18/9/2014

Nen Podemos Nen Queremos

Reproducimos (traducido) este texto que roubamos do blogue "PedradasVarias", e que convidamos a visitar:

A finais de 2010 coñecín Pablo Iglesias e o seu inseparable compañeiro, Iñigo Errejón, o mesmo que aos seus 27 anos xa nos soltaba "no soy tan joven como parezco". Por aquel entón eu nin sequera os coñecía a eles e menos aínda a ese peculiar CEPS do que falaban. Hoxe en día os CEPS foron tratados en todo tipo de pseudo faladoiros dos mash media, empregándoa os tertulianos máis reaccionarios contra Pablo Iglesias pola súa colaboración co goberno de Chávez. A min o que me preocupaba do CEPS era outra cousa, xa vira en Coruña como xestionaban algúns a dinámica dos movementos sociais, pero esta vez se vivía a maior escala. Ao parecer o pastel a repartir era bastante maior que as escasas subvencións que conseguían en concellos e gobernos autonómicos, polo que os enredos e as tensións tamén subían en igual proporción. ¡¡Foi realmente patético encontrarse no Marx Madera de Madrid oíndo como se debatía sobre quen era o pope dos movementos sociais de Coruña!!! Ao igual que os antidisturbios que nos veñen a reprimir nas manifestacións, algúns non poden soportar as organizacións sen líderes, demostrando que a igualdade e a horizontalidade non entran dentro da súa linguaxe. Ao parecer, o fin do CEPS máis que asesorar ao goberno venezolano (xa dispoñían de máis e mellores asesores) era crear unha rede de activistas a nivel nacional que puidese estender o seu proxecto.

A seguinte vez que oín falar de Pablo Iglesias foi nas eleccións autonómicas galegas, IU alugoulle un piso na nosa cidade para que el puidese deseñar o seu particular forma de facer política. Contratou 10 persoas das máis visibles do 15 M, os cales cambiaron da noite á mañá o "Que non, que non, que non nos representan" polo cobramento dunha nómina e o servizo a un partido político con 28 anos de historia, que tradicionalmente foi o 3º partido político máis votado, que gobernou ao longo da súa historia en centos de municipios e nalgúns gobernos rexionais e que representaba á perfección a esa clase política contra os que os millóns de persoas que participaron no 15 M se ergueran.

O éxito da Tuerka, o seu programa de televisión que se emite vía internet, animoulle a dar o salto á gran pantalla, o mesmo lle daba a Sexta que Intereconomía, xa se sabe que a súa mensaxe non se limita á esquerda. Durante meses os afeccionados ao telelixo puideron gozar dese diálogo de ollomoles nun patético espectáculo, no que participan personaxes do talle intelectual de Eduardo Inda, Marhuenda, Alfonso Rojo, Carmona ou Pablo Iglesias. Nestes "sesudos" debates Pablo, utilizando todo tipo de técnicas de comunicación e manipulación nos que é un mestre, mesturaba a súa seguridade e prepotencia cuns argumentos populistas, inxenuos e sorprendentemente reformistas (nada que ver co que expresaba na Tuerka) que calaban nuns espectadores que estaban desexosos de que alguén humillase os defensores da extrema dereita máis rancia, ao mesmo tempo que lles daba receitas moi fáciles para convencerlles de que el tiña a solución a todos os seus problemas.

Vendo o seu indubidable éxito presentouse á dirección do partido político no que sempre militou (IU) e emulando a Aznar na súa reunión con Bush, puxo os pés sobre a mesa e pediu a celebración dunhas primarias. En IU entenderon, con bastante razón, que facer unha primarias nas que participa unha estrela do prime time televisivo era un absurdo, así que Pablo sacou o plan B, a creación do seu propio partido. Como se pode ver a creación de Podemos non ten nada que ver coa suposta necesidade que hai en España de construír unha nova forma de facer política, senón que simplemente parte da imposibilidade de Pablo de seguir ascendendo en IU.

>
O resultado á vista está, máis de 1,2 millóns de votos e 5 eurodeputados, a euforia desbordou gran parte da poboación, millóns de persoas que deixaran de confiar na política e nesta falsa democracia tragan as súas palabras, volven confiar nun sistema que se cambaleaba e desaparece o pánico a que as rúas estalen como pasou con maior ou menor éxito na Primavera Árabe, en Grecia ou en Ucraína. As multitudinarias asembleas populares dos días seguintes ás eleccións europeas axiña quedaron reducidas ás poucas decenas habituais e, como xa podedes imaxinar, as decisións lonxe de tomarse nas asembleas abertas dos Círculos populares, tómanse en reunións hermeticamente pechadas nas que ese cadro de popes que leva perfilando tantos anos, deciden o que supostamente é mellor para todos nós. Entre os que promoveron a creación de Marea Atlántica figuran varios dos que colaboraron con Pablo Iglesias no CEPS no 2010, sendo fiel á súa obsesión por crear líderes que poidan xestionar a súa particular "revolución" disfrazándoa de movemento popular horizontal. Se son os propios círculos locais os que deben tomar a decisión de presentarse ou non ás eleccións, por que xa se fixo público que Podemos non vai presentar listas xeneralizadas nos concellos? Por que se afirma que vai a apoiar as candidaturas cidadás cuns principios similares aos seus?, claro que isto aínda non é oficial, tense que aprobar na asemblea cidadá de outono na que o equipo promotor, onde figuran membros que ninguén elixiu, vai presentar o seu proxecto. O resultado da asemblea é tan impredicible que os promotores de Marea Atlántica nas asembleas previas á súa presentación pública, xa afirmaron que Podemos non se ía presentar en Coruña. Ábrense apostas.

Esta é a verdade sobre Podemos, un partido político ficticio deseñado dende un despacho da Universidade Complutense de Madrid, un partido que se presentou a unhas eleccións europeas tendo como respaldo unha audiencia televisiva en lugar das tradicionais bases de todo partido político, que realiza unhas eleccións primarias nas que moitos dos votantes só coñecen a un dos candidatos, que en lugar dun logo presentan a cara do seu líder, que en lugar dun secretario xeral ten unha estrela do prime time do telelixo, que se presenta como o partido dos movementos sociais e da cidadanía, desoíndo os millóns de persoas que saíron á rúa en maio de 2011 virando as costas a todo partido político, que afirma que todo o mundo ten cabida no seu partido, aceptando mesmo a círculos de militares do exército español, mentres se nega a recoñecer a existencia de presos políticos, que fala de horizontalidade na toma de decisións, cando leva anos reunindo cadros ao longo de todo o estado para a dirección do seu proxecto, que afirma tomar as decisións en asembleas populares sen presentar o máis mínimo estudo para a elaboración das mesmas, mentres xa elaborou un "borrador" cos principios e a estrutura orgánica do partido (moi similar á de calquera outro partido político), que fala da autonomía de cada círculo local, mentres no "borrador" que vai presentar cédese todo o control á Asemblea estatal, e que fala de respecto aos movementos sociais, cando corrompeu os principios básicos do 15 M ao contratar a compañeiros para a campaña política dun dos partidos políticos maioritarios.

Podemos non representa unha nova forma de facer política, é a mesma forma, pero cunha mercadotecnia distinta. Votar non nos fará libres.

ORGANÍZATE E LOITA!
Leer más...

[Compostela] Terça, martes, 23 as 20:30' Assembleia Aberta do CSOA Escárnio e Maldizer

Damos pulo a esta Convocatória Aberta para ponher de novo em marcha este Centro Social Okupado e Autogerido, onde convidam a acodir, participar e trazer propostas para construir espaços em comum e abrir vias para a transformaçom social rachando com as relaçons de poder.
Leer más...

[Grécia] Atenas, Hoxe 18 de setembro: Manifestaçom no 1º cabodano do assassinato de Pavlos Fyssas

Reproduzimos a seguir o chamado da Assembleia de bairro de Keratsini, Drapetsona e do espaço auto-organizado de solidariedade e ruptura Resalto, co galho de se cumprimentar um ano apos o assassinato do músico e antifascista Pavlos Fyssas a maus dum batalhom de assalto de Mencer Dourado e que foi-nos enviado pola ANA; nele fam um moi interesante analise do jurdimento na cena partidista desta "gange" promovida polas próprias forças do Sistema, de como foi colhendo pulo graças a laboura dos meios de desinformaçom de massas, que hoje, hipócritas, os repugnam e os condenam:

Em 18 de setembro de 2013 Pavlos Fyssas foi assassinado no bairro de Keratsini por um batalhom de assalto da gangue fascista Mencer Dourado, por dar de cara com a praga fascista. Este assassinato nom foi o começo da acçom da gangue neonazista. Ele foi precedido por umha série de ataques racistas, pogroms e assassinatos de imigrantes. Como a "evacuaçom" da Praça de Aguios Panteleimon em Atenas polos imigrantes em 2009, com o apoio da Polícia e dos ministros competentes, e o estabelecimento de um "gueto branco" na área da praça, proibindo o acesso a ela de pessoas de cor de pele diferente. Como o pogrom que durou muitos dias, sob a supervisom e apoio da Polícia, mais umha vez no centro de Atenas, depois do assassinato de Manolis Kantaris no centro de Atenas, em setembro de 2011. Como as centenas de ataques sangrentos nas ruas e casas de imigrantes, incluindo o ataque à casa de pescadores egípcios, no verám de 2012, em Perama, em que um imigrante ficou gravemente ferido, e o assassinato do imigrante paquistanês Lukman Sajzat em Petrálona na madrugada de 17 de janeiro de 2013.

Também (o assassinato de Pavlos Fyssas) fora precedido durante os anos anteriores polos ataques incendiários ou de grupos de assalto a centros sociais auto-organizados, espaços e okupas, como no caso de um ataque de pessoas armadas com facas ao espaço anarquista Antipnia, em 30 de junho de 2008, no qual dois companheiros ficaram feridos. Este caso será julgado em 19 de setembro de 2014 em um tribunal de Atenas (dois dos fascistas tinham sido detidos acidentalmente durante a fuga do local, e admitiram seu envolvimento no ataque). Além disso, poucos dias antes do assassinato de Pavlos Fyssas acontecera um ataque de um batalhom de assalto do Mencer Dourado contra sindicalistas do Partido "Comunista" no bairro de Pireo Pérama.

A ascensom de Mencer Dourado, que por muitos anos tinha sido umha gangue marginal paraestatal neonazista de uns supostos cidadáns “indignados” - e sua entrada no Parlamento após as eleiçons de junho de 2012 nom foi accidental (aleatória). Foi promovida polas próprias forças sistêmicas (agências de Estado, os partidos do governo) como um mecanismo complementar da política oficial do Estado cada vez mais dura contra os trabalhadores imigrantes e os refugiados de guerra: perseguiçom e mortes nas fronteiras, operaçons "vassoura" diariamente (no âmbito do projecto Zeus Xenios), expulsons, humilhaçom, espancamentos, torturas e retençom de até 18 meses de imigrantes "sem papeis" nos campos de concentraçom modernos, sem sequer o pretexto de que eles tivessem cometido qualquer crime. Foi promovido como um contrapeso à crescente radicalizaçom social e a disposiçom das pessoas para enfrentar as forças de repressom, gerada pola revolta de dezembro de 2008 e as grandes manifestaçons contra os memorandos da escravizaçom e pilhagem da sociedade após a primavera de 2010, e que culminou com a rebeliom de 12 de fevereiro de 2012.

A ascensom de Mencer Dourado foi promovida assim que esta gangue tornou-se umha força de ataque nas ruas, substituindo o partido ultradireitista Laos, o qual tinha o papel da extrema-direita institucional nos debates televisivos e no Parlamento, e que se considerou que “fora queimado” como umha soluçom sistêmica, após sua participaçom na coalizom governamental tripartite no inverno de 2011-2012, cujo primeiro ministro foi o representante do Capital financeiro transnacional Lucas Papadimos. Umha força anunciada como antisistêmica polas entranhas do próprio sistema: polo chamado “Estado profundo”: a Polícia, o Exército, a Agência de Inteligência, e que surgiu à sociedade com as reportagens montadas, manipuladas da mídia sobre a suposta proteçom que os fascistas proporcionavam aos anciáns que tinham medo de sacar o dinheiro de suas pensons nos caixeiros automáticos dos bancos, e sobre a “promessa” de que “dariam muitas bofetadas nos canalhas, nos traidores da pátria e nos políticos”. Por último, como era de esperar, nom se deu nem umha labaçada (exceito a agressom covarde do deputado neonazista Kasidiaris na deputada do partido “comunista” Liana Kaneli em um show da tevê), ao mesmo tempo que a organizaçom “antisistêmica” votou no Parlamento a anulaçom da dívida das sociedades anônimas proprietárias das equipes de futebol, todo tipo de isençom ou bonificaçom fiscal para os armadores, a venda/privatizaçom do Banco Rural, em que está hipotecada a maior parte da terra agrícola, e tem criado escritórios de emprego de tipo tráfico de escravos “só para gregos”, que encontravam trabalho remunerado com 15 euros diários.

Por mais de um ano Mencer Dourado foi o menininho mimado do Sistema na operaçom "reocupaçom das cidades dos imigrantes e dos arruaceiros", como anunciado polo próprio primeiro-ministro, no âmbito da doutrina de "Lei e Ordem", em umha conjuntura de crise capitalista, da imposiçom de um estado de emergência e de lutas e conflitos de classe e social intensivos. As forças do governo e, especialmente, o pessoal da extrema-direita do partido Nova Democracia, teve relaçons íntimas com eles, como demonstra o caso Baltakos, enquanto as forças de repressom do Regime descia a lenha contra as manifestaçons antifascistas, sendo o exemplo mais ilustrativo de acçom repressiva a detençom e a tortura de 15 antifascistas que participaram de umha marcha motorizada em Atenas, em 30 de setembro de 2012.

Os meios de desinformaçom de massas – que hoje os repugnam e os condenam – com contínuas reportagens, entrevistas e convites a debates televisivos, som os que durante muito tempo trataram de limpar (embelezar) a imagem desta gangue fascista, “depurar” suas várias e diversas actividades assassinas e seu servilismo, apresentar como íntima e trivial a presença de fascistas na vida política e nas ruas, e ratificar (legalizar) como umha normalidade a existência e a acçom dos batalhons de assalto. Nom é casualidade que o principal jornalista do sistema uns dias antes do assassinato de Pavlos Fyssas apresentara abertamente a questom de umha possível futura coalizom com a participaçom de “um Mencer Dourado mais sério”.

As tendências de autonomia, no entanto, dos cans de guarda do Sistema, suas iniciativas cada vez mais unilaterais e claramente assassinas, orientadas cada vez mais enfaticamente contra os comunistas e os anarquistas, correndo o risco (para o Sistema) de provocar um conflito generalizado, acontecimentos insurrecionais e a reativaçom dumha sangrenta guerra civil, ainda que fosse de baixa intensidade, converteram a gangue fascista de um fator de estabilidade para o Regime em um fator de desestabilizaçom que tinha que ser controlado e limitado (restringido). Assim nasceu a piada mais curta, a do “Estado antinazi”, com as perseguiçons e os encarceramentos que sucederam ao assassinato de Pavlos Fyssas. Os mesmos aparatos do Sistema (políticos, econômicos, de propaganda) que montaram a base legitimadora do fascismo e promoviam a acçom dos batalhons de assalto, som os que agora - devido às mudanças necessárias no seio do Regime – vendem antifascismo e fazem chamamentos à normalidade social. Ao mesmo tempo montam em todas as partes, centros de reclusom para imigrantes, tráfico de escravos e cárceres de segurança máxima para os desobedientes, e impõem a desertificaçom capitalista generalizada, a exploraçom mais cruel e o sujeitamento (submissom) “dos de baixo”. Enquanto aqueles que continuam votando, apoiando ou estando nutridos de algumha maneira pola gangue fascista, já nom pode haver nengumha reserva ou inibiçom: se trata de uns fascistas patenteados.

O assassinato de Pavlos Fyssas, no entanto, nom deu origem só a acçons por parte do Regime. No dia seguinte ao assassinato a raiva transbordou, em umha manifestaçom espontânea e muito massiva no bairro de Keratsini, durante a qual se desenvolveram durante muitas horas enfrentamentos com a chamada Polícia antidistúrbios, e ataques contra alvos capitalistas (bancos, casas de penhor de tipo negro “compro ouro”, filiais de cadeias comerciais locais e multinacionais), com um pequeno grupo de fascistoides estando inclusive naquele dia em sua posiçom conhecida entre os policiais da Polícia antidistúrbios, lançando pedras nos manifestantes. Nos próximos dias, no território do Estado grego e em vários países se desenvolveram diversas acçons e actividades. Ao mesmo tempo a nível local as acçons seguiram, com a organizaçom de marchas, intervençons e eventos variados (projeçom de documentários antifascistas, debates, apresentaçons teatrais, concertos, torneios de basquete e de futebol antifascistas, grafitis, pinturas, etc.). Foram criadas relaçons de companheirismo que contribuíram para que nom prevalecesse o medo, senom a dignidade e a combatividade, enquanto que o espaço público adquiriu outro significado como campo de resistência, expressom e liberdade.

Hoje, um ano depois, estaremos de novo na rua, sem falsas ilusons. Porque o anti fascismo nom consiste em fazer exercícios de lealdade, nom se encaixa (cabe) em festas democráticas com discursos fúnebres, em pretexto de humanitarismo, em festivais de televisom. Anti fascismo é umha parte orgânica da luita diária contra o totalitarismo moderno emergente do Capital, do Estado, dos mecanismos transnacionais de Poder, contra a civilizaçom do medo, contra o racismo, o nacionalismo, o sexismo. É um mundo inteiro que dá lutas e abre caminhos, respirando a brisa da liberdade.

Comunidades auto-organizadas de luita, criatividade e solidariedade em todos os bairros, contra o fascismo e o sistema que o gera e o alimenta.

Manifestaçom antifascista em Keratsini, quinta-feira, 18 de setembro de 2014, às 18h, na Praça de Nike, a 200 metros do lugar onde foi assassinado Pavlos Fyssas.

Assembleia da Praça de Keratsini, Drapetsona, Espaço auto-organizado de solidariedade e ruptura Resalto.
Leer más...

[CP Monterroso - Lugo] Escrito de Roberto Carlos Fernandez Pardiñas, prisionero deste cárcere

Defundimos este escrito que nos facilita na nosa caixa de correos un compa do Ateneo "A Engranaxe" de Lugo, quen receberon tal escrito hai só uns días, se ben da conta o propio Carlos que é para colgalo no blogue da Campaña Cárcere=Tortura e que está escrito no primeiro mes da súa chegada a este modulo no ano pasado, e que colamos polo seu interés na súa lingua orixinal:

¡¡Saludos Libertarios Kompañeros!!

Espero que al recibo de la presente C ya se encuentre entre nosotrxs y la experiencia haya sido satisfactoria.

Envió esta misiva por vosotros, ya que mi compañero Víctor está de viaje y ante los puteos sistemáticos ejercidos sobre mi correo, por esa parte “Todo”? Suele llegar a sus destinatarios, lo cual tiene muxa importancia porque nos tienen desconectadísimos y es muy complejo compartir análisis, reflexiones o propuestas, entre los que estamos de este lado.

Como ya os comente, me encuentro pletórico por estos lares Galegos, y cargado de motivaciones que no paro de plasmar sobre el papel en mi dinamizadora inercia dentro de la quietud imperante.

Ahora llevo unas semanas sin comunicar y cositas extrañas se remueven en mi interior (Que rápido se hace uno a lo bueno). Son ya demasiados años de soledad impuesta, y esa es razón y motivo para el asesinato del alma, por lo que los mimos y esos abrazos que curan enfermedades ahora deseo poder recuperarlos de una puta vez, que ya me toca u bastantes jirones de pellejo se han ido en este transcurrir que resultan irrecuperables y jamas volverán..//..

En las primeras comunicaciones sin cristales tomaba conciencia de hasta que extremos este engranaje esta diseñado para destruir y deshumanizar, por mas que uno siempre haya concebido una férrea disciplina física, así como ejercicios mentales enfocados a resistir como yunke, si bien el castigo hace su mella de igual modo, lo cual sobrellevo “Bien” pues haber resistido hasta aquí cada vez valoro mas todo lo afortunado que soy. Por mas que este privilegio sea producto de esa disciplina y esa fortaleza mental a la que a tantos he visto perder, anulados y aniquilados por este aparato de exterminio.

Reitero lo que desde que llegué a este lugar me veo privado de toda info por escrito y por las comunicaciones exceptuando novedades o cuestiones puntuales, se nos va el tiempo conspirando y me veo excluido de C=T por esta desconexión y su clara intencionalidad de silenciarme... Lo cual no resulta posible al menos por la parte que me toca, pero si en lo referente a mis intercambios con los Kompas prexox y eso hace que la peña decaiga, pués esto se trata de mantenerlo activo ininterrumpida e indefinidamente, y exceptuando a los cuatro gatos y el tambor, muxos caen en la desidia y se acojonan, lo cual es siempre frustrante derrota frustración por esas perdidas en las que no llegamos a dinamizar las cosas de un modo correcto y fluido debido a la mecánica y el hermetismo del aparato carcelario.

Tener pensamiento propio e iniciativa se reprime desde que eres un niño pequeño, y por lo tanto asi nos va por más que como una vez comenté: Mejor 60 buenos que 6.000 a medias. Pero yo deseo preservar esta luxa hasta mi ultimo aliento, por mi propia naturaleza y porque se que hay muxas personas con las que afino en estas vidas paralelas, que viven para construir y currárselo por algo bueno y absoluto compromiso que es lo que denomino “Family Global” (una sonrisi)

Ahora que se ha terminado esta parada.

Quiero dejar constancia de mis demandas, que son Justicia, igualdad, Ley y Respeto, excarcelando a todos los que hayan extinguido 20 años o más, así como la excarcelación de todos los enfermos incurables.

Exijo respeto a mi pensamiento individual y a todos los desheredados de la tierra.

Con abrazos eternos de esos que curan enfermedades.:

Salud Compañerxs
Leer más...

[Alemania] Chamado dende o Campamento en defensa do Bosque Ham­bach e visita policial

A defensa do Bosque Hambach, ubicado perto de Colonia, é unha luita que leva xa mais de 2 anos en activo pola defensa deste patrimonio natural dunha das paraxes máis antigas da Europa e contra das pretensións capitalistas de construir nele a maior mina de carbón marrón a ceo aberto do continente. Varias compas do estado español están lá colabourando na mesma e con motivo delo, participan do blogue do proxecto (http://bosquehambach.blogsport.de/) na súa versión en castelán, onde están a publicar as súas impresións e dan conta das actividades programadas no seu seno e dos aconteceres do día a día. Alén, unha desas compas, nos enviou ao noso correo a última actualización na que denuncian a presencia da policía nos arredores do campamento, e que colamos despois de traducir. Alén, noutro correo nos enviara un convite para o evento que se está preparando para fi­na­is deste mes de setem­bro e co­men­zos de outub­ro (do 26 de setem­bro ao 6 de outub­ro) en Skills­ha­ring Camp, un en­con­tro aber­to a cal­queira persoa in­te­resa­da que se rea­li­zará no cam­pa­men­to prin­ci­pal e no bos­que e con­tará con palestras e pre­sen­ta­cións, obradoiros prácticos, de­ba­tes, pro­xec­cións, con­cer­tos etc.

Coincidindo co día escollido para unha celebración oficial na que representantes de RWE (a empresa que está detrás da grande explotación mineira que ameaza o bosque) xunto con políticxs locais pensaban inaugurar un novo tramo de autoestrada (construída co obxectivo de seguir facilitando a expansión da mina), esta mañá, o campamento de resistencia no bosque de Hambach espertábase cunha desagradable sorpresa. Efectivos policiais rodearon o campamento para controlar os movementos dos que alí se encontraban, mentres impedían a xente saír (non se podía acceder ao cuarto de baño, nin á cociña freegana, nin a outras instalacións situadas dentro do bosque, nas inmediacións do campamento). Ao mesmo tempo, un continxente de aprox. 100 madeiros invadía o bosque, retirando as barricadas que se construíran nalgúns sendeiros e tratando de desaloxar tamén unha das okupaciones do bosque (Beech Town) onde hai unha cabana nunha árbore e diferentes lugares para durmir a rentes de chan. A policía esnaquizou todo o que habia a rentes de chan, e mobilizáronse unidades de escalada.

Por agora, o campamento segue rodeado. Os madeiros empurraron unha compa cando lles preguntou que querían pero non se produciron altercados notables ata agora, e a mañá intentou transcorrer con "normalidade" (se ben a maioría por seguridade ocultabamos o noso rostro). Estamos á espera de novos feitos.

Para máis información, permanecede atentxs ao blog do campamento, onde iremos actualizando con novas noticias e feitos que poidan suceder ao longo do día.

pdt.- Dicer que no blogue apontan que as 15 horas xa non ficaban policías nen outrxs in­imi­gxs no bos­que. Un coche da se­gu­ri­dade pri­va­da de RWE es­ta­ba pa­san­do sobre as bar­ri­ca­das re­ti­ra­das pero todo ficou tran­qui­lo. As ac­tua­li­za­cións se darán un de­scan­so por agora. Se hai máis acción, ac­tua­li­za­re­mos de novo.
Leer más...

[Grécia] O FBI na ajuda do governo contra o Indymedia Atenas.

Recebemos esta notícia da Agência de Notícias Anarquistas - ANA, mas antes de colar a notícia quiger apontar a que a experiência na rede Indymedia, com o seu servidor nos EEUU, nom tem sido a mesma nas diferentes partes do globo nas que se instaurou (a experiência galega foi bem pobre e mesmo triste, entanto noutros lugares segue a ser umha moi boa canle de informaçom para o activismo militante), de feito na Grécia, o Indy Atenas com 14 anos de existència, leva tempo querendo ser fechada polos sucessivos governos, dada a sua importância na luita e agora, depois de várias tentativas fracassadas para fechar o Atenas Indymedia contando com os aparatos repressivos do Estado, desta vez, o Regime conta com a ajuda dos aparatos repressivos dos EEUU, dado que há alguns dias, o FBI, através do Ministério da "Justiça" dos EEUU, exigiu os dados pessoais dxs membros do colectivo administrador do Atenas Indymedia. Colamos agora este Comunicado resposta do seu Colectivo Administrador, expressando assim a nossa solidariedade com elxs, e pedindo a todas as mídias livres e independentes a divulgaçom desta notícia:

Na sexta-feira, 12 de setembro, o colectivo May First (Primeiro de Maio), que abriga umha parte da infraestructura do Atenas Indymedia, nos informou que tinha recebido umha intimaçom do Ministério da Justiça dos Estados Unidos, no marco de umha investigaçom realizada polo FBI. Especificamente, o FBI exigiu a cessom dos dados pessoais dxs assinantes que utilizam os endereços IP do Atenas Indymedia (ou seja, dxs administradorxs), sem dar qualquer explicaçom das razons para tal demanda, e sem mencionar se realizaria umha investigaçom no futuro sobre o conteúdo do servidor. Óbvio, a demanda nom foi aceita polo colectivo May First, apesar de que seus membros som conscientes dos riscos que essa negaçom implica para seus membros e para a sua infraestructura.

Para nós, essa demanda revela em grande parte a implicaçom das autoridades gregas sobre este assunto. Os aparatos repressivos som bem conscientes de que qualquer investigaçom ou a apreensom dos nossos equipamentos nom colocariam em perigo xs usuárixs do Atenas Indymedia nem interromperia o seu funcionamento. Eles nom conseguiram fazer isso em mais de 14 anos que vem funcionando este projecto. Acreditamos que este novo ataque que está recebendo o movimento, juntamente com a desinformaçom, é um exemplo da estratégia escolhida polo Estado. Colocando na mira especificamente xs administradorxs do colectivo Atenas Indymedia, o aparato do Estado deixa claro que ele quer controlar e criminalizar a informaçom (a liberdade de expressom) e a divulgaçom do discurso e da acçom da resistência social.

O colectivo administrador do Atenas Indymedia emana todas as acçons necessárias para a continuaçom ininterrupta de funcionamento deste projecto, a segurança dxs usuárixs e a implementaçom de suas decisons estratégicas, recusando-se a submeter-se ao medo e ao silenciamento que o Estado está tentando impor.

Apelamos a todxs aquelxs que desejam e lutam por um mundo de liberdade, igualdade, solidariedade e prosperidade para todxs, a apoiar por todos os meios os projectos de contrainformaçom e o Atenas Indymedia.

Colectivo administrador do Atenas Indymedia

Introduçom da notícia em Abordaxe x eDu
Leer más...

[Ourense] Hoxe as 12 diante do Pazo da Xustiza.- CONCENTRACIÓN en SOLIDARIEDADE con EMILIO, preso en Folga de Fame no CP A Lama

Recebemos de urxencia esta convocatoria solidaria, organizada polas compas do Grupo de Apoio da Galiza Sur, para con o compañeiro Emilio Sánchez del Peso, preso social e libertario en folga de fame dende o 14 de agosto e participante da Campaña Cárcere=Tortura no CP A Lama, de quen xa temos informado neste blogue.

Tambén aportamos a seguinte foto, realizada por GZ Contrainfo durante as "IV Olimpiadas Populares Galegas" realizadas neste pasado fin de semana na aldeia da Canosa no concelho do Rosal, e na que vese a faixa de apoio a Emilio que permaneceu pendurada durante os encontros, e que nos foi facilitada por unha siareira do blogue quen aponta a que, no transcorrir das Olimpiadas, tambén foran repartidos panfletos informativos sobre a súa situación.
Leer más...

17/9/2014

Divertido recurso a unha das sancións pola manifestación de apoio ao C.S.O. Palavea

Xa informamos neste blog das numerosas sancións coas que xs simpáticxs chupatintas da subdelegación do goberno agraciaron a moitxs dxs solidarixs que protestaron contra o desaloxo do C.S.O. Palavea (-AQUÍ e -AQUI). Pois tras varios infructuosos recursos aos que as autoridades (in)competentes fixeron oídos sordos, despachándoos con clónicas frases preestablecidas: "las alegaciones formuladas (...) no desvirtúan la objetiva certeza de los hechos denunciados, que han sido ratificados por el agente denunciante...", cansino mantra tibetano co que a subdelegación do goberno resposta sistemáticamente calqueira alegación; un compañeiro anarquista coruñés decidiu enviar o escrito que de seguir transcribimos, para que, postos a que non lle fagan ningún caso, polo menos botar unha risas:

A LA SUBDELEGACIÓN DEL GOBIERNO EN A CORUÑA

Avda. de la Marina, 23

15001 A Coruña

Expte. Nº xxxx /2014

Procedimiento sancionador

D. Javi a secas, DNI xxxxxx , notificado la propuesta de resolución del procedimiento sancionador de día 17 de marzo de 2014, a las 12:30 horas, con ocasión de la concentración en Palavea a la que se hace referencia, formulo las siguientes ALEGACIONES:

Primera.- Agradezco el que se me haya contestado razonadamente a mi primera alegación del escrito precedente, es decir, que el error en la transcripción de mi nombre queda subsanada con la propuesta de resolución recién notificada.

Segunda.- Que la foto empleada por la policía para mi identificación y adjuntada en la propuesta de resolución que estoy recurriendo, es de tan mala calidad que lo mismo podría tratarse de mi persona que de Justien Bieber de resaca después de una de sus juveniles borracheras, de Michael Jackson después de bailar el moonwalk, de Cañita Brava después de terminar su recital en las fiestas de Os Catros o del Fary después de colocarse con la mandanga. Esta forma de identificación es realmente lamentable.

Tercera.- Al resto de mis alegaciones se responde con un lacónico: “que las demás alegaciones formuladas a la iniciación del procedimiento sancionador no desvirtúan la objetiva certeza de los hechos denunciados, que han sido ratificados por los agentes denunciantes”.

Es decir, yo elaboro un razonado escrito de cinco folios y usted me responde en dos renglones y medio, mostrando una falta de profesionalidad especialmente grave en un cargo de su responsabilidad. En mi escrito, a parte de evidenciar que la notificación era incorrecta ya que estaba mal redactado mi nombre, también demostré lo siguiente:

-los hechos denunciados no eran ciertos ni era correcta la calificación jurídica atribuida a los mismos.

-En ningún momento se demostró, ni siquiera se intentó demostrar, que yo acudiese a dicha convocatoria (error subsanado con la foto del presunto Justin Bieber resacoso que adjuntáis en la propuesta de resolución)

-El sumario policial carecía de la adecuada precisión en el relato de los hechos.

-Los hechos que se me imputan no están demostrados de ninguna forma además, de ser ciertos, tampoco servirían para demostrar que yo era uno de los organizadores, entre otros motivos, porque los movimientos sociales, según dicen, son horizontales y carecen de todo tipo de liderazgo por lo que las acusaciones que se lanzan contra mi persona, a parte de ser falsos, son una ofensa a los principios de toda convocatoria ciudadana.

-Los hechos en ningún caso serían constitutivos de infracción grave por lo que ya deberían de estar prescritos.

-El importe de la multa no se ajusta a derecho.

-En una democracia se debe de aceptar las inevitables molestias que deriven del derecho de reunión.

-Las conductas relatadas en el sumario policial no pueden ser consideradas como atentarías al orden público, ya que no se atentó contra la pacífica convivencia ciudadana ni contra el ejercicio de derechos y libertades de terceros.

-El informe policial era falso limitándose a la realización de un copia y pega de un informe posterior que se utilizó como modelo para la redacción del mismo.

La respuesta que usted me da en dos líneas y media es una auténtica falta de respeto, además esa misma frase aparece en decenas o centenares de escritos redactados por usted, por lo que entiendo que en vez de analizar los argumentos de ambas partes y resolver de forma razonada y equitativa los expedientes, te estás limitando a repetir una y mil veces la misma frase como si de un loro te tratases, con la diferencia de que un loro realizaría aún mejor dicha labor y no costaría ni un euro al erario público.

Por todo esto:

SOLICITO, que teniendo por presentado este escrito se sirva admitirlo, tenga por formuladas las presentes alegaciones y que declare la NULIDAD del procedimiento o subsidiariamente la ANULABILIDAD del mismo, y el archivo de las actuaciones.

También solicito la Luna, la paz en el mundo, la vida eterna o que en esta ciudad se respeten los derechos que el ordenamiento jurídico nos reconoce a todos los ciudadanos, velando la Subdelegación de Gobierno con su rigor, profesionalidad e independencia por la garantía de los mismos, pero mucho me temo que la primera y la última de estas solicitudes son las más irrealizables.

En A Coruña, a 8 de septiembre de 2014.

Fdo.- Javi

o como me prefiráis llamar.



Recollido do bolg http://pedradasvarias.blogspot.es/ (-AQUÍ)
Leer más...

[Madrid] Moradores do bairro de Tetuán voltam a protestar contra a presença de neonazistas

Arredor de 1000 pessoas participaram neste domingo (14 de setembro), às 18 horas, de uma concentração convocada pelos moradores do bairro madrilenho de Tetuán na Plaza de las Palomas, com o objetivo de protestar contra a presença de um grupo neonazista em um edifício ocupado no número 13 da rua Juan de Olías.
Leer más...

Presentaçom da Comunidade "La esperanza"


Informamos desta importante acçom de expropriaçom/socializaçom começada em fevereiro de 2013 pola Federaçom Anarquista de Gran Canaria, que alojou a mais de 20 famílias sem vivenda em vários prédios abandonados. Hoje as famílias gerem por sí mesmas estes prédios. Ja som mais de 65 famílias, 207 pessoas e 103 delas crianças:

                                 OLHAR VIDEO


Leer más...