactada por Edu
Leer más...

[Vigo] Charla: "Represión xenófoba, políticas migratorias e estratexias de resistencia" (Vigo)

Difundimos a seguinte convocatoria chegada ao noso correo:

Sábado 9 de febreiro ás 20:30h. no CSA "A Cova dos Ratos" r/Romil,3

Contaremos coa presenza de dúas compañeiras do colectivo Ferrocarril Clandestino de Madrid.

Ferrocarril é un colectivo que explora as consecuencias que as fronteiras teñen nas nosas vidas.

Nos últimos anos teñen organizado campañas contra os controis policiais racistas, as persecucións a manterxs e os Centros de Internamento para Estranxeiros.

Durante esta charla falarán entre outras cousas sobre os propios CIEs e as políticas europeas sobre migracións.

Organizan: Raias Traveseiras, GAS e ODS-Coia
Colabora: Foro Galego de Inmigración

Blog da "Cova dos ratos" aquí
Blog do "Grupo de Axitación Solcial" aquí.
Blog da "Oficina de Dereitos Sociais de Coia" aquí.
Leer más...