Comunicado público da Comisión Rectora da Asociación Monte Pindo Parque Natural

Colamos da sua web este comunicado divulgdo onte as 18:00':

No ano 2005 houve no Monte Pindo um incêndio que arrasou umas 550 hectares, a terceira parte do que ardeu hoje. Feijão declarou publicamente desde a oposição o seguinte: "Canto do queimado se debe aos pirómanos e canto á imprevisión, indolencia e irrespondabilidade do goberno? É probábel que as condicións meteorolóxicas sexan peores, e é certo que non é doado apagar o lume, pero en situacións coma esta é na que se mide a eficacia dos gobernos".

A Asociación Monte Pindo Parque Natural, reunida en Comisión Rectora de urxencia hoxe, día 12/09/13, comparece publicamente ante a sociedade galega para trasladar as seguintes reflexións:

1.- Ás 21:36 horas de onte, 11 de setembro de 2013, declarouse un incendio na Cima de Arca que ao cabo duns minutos as autoridades locais e os medios de extinción xa anticipaban que sería imparábel, e as consecuencias catastróficas. En efecto, á hora de emisión deste comunicado, arderon xa 1.600 hectáreas segundo cifras oficiais, o que supón a práctica totalidade do macizo granítico e parte das marismas de Carnota.
2.- Ademais o incendio ameazou durante horas os domicilios e as vidas de moitos dos nosos veciños e veciñas.
3.- O feito de que se prendera nun sitio de dificil acceso, xusto á hora en que deixan de ser efectivos os medios de extinción aéreos, e aproveitando un vento fortísimo de nordés, aclara non so a intencionalidade do incendio senón que se trata dun atentado ecolóxico co obxectivo claro de destruir por completo o Monte Pindo como finalmente aconteceu.
4.- Este atentado e as súas brutais consecuencias non sería posibel unicamente pola intencionalidade dunha ou varias persoas, senón que foi necesario a existencia doutros dous factores fundamentais: a meteoroloxía adversa e a carencia máis absoluta de medidas de prevención, sendo esta última unha causa totalmente subsanábel.
5.- En setembro de 2010, hai agora exactamente 3 anos, xurdía un movemento social para declarar o Monte Pindo coma Parque Natural, pois é a única figura que obriga legalmente a comprometer un investimento real e anual, crear unha rectora coa participación de todos os interesados e incluso un corpo de vixiancia do monte. Os partidarios desta iniciativa aglutináronse en torno á Asociación Monte Pindo Parque Natural, un colectivo nacido para ese fin por vontade de veciños de Carnota sensibilizados coa problemática específica do Monte Pindo, que rapidamente aglutinou no concello, na comarca, en Galiza e en todo o mundo o apoio de centos de entidades sociais de todo tipo, milleiros de persoas a título individual e ducias de científicos, investigadores e profesores universitarios.
6.- Desde o nacemento de dita plataforma a Xunta de Galicia, e nomeadamente a área de goberno responsábel da declaración de Parque Natural, a Dirección Xeral de Conservación da Natureza, dependente da Consellería de Medio Ambiente dirixida por Agustín Hernández Fernández de Rojas, non atendiu en ningún momento esta demanda alegando que o Monte Pindo xa estaba suficientemente protexido baixo a figura de Rede Natura 2000, e incluso que desde as distintas administracións se tiñan destinando ata 360 mil euros nese período 2010-2013 para actuacións no Monte Pindo, dos cales non coñecemos a que se destinou un só euro se é que se gastou. O que é certo é a falta de base e argumentos desta negativa, que primeiro aludía á pouca superficie do espazo a protexer (a pesar de que sería o 5º parque galego en extensión), para logo argumentar que o custe da declaración sería excesivo, etc.
7.- Nos últimos anos a Xunta vén distribuindo anualmente entre 2 e 2,2 millóns de euros a repartir entre os seis parques naturais existentes en Galiza. Cunha ínfima parte destes podería terse creado e activado a pleno rendemento o Parque Natural do Monte Pindo, e calculamos que coas actuacións que poderían terse levado a cabo en todo este tempo serían máis que suficientes para minimizar agora os efectos dun incendio coma este, e evitar uns custos en extinción que consideramos moito maior que o gasto de crear o espazo natural protexido que viñamos solicitando.
8.- Vivimos varios avisos tanto no ano 2012, cun incendio pequeno no entorno do encoro de Santa Uxía, como hai tan só unha semana na zona de Arcos (Mazaricos), en ambos casos a rápida acción dos contraincendios e as mellores condicións meteorolóxicos fixo posíbel detelos antes de que afectara gravemente ao espazo natural do Monte Pindo. Porén, supuxeron 2 avisos importantes do extremo risco existente, e asi llos transmitimos tanto ás Administracións coma á opinión pública. Nada se fixo ao respecto.
9.- No ano 2005 houbo no Monte Pindo un incendio gravísimo que arrasou aproximadamente 550 hectáreas, a terceira parte do que se leva arrasado a esta hora. Pouco despois, sendo lider da oposición no Parlamento de Galicia Alberto Núñez Feijóo (PP) declarou publicamente o seguinte “Canto do queimado se debe aos pirómanos e canto á imprevisión, indolencia e irrespondabilidade do goberno?”. Tamén dixo que “É probábel que as condicións meteorolóxicas sexan peores, e é certo que non é doado apagar o lume, pero en situacións coma esta é na que se mide a eficacia dos gobernos”.

En vista de todo o anterior, entendemos que o gravisimo alcance da catástrofe vivida onte e hoxe no Concello de Carnota tamén ten as súas causas fondamente enraizadas no factor humano, concretadas no desleixo e falta de preocupación dos nosos representantes políticos nas cuestións do seu ámbito de incumbencia, como asumía o propio Feijóo no ano 2006, e que son as que levaron á destrución total do Monte Pindo.

Polo dito, a Asociación Monte Pindo Parque Natural ESIXE:

* A declaración inmediata do Monte Pindo como Parque Natural.
* A declaración do Concello de Carnota coma zona catastrófica.
* A dimisión de Agustín Hernández Fernández de Rojas, conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras, por ser o máximo responsábel da consellería que decide as novas declaracións de parques naturais en Galiza.
* A dimisión de Rosa Quintana, Conselleira de Medio Rural, por ser a máxima responsábel da consellería da Xunta de Galicia responsábel da xestión de espazos naturais protexidos.

Ademais, a Asociación Monte Pindo Parque Natural COMUNICA:

Convocamos un Roteiro reivindicativo de subida ao Monte Pindo o día sábado 28 de setembro de 2013, con saída simultánea ás 11:00 horas desde O Pindo (Carnota), Caldebarcos (Carnota), e o Fieiro (Mazaricos).
Chamamos a toda a cidadanía galega e as organizacións sociais a concurrir nunha gran Manifestación Nacional, propoñendo como data o domingo día 6 de outubro de 2013, ás 12:00 horas na Alameda de Santiago de Compostela, con obxecto de esixir un cambio radical na política forestal da Xunta de Galicia e no tratamento das problemáticas dos espazos naturais protexidos.

Agradecemos o esforzo obstinado dos medios contraincendios por minimizar esta catástrofe poñendo incluso en risco as súas vidas para facer todo o posíbel por salvar o espazo natural e os domicilios da nosa veciñanza, e lamentamos todos os danos materiais que esta traxedia ten ocasionado.

Ante a unanimidade dos presentes, asinamos no lugar do Pindo (Carnota) o 12 de setembro de 2013 sendo as 18:00 horas.
Leer más...

Aparatos incendiários arrojados desde avionetas. Quê intereses buscam obter ?

Imos, umha vez mais, a tentar ajudar ao nosso presi Feijoo a buscar responsabilidades nas origens da vaga de lumes que, ano sim, ano também, estám a deixar Galiza arrasada.

Estes dias, numha canle de tv local digital (ViaTv) com cobertura na provincia de Pontevedra e Norte de Portugal, gravarom um matrimónio, vizinhxs de As Neves, na que a mulher denúncia como viu que começava a arder a sua leira tras o passo dumha avioneta e como atopou um artefacto incendiário (mas escuitade-la vós mesmas):


Acometer esta barbaridade nom está ao acesso de qualquer, o aluguer de umha avioneta pode supôr gastar como mínimo uns 200 € (segundo informaçom de empresas que se adicam a elo) e ademais há que incluir o gasto em aparatos incendiários (nem ideia do prezo, pero já postxs a voar, supom-se que tirarám vários em cada viagem), e se a isso sumamos que o control aéreo é muito mais singelo que o control de motoristas por pistas ou de paseantes polos montes, por quê nom se começam a investigar por ai?, ademais, eu estou certo, que os intereses de quem se sube a umha avioneta para arrojar aparatos incendiários, nom é um simples pirómano, senom que som gente pagada por pessoas interesadas em que ardam arboredas e parques naturais, e os beneficiários disso só podem ser gente de muitos quartos com muitos intereses especulativos que se aproveitam dos cambeos legislativos promovidos polos diferentes governos. Ai é onde podem começar a buscar xs culpáveis e deixar de alardear de detençons a pirómanxs enfermxs, "éxitos" que defundides em tudos os vossos medios desinformativos, como o último caso da mulher de Salceda a quem se lhe acusa de prender 13 lumes dos que ela mesma era a primeira em avissar à vizinhança para apaga-los.

Nom é a primeira vez que se atopam estes aparatos arrojados desde o ar, de feito já é umha costume conhecida polo povo que a sofre, mais semelha que os governos sucessivos nunca gostaram de remexer ne-la, nom vaia ser...

E assim, por aquilo de buscar mais informaçom sobre isto, dim com estoutra denúncia dumha persoa que em 26 de junho deste ano escreviu e publicou numha rede social (sic, deixo tal qual) com esta foto adjunta:

MAFIA!! NEGLIXENCIA!! CORRUPCIÓN!! ATENTADO AO MEDIO NATURAL!! QUE EXPLICACIÓN PODE TER ISTO???

Este curioso artefacto foi achado hoxe pola maña na miña aldea, A Galea; na parroquia de Bealo deste concello de Boiro. Como podedes ver consiste nun paracaídas e un artefacto pirotécnico e que como non puido ser doutra maneira foi lanzado dende algún aparato capaz de voar. Este tipo de artefactos foron achados en varias ocasións por nós mesmos nos últimos anos e incluso algún puido ser testigo de como eran lanzados dende un aeroplano. Como se debía facer estes feitos foron denunciados ante Garda Civil e Policía Local sen recibir resposta nin atención nos medios.

NADIE SABE NADA??

O caso é que a escasísimos kilómetros está situada na Serra do Barbanza a Estación de Vixilancia Aérea Nº10 do Exército do Aire e que participa no control aéreo. Os aparatos de dita base lograron incluso detectar o paso de meteoros pola zona fai uns anos polo que non creo que haxa dúbida da eficacia dos seus sistemas. Se se detecta algún aparato voante que non se identifica nin dá resposta inmediatamente envíase un avión de caza a comprobar e en caso necesario obligalo a aterraxe ou ataque.

TENDO UN CONTROL AÉREO TAN EXCELENTE PODEMOS DEDUCIR QUE SÍ QUE SE SABÍA QUEN ANDABA POLOS CEOS NESES INTRES E POR TANTO SÁBESE QUEN É O CULPABLE.

Que hai detrás disto? Por qué se repite tantas veces, incluso en outros lugares, e as autoridades non actúan? Donde están moitos culpables de tan grandes danos aos nosos bosques e que, como digo, algúns incluso teñen aparatos de voo??? Creo que resulta máis sinxelo atopar a un piloto incendiario que a un pirómano que actúa sobre o terreo.

ONDE ESTÁ A XUSTIZA!?!?!?

Artículo assinado por eDu
Leer más...

Rirse das desgracias alleas animan o ánimo. Voltamos a carga con Ana Botella

Onte adicamos unha outra entrada neste blogue na que apontabamos que había que recoñecer as habilidades de Ana Botella na roda de prensa do día anterior como determinantes para que a candidatura de Madrid fose a primeira eliminada como sede das olimpiadas de 2020, agora, pasadas xá unhas horas en que o seguinte video está batindo recordes de visitantes (en sus varias versións) ofrecemos esta proba que certifica esta loábel actuación da alcaldesa de Madrid (además soubemos a que academia foi para aprender a ter tan boa dicción, que desvelamos en "Leer Más"):



Ei acá, a sua primeira intervención, lá polo mes de marzo, cando os representantes do COI viñeran visitar Madrid (atención porque a partir do segundo 23 desvelase quen foi o seu mestre):



Asdo: eDu
Leer más...

Ana Botella, a autèntica heroina de non ter que aturar as olimpiadas de 2020 en Madrid

Sen quitarlle mérito ao activista antidesfiuzamentos da noticia anterior, nen a todos os esforzos realizados polas activistas de "No Queremos Madrid 2020", hai que recoñecer que as habilidades de Ana Botella na roda de prensa do día anterior, foron determinantes para que a candidatura de Madrid fose a primeira eliminada das tres cidades finalistas, tal como recollen xs guionistas do programa de Wyoming.


Se ben, como apontan no blogue "No queremos Madrid 2020" Ese 80% das infraestructuras construidas el 80%, para qué serven agora?. Non rematou "Madrid 2020"; nas mans das cidadás está agora preguntarse, quen son xs responsaveis de todo ese despilfarro, de viaxes, presentacións e gastos inxentes de diñeiro público?.

eDu
Leer más...

Resumo do sucedido nos últimos días en Girona na loita contra a MAT - Okupada unha masía para servir de soporte á loita.

Noticia cronolóxica, redactada e construída polo compa do blogue VozComoArma a partir das informacións que foron aparecendo no blog TorresMasAHanCaido onde se está a reunir toda a información da loita contra a MAT en Girona dende a acampada anti-MAT en Fellines ata a okupación da masía e as iniciativas que están a saír deste novo proxecto, e que nós agora traducimos ao galego para publicar acá en Abordaxe:

O que comezou como unha acampada para reunirse e loitar contra a Moi Alta Tensión (MAT) e continuar creando un corpus teórico e unha práctica consecuentes na crítica ao mundo tecno-industrial que a necesita, derivou na okupación dunha masía que servirá como un novo soporte para esta e outras loitas.

Deixo a continuación para empezar o comunicado da okupación:

Dende as terras de Girona comunicámoslles que hai catro días hai okupado un espazo, co fin de darlle continuidade á loita que se esta levando a cabo contra a destrución do territorio, que esta vez tomou a forma da liña de Moi Alta Tension (M.A.T.).

A semana pasada encontrámonos en Fellines, pobo directamente afectado, xa antes fustrigado pola construccion dunha autoestrada ao lado que afecta á poboacion local directamente, e agora se atentará contra as súas vidas cunha liña de 400 kV que pasará a menos de 200 m. da vila e nalgunhas casas chegando mesmo a unha distancia de 17 m., burlándose dos seus propios estudos que demostran a perigosidade dos campos electromagnéticos que esta enerxía xera e saltándose as súas propias leis que o prohiben.

Esta semana diferentes compañeirxs achegáronse a expoñer distintas loitas en defensa do territorio, tanto no Estado Español coma fóra del. Fixemos moita difusión nas vilas de arredor e marchado cara ás obras. Xeramos debate e pasamos á acción, o cal nos fortaleceu, e compartir esta experiencia permitiunos tecer redes e xerar novas relacións.

Para que esta semana non se remate, decidimos liberar este espazo, para xerar un punto de encontro, un punto de loita. Un novo espazo onde todxs aquelxs que queiramos facer tanxible a nosa oposición nos encontremos. Un espazo que nos faga crecer e no cal poidamos proxectar as nosas estratexias de loitas colectivas.

Eliximos esta casa porque tamén se encontra afectada polo trazado da liña de Moi Alta Tensión, onde a oposición é e será frontal. A propiedade é un roubo, os espazos son de que lles dan vida e por iso propuxémonos okupala.

NON Á M.A.T. NIN AO MUNDO QUE A NECESITA.

NON AO SISTEMA TECNOINDUSTRIAL
-----------

Os madeiros non puideron resistir a tentación de facer acto de presenza e non tardaron en aparecer na zona furgóns dos mossos e tractores con operarios para retirar as barricadas que se construíran no perímetro e ver a zona okupada. Cabe sinalar que esta escoura non fixo máis que entorpecer o desenvolvemento da acampada, por exemplo, quitando os carteis que sinalizaban como alcanzar a acampada correctamente (para desorientar a xente que aínda non chegara), intimidando á pena que se encontraba alí, confiscando a propaganda a compañeirxs que ían en bicicleta difundindo, apuntando matrículas de coches aparcados preto da acampada e rexistrando algúns, sobrevoando a zona en helicóptero e, en fin, actuando en clara defensa dos intereses de aquelxs que pretenden construír torres de alta tensión a menos de 100 metros de distancia de vivendas habitadas, cos riscos tremendos que isto implica para a saúde das persoas, destruíndo a natureza e modificando ao seu antollo o ámbito sen importar as formas de vida que anulen ou a inviabilidade das estruturas que impoñen, como sempre, por diñeiro. A intervención e provocación policial co fin de paralizar os proxectos e esforzos de quen se opoñen a un mundo onde os beneficios duns poucos privilexiados mafiosos e especuladores valen máis que o benestar, a saúde e o futuro de todxs non son polo tanto algo que aparecese pola okupación desta masía abandonada, senón que estivo presente dende o comezo da acampada.

A data do 1 de setembro no blog da loita contra a MAT en Girona publicábase a seguinte noticia que advertía dun posible intento de desaloxo ilegal (ao non existir a orde e o papelame burocrático pertinente xa que era e é demasiado pronto como para tramitalo tendo en conta a "axilidade" coa que funciona o sistema de in-xustiza):

Escribímosvos dende a okupación que saíu dende a acampada contra a MAT en Fellines, Girona.

A casa que temos okupado chámase Mas Castelló e encóntrase ao norte de Girona, á saída 5 da autoestrada dirección L'Escala a 500 metros hai unha gasolineira e un camiño á dereita. De momento está enchido de mossos entón para chegar aquí terás que buscar os sendeiros entre os bosques.

Neste momento estamos no teito da recén okupada masía en contra da MAT, resistindo a un posible desaloxo que, para quen lle interese, sería ilegal.

Os mossos xa están a destruír as barricadas que defenden o territorio próximo á casa para que as leiteiras e os bombeiros poidan alcanzala.

Hai unxs compañeirxs aguantando as barricadas fóra da casa, e aquí no teito temos cous-cous e auga para aguantar ata que poidamos.

A policía neste momento está a tirar pedras a xs compañeirxs que están a aguantar as barricadas!

Facemos unha chamada a todxs xs solidarixs para que suban ata a masía okupada ou que fagan accións de solidariedade noutros lugares.

Okupa e Resiste!
--------------------------------

Actualizaban xs compas a información o mesmo día coa seguinte noticia:

Escribímosvos dende o teito da masía okupada preto de Oriol (norte de Girona) que leva okupada dende o xoves. Como final das xornadas que se fixeron na vila de Servia de Ter e para seguir coa acampada, hoxe abrimos as portas a xs solidarixs e a xs veciñxs para que participen na okupación e na organización dos próximos días.

Hai pouco chegaron varias furgonas dos antidisturbios que empezaron a tirarnos pedras e a desmontar as barricadas que xs compañeirxs solidarixs construíran en defensa da casa.

Ata agora hai xente resistindo no tellado e outrxs aguantando as barricadas.

Algunhxs veciñxs que viven preto da masía estanse achegando a okupación mostrando solidariedade con xs que se opón activamente contra o proxecto da MAT.

Estamos en contacto telefonico constante con Radio Bronka, Radio Contrabanda e Radio Blackout (Italia) para dar informacións e actualizacións sobre o posible desaloxo e a resistencia.

De momento a policía parou de tirar pedras.

Nós temos parado de comer cous-cous e estamos a comer melón.

Seguimos resistindo!
----------------------

Máis tarde, concluía a información do día 1 de setembro cunha actualización que deixo a continuación. Infórmase de 20 persoas identificadas e rexistradas pero non detidas, e de que os madeiros lograron finalmente alcanzar a ocupa e identificar a polo menos unha das persoas que resiste no interior:

Finalmente, xa podemos confirmar que non houbo ningunha detención.

As 11 persoas que se temía que estivesen en comisaría foran levadas polos madeiros a outro lugar para identificalas e rexistralas, pero despois deixáronas marchar. Durante a tarde os mossos conseguiron chegar á casa e identificar unha persoa. Contra esta persoa supoñemos que se abrirá un proceso xudicial pero o importante é que non desaloxaron a masía, polo tanto podemos dicir que Mas Castelló resiste e polo tanto as actividades da acampada se trasladan a esta masía.

Estade atentxs ao que poida pasar nas próximas horas xa que é posible que intenten un desaloxo express.

Se queredes decatarvos de como chegar mira o mapa (click aquí)
--------------------------------

Ao día seguinte, 2 de setembro e 5º día de okupación, a información que chegaba dende as alturas dos tellados da masía era a seguinte:

2 de setembro: Día 5 na nova casa okupada contra a MAT e o mundo que a necesita.

Un amañecer precioso dende o teito da masía okupada, e seguimos resistindo. Cada vez somos máis dentro da casa e a xente solidaria vaise achegando. O cous-cous aínda non se rematou, pero agora mesmo só queremos café!

Onte rematou tranquilo tras unha última visita dos mossos e o propietario da casa. Empezou con ameazas, pero rematou cunha identificación para un suposto proceso xudicial.

Dende aquí hai unha vista fantástica e a zona parece tranquila.

Comezaremos a xornada de hoxe con limpeza e arranxos na casa e as actividades da acampada e a asemblea diaria das 19:00 trasladaranse aquí. Por suposto, estás convidadx a participar!
-----------------------

O mesmo día 2 de setembro, pola mañá, xs compas volvían advertir de perigo de desaloxo. Furgóns de policía antidisturbios volveron aparecer, intentando retirar as barricadas e demais estruturas que bloqueaban o acceso á masía. 7 persoas resistían no tellado mentres grupos de solidarios e solidarias daban voltas polos arredores da ocupa para controlar os movementos dos madeiros. Anacos despois, a policía volvía marchar. Ao abandonar a zona os madeiros, persoas solidarias volveron achegarse á casa aumentando aínda máis o apoio, dado que os accesos por estrada que permanecían vixiados por policías estaban de novo abertos.

Os madeiros volveron non obstante despois de cear, cando nunha gasolineira situada nas proximidades da masía okupada apareceron aparcadas 6 furgonetas da BRIMO (Brigada Móbil, os antidisturbios dos mossos d'esquadra) preparadas para intervir en calquera momento.

A información que chegaba a ultima hora do 2 de setembro dende o tellado da masía é a que segue a continuación:

Esta podería ser a última actualización dende o tellado da masía okupada en contra da MAT.

Dende esta mañá estivéronnos a marear pero parece que esta vez van en serio.

Esta mañá viñeron dúas furgonetas de antidisturbios para abrir o paso destruíndo as barricadas. Quedáronse rodeando a casa durante algunhas horas para logo irse.

Neste momento víronse 6 leiteiras de antidisturbios e un coche da secreta baixar a autoestrada e achegarse ao lugar onde se encontra a masía okupada.

De momento subimos ao tellado para dar tempo a xs solidarixs de chegar e achegarse ou manifestarse aos arredores.

O que queda do cous-cous xuntouse á barricada. Esperamos volver subir informacións positivas pronto.

Resistimos!
-----------------------------

Pouco despois de publicarse esta información, xs compañeirxs actualizaban a súa cobertura informativa advertindo de que 3 das 6 furgonas de antidisturbios que estaban aparcadas xunto á gasolineira nas inmediacións da okupa se largaran, quedando outras tres xunto cun tractor dos usados para remover o entullo e material usado para construír as barricadas que bloqueaban os camiños á okupa.

Pola noite do 2 xs compañeirxs actualizaban coa seguinte información, onde falaban dunha xornada de portas abertas programada para o martes 3:

Escribimos dende dentro da masia okupada, seguimos resistindo despues de varios dias de okupación.

Son as 11 da noite e xa non quedan policías asediando a ocupa. Xa se foron as 6 furgonetas da gasolineira próxima.

Hoxe tivemos momentos de tensión na casa, rodeada de madeiros pero seguimos aquí e adiante!

Mañá, martes 3 setembro, abriranse as portas a xs veciñxs e a xs solidarixs para arranxar a casa e compartir coñecementos prácticos e experiencias dende as 11:00.

Se podes, trae todo o que necesitas para currar, compartir e cociñar, aquí necesitamos de todo, agás cous-cous e furgonas de madeiros:

Material de limpeza: Cubos, fregonas, vasoiras, lixivia etc...

Material para construción: táboas, vigas, ferros de todo tipo, ferramentas varias, etc...

Mesas, cadeiras, ferramentas de cociña, pancartas, canalizacións...

Todo o que poida ser útil!

A idea é mover a acampada na nova masía okupada para continuar a loita contra a MAT e tamén compartir experiencias de vida e de loita en colectivo.

Tamén vos esperamos na reunión as 19:00 que, dende mañá, se move á masía okupada.

Para chegar, dende a N2, preto da saída 5 da autoestrada, seguir a direccion L'Escala ata a gasolineira e colle o camiño á dereita. Ao segundo cruzamento á dereita e logo recto ata a casa, que se encontra nos mapas como Mas Castelló.

Máis alá dunha casa, son posibilidades de loita que se abren!

Contra a MAT e o mundo que a necesita

Ata mañá!
-----------------------------------

As noticias do día 3 mantiñan a tensión dos días anteriores, informando da presenza, unha vez máis, de entre 3 e 6 furgonetas de madeiros aparcadas na gasolineira que hai nas proximidades da ocupa, e os madeiros, tanto uniformados como estupas, roldando pola zona e intimidando a calquera veciño ou veciña que pretenda achegarse á okupación a achegar o seu grao de area nunha loita na que xs habitantes da zona son xs principais afectadxs xa que son elxs quen corren o risco de padecer enfermidades por culpa dos campos electromagnéticos e a contaminación que producirá a construción e futuro funcionamento desta nova atrocidade contra o medio e atentado contra a vida das persoas, os animais e a propia natura que é a M.A.T. :

Pasamos a noite, a situación está tranquila arredor da casa.

A policía segue gastando inutilmente diñeiro público para ter entre 3 e 6 furgonetas de antidisturbios aparcadas na gasolineira tomando café e periodicamente dando voltas e intimidando xs habitantes da zona que queren achegarse á masía okupada.

A xente empeza a chegar á masía para a xornada de acondicionamento da casa e todo empeza a coller forma!

Animámosvos a todxs a baixar á masía okupada, esperamos un fin de semana cheo de iniciativas!
------------------------------
Ata aquí chega a crónica recollida polo compa de VozComoArma, sen contar con unha sua aportación final, que colamos depois, pero antes copiamos a, atá agora, última comunicación dende a masia okupada:

Os antidisturbios marcharon

Este titulo dio todo!

As furgonetas de antidisturbios que estacionaban á gasolineira preto da masia fóronse.
Seguimos os traballos para acondicionar a casa e invitamos a todo o mundo a baixar por aquí!

Ocupa e Resiste!
----------------------------

Tambén hoxe, facilitan un nº de tfne para poder chamar para obter informacións sobre as proximas actividades e facer directos telefonicos: 642408138
----------------------------

E xa como remate e tal como dixemos, colamos a aportación final:

Por agora a ameaza dun desaloxo continúa, e os madeiros e as institucións que protexen os intereses, caprichos e propiedades dos grandes poderes financeiros que aumentan as súas fortunas sementando morte e obviando por completo os dereitos máis básicos das persoas ás que ameazan cos seus megaproxectos destrutivos e ecocidas non se darán por vencidxs. Dende a masía infórmase de que posiblemente o feito de que os madeiros aparezan cada mañá nos arredores da casa para logo irse coas mans baleiras débase a que aínda non contan cunha orde xudicial que legalice o desaloxo, pero esta pode ser emitida en calquera momento e o desaloxo podería producirse. Por iso, é necesario prestar todo o apoio posible. Quen poida desprazarse ata o lugar, adiante!, e quen non, podedes difundir a información en Internet e na rúa, levar a cabo mobilizacións nas vosas propias localidades e cidades contra a MAT e en solidariedade coa nova okupación e coa loita que veciñas e activistas están a poñer en marcha.

Estas loitas son as que permiten trasladar a un terreo máis amplo as iniciativas de loita anarquista en clave antidesenvolvista e de ecoloxismo radical, entrando en contacto coas partes afectadas polo conflito e permitindo que estas deixen a un lado a mediación con institucións e organismos políticos corruptos para intervir por elas mesmas no deseño colectivo de estratexias e solucións, convertendo a acción directa no principal instrumento de resolución dos problemas e atacando non só a unha determinada ameaza en forma de liñas de Moi Alta Tensión, senón tamén ás estruturas e representantes do sistema asasino que necesita desas monstruosidades para seguir xustificando os seus dispendios cos que multiplican o seu diñeiro en detrimento das nosas vidas, da nosa autonomía e dos nosos sonos.

Que se multipliquen as accións e as iniciativas, porque o seu progreso é a nosa morte.

Solidariedade con xs compas de Mas Castelló!

Máis información en Abordaxe: http://abordaxerevista.blogspot.com.es/2013/08/girona-23-agosto-acampamento-de.html

Leer más...

Non queremos ser outro Aznalcóllar! Edgewater e a súa filial Mineira de Corcoesto, non teñen capacidade financeira para facer fronte a responsabilidades en caso de accidente.

Recollemos do blogue da Plataforma pola defensa de Corcoesto e Bergantiños:

A Plataforma pola Defensa de Corcoesto considera que a empresa canadense Edgewater e a súa filial Mineira de Corcoesto, S.L., non teñen capacidade financeira para facer fronte a responsabilidades para o caso de que acontezan accidentes graves derivados da rotura das balsas de residuos de lixiviación.

Segundo estudos da Sociedade Galega de Historia Natural, o custo irreparable do desastre ambiental que se produciría en caso de accidente sería de entre 300 e 350 millóns de euros. Fronte a isto, Mineira de Corcoesto, S.L., segundo as últimas contas anuais presentadas no Rexistro Mercantil, presenta un patrimonio neto de un millón de euros computando as subvencións recibidas da Xunta de Galicia pendentes de imputar aos resultados do exercicio. Este patrimonio non chegaría nin sequera para facer fronte ás débedas a curto prazo da propia empresa, que ascenden a catro millóns de euros ao non contar con activos tanxibles susceptibles de realización.

Se a situación financeira de Mineira de Corcoesto é unha auténtica trampa, a da súa matriz, a canadense Edgewater Exploration LTD, non é moito mellor. Trátase dunha empresa Junior que cotiza na bolsa de Toronto, que conta con 88,7 millóns de accións que se intercambian na actualidade por 0,11 dólares canadenses (8 céntimos de euro) o que determina un valor da compañía en bolsa de 7,1 millóns de euros. O valor da súa cotización caeu nos últimos doce meses un 70% pasando de 0,38 dólares canadenses aos 0,11 actuais. No que se refire ao seu valor contable, este susténtase unicamente na estimación dos recursos e das reservas explotables, entre as que se atopan as de Corcoesto e as de Enchi en Ghanna. O seu activo, polo tanto, é de natureza fundamentalmente intanxible, e incerto en canto ao seu valor, por canto a empresa non ten garantida a posibilidade de explotar os recursos descubertos nas fases de exploración e investigación.

Non queremos ser outro Aznalcóllar! Por este motivo, reclamamos o goberno galego que non se deixe enganar por unha empresa cuxa capitalización nin sequera equivale ao valor do monte de Corcoesto afectado polo proxecto mineiro. Esíxelle á Xunta que faga un rigoroso estudo do custo-beneficio do proxecto mineiro, que a todas luces obrigará a desbotalo polos escasos beneficios para Galicia e os innumerables custos ambientais que deberán asumir, coma sempre, os cidadáns cos seus impostos.
Leer más...

Manipulación Informativa da TVE sobre a mina de Tantalio na Penouta (Ourense)

"Nunca el silencio fue tan gráfico. La ropa tendida y el ganado cobran el protagonismo en estas calles de Penouta donde sólo una veintena de lugareños llena el espacio vacío". Así tan a gusto despáchase unha nova entrega do folletín promineiro instaurado pola dirección do ente público, que vai camiño de converterse na nova Telemadrid. Neste caso no Informe Semanal do 22 de xuño coa enésima reportaxe sobre a mina ourensana de Penouta, en Viana do Bolo, esa vila de case 100 habitantes que para a Xunta de Galicia quere ser o novo Congo polo tántalo que aínda conteñen as entulleiras da antiga mina de estaño e que agora ansía a multinacional Pacific Strategic Minerals, que se xacta na súa páxina web da boa cobertura mediática: "Reabren una mina de tantalio en Ourense que multiplicará el empleo en la zona", din -citando- as boas novas en Antena 3.

E é que se non queremos caldo, teñen que ser dúas cuncas, xa sexa en Crónicas sobre as bondades da minaría do ouro en Asturias, en Informe Semanal ou de xeito permanente no Canal 24 horas. "En este mundo moderno Penouta pareciera una aldea fantasma, que en la década de los 80 cerró la puerta a la vida cuando su vecina más próspera, esta mina a cielo abierto, empezaba a mostrar sus entrañas resecas". Ou sexa, que se non hai mina hai vida. Nuria Ramos e Rosa Alcántara, autoras da reportaxe, volven lucirse, curiosamente, cando o proxecto de Pacific Strategic se pasa por riba de directivas europeas como as de Hábitat, Aves e Auga nunha zona de alto valor ecolóxico, a tan só 50 metros do Lugar de Interese Comunitario (LIC) e Zona de Especial Protección para as aves (ZEPA) de Pena Trevinca. Porque no Congo galego todo é posible.

"Galicia é unha mina", recorda machaconamente a administración autonómica a través dunha campaña institucional pagada polos contribuíntes. "No que se refire á sostibilidade, a redución do impacto ambiental e a rehabilitación de espazos son outras das premisas da minería. Calquera proxecto ten que ir vencellado a un plan integral de restauración do seu entorno e da súa biodiversidade". Que llelo recorden a Penouta, e ás 240 hectáreas de entulleira sen ningún tipo de restauración ambiental que deixou o hólding Rumasa tras extraer todo o estaño que lle foi posible do filón ourensano entre 1971 e 1986. E a Xunta sen inmutarse, claro. Porque as campañas institucionais non adoitan coincidir coa realidade.

Tampouco na Galiza.

Noticia colada e traducida de LaVozdelaMina Leer más...

Parque ofimático: exprópiante e aínda ti debes cartos (A Coruña)

Antes de deixar aquí tres videos que dan voz aos afectad@s, daremos nós unha pequena aclaración que os explique e poña en contexto:

De como veciñ@s expropiados non só van perder as súas casas e terreos, se non que quedan endebedados de por vida co concello.
Semella raro? pois é exactamente nesa kafkiana situación na que se atopan as familias afectadas polo "Parque Ofimático" da Coruña que se negaron a vender as súas casas: con débedas de centos de miles de euros polos gastos de urbanización duns terreos que non pediron, que neste momento non teñen ningún valor, e a piques de que os boten das súas casas. Agora piden axuda a STOP DESAFIUZAMENTOS (e á cidadanía en xeral) para evitar que a "xustiza" proceda a desaloxalos das súas vivendas e ver como as súas casas e terreos se converten en pasto das escavadoras. O que nalgún caso podería producirse de xeito practicamente inminente.

Como se chegou a este desproposito? Pois todo comezou hai xa moitos anos, durante a era Fraga, cando a Xunta decide montar un polígono de oficinas e empresas de servizo. Hai agora vinte anos comezaron as expropiacións, Don Manuel e Sir Paco irmandados polo ladrillo.

Na segunda metade dos noventa o plan urbanístico cambia, e o uso do chan pasa de oficinas a vivendas. Xa no novo século, expoleados polos derradeiros extertores dos tempos do pelotazo urbanístico, bandadas de voitres formadas por inmobiliarias e construtoras lánzanse sobre o terreo cual suculento cadáver de vila en descomposición.

Aqueles que se negan a vender (e que xa antes se negaron a ser expropiados) os convirten á forza en promotores inmobiliaraios: permútanlles os seus terreos por outros non afectados polas obras, e as exiguas indemnizacións que lles conceden nin sequera as chegan a ver, pois son fagocitadas polos gastos de urbanización do terreo (que lles impoñen coma se fosen promotores inmobiliarios) que, moi superiores ás compensacións que lles concederan (en xeral roldan os 80.000 euros), os deixan con débedas de entre 120.000 e 300.000 euros, segundo a familia afectada e as propiedades que tiñan. Os terreos que lles deron a cambio das súas casas, no contexto actual de crise, non teñen ningún valor económico (nin aínda que poidesen construir inmensos edificios neles, cosa que evidentemente non poden facer), sen embargo lles xeran unha débeda impagable que ningún deles pode afrontar.

No contexto actual de crise deixou de ser rendible a edificación do polígono, e só algunha cooperativa de vivenda continúa interesada na súa edificación. Malia todo, as escavadoras ameazan os escasos redutos semirrurais que resisten a presión, e as casas que con suor e esforzo levantaron as familias afectadas desapareceran sen outra compensación que, aínda por riba, unha débeda millonaria.

Os propietarios piden algo tan xusto e sinxelo como "chave por chave", que lles dean outra vivenda a cambio das que lles van quitar, e, por suposto, que desapareza a débeda que sen comelo nin bebelo lles pretenden impoñer. A solución do concello é ofrecerlles vivendas de aluguer social durante un par de anos, ousexa, a cambio dunha casa en propiedade (con terreos incluídos) un piso en aluguer por uns poucos anos.

Xa se iniciou o calendario de mobilizacións, que evidentemente van ir a máis segundo se acheguen os desafiuzamentos. Por agora manifestacións e concentracións todos os venres na pasarela de Alfonso Molina, nas que xa se produciron problemas coa policía con forcexos, identificacións e promesas de sancións que aínda non chegaron.

Pero pronto empezarán os intentos de desafiuzamento, e neses momentos @s veciñ@s necesitarán da solidariedade e a forza do pobo de Coruña para impedir semellante inxustiza. Agora sabemos que podemos e o imos parar. Porque:
NESTA CIDADE NON SE DESAHUCIA!!!!



Os videos os difundiron dende o entornon de STOP DESAFIUZAMENTOS, o artigo é de elaboración propia con información recollida de aquí e de aló.

Blog de STOP DESHAUCIOS A Coruña (máis ben pouco actualizado) -Aquí. Pero no seu Faceboock tedes máis información -Aquí.


C.R.


Leer más...

Denuncian sondeos ilegais da empresa mineira en Corcoesto

Recollemos da web "QuePasaNaCosta" esta noticia que colamos para axudar a defundir os manexos e triquiñuelas desta empresa que semella contar con os parabens da Xunta do PP para facer e desfacer ao seu antollo.

Algo así é o que conta de maneira retranqueira Serafín González da SGHN nesta entrevista de hai só uns días cando en resposta à pregunta: Por que cre que hai tanto apoio político ao proxecto? di: "A primeira é que a Xunta de Galicia, nesta época de crise económica e forte desemprego, caera atrapada polos cantos de serea das inversións e os postos de traballo prometidos pola empresa, ata o ponto de esquecer os muitho máis numerosos empregos (agricultura, gandería, pesca, marisqueo, turismo) que a mina poñería en perigo. A segunda é que a Xunta de Galicia teña motivos para defender a mina que os demáis non coñezamos; se ese fose o caso, debería expoñe-los públicamente para convencer-nos de que o seu apoio é acertado".

Colamos, pois a noticia de referencia:

Denuncian sondeos ilegais da empresa mineira

Volven a asociación de Corcoesto Petón do Lobo e mais a Plataforma en Defensa de Corcoesto e a Asociación de Veciños de Cereo denunciar o que entenden como prácticas ilegais da empresa Mineira de Corcoesto SL. Ambas entidades presentaron as súas denuncias considerando que a empresa está a realizar sondeos ilegais, levados a cabo “fóra das cuadrículas mineiras que configuran o Permiso de Investigación que teñen concedido á día de hoxe”.

Dende o Petón do Lobo aseguran que a empresa está realizando sondeos en puntos que están no Permiso de Investigación Julia 2, aínda en tramitación, e Julia 3, tamén en tramitación. Por iso, solicita á Sección de Minas da Delegación Territorial de A Coruña que “se proceda á sanción inmediata da empresa Mineira de Corcoesto, e á paralización inmediata dos devanditos sondeos, xa que logo, non están amparados por ningunha autorización administrativa, e por tanto non cumpren cos requerimientos ambientais exixidos, alterando a capa freática e poñendo en perigo os acuíferos e manancias existentes, ao non existir ningún control da Administración ao respecto”. Ademais, non descarta a vía xudicial de seguir con estas prospeccións e sondaxes.

Ademais, a entidade volveu entregar informes á Consellería de Medio Ambiente denunciando a eliminación do río Lourido, e non o seu desvío como sinala a empresa. Unha visión criticada dende os pro-mina, pero segundo Ismael Antonio López Pérez, presidente do Petón do Lobo, “tan só se desvía o río Rego de Fonte Cardeira, e se fan desaparecer outros dous regos que nutren o val fluvial de Lourido. Así o río Lourido, que nace máis abaixo, na confluencia das dúas vaguadas conformando un val, queda atrapado pola balsa de floración e a escombreira”, polo que piden a nulidade da Declaración de Impacto Ambiental.

Máis denuncias veciñais

Paralelamente, a Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños e a Asociación de Veciños de Cereo presentaronn alegacións semellantes ao permiso de investigación Julia 2. As alegacións foron asinadas por máis de 2.200 persoas afectadas, e piden que Corcoesto, Cereo e Valenza sexan declarados como áreas de especial protección no Plan Sectorial de Actividades Extractivas de Galicia.

Ademais, solicitan a anulación da Declaración de Impacto Ambiental (DIA) do proxecto mineiro de Corcoesto polas pretensións de Edgewater de tratar o mineral procedente doutras concesións mineiras na planta de Corcoesto.
Leer más...

A vitória do 99% frente ás torpeças de Samuel Juárez

Colamos com agrado este artículo de Rubem Centeno em Sermos Galiza ao respeito da situaçom criada pelo delegado do governo espanhol na Galiza com motivo do desfiuzamento de Aurelia Rey e as posteriores multas.

“No desfiuzamento da Corunha, o que se viu foi à polícia aguantando as acometidas duns bárbaros (…) Há umha estratégia para crispar (…) Tentam incendiar a rua (…) O parlamento é um galinheiro (…) Gostaria de ver no Bloque umha condena clara de Resistência Galega”.

Estas frases estám tiradas da entrevista ao Delegado do Governo na Galiza realizada há uns dias por um diário corunhês. Só lhe faltou dizer que o desfiuzamento de Aurelia Rey foi impedido pola violência da banda terrorista Tripla B (Bombeiros, Bárbaros e Bloqueiros). Som declaraçons que fam parte dum relato que nos pode soar a brincadeira, mas nom o é. O relato deve preocupar-nos porque existe. Existe no imaginário dalguns seitores políticos. E vivemos tempos nada tranquilos. Por isso é tam perigoso -e dá medo- ouvi-lo da boca de quem detenta o monopólio do exerciço da violência. Especialmente se quem detenta este monopólio é a força política herdeira dos genocidas impunes que afogarom em sangue esta sociedade há nom tantas décadas. O senhor Juárez deveria ser consciente do impacto que podem ter as suas palavras. Produzem medo. Digo-lho eu que ainda tenho familiares enterrados nas cunetas. Quiça é o que pretende. Produzir terror.

Agora pode ser Jorquera, o BNG ou a Plataforma de Afectados pola Hipoteca. Amanhá serám outras. E dentro dum tempo podemos ser todas, lembremos o poema de Bertolt Bretcht. Por isso é fundamental respostarmos ante as tentativas de criminalizaçom, todas juntas. Quando se criminaliza umha pessoa, um seitor, um movimento social nom se fai por desporto. Sabemos o que vem depois. Suspenssom de direitos fundamentais e medidas de excepcionalidade. Pobre daquela que for declarada arbitrariamente como terrorista! Do estado de direito passa-se ao tudo vale. Desde os movimentos sociais conhecemos mui bem como se articulam os espaços de impunidade que, amparados nos aparatos da segurança do estado, os diferentes governos utilizam para criarem chivos expiatórios, criminalizar ou, simplesmente, aterrorizar. Existe um continuum desde Brigada político-social franquista que chega até os nossos dias.

A Delegaçom do Governo a travês das forças de segurança dispóm de centos -quiçá milhares- de fichas policiais ilegais de activistas sociais deste país nas que mesmo constam os nossos gostos sexuais ou qualquer outro dado que poda ser útil para os seus fins repressivos. Activistas ligadas ao movimento ecologista, ao 15M, ao antimilitarismo, a Galiza Non se Vende, aos Centros Sociais, a plataformas vizinhais, sindicalistas, feministas ou simplesmente pessoas cumha determinada adscriçom ideológica (anarquistas, nacionalistas, independentistas...) som periodicamente submetidas a seguimentos e a pinchaços telefónicos. E quem é o mâximo responsável deste panóptico big brother na Galiza é Samuel Juárez, quem fai parte dum grupo de extrema direita na rede facebook no que se qüalifica as comunidades autónomas como “um error cometido en la transición”, abogando pola suspenssom da autonomia catalá “por separatista, naZionalista y antiespañola”. Cada quem pode pode pensar como queira, também o senhor Juárez, faltaria mais. O que já é qüestionável é que umha pessoa que fai alarde desta ideologia excluínte seja a encarregada de administrar a ordem pública e mandar as forças de segurança. O seu discurso asemelha-se perigosamente ao do clima de opiniom que a direita espanhola logrou socializar nos anos prévios ao levantamento fascista de 1936. Se lemos a entrevista que a Voz de Galicia publicou este domingo passado comprovaremos as similitudes do relato. Samuel Juárez, sem nengum tipo de rubor político, despacha-se cum cóctel de difícil digestom no que se meslam o desfiuzamento de Aurelia, os pressos independentistas, o deputado Jorquera e o BNG, os “bárbaros manifestantes” ou a “Resistência Galega”. Vaiamos por partes.

Aquel dia do desfiuzamento de Aurelia Rey diversos videos colgados na rede em tempo real derom a volta ao mundo com o que estava a ocorrer. Milhares de descárregas davam conta da mudança das relaçons de poder coas que opera a nova cultura política 2.0, também, no âmbito informativo. Por isso a entrevista ao Delegado do Governo é umha tentativa fracassada de quem ainda nom comprendeu que já nom existe hegemonia na conformaçom dumha suposta opiniom pública. Já nom estamos nos tempos de Franco nos que a imensa maioria da gente (in)formava-se polas mentiras e as manipulaçons do NODO. Pudemos comprová-lo de novo estes dias na Turquia, submetida polo governo Erdogan a um apagóm informativo tam inútil como infantil. A nova gramática comunicativa e as redes sociais posibilitam que todas sejamos emisoras e receitoras. Radicaliza a democracia. As declaraçons de Juárez chocam e indignam, e ao mesmo tempo produzem compaixom, porque estamos informadas e sabemos que está mentindo, tornando obscena e vulgar a sua intençom criminalizadora. A distância entre o pronunciado e a realidade é tam absimal que mesmo provoca vergonha alheia, produzindo o efeito contrário ao desejado. Samuel Juárez, caricaturiza-se a si próprio, convertendo-se a olhos da cidadania num espécie de “cantinflas”. Mas devemos estar atentas: seguirám insistindo. O Partido Popular está a tentar criminalizar todas as respostas populares às suas políticas. Essa é a sua estratégia.

Poucas qüestóns nos últimos anos tenhem causado tanta indignaçom como a actuaçom sem escrúpulos dos bancos. Entidades privadas que em todo momento contarom coa colaboraçom de administraçons políticas e judiciais, lançando ao abismo do desamparo social -ou mesmo do suicídio- a famílias ou pessoas que já de por si estavam a viver um auténtico drama.

Especialmente inaceitável é a cumplicidade activa das administraçons públicas, das forças de segurança ou das instâncias judiciais que, longem de cumprir co seu dever de proteger os direitos fundamentais da cidadania, sacrificarom estes -e de passo a sua própria legitimidade- em favor da usura infinita do grande capital bancário. Ante este panorama é perfeitemente explicável o movimento de rebeliom social que -em forma de desobediência civil- surgiu para tratar de parar esta barbárie. Quando as instituiçons nom estám onde deveriam nom só perdem a sua legitimidade a olhos da maioria: o seu vazio é ocupado por um poder constiuinte criado ad hoc pola gente. Desta maneira, a Plataforma de Afectadas pola Hipoteca, os escraches, Stop Desfiuzamentos ou as convocatórias de resistência civil ocuparom o espaço abandonado polas instituiçons.

Mas voltemos ao 18 de Fevereiro, dia marcado pola comissom judicial para o desfiuzamento de Aurelia Rey. Samuel Juárez nom só nom foi diligente: a sua ineptitude agravou o conflito até o extremo de pór em perigo a segurança pública. A um delegado do governo deveria presumir-se-lhe a arte e a capacidade de saber gestionar da melhor maneira os conflitos sociais. Mas Juárez carece de arte. A sua actuaçom é própria dum tecnócrata autoritário e ignorante da realidade social na que actua. Juárez nom soubo elaborar um bom diagnóstico da situaçom, e, ante a sua incapacidade, tratou de implicar a terceiros -como a polícia municipal ou corpo de bombeiros- para que lhe sacaram as castanhas do lume que el mesmo avivara. A situaçom foi-se-lhe das maos e os seus próprios erros contribuirom a multiplicar de forma colossal o êxito do movimento. O próprio Ministro do Interior deveu estar botando fume durante umha semana.

O erro que cometeu foi duplo. Em primeiro lugar infravalorou o sentimento unánime de rechaço social aos desfiuzamentos, ignorando também o savoire faire e a inteligência colectiva dumha multitude heterogênea de activistas inseridos no tezido social da cidade e nada marginais. A defessa física organizada entorno à vivenda foi tam ingeniosa que, quando lograrom despejar de manifestantes o portal e proceder a curtar a cadeia que o fechava, os uiperos atoparom um dispositivo que impedia a apertura da porta, tendo que dessistir no último momento, quando o caso alcançara já umha repercussom mediática de dimenssons extraordinárias.

Em segundo lugar, Samuel Juárez tivo a torpeça de enganar à gente, tensionando muito mais os ânimos. Algumha levava ali durmindo várias noites. Outra muita, concentrada desde primeiras horas da manhá. Passadas várias horas anunciava-se que o desfiuzamento ficava suspendido provocando a alegria generalizada. Sem embargo, o anúncio era umha trampa. Umha hora depois, quando a maioria das manifestantes abandonaram a zona, um impressionante efectivo de antidistúrbios curtava a rua para proceder novamente ao despejo. A notícia correu como a pólvora, a gente sentiu-se enganada, estafada. A raiva provocada polo engano de Juárez mutiplicou exponencialmente a indignaçom e o número de manifestantes que desbordarom os cordóns policiais, logrando paralisar por segunda vez aquel dia o desfiuzamento. Foi um êxito da gente. E como tal foi percebido polo conjunto da cidadania.

Com declaraçons tam desfortunadas e coa imposiçom de oito sançons administrativas o Delegado do Governo pretende fugir cara adiante eludindo as suas responsabilidades. Actua inspirado por aquel neno de primária que, ao ser descuberto in fraganti pola mestra fazendo algo que nom devia, inculpa aos demais: señorita, yo no fuí...fueron ellos! O pobre Juárez, para rematar o conto, inclui entre os sancionados ao bombeiro que se negou a curtar a cadeia, autêntico ícone da cidadania. E que nom dá umha! Enfim, que se pode aguardar dum senhor que afirma publicamente que os políticos imputados por corrupçom nom tenhem que demitir?
Leer más...

[Compostela] Seguen as Xornadas Antidesenvolvimento dende mañá Martes 11 ata o Venres 14 - Programa

Como xa dixéramos estas Xornadas están a ser realizadas nos diferentes espazos alternativos ubicados nesta cidade, e se a semana pasada xá houvo palestras interesantísimas na Gentalha do Pichel e no CSO A Casa do Vento, agora é a quenda da Biblioteca Anarquista "A Ghavilla" e do CS Arredista, ademais da Casa do Vento que repite.

Estas son os temas, de non pouca atualidade, a tratar: a minería, as depuradoras, as incineradoras ou as cimenteiras, entroutros. A seguir, o programa:

Martes 11: «Megamineria na Galiza e situación en Corcoesto». Na Biblioteca Anarquista A Ghavilla às 20h.
Mércores 12: Roteiro «A nova depuradora de Compostela». Saída da Casa do Vento (con carros) às 18h.
Xoves 13: «Estratéxias de loita fronte agresións ambientais» – Mesa redonda: Quilmas, Fumigacións non, ILP contra as incineradoras. Na Casa do Vento às 20h.
Venres 14: «SOS Courel fronte à legalización de abusos en zonas protexidas e afectadas contra as cimenteiras do Iríbio». No CS Arredista às 20h.
Leer más...

[Lugo] Venres 7 às 18:00' Charla "Fracking Non" e depois Ceador Vegano no Ateneo Libertario "A Engranaxe"

Ao igual que noutras entradas deste blogue onde dabamos conta desta charla informativa durante esta semana na Galiza, tambén estará en Lugo un compa da Asamblea contra o Fracking de Burgos para falar sobre a Fractura Hidráulica, e os proxectos na Cornisa Cantábrica:

A fractura hidráulica ou "Fracking" consiste en usar toneladas de auga con area e productos químicos, a alta presión, dirixida cara abaixo da terra e a través de pozos perforados horizontalmente a máis de 2000 m de profundidade. A mistura presurizada fai que a capa da pizarra se fracture. Estas fisuras mantéñense abertas con area para que o gas de pizarra poida fluir hacia o pozo. As consecuencias da fractura hidráulica son nefastas para o medio ambiente e para as habitantes do territorio.

Podedes leer as máis sinificativas na entrada deste blogue onde damos conta desta mesma charla hoxe mércores 5 en Ourense (ver acá). Ademais sinalar que en Compostela contaremos con o compa dentro das Xornadas Antidesenvolvistas este xoves 6 (ver acolá)

Mais información no seu blogue e no dos seus compas de Cantabria
Leer más...

MARCHA CONTRA CELULOSAS este Sábado 1 as 19:30'

O día 1 de xuño con saídas de Pontevedra ou de Marín (ambas con saída dende as suas respectivas Alamedas) farase unha nova “MARCHA CONTRA CELULOSAS” para apoiar a esixencia do peche do complexo e contra a ampliación da concesión que recolle a nova lei de costas.

A súa vez informamos tamén que nace unha plataforma en Pontevedra baixo o nome “Plataforma 2018 contra a prórroga a ENCE”. Esta plataforma nace coa ideia de denunciar e traballar en prol de evitar que ENCE, coa modificación da lei de costas, poida estar na ría de Pontevedra máis aló do 2018.
Leer más...

[Compostela] Martes 28 maio às 21:00' Terra Sublevada 1 - Ouro Impuro (2009) no Cinema-Forum "A Ghavilla"

Co gallo de animar a participar no actos contra as Minas previstos cara esta fin de semana (ver 1 e 2 neste mesmo blogue) e colabourar a coñecer as desfeitas que se propón "desfazer" a Xunta de Feijoo ao respeito do seu "slogan" de venda da nosa terra: "Galicia é unha Mina", no Cinema-Forum de "A Ghavilla" vos convidamos a visionar mañán 28 de maio às 21:00 este filme de Pino Solanas (realizador, guionista e productor arxentino) "Terra Sublevada 1.- Ouro Impuro".

"Terra Sublevada" é unha obra dividida en duas partes independientes entre si: Ouro Impuro (sobre as minas de ouro a ceo aberto) e Ouro Negro (sobre os hidrocarcuros) onde o director prantexa unha viaxe cara a depredación e saqueio dos recursos minerais e das luitas contra a crecente contaminación:

Nos anos 90 as políticas neoliberais entregaran o petróleo e a minería às corporacións. Usando substancias tóxicas e métodos extractivos depredadores, contaminaron as napas de auga e máis o medio ambiente. A terra reaccionou frente ao maltrato: os cortes de ruta e as asambleas dxs ambientalistas fixeron nacer unha nova consciencia pola salvaguarda da vida e a recuperación dos recursos minerais.

Este primeiro filme que veremos mañán 28 de maio é "Ouro Impuro", unha viaxe arredor dalgunhas das exploracións a ceo aberto con cianuro que as corporacións instalaron no noroeste arxentino --San Juan, La Rioja, Catamarca, Tucumán Salta - e a reacción das poboacions aledañas frente à contaminación. Nos mega-xacementos -como Bajo la Alumbrera e Veladero- voanse os cerros con explosivos e utilizanse a diario de 80 a 100 millóns de litros de auga potable que son mixturados con 10 toneladas de cianuro. Ao ano, son 4000 toneladas. Non só estas cifras sorprenden, o saqueio impune das riquezas costa dar crédito: as mineras extraen e exportan sen control público pagando de regalías sobre ouro, cobre e prata e levanse gratis máis de 60 metais. Deixan apenas o 1,5% porque descontan os gastos de extracción, moenda e flete atá o porto de destiño e están exentas da case totalidade dos impostos. Só Alumbrera exporta por máis de u$s 1500 millóns ao ano.

"Terra Sublevada" - Iª "Ouro Impuro"- é unha obra coral contada polos seus protagonistas: inxenieiros, mestres, chacareros, indíxenas, ambientalistas, viciñanza, que fan fundamentadas denuncias e contan conmovedoras historias de resistencia à depredación e saqueio das mineras. Estimulados pola luita dos asambleístas de Gualeguaychú contra a instalación da fábrica de papel Botnia, o movimento ambientalista logrou que en sete provincias --Chubut, Río Negro, La Pampa, Mendoza, San Luís, Córdoba, Tucumán- prohíbirase a minería a ceo aberto con substancias tóxicas.

"Ouro Impuro" fora rodada nas provincias arxentinas de Catamarca, San Juan, la Rioja, Tucumán e Salta. Componse dunha introducción, dez capítulos e un epílogo. Os capítulos son: 1) A megaminería; 2) Viaxe a Minera Alumbrera; 3) O que se levan; 4) O que nos deixan; 5) A vida pobre; 6) Sobornos e resistencias; 7) Complicidade e xustiza; 8) O poder de Barrick Gold; 9) A auga vale máis que o ouro; 10) Asambleas Cidadáns; Epílogo aberto.

Leer más...

Unha boa iniciativa en Córdoba: destapar as casas baleiras

A cidade de Córdoba ten 17.562 vivendas baleiras, segundo os últimos datos do INE. No conxunto de Andalucía, calcúlase que son 700.000 (1). Nun rápido paseo pola Axerquía, entre a Corredía e San Lorenzo, son numerosas as casas nas que non vive ninguén. Antes podíanse localizar polo mal estado das súas fachadas, as ventás tapiadas ou as persianas sempre baixadas. Agora pódense encontrar polas pintadas que locen nas súas paredes destapadas.

A imaxe esquemática dunha casa. Co seu tellado a dúas augas e o seu asomo de cheminea a un lado. E unha mensaxe: casa sen xente, xente sen casa, habitando o seu interior. Así é a marca vermella, o selo identificativo que dende hai unhas semanas locen moitas destas vivendas desaproveitadas. Un drama que se volve máis sangrante cando miles de familias perderon o teito onde vivían a causa dos desafiuzamentos hipotecarios.

A campaña de denuncia e visibilización é anónima e non está reivindicada por ningún grupo concreto. Pero coincide na súa crítica co mesmo extremo que leva meses poñendo enriba da mesa plataformas cidadás como Stop Desafiuzamentos. Rafael Blázquez, un dos seus voceiros, recoñece a capacidade de sensibilizacións que feitos así supoñen. "É indignate que miles de persoas se vexan na rúa cando hai un parque de vivendas baleiras tan enorme. Moitas delas son propiedade dos bancos", afirma.

As pintadas non describen a situación legal das vivendas. Non din se pertencen a unha entidade financeira ou a un particular. Algunhas delas, de feito, locen carteis de venda de empresas inmobiliarias. Pero aos seus pés, en vermello e tinta de spray, simplemente constátase o feito de que son casas baleiras. Vivendas que poderían acoller alguén e que non son o fogar de ninguén.

(1) Galiza, segundo a enquisa de Censo de Población e Vivendas de 2011 feita pública polo Instituto Nacional de Estadística, ten perto de 300 mil vivendas baleiras e é a comunidade con maior porcentaxe delas. No estado espanhol, a mesma enquisa de 2011 sinala que hai 3,4 millóns de vivendas baleiras. (información tirada de El País)

Noticia traducida e colada de Cordópolis por eDu
Leer más...

ContraMINAcción convoca unha grande manifestación o 2 de xuño para frear a minaría salvaxe promovida pola Xunta

Representantes de várias das organizaçons que integram o colectivo ContraMINAcción ofrecerom umha rolda de prensa em 16 de maio, para anunciar umha grande manifestaçom em Compostela para o vindouro 2 de junho, que partirá ás 12:00 horas da Alameda. Com esta manifestaçom preténde-se expressar o rejeitamento que está a gerar o incremento de concesons mineiras na Galiza por parte da Junta sem atender á salvagarda de espaços protegidos, comunidades humanas e medio ambiente; nem á defensa dos miles de pessoas e postos de trabalho que estám ameaçados polas actividades extractivas dumhas poucas empresas.

Se queres acceder ao expressado por cada pessoa nessa rolda de prensa vissita o blogue criado polo Colectivo ContraMINAcción (acá)

Além, se clicades em "leer más" podedes visionar o video ¡Salvemos Galicia de la megaminería! realizado para a campanha de recolhida de sinaturas na rede impulsada há mêses pelo presidente da Sociedade Galega de História Natural ¡Que non arrasen Galicia! Paremos a megaminería contaminante na web Change.org


E aproveito para sumar-me às críticas por nom fazer o video em galego.

Se bem quero deixar constância de que o vídeo nom fai referência à manifestaçom do 2 de Junho senom, como digem, à recolhida de sinaturas e, pelo que opuidem saber, detrás do vídeo está um jornalista que vai por livre na luta contra a megaminaria.

Asdo. eDu
Leer más...

[Uruguay]: Solidariedade en defensa do espazo "La Solidaria". NON à Represión!

O Uruguay do "esquerdista" Frente Amplio non é manco tampouco à hora de repremir a quen luita contra o capitalismo especulador e destruitivo. Así vimos de saber que en venres 10 de maio às 8:15 am (hora local), no espazo "La Solidaria" irrumpiron varios patrulleiros policiais violentamente pateando a porta sen orden nengunha, sen se identificar e ameazando con agredir violentamente a quen se atopaba dentro.

Esta avanzada represiva acontece no marco da realización de movilizacións pola defensa da auga e dos recursos naturais na región, dado que "La Solidaria" é sede da Coordinación Regional Sur contra os mega-proxectos, e nese día había unha intensa actividade de planificación para unha movilización prevista para o día seguinte.

Colamos (depois de traducido), o Comunicado-Denuncia tirado por "La Solidaria" que recollimos da web do xornal "El Libertario":

Solidariedade en defensa do espazo La Solidaria. ¡NON à represión!

No día de hoxe, venres 10 de Maio de 2013 às 8:15 am, no espazo La Solidaria ubicado en Fernández Crespo 1813 irrumpiron varios patrulleiros policiais violentamente pateando a porta sen orden nengunha, sen se identificar, ameazando con agredir violentamente a quen se atopaban dentro. Alguns viziños achegaronse solidariamente para protestar sobre o procedimento nun barrio asediado polas bocas de pasta base ante a indiferencia e complicidade policial.

Os compañeiros que lá se atopaban negaronse a sair ante a violenta situación de ameazas. Ante isto fixose sentir a solidariedade de varias persoas que se concentraron na porta do espazo. Minutos despois, chegou un advogado quen evidenciou o irregular do procedimento. Pasando à identificación de quen se atopaban dentro e declarando que non se trataba dunha usurpación senón dunha lexítima ocupación.

Logo dalgunhas provocacións dun oficial, que se identificou como do departamento de intelixencia e comenzou a fotografar os rostros de varios compañeiros, a policía retirouse.

"La Solidaria" é un espazo autónomo que abrira as suas portas en febreiro de 2012, cando un grupo de persoas decide tomar o espazo para autoxerilo e realizar varias actividades, fomentando valores solidarios, anti autoritarios e de apoio mutuo; utilizándolo como unha ferramenta para potenciar a luita social.

Na casa realizaronse ao longo deste ano e meio distintos tipos de actividades, como o Ciclo de Cine Social e debates, charlas sobre anti-patriarcado e educación, "Feria del Libro independiente y Autónoma" (FLIA), "Feria del Libro Anarquista de Montevideo", con participación de editoriais de Uruguay, Brasil e Argentina, "Festival de Cine Independiente Globale" e diversos obradoiros, dos que alguns funcionan atá o día de hoxe: Teatro, Reutilización criativa do lixo, encadernación artesanal, artesanías con mate, tango, cine e video; e diversas charlas/debate sobre variados tópicos : luita sindical, liberación animal, medio ambiente e luita ecolóxica. A sua vez, distintos colectivos críticos con esta realidade utilizan o local como espazo de reunión e proxección colectiva, enchendo asín unha necesidade de falta de espazos físicos para as organizacións sociais en Montevideo.

Dentro do mesmo local existe dende hai máis de once anos, a "Biblioteca y Archivo Social Luce Fabbri" que conta con un acervo documental único no país referente ao movimento operario e social do Uruguay e Italia entre os anos 1929 e 2000, e importante documentación sobre a luita do antifascismo italiano no Uruguay, pertencente à falecida militante antifascista Luce Fabbri (1908-2000), entroutros materiais.

As escrituras da casa en cuestón pertenecen legalmente à "Iglesia Evangélica Alemana" (protestantes). A "Biblioteca y Archivo Social Luce Fabbri" sempre funcionou neste local con autonomía e independencia total con respeito a dita Igrexa, como tambén mantén hoxe total autonomía con o espazo "La Solidaria" con quen comparte os seus valores de solidariedade, apoio mutuo e autoxestón.

Atá o ano 2011 a Igrexa Evanxélica, como forma de saldar as suas debedas con o Estado, cedera o seu espazo, a través dun convenio con o INAU a unha ONG, que utilizava o local para ter a numerosas crianzas encerradas, nun estado de semi-encarceramento, completo ateigamento, e condicións hixiénicas deplorabeis. Tan así que o mesmo INAU virase na obriga de clausuralo por ditas condicións infra-humanas.

Nese momento, un grupo de individuos sensibeis à realidade social, reformaron o local atá deixalo en condicións habitabeis e ao tempo comenzou a funcionar como un espazo social solidario e como vivenda dalguns compas, invirtíndose constante esforzo, tempo e diñeiro no seu mantemento físico e social.

La Solidaria é hoxe un espazo case único na cidade, onde podense xerar vínculos humanos non mediados polo diñeiro, o lucro nen os intereses políticos partidarios. É un espazo aberto a construir un outro tipo de relacións humanas e vínculos con o meio social, dende onde poder construir unha sociedade que se funde no benestar colectivo e non na ambición económica, na solidariedade e non na competencia e o egoísmo. Na luita polas nosas liberdades e non na submisón às políticas económicas globais. Nun espazo de vida e non de leis mortas.

Porque cremos que os nosos espazos debemolos criar nos, e non no-lo debe regalar nen un deus nen o Estado, é que pensamos na necesidade de defender os nosos propios espazos.

Non sexamos indiferentes, que non nos quiten o que é de todos/as!

Solidariedade e Apoio Mutuo!

Non à represión a La solidaria nen a nengún proxecto social autónomo!
Leer más...

Un nuevo artículo científico corrobora la contaminación por arsénico en el Anllóns debida a la antigua mina de oro de Corcoesto

A Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN) ven de publicar na sua web que un recente artigo científico de Devesa-Rey e colabouradores do Departamento de Edafoloxía e Química Agrícola da Universidade de Santiago afirman que (tradución literal do texto en cursiva, o único cambio feito por SGHN é o emprego de negriña para salientar algunhas frases):

- "Nos arredores dos sitios de mostraxe 10 e 11, existen vastos filóns de cuarzo-arsenopirita que conteñen ouro e que foron explotados no pasado. A deposición de materiais metalíferos augas abaixo desta área podería ser a causa das elevadas concentracións de arsénico observadas neses sitios". (páx. 375) (Nota: os sitios de mostraxe 10 e 11 sitúanse augas abaixo de Corcoesto).

- "Malia que a ocurrencia de arsénico na bacía do Anllóns está a asociada aos filóns de arsenopiritas, a súa acumulación nos sedimentos fluviais pode considerarse unha consecuencia directa das actividades mineiras e, polo tanto, asignada a orixe antropoxénica. A súa toxicidade para as poboacións bentónicas e o elevado contido de arsénico mobilizable de acordo co test de oxalato permiten considerar a este elemento como de elevada preocupación ambiental." (páx. 385).

- "O elevado enriquecemento en arsénico, elevada extractabilidade con oxalato e toxicidade potencial para os organismos bentónicos salienta a necesidade dun cuidadoso seguemento ambiental dos sitios afectados". (páx. 385)

Esta publicación ven a engadirse á de Costas e colaboradores, sobre os riscos sanitarios e ambientais dos elevados niveis de arsénico na bacía do río Anllóns, e á de Macías Vázquez e Calvo de Anta sobre os niveis xenéricos de referencia do arsénico para garantir a protección da saúde humana e dos ecosistemas

BIBLIOGRAFÍA CITADA

- Macías Vázquez, F., Calvo de Anta, R. (2009). Niveles genéricos de referencia de metales pesados y otros elementos traza en suelos de Galicia. Consellería de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible (Xunta de Galicia).

- Devesa-Rey, R., Díaz-Fierros, F., Barral, M.T. (2011). Assessment of enrichment factors and grain size influence on the metal distribution in riverbed sediments (Anllóns River, NW Spain). Environmental Monitoring and Assessment 179, 371–388.

- Costas, M., Prego, R., Filgueiras, A.V., Bendicho, C. (2011). Land–ocean contributions of arsenic through a river–estuary–ria system (SW Europe) under the influence of arsenopyrite deposits in the fluvial basin. Science of the Total Environment 412-413, 304-314.
Leer más...

[Xinzo da Limia] O Esperpendo da mina de Feldespato

Dado o cariz que tomou a iniciativa da Plataforma Corno do Monte de facer un protesto viciñal contra a idea da Xunta do Feijoo "Sólo sé que había nieve" de converter Galiza nunha mina, e en concreto na comarca da Limia, de tirar do feldespato e arruinar a riqueza do chan agrícola e gandeiro, colamos acá en Abordaxe este Discurso coherente e convincente pronunciado ao remate da Manifa deste sábado 27 ( que anunciaramos acá) e que contou con centos de persoas que percorreron a vila de Xinzo nun día feriado con berros de “A mina ou nós”, “Na Limia non á Mina”, ou “A Xunta decide: A mina ou nós” (ver acolá a crónica do xornal dixital Praza.com) e, en particular, este que escreve, cola e copia, entroutras perlas, recomendo deste brilante discurso unha leitura pausada das "propostas moi interesantes" que lles fixo a subdirectora xeral de Recursos minerais, María José Mijares, nunha surrealista reunión o xoves pasado en Compostela, que dá para pensar que nivel de (ir)responsabeis que temos que aturar na nosa terra.

Copiamos e colamos à ìntegra:

Discurso da manifestación do 27 de Abril

A Plataforma Corno do Monte representa a veciñanza de: Rebordechá, Paredes, San Pedro de Laroá, Laroá, Fiestras, Seoane, Faramontaos e Moreiras, e unha plataforma veciñal cuxa única finalidade é mostra-lo noso desacordo coa mina de feldespatos que a Xunta intenta impornos nas nosas terras.

Por se alguén non o oiu, non vamos parar ata que na nosa zona non quede ningua posibilidade de minas de ningún tipo, xa que non chega con quitar este proxecto de agora, non, hai que cambiar a lei de minas e a do solo para que estas burradas non poidan pasar, senón estamos cada 3 días loitando contra un proxecto distinto, e iso sería una tomadura de pelo ¿ou tedes moitas ganas de estar con estes traballos e enfados tódolos días?

A toda a veciñanza: o xoves estivemos en Santiago visitando a subsecretaria de minas, e unha muller moi amable, recibiunos moi cordialmente.

Imaxino que a vós o que vos interesa e o que se falou ¿non é verdade?

Ela defendía a mina, o cal e lóxico porque e enxeñeira de minas. O que vos interesa e o que nos dixo:

non sabe nada da provincia de Ourense, eu preguntome se sabe que pertencemos a Galicia. Isto significa que da Limia aínda sabe menos.

e que nos vivimos a gran maioria das nosas terras tampouco lle dixeron nada, nin os que somos nin o que producimos, nada estes só viron as nosas terras e intentaron collelas.

O mellor alí en Santiago pensan que todos somos millonarios e vivimos de rentas. ¿cantos vivides de rentas? Mans arriba os millonarios.

Como non lle dixeron que vivimos das nosas terras fíxonos unhas propostas moi interesantes, prestade atención que van dirixidas a vós:

- 1º proposta : que compremos terras noutro lado, facilisimo, xa que a nos nos botan fóra, pois nós botamos tamén fóra, a outros, por exemplo aos de Santiago ¿ímonos a vivir a Santiago? ¿quen ten a maleta preparada?. Intentamos facerlle ver que non é tan doado deixa-lo teu e cambiar de casa e de pobo, pero hai xente que non o entende.

- 2º proposta: que convivamos coa mina, todos arrexuntadiños, que bonito!! pero esqueceuselle que para facerlle sitio a mina temos que nós deixarlle o noso sitio, polo tanto o de arrexuntadiños non serve, o que nós decimos todo o tempo: A mina ou Nós.

- 3º proposta: este e moi boa: ¿quen se quere quedar coa planta que só traballa día e noite? ¿voluntarios que queiran a planta no seu pobo?, pero home que escollidos sodes, so fai un pouquiño de barullo, outro pouco de po, outro pouco de contaminacion ambiental, e só funciona día e noite, total, que é inofensiva. Hai que preguntar: pode ser que na Plaza Maior aínda colla, e só seria problemática no Entroido, pero nós somos moi sufridos e trasladamos o Entroido a Santiago.

- 4º proposta: o regadio, a mellor idea. Pero quen precisa un regadio se temos a auga nas pozas que nos deixen?, e por riba gratis, e non necesitades engadir ningun produto máis, porque os produtos xa os trai a auga, o meu consello é que lle expliquedes as patacas e o trigo que agora lle dades auga vitaminada que e mellor ca normal, e que en vez de morrer como e o normal coa auga contaminada, que se teñen que acostumar, O QUE HAI QUE OÍR, o que eu vos digo, todos a vivir de señoritos a Santiago, que eses non teñen problemas nin de regadio, nin de fincas, ni de impostos, nin da chuvia ¿a que non?

- 5º proposta: sabedes que todos os informes están a favor da mina? palabras textuais da subdirectora, agás o do concello de Xinzo. ¿será que nas outras consellerías tampouco saben onde estamos?, vamoslles mandar un mapa.

—Na de medio ambiente: eu que pensaba que estaban a protexer os pobres paxaros, aos outros animais e agora resulta que paxaros debe haber de máis e os outros animais pois que fagan a maleta con nós e para Santiago. ¿E na conselleria de medio ambiente, non se teñen que ocupar de que se respete e coide o entorno? Non o home non, teñen que coidar que o entorno sexa o axeitado para as minas, que atrasados estades.

¿que dirán os da EU cando seiban que os cartos que mandaron para protexer os paxaros e o entorno agora vai ser enterrado para que vivan as minas?

O tema e doloroso, alguén que vai decidir sobre as nosas vidas e non sabe nin onde estamos nin de que vivimos, 150 km ata Santiago marcan a diferencia entre os que contan e os que non importa o que pase con eles, porque para eles solo somos 4 gatos, preguntome se cando nos cobran os impostos non lles importaria que os deixaramos de pagar? Total somos 4 gatos e pequenos, sen importancia.

Meus veciños e veciñas, o tema e serio aínda que alguén non o crea, o señor conselleiro de industria dixo esta semana: “economía autorizará tódalas minas que xeren empleo e sexan sostibles”, sostibles no arame, porque noutra cousa, e o do emprego (10 empregos dos cales 3 son de técnicos altamente cualificados), tendo en conta que se perderán máis de 200 o negocio é redondo ou cadrado segundo se mire. O de sostibles, por suposto que si, e nós coñecemos o mellor exemplo: “feldespatos Sarreaus”, deixou cartos a moreas, a deber, e onde está non se acercan nin os paxaros con moita sede, porque de morrer a morrer, prefiren morrer por a vía natural. Por certo a subdirectora de minas non coñece a Feldespatos Sarreaus, vós tranquilos que xa lle mandamos fotos e recortes dun periódico de Madrid onde se recolle o marabilloso estado de contaminación en que o seu propietario a deixou. En Madrid si que coñecen a mina de Sarreaus, pero en Santiago quédalles moi lonxe.

Eu non sei vós pero estou tan enfandada que non sei que facer con esta xente, e o peor, e que eles deciden sobre nós e as nosas vidas, ¿non vos parece de tolos que alguén a quen non lle importas o máis minimo poda decidir sobre a nosas vidas e propiedades?, unha persoa que coñeza a un galego nunca lle proporía que deixara as suas terras e se fora a comprar outras ou ¿é o que tedes pensado facer? ¿non fostes a outros paises para traer cartos e comprar eiquí?, eles non foron, non saben que na provincia de Ourense si o fixemos, fixémolo porque non había outra opción.

¿vós queredes que se coñeza A Limia polas suas minas ou polas suas patacas? O que prefira as patacas xa sabe onde ten que estar tódolos 27 de cada mes, eiquí diante do museo do entroido, apoiando e axudando, o que prefira a mina que quede na casa e logo que non proteste.

A Xunta está en contra nósa e a favor das minas, ¿non quero ser mala e preguntar para quen e para que son boas? Esa resposta queda a libre imaxinación de cada un.

E postos a pedir porque non nos traen unha empresa que transforme os nosos produtos?, a que lle ibades a decir que si?, ata lle facemos sitio se fai falla!!!

Segundo a lei se os informes son favorables a mina, quere dicir que a empresa ten practicamente a licencia na mao, porque o informe negativo do concello pasan por riba del, así de fácil.

A nosa única oportunidade é a protesta na rúa e que nos oian onde faga falla.

Querevos dicir que os de Corcuesto e Bergantiños, a asociacion galega ContraMINAccion e o Sindicato Labrego Galego mandaron mensaxe de apoio e de axuda para todos nós, hai xente que non nos coñece pero si hai outros moitos que son coma nós e que si saben o que estar na nosa pel. Por elo solidarízanse con nós e mándanos todo o seu apoio.

Damoslle as grazas a aqueles que nos apoian e están con nós, sexa quen sexa.

Se non loitamos agora, os nosos fillos non terán polo que loitar, xa teran a maleta feita.

A decisión e vosa: ou perdemos todo o que temos, ou loitamos polo noso. Como vedes hai xente que decide sobre nós e non sabe nin onde estamos nin que existimos, se queredes defende-lo voso daquela estaredes eiquí o vindeiro 27 de maio para deixar claro que na Limia non queremos minas. A Xunta decide: A MINA OU NÓS.

Colado por eDu
Leer más...