Actos antitaurinos a pasada semana na Coruña

Como xa anunciáramos nesta páxina, para o pasado 4 de agosto, día grande das touradas coruñesas, convocáranse dúas protestas antitaurinas. A primeira delas, a máis oficial e multitudinaria, congregou a máis de medio milleiro de persoas na herculina praza do Obelisco para percorrer a pé o camiño que a separa da praza de María Pita. Alí léronse numerosos manifestos de moitas das organizacións adheridas á convocatoria (outras nin sequera estaban alí pese a figurar na "sopa de letras"). Moitos cánticos contra as "corridas do PP" enmascaraban con selectiva amnesia que as mesmas comezaron durante o goberno do PSOE e mantivéronse, ben financiadas cos cartos públicos, mentres o BNG ocupaba a concellaría de cultura. Deste xeito a manifestación non perturbou en nada o sadismo dos amantes da "festa", pois realizouse a prudente distancia quilométrica e horaria do cruento espectáculo, nin molestou en nada aos titulares do concello, evidentemente pechado o domingo pola mañá. O acto só serviu para que políticos oportunistas acaparasen micros e cámaras protestando contra aquelo que cando puideron non quixeron atallar (política en estado puro).

Sobre a concentración da tarde tampouco podemos ser demasiado optimistas, pese a que se repartiron panfletos e corearon consignas perturbando a impunidade dos amantes do sadismo, o exiguo número de participantes da protesta non deu para moitas alegrías. Apenas unha decena de activistas desprazáronse ao Coliseum exhibindo pancartas, bandeiras e un boneco representando un toureiro aforcado. Semella que moitos activistas que enchen as súas bocas de veganismo e "liberación animal" acobardáronse polo medo as multas ou preferiron emborracharse de "alternativismo" nalgún dos múltiples festivais.

O vídeo é de GZvideos(enlace AQUÍ), e AQUÍ podedes atopar outro video do evento en Galiza contrainfo.

C.R.



Leer más...

Concentración antitaurina (A Coruña)

Como xa anticipabamos hai uns días, aquí deixamos o cartaz da concentración antitaurina prevista para o vindeiro domingo 4 de agosto fronte o Coliseum da Coruña. Coincidindo coa hora de entrada para o "día grande" de tan noxento espectáculo, antitaurinxs coruñeses chaman a augarlles a festa axs amantes do sadismo e a tortura animal. As 18:30 da tarde, mentres o público entra a ver ao Cordobés e demáis "artistas", concentración ruidosa contra o maltrato animal no aparcamento diante das taquillas.

Convocatoria en info_corunha AQUÍ.

Lembramos tamén que ás 12 da mañá do mesmo día, con saída desde o Obelisco, unha manifestación convocada por Galicia Mellor sen Touradas, Libera e Fondation Franz Weber e apoiada por unha multitude de agrupacións coruñesas marchará ata a praza de María Pita (-AQUÍ).


Redactado por C.R. con información chegada ao noso correo.
Leer más...

Contra as touradas de A Coruña

Como todos os anos por estas estivais datas, o concello da Coruña cóbrese de gloria (e sangue) financiando o macabro espectáculo das touradas coruñesas. Como todos os anos, este nauseabundo evento é financiado pola administración herculina pese ao masivo rexeitamento da poboación e á absoluta falta de tradición e arraigamento deste sádico desproposito. Terán lugar entre o venres 2 e o domingo 4 de agosto no Coliseo da Coruña baixo o título "Feria de María Pita 2013".

Coincidindo co ultimo día (domingo 4) convocouse unha manifestación ás 12:00h e con saída do obelisco por parte de Galicia Mellor Sen Touradas, Libera e Fondation Franz Weber (-AQUÍ). Respaldan a convocatoria unha retaíla de organizacións, colectivos e partidos políticos na "sopa de letras" habitual nestes casos.

Dende Abordaxe sabemos que esta non será a única convocatoria contra tan noxento espectáculo, posto que unha manifestación a varios quilometros da praza e noutro horario distinto ao dos sanguentos "festexos" non será o único rexeitamento a tan especista canallada. Os amantes do sufrimento animal non se irán "de rositas" sen escoitar o que pensan os que rexeitan a espectacularización da tortura. Atentos as vindeiras convocatorias das que seguro nos faremos eco neste blog.

C.R.
Leer más...

Tetas e touros

Colamos, despois de traducido este artigo de opinión asinado por Emilia Laura Arias Domínguez no blogue Pikara Magazine, por considerar que todo canto conta nel é de interés xeral e nada ten de cultural:

Ante a difusión de fotos de San Fermín na que decenas de homes arrancan a roupa e apalpan unha muller, Emi Arias argumenta por que aceptar esas imaxes como unha alegre bacanal lexitima a dominación masculina e o acoso sexista

Unha rapaza sobe aos ombros dun rapaz durante o chupinazo. "Gora San Fermín" e tal. Ata aquí todo máis ou menos normal. Pode que a rapaza quite a camiseta se lle apetece e que faga o mesmo co suxeitador se así lle parece.

É unha estampa cada vez máis habitual nestas festas e, aínda que cada foto é diferente, todas teñen algo en común: decenas de mans de rapaces rompen a roupa da rapaza en cuestión e apalpan absolutamente todo o que desexan sen, por suposto, esperar consentimento pola outra parte.

Non teño nada que dicir sobre elas, que exercen -nalgúns casos, porque noutros lles ispen directamente- o seu dereito a espirse, e iso é estupendo. Poñerse en coiros non é un convite ao baboseo nin significa "barra libre". (Depende da ordenanza municipal correspondente pode darte algún problema pero ese é outro cantar, claro....).

Asumindo e respectando que algunha rapaza goce nesa tesitura e se excite cos tocamentos, é necesario resaltar o perigoso de lexitimar publicamente o acoso cando se trata dun problema non resolto na nosa sociedade.

Eles, na súa orxía interior de kalimotxo, touros e testosterona, non se preguntan se ela desexa ser tocada ou non, nin a acarician para darlle pracer nin para rematar nunha apetecible bacanal grega. Fano simplemente porque cren que poden facelo e porque, me repito como o allo, o acoso está perigosamente lexitimado, e para mostra un botón.

Que nos arranquen a roupa sen permiso ou nos toquen cando nos levantamos a camiseta porque nos apetece responde a un modelo de dominación machista, nun contexto social patriarcal e só perpetúa estereotipos que de tanto criticalos me aburre. É dicir, se hai unha teta, eles vense con dereito a tocar esa teta.

É sexista, simplemente porque ao revés xamais sucedería. Non pasou, e se alguén ten visto que mo conte, que unha turba de mulleres se lance contra o que decide mostrar os seus xenitais en público. E se pasa é a excepción e non a norma nin, como neste caso, a moda. Simplemente non nos sentimos lexitimadas para tocar a unha persoa que se ispe sen consentimento pola outra parte.

Contan sobre o chupinazo que a unha rapaza "literalmente a subiron entre cinco, espírona, arrancándolle as roupas, e tocárona, con pouca opción de decidir nada". De verdade alguén considera que nesa situación temos a opción de decidir ata onde?

Isto non é unha bacanal, é o circo da testosterona.

E entón alguén dirá: "ela está o mar de contenta". Estupendo, pode que ela, se é que tivo opción a negarse tras subir a súa camiseta, queira ser tocada, pero e que sucede cando unha non quere ou quere parar nalgún momento? E por outro lado, nestas fotos, a min non me deixa moi claro que esas mulleres en concreto "se lo pasen pipa". Estiven en partidas de parchís nas que demostrei máis pracer do que expresa a súa linguaxe corporal nesa situación tan "cómoda" e "diver".

O caso é que, unha vez máis, esta festa cargada de testosterona pon as mulleres nunha determinada posición e eles colócanse noutra que, oh! sorpresa!, é a de quen touca fronte a quen é obxetualizada. As fotos difundíronse como "que ben o pasan en Sanfermines" e, curiosamente, nas que saen mozos sen camiseta non hai nin unha soa man pescudando no seu torso. Ah! E que non se me esqueza que despois a chamarán "porca" no autobús de volta á casa por participar nunha suposta festa na que eles poñen as normas unha vez máis.

Esta imaxe, que se nolas damos de "superhapis" e vivimos en "Lollipop World" sería o festorro da liberación, pareceríame estupenda se non vivísemos nunha sociedade machista, se o patriarcado fose só un mal recordo e se ao final dos Sanfermines o saldo de violacións non fose dunha media de 3 mulleres cada ano. Ademais, denúncianse centenares de agresións sexuais e outras tantas nin se denuncian porque se entenden como propias do exceso, do desenfreo... Vamos, o "normal". Esta guai que nos ispamos e toquemos todos, todas e todxs na praza pública pero que non se nos esqueza o contexto, a sociedade na que vivimos e as relacións de poder que imperan. O contexto é que hai mulleres e mozas navarras que están a loitar para previr e actuar contra a violencia sexual moi estendida durante estas festas.

Non é a primeira vez que escoito barbaridades sobre o que pasa na praza durante o chupinazo. Non é casualidade que sexa un espazo tan masculinizado. Por algo moitas redactoras que coñezo se negan a facer directos na praza porque sufriron algunha vez agresións machistas, mesmo diante das cámaras. Curiosamente, tamén lles tocaron as tetas. Que obsesión!

A X arrancáronlle a roupa cando volvía de festa. A rúa estaba chea de xente pero ninguén fixo nada. Tocárona por todas as partes, sobárona sen consentimento e fóronse partíndose de risa. No xuízo só houbo algunha condena mínima por agresión pero ningunha por agresión sexual. (Noticia de 2012, Diario de Navarra)

E adiántome; nin puritana, nin do Opus, nin heteronormativa, nin amor romántico, nin me asusta unha mamila, nin me fai falta un pollazo nin nada. Encántame que me toquen as tetas pero eu decido quen e eu decido cando, como e cantos.

E despois vanse aos encerros que, por certo, serven para levar a animais a unha praza para torturalos ata a morte. Que bonhomía, que valentes, que collóns teñen os que corren. Canto macho. Gora San Fermín.
Leer más...

Meninho brasileiro explica a sua mãe porquê nom quer comer animais

O meninho, Luiz Antonio, quem apenas conta com tres anos de idade, já tomou a sua decisom ao respeito de que nom comer, e amosa-nos as suas razons mais evidentes e, sem necesidade de recorrer a conhecementos científicos, da-nos umha autêntica liçom de ética e inteligência emocional, cheia de ternura.

Convidamos pois a vissionar este vídeo que nos foi enviado à nossa redaçom por umha individualidade afim:



Leer más...

Sobre ecolojetas animalistas e xabaríns de plástico

Recibimos na nosa caixa de correo este Comunicado ao respeito dunhas pintadas aparecidas nos locais da Asociación de Viciños de Bens nas que se lles tilda de asasinos por ceder os seus espazos ao clube Hércules de tiro con arco para unha competición con animais de plástico como obxectivo dos arqueiros, feito que motivou un posicionamento unánime na prensa comercial (e algunha contrainformativa) contra as/os autorxs das mesmas, facendo mesmo burla do feito de que os animais eran de plástico.

Colamos pois este Comunicado que non ven asinado:

Agora que parecen calmar as augas cremos que é preciso este comunicado:

Moita tinta correu tralo "ataque" á Asociación de Vecinhxs de Bens na Corunha, que cedeu o seu espazo ao Clube de Arco Hércules. Moitos titulares de "chaman asasinos aos organizadores dun campionato de tiro a animais de plástico", moitas asociacións cidadanistas clamando responsabilidades, moitxs animalistas prosistema cas mans na testa. Moita demagoxia, moita desinformación... ata dende a parte contrainformativa.

Primeiro, recalcar que as persoas actuantes fixeron esta acción de modo autónomo e non vencellado a nengunha organización ecoloxista-animalista-capitalista. Simplemente dende unha óptica activa da liberación animal.

Segundo, que a asociación de arco que tira a "animalitos de plástico", o fai a modo de práctica vulgar da futura matanza, xa que realmente son cazadores profesionais. Ou como prefire definilo o propio presidente da asociación, Óscar Novas, só cando llo piden as autoridades ou xs vecinhxs da zona, pódese ler neste artigo da Voz:

Tamén é resaltable que varios destes arqueiros, e polo tanto, participantes desta Asociación, son cazadores que colaboraron activamente nas matanzas masivas de "lobos híbridos" levadas a cabo dende o pasado ano.

Terceiro, que a dita Asociación de Vecinhxs de Bens, si organizou concursos de caza real en tempadas pasadas, desa de dor, sangue e berros de animais feridos. Índa que, como eles mesmos asumen, tiveron prácticas "menos sanguentas", como facer diana sobre codornices criadas en cautividade e ceivadas pra ese fin, iso si, golpeando con frechas sen punteira metálica, o que leva á morte a golpes da ave - si señor, unha morte moito menos sanguenta, pero cheíña de contusións internas -.

Cuarto e importante, a contrainformación... dende cando dámoslle credo á prensa burguesa? dende cando as mentes críticas asumen o discurso do poder a sabendas do sesgo informativo? dende cando opinamos sen contrastar? Dende cando carallo cremos o que nos din??

Quinto, pense o que pense quen queira, voltariamos a facelo sen dubidar un intre.

APOIAR A CAZA NON SAE GRATIS!
ATA QUE TODXS SEXAMOS CEIVES!

E sexto, porque ademáis, funciona, senón ollade esta web de cazadores en acción.
Leer más...

[Vigo] Mércores 22 as 20:30' na Cova dos Ratos: Charla sobre a Represion ao Movemento de Dereitos Animais e depois Concerto

Escrebenos dende A Cova dos Ratos para axudar a difundir esta convocatoria, cousa que facemos gostosas:

Entre os días 3 e 26 de Maio, dous activistas imputados no “golpe represivo ao Movemento de Dereitos Animais” viaxarán por todo o Estado Español co obxeto de dar a coñecer a represión e o montaxe policial que está padecendo o Movemento de Dereitos Animais estatal e internacional

Eneko Pérez, de Bilbao e Eladio Ferreira, de Vigo que pasaron 5 días nos calabozos de Santiago de Compostela e 19 días en prisión preventiva e que hoxe atópanse xunto a 10 compañeir@s en liberdade provisional e xunto a 13 nov@s imputad@s, percorrerán a xeografía estatal pasando por 18 cidades donde esperan chegar á treintena de conferencias.

Estes dous activistas, xunto cunha vintena máis están imputados nun caso de claro montaxe policial e xudicial. O seu traballo non foi outro que documenta-la vida que padecen os visóns nos criadeiros da industria peleteira e se lles pretende relacionar con 2 sueltas de miles de visóns acontecidas entre o ano 2007 e 2009 coas que non teñen relación algunha.

Na conferencia mostraráse o traballo que levan a cabo e fárase unha análise de cómo os poderosos lobbies das industrias de explotación animal foron xerando unha campaña de comunicación e de represión contra o movemento ecoloxista e de dereitos animais dende os derradeiros 30 anos no mundo enteiro.

Así en Vigo a charla terá lugar, tal como dixemos no titular da noticia e anunciase no cartaz, o Mércores 22 às 20:30' na Cova, e depois haberá Concerto de Aitormenta( Rumba, Blues, Rock e Carallada!!). Para quen aínda non saiba, recordamos que A Cova dos Ratos está ubicada na rúa Romil nº3, baixo.



Cuña de radio

Para calqueira dúbida podes escreber a info@represionderechosanimales.info

Datas e lugares detallados das charlas (ver acá)

Máis información sobre o proceso represivo (ver acolá)

DIFUNDE! Leer más...

[Ourense] Quinta Feira, mércores, 24 desde as 12h.- Mesa Informativa Antiautoritaria e Petiscos Veganos

Colamos, tal como chegou à nossa caixa de correios esta Convocatória:

Si os ventos seguem favoráveis, na quarta-feira (mércores), 24 de abril, a partir das 12 da manhá porá-se umha mesa informativa no campus de Ourense a carom do edifício de ferro (onde se adestra em Educaçom, História, Trabalho Social...) com difusom em torno ao antiautoritarismo e criticando os pilares do sistema imperante e as suas desfeitas, e sendo coerentes com isto, sem esquecer fomentar o feminismo, o veganismo ou o rechaço ao consumo de drogas (outro tipo de controle social, de consumismo, de ócio teledirigido, de práctica hedonista, debilitamento, autodestruiçom como pessoas e como sociedade, afogando loitas ao longo da história passada e presente, etc).

E vindo ao caso, resulta que há vários quilos de queijo fermentado, hamburguesas e bolacha fria veganxs que rematarám os seus dias em sandes (sanduíches) para achegar petiscos de balde a quem ande por alô... pra que pechar-se num aula si a verdade está mais perto da porta?

Animamos-vos a participar connosco nesta pequena abordagem em balsa para quitar o disfrace ao poder e recuperar a rua em proveito de todxs.
Leer más...

[Grecia]: Deputado e anarquista ao mesmo tempo non se pode

Segue un comunicado da Asemblea pola Acción Antiespecista publicado a principios de febreiro de 2013 en relación cunhas declaracións dun deputado de Syriza (Coalición da Esquerda Radical) que consideramos moi interesante entanto acá xurden iniciativa tipo Alternativa Galega de Esquerdas que buscan asemellarse a Syriza:

Sobre o rol da esquerda -parlamentaria ou non- e as nosas loitas pola liberdade.

Nos últimos días, discútese nos medios de comunicación de masas sobre o recente comunicado do deputado do partido Syriza por Kastoria, Vaggelis Diamantopoulos, quen nun intento por "poñerse de lado das ocupas atacadas" tivo a audacia de declarar que el é anarquista porque, nas súas propias palabras, "a anarquía é sinónima da democracia directa".

Coma se o Estado, os paraestatais e a propaganda dos medios de comunicación que están a apuntar contra as anarquistas non fosen suficientes, agora chega o partido Syriza que intenta xogar a Robin Hood e aos "gardiáns dos débiles", e se apresura a defender no seu discurso as ocupas e ás anarquistas. Esta é unha táctica habitual do mencionado partido parlamentario, unha práctica que tamén se aplicou durante a rebelión de decembro de 2008.

O partido Syriza pretende estar do lado das anarquistas nun intento, por un lado, de aproveitarse da nosa loita para os seus obxectivos electorais e, por outro, asimilar a nosa loita e incorporala dentro do marco estatal e legal.


En canto ao comunicado do deputado Diamantopoulos, temos que dicir o seguinte:

Primeiro: Un deputado, como parte integral do aparato estatal, non pode declarar ser anarquista. As anarquistas nin votan en eleccións, nin son candidatas, nin xamais ocuparían un posto no parlamento.

Segundo: A anarquía non é sinónima da democracia directa de ningunha forma. Para nós, a anarquía é a liberación total para os humanos, os animais e a natureza dos grifóns do Estado e a dominación. Nós non loitamos por un Estado con democracia directa; nós loitamos pola vida e a liberdade de cada ser vivo, dentro dunha vida simple e comunal en harmonía coa natureza.

Terceiro: Esta vida e liberdade posiciónanse en total contraste coa actividade de Diamantopoulos, quen dende o principio da súa lexislatura en xuño de 2012, declarou abertamente o seu interese con respecto ao desenvolvemento da industria peleteira na rexión de Kastoria (ao norte de Grecia), chegando ao punto de reunirse coa SEG (Liga Grega de Fabricantes Peleteiros) e a un acordo sobre a suposta necesidade de aumentar a poboación de gando na rexión, o que significa que capturarán, matarán e esfolarán mesmo máis animais. Diamantopoulos é a encarnación do que falamos todos estes anos. O é a faceta do Estado que, a través de intereses sectoriais que se apoian mutualmente, administra a industria peleteira que logra sobrevivir asasinando animais. Diamantopoulos é un digno continuador do labor dos exdeputados de Nea Dimokratia e PASOK por esa zona, Tzoukalagias e Petsalnikos, os cales apoiaron sen prexuízos o comercio de peles. É unha parte indicativa da táctica camaleónica que aplica Syriza, mentres que antes das eleccións, a deputada Iro Dioti fixo unha interpretación no parlamento contra a venda de peles. Xusto despois, a oficina local de Syriza en Kastoria fixo un seminario en apoio á industria das peles, mentres o mesmo partido en Atenas paralelamente organizaba eventos electorais acerca dos "dereitos" dos animais, nun intento por reunir os votos das amantes dos animais, entre outras. A hipocrisía na súa máxima expresión. Pero, tras as eleccións as máscaras caeron.

A actitude de Diamantopoulos e Syriza non é un erro illado nin personalizado, menos deste partido en particular, pero reflicte totalmente as posicións firmes e as tácticas da esquerda en xeral.

A esquerda sempre foi incapaz de incorporar nos seus reclamos as loitas pola liberación animal e da terra. Aceptando ideoloxicamente o materialismo histórico, consideran o sometemento da terra e das outras criaturas que viven nesta como unha condición necesaria para o benestar humano. Tendo unha histórica e altamente antropocéntrica visión do mundo, consideran o sistema tecno-industrial como a panacea do manexo de todas as actividades humanas e, tamén, ao capitalismo como un chanzo histórico esencial para a "transición dende o reino das necesidades ao reino da liberdade". A natureza e os animais son fontes produtivas para servir ás necesidades humanas. A única diferenza cos capitalistas é que estes últimos están dispostos a matar, no nome do lucro, todo o vivo, mentres que os esquerdistas só para cubrir as "necesidades" humanas. Isto é exactamente o que está a pasar con Syriza e a sociedade local de Kastoria: Desvalorízanse as vidas dos animais en nome do crecemento económico da zona.

Ao mesmo tempo, usan calquera medio para alcanzar o poder, posto que non o negan obviamente cando falan sobre o poder dos traballadores e a ditadura do proletariado. Por un lado, participan daquelas loitas parciais que lles conveñen, sempre co obxectivo de ter resultados electorais e, por outro, distáncianse doutras cando cren que non teñen nada que obter delas. Pero cando as loitas van máis alá da súa xestión ou descobren que teñen éxito ou que eles están fóra delas, entón intentan, con notificacións e outras tácticas de comunicación, sacar crédito político delas. Estes días usan a represión do Estado contra os anarquistas para facer campaña política de oposición ao goberno de Nea Dimokratia dende unha posición segura, aspirando ser eles os que gobernen tras as próximas eleccións. Non esquecemos o discurso electoral de Syriza sobre os policías bos gardando os barrios. Ademais, tampouco esquecemos que cada vez que a esquerda colleu o control ou obtivo maior poder, esmagou de calquera xeito ás anarquistas que resistían contra os réximes autoritarios (CCCP - Kronstadt) e contra as traizóns das loitas nas que pobos enteiros combateron contra o fascismo, porque se consideraron como un obstáculo nos seus plans de política exterior con Occidente (España no 36, Grecia - OPLA).

Non esperamos nada distinto hoxe en día. É só que Diamantopoulos debe informarse un pouco mellor en canto a quen mostra a súa presunta "solidariedade": aos que non descansarán ata que o último peleteiro sexa colgado coas entrañas do último político.

Non podes apoiar á vez opresores e oprimidas; ao Estado e ás anarquistas; aos animais e os peleteiros.

Neste mundo, cada un escolle o lado do que se posiciona.

Loitamos orgullosamente no lado dos animais e a natureza salvaxe porque somos anarquistas e anti-especistas.

Eles permanecen pateticamente no lado dos peleteiros negociando por votos porque son políticos e noxentos autoritarios.

Por iso nesta loita pola defensa da vida, eles son os nosos inimigos.

LOITA INFLEXIBLE E INTRANSIXENTE
POLA LIBERACIÓN TOTAL!

Asemblea pola Acción Anti-Especista
Leer más...

Libelo: "Cuando cae la noche... Una guía para la acción directa por la liberación animal"

Recibimos un correo do compa que leva o blogue "La Rebelión de las Palabras" con un adxunto dun librillo que estivo re-editando estes días.

Aporta o compa que: "trátase dun intento persoal de re-editar o texto "Cuando cae la noche... Una guía para la acción directa por la liberación animal", escrito orixinalmente en EEUU e xa traducido (ao castelán) e difundido por estas terras fai tempo". Nesta re-edición, ademais dalgunhas correcións, engadense algunhas cousas da sua colleita, que considera, poden enriquecer o contido. Alén, engadiu imaxes para facer mais amena a lectura e unhas poucas notas a pé de páxina con aclaracións.

A intención é que aumente a súa difusión e que esta sirva para motivar un incremento da praxe pola liberación animal.

Clicade acá para a sua lectura e/ou descarga
Leer más...

[ A Valenzá ].- Venres 21 às 20:30' - Ceador Vegano Anti-Consumismo

Damos cumprida conta desta convocatória das compas de "A Zalenvá":

O vindouro venres 21 de dezembro temos cita.

Contamos com todxs vós a partir das oito e meia!!


Lembrade q mudamos de ubicaçom: Local da "Asociación de Veciñ@s das Lamas", para chegar lá seguide a Avda de Celanova (A Valenzá) tudo recto e ó passar por baixo da ponte da autovia tomade a primeira a direita e seguide recto até atopar-nos na praça do povo.

Apertas veganas
Leer más...

[Ourense] I Jornadas Veganas no CSO A Kasa Negra

Neste vindouro fim-de-semana em Ourense (14 e 15) podedes acudir a esta moi interesante cita relaçonada com o veganismo no CSO "A Kasa Negra", da que as convocantes que nos enviaram a informaçom consideram importante dada a incessante massacre de animais nom humanxs. Em "Leer más" acederedes a umha completa informaçom sobre as actividades previstas: desde um roteiro com colheita de vegetais até talheres de cozinha, projecçons de filmes, apresentaçons de livros, concerto, e claro está riquíssimas ceias veganas

14 DE DEZEMBRO:

15 h. -> Roteiro e colheita de vegetais.
17 h. -> Talher de cozinha vegana.
19 h. -> Projecções:
+“Earthlings” (Terrícolas)
+Devorar a Terra.
21 h. -> Apresentações livros:
+“Veganismo: de la teoría a la acción”
+“Introducción a la experimentación animal” e conversa.
21:30 h. -> Ceia vegana.

15 DE DEZEMBRO:

17 h. -> Talher de cozinha vegana.
19 h. -> Projecçom:
+Detrás do passa-montanhas (“Behind the mask”) e conversa.
21 h. -> Ceia vegana.
22 h. -> Concerto:
+Mess
+El Coyote Leer más...

Xs assassinxs de Kentucky Fried Chicken (KFC) invertirám 88,4 milhons de euros para conquistar o Estado espanhol

Recebemos no nosso correio umha ligaçom com esta notícia publicada em veganxs.blogspot.com:

KFC é a cadena mais grande de restaurantes especializados em vender polos mortos, como um puto McDonald´s de merda. A marca conta com 17.000 restaurantes em 109 paises. Cada dia em tudo o mundo case 12 milhons de inutis comem morte nos restaurantes KFC. Em 1952 o Coronel Sanders abrira o seu primeiro restaurante. A el se lhe acredita como o pioneiro do desenvolvimento do concepto de franquícia dentro do sector de restaurantes. Despois da sua apertura, 10 anos mais tarde, aproximadamente, em 600 restaurantes estavam a servir o seu polo assassinado. Com o franquismo, em 1.971, aterrou KFC em Madrid.

Em Outubro de 1986 KFC foi adquirida por Pepsico Inc. Em 7 de Outubro de 1997, Pepsico Inc. segregará as suas actividades de restauraçom numha nova companhia, Yum Brands, Inc., que se enfocará no sector da restauraçom de comida lixo com as suas tres marcas: Pizza Hut, Kentucky Fried Chicken e Taco Bell.

O director geral da firma, Manuel Zamudio, na inauguraçom dum novo restaurante lixo em Madrid em 6 de novembro deste ano, digera que a cadena vai invertir perto de 88,4 milhons de euros até 2016 para abrir 52 novos centros, o que suporá na práctica duplicar o seu tamanho e chegar aos 120 estabelecementos no estado espanhol, frote aos 68 com os que conta na actualidade, e que a maioria dos novos estabelecementos que se abrirám serám imóveis de tipo chalé nos que a inversom ronda os 1,7 milhons de euros.

Zamudio também detalhou que a companhia lograra crecementos em vendas de duplo dígito nos tres últimos anos, o que qualificou de "oáis na situaçom de crise na que nos atopamos", ainda que nom facilitou a cifra de negócio da cadena integrada no grupo YUM!, por dar as suas vendas integradas junto a outros tres paises europeios, Alemanha, Holanda e França.

Entre os cámbios introduzidos, destacou que a cadena -que conta com os proveedores nazionais assassinos Avícola de Lérida e Grupo Sada- decidiu que tudo o polo que se utilizará nos restaurantes para empanar será morto fresco, fronte ao sistema anterior de congelado, e que esse processo se realizará direitamente nas cocinhas dos restaurantes.

BOICOTE e SABOTAGEM a KFC

Cabe engadir, que tal como recolhemos da mesma web veganxs.blogspot.com, no dia da greve geral em Madrid houvo umha acçom direita de ataque contra um restaurante KFC com o titular: Nom tod@s consentimos o negócio da morte. Colamos cá o vídeo da acçom:
Leer más...

O lobo ibérico no punto de mira

Xa faláramos hai uns meses neste mesmo blog da rubrica institucional que a Xunta de Galicia otorgou a persecución do lobo na serra do Barbanza, baixo a patética escusa da eliminación dos exemplares "contaminados" polo cruce cos cans. Tendo en conta que a política empregada para tan euxenésico fin pasa por disparar primeiro e despois analizar xenéticamente a pureza do exemplar, queda de manifesto que a intención das batidas é a de contentar aos gandeiros, eliminando depredadores do gando independentemente da sua pureza racial, e non ten nada que ver coa conservación xenética do lobo ibérico.

Pois ben, expoleados polos bos resultados nas recentes políticas de eliminación do que os necios gustan chamar "alimañas", e pola escasa contestación social a tan reprobable ecocidio (pese a sincera aínda que insuficiente oposición de animalistas e ecoloxistas), o goberno decidiu agora autorizar batidas de lobos nos Picos de Europa. E desta vez xa nin se excusan con patrañas sobre a pureza xenética, permiten as batidas deste animal protexido ¡dentro incluso dun Parque Nacional! a máxima catalogación en canto a protección de espazos e biodiversidade.

Por si fora pouco, a suposta necesidade do control da especie polo aumento dos ataques ao gando nin sequera basease na realidade, ou, polo menos, non se fixeron públicos os datos que avalen semexante despropósito. Semella que o ministerio de Medio Ambiente ten moito máis interese nos beneficios dos gandeiros que na conservación de especies e espazos naturais. Pois segundo os datos oficiais só rexistráronse na zona 59 ataques durante o pasado ano habendo preto de 300.000 cabezas de gando. Con esta clase de políticas, para que fai falla un ministerio de Medio Ambiente se xa temos un de economía?

Voltando á Serra do Barbanza, se no mes de marzo anunciábamos as intencións da Xunta de comenzar a "razzia" contra o "lubican" (denominación popular do lobo híbrido) -podedes ver aquela entrada AQUÍ-; agora é xa un feito a boa marcha de tan noxenta masacre, aínda que a Xunta escatime a información ao respecto.

Na prensa, nembargantes, si que trascenderon os tráxicos resultados dalgunha das batidas autorizadas durante este ano, coma o caso dun animal ibérico puro que chegou sen cabeza ao centro onde realizan os estudos de ADN. E iso que o ministerio ía a controlar as batidas e os agardos! Pero é que no mercado negro unha cabeza de lobo ibérico pode alcanzar os 2000 euros, e cando se lles conceden as batidas dun animal protexido aos cazadores e gandeiros no canto de ao propio persoal da administración, pois pasa o que pasa. E non queremos dicir con iso que a nós nos parezan ben as batidas nin aínda que as realizase o propio Feijoo en persoa; pero deixando o control da poboación de lobos nas mans do seu peor inimigo, a cousa, como se pode ver, adquire tintes surrealistas.

Por outra banda, as batidas legais debéronlles de parecer pouca cosa aos gandeiros da zona, pois se atoparon trampas ilegais (que causaron a morte de dous exemplares puros así como doutros tantos lubicanes) e se fala de moitos máis exemplares mortos dos que recoñece a administración.

Tamén hai sospeitas de que os xeolocalizadores que a Xunta autorizou colocarlle aos lobos capturados, coa excusa da análise etolóxica da especie, servan en realidade para permitirlles aos cazadores rastrear ás suas presas. Como parece apuntar o feito de que outros exemplares con rastreadores fosen mortos no pasado, de xeito ilegal, en compañía de máis conxéneres (cousa difícil, matar varios lobos dunha vez, se non é mediante o seu seguimento por GPS).

Finalmente quereríamos apuntar un dato curioso, recoñecido tanto polos gandeiros como polos ecoloxistas (aínda que diverxentemente interpretado), que é o feito de que os exemplares híbridos atopados ata a data de hoxe semellan compartir idénticas marcas nas orellas. Sinais feitas, ao parecer, por un instrumento cortante manipulado polo home, o que podería indicar a súa cría en cautividade.

Aquí deixamos un documental elaborado por AXENA (Asociación Xuvenil para o Estudo da Natureza) sobre o tema dos asasinatos de lobos no Barbanza. Por certo que a web desta organización é un dos sitios de onde máis información sacamos para realizar este artigo (web de AXENA -aquí). Recomendamos o visionado deste interesante documento pese a que, como anarquistas, non compartamos os agradecementos:



Elaborado por C.R. a través da información recollida de numerosas entradas da devandita páxina de AXENA, de medios comerciais e nestes outros enlaces: aquí, aquí e aquí, entre outros.

Leer más...

Manifestación contra as touradas en Pontevedra

Se a semana pasada informabamos dos actos en contra das touradas na Coruña (-aquí), agora tócalle o turno a Pontevedra, que acollerá durante este fin de semana a súa ración anual de crueldade pública e de bárbaro espectáculo asasino.

Hoxe, sábado 12 de agosto, as 20h, manifestación con saída da Praza da Peregrina en rexeitamento das corridas de touros pontevedresas. Convoca "Touradas fóra de Pontevedra", plataforma cidadá composta por multitude de organizacións co común rexeitamento a esta eiva social que algúns aínda consideran "festa" ou "cultura" a día de hoxe, en pleno século XXI. Aquí teneis o enlace á páxina web da mencionada coordinadora onde atoparedes o seu manifesto.

Onte unha cadea humana rodeou a praza de touros pontevedresa a xeito de simbólica protesta convocada polas organizacións Equanimal e Cas-international. Información que nós atopamos en "Diario Liberdade" (enlace -Aquí).

Leer más...

Protestas contra as touradas (A Coruña)

Segundo o narrado por algún dos presentes a membros desta redacción, as protestas antitaurinas deste sábado en A Coruña deixan un sabor agridoce: A primeira das concentracións convocadas para ese día, a realizada fronte á entrada do Coliseum (trasmutado en arena taurina grazas ao subsidio involuntario de todolos coruñeses), reuniu un escaso número de asistentes, aínda que conseguiu afearlles a conduta á sanguinaria concorrencia; mentres que a convocada fronte ao concello, aínda que moito máis numerosa, transcorreu con desgana, eclipsada polos festexos das festas de María Pita, e nun clima de lúgubre autorreferencialidade.

Preto das 18:00 horas, hora punta da entrada dos asistentes ao día grande das touradas coruñesas, algo máis dunha ducia de activistas antitaurinos despregaron unha faixa fronte ás portas do Coliseum co lema "Ata que todxs sexamos ceives. Liberación Animal. Guerra Social". Durante case unha hora coreáronse consignas animalistas e contrarias á tauromaquia como "non son espectadores que son torturadores", "ningún toureiro sen cornada" ou "non son taurinos que son asasinos".A constante presenza policial sorprendentemente non fustrigou nin identificou aos alí concentrados, como adoita ser costume por estes lares.
Polo visto, a nota cómica da xornada púxoa unha das vellas que acudía ao sádico evento, que increpou os manifestantes coa seguinte frase "la diferencia entre nosotros y vosotros es que vosotros no sabeis rezar" o que provocou a conseguinte hilaridade da antitaurina concorrencia.


A protesta convocada por "Galicia, Mellor Sen Touradas" para unha hora máis tarde diante do concello, cunha asistencia de varios centos de persoas, tivo que compartir espazo coas probas de son para o concerto desa noite e cunha representación bélica relativa ás festas de María Pita, o que evidentemente restou visibilidade e protagonismo ao asunto. A configuración da protesta, disposta en circulo en torno a un espazo central valeiro ao que miraban as faixas, conferiu ao asunto maior aparencia de autorreferencialidade, pois os manifestantes parecían cantar os seus eslóganes para si mesmos.

Tras 50 minutos de abulia, eclipsados por momentos os berros polas probas de son de Ana Belén e os petardos da representación bélica, rematou a protesta. Mentres tanto, a varios quilómetros de alí, as corridas de touros acaparaban toda a atención mediática que a prensa lle negou aos antitaurinos domésticos.




Nova elaborada por C.R. con información facilitada por varios dos asistentes.

-As fotos son de "Galiza Contrainfo" (-AQUÍ galería completa).

-Neste enlace a "Diario Liberdade" atoparedes máis información sobre a falsedade da tan cacareada falta de subvencións as touradas coruñesas -AQUÍ.
Leer más...

Perseguirán os "lobos híbridos" nos montes do Barbanza

A xunta de Galicia perseguirá e exterminará os perros asilvestrados e os cruces destes con lobos puros que viven na serra do Barbanza. A medida, que Medio Ambiente xustifica coa patética excusa da conservación da especie autóctona, probablemente responda máis á intención por parte da administración de contentar a gandeiros e cazadores. De feito todo semella indicar que serán estes últimos, teóricamente supervisados pola consellería, os que realizarán as batidas de eliminación de tan "impuro" cruce de especies. Pese a que a "Estrategia para la Conservación y la Gestión del Lobo en España", aprobada no 2005, xa recolle este tipo de actuacións, a nós parécenos un tanto raro que nestes tempos de crise as administracións decidan gastar os cartos nestas crueis políticas de euxenesia animal por motivos estrictamente ecolóxicos e, como xa dixemos antes, inclinámonos máis ben polos económicos, pois os comuneiros da zona denunciaron a perda de máis dun cento de cabezas de gando nos últimos meses.
Neste mes de Marzo o método empleado para comenzar a "razzia" será o das trampas, coas que tamén pretenden colocar "gps" ós exemplares puros, probablemente mediante lazos modificados. Entre abril e agosto comezarán os "aguardos", axexando os animais nos seus camiños habituais e en comederos preparados a tal efecto.
Segundo os estudios realizados falaríase da existencia na zona do barbanza (municipios coruñeses de Porto do Son, Ribeira, A Pobra do Caramiñal e Boiro) dunha manada de 16 exemplares "impuros" de ata terceiro grado de hibridación.

Nova elaborada con información da prensa comercial, páxinas de asociacións de caza e a web de "Igualdad animal" (aquí).

C.Ribas

Leer más...

Queren construir un centro de experimentación animal en Lugo

Necesitarase un investimento de 3,4 millóns de euros para a creación na cidade de Lugo de un centro de experimentación con animais. O 70% do orzamento virá do estado e o 30% restante do patronato da Fundación Rof Codina, ou sexa que na práctica todo o diñeiro sairá de fondos públicos, pois este patronato o compoñen a Xunta, o concello e a diputación, así que tódolos cartos para construir tamaña aberración sairá do peto dos cidadáns.
O centro de experimentación con animais dependerá da universidade de Santiago de Compostela, que é quen xestiona o campus de Lugo, e forma parte do Plan Impulsa Lugo da Xunta de Galicia, quen firmou un convenio coa Consellería de Educación e o Ministerio de Ciencia.
Situarase nunhas naves que o hospital Rof Codina de Lugo destina actualmente a gando, mentres que as vacas e cabalos que actualmente ocupan o lugar trasladaranse a instalacións do matadoiro da cidade.
A USC xa ten actualmente animais destinados a experimentación, por exemplo no animalario da facultade de bioloxía na cidade de Compostela. En psicoloxia e medicina tamén utilizan animais con fins docentes.
Varias organizacións animalistas xa expresaron a súa disconformidade con tan luctuosa nova e anuncian campañas para tentar impedir a construcción do centro.

Nova elaborada a través de informacións da prensa comercial, por exemplo (aquí).
Podedes atopar un modelo de carta de protesta e moitas direccións de correos electrónicos e teléfonos de xente e institucións relacionados coa construcción do centro neste enlace a SHAC (Stop Huntingdon Animal Cruelty) España (aquí).
Leer más...

Víctima del "Anarcoespecismo"

A la prensa le gusta el morbo, siempre a buscado fotos llamativas: la tía enseñando las tetas en la manifestación, el progre metiendo claveles en los fusiles, el payaso vestido de militar abrazando a un antidisturbios, etc. En el caso de las revueltas griegas tienen su particular símbolo morboso: "el perro antisistema" o "the riot dog", como le han bautizado en la prensa internacional.
Ese perro ya tiene una cara conocida mundialmente, la prensa ve en él la oportunidad de una foto fácil y original, y los revoltosos ven en él una gracieta; una mascota.

Son especulaciones mías, pero a mí me parece que alguien lo lleva deliberadamente a las manifestaciones. He visto a muchos llevando perros a manifestaciones donde había tensión en el ambiente, y no me sorprendería que ocurriese lo mismo en Grecia. Además, no creo que sea un perro abandonado, porque sino no encuentro el modo mediante el cuál acude a tantas y tantas manifestaciones. Los policías utilizan perros y caballos como recursos en las manifestaciones, son solo instrumentos para conseguir unos fines. Qquienes llevan a aquel a las manifestaciones también lo ven como un recurso: es un medio de diversión a partir del cuál contar anécdotas.

Habrá quién piense que saco las cosas de quicio, pero a mí me parece que hacer comentarios como: "¡Que gracioso el perrito!" "¡Un perro anarquista!" "¡Más valiente que muchos!" es la prueba de la total ausencia de empatía que se tiene hacia ese perro. Las manifestaciones griegas suelen estar muy idealizadas en algunos entornos. Criticar algunos de sus aspectos es tachado como herejía. Muchos de los que lean esto me llamarán desquiciada o lo que sea. Decid lo que querais, es más cómodo, así no tienes ni que pensar. Pero si bajas del pedestal a las revueltas griegas y las miras con objetividad, te darás cuenta de que lo que ocurre con ese perro demuestra que el movimiento anarquista griego rezuma tanto especismo como el del estado español o cualquier otro.

El especismo consiste en discriminar a un individuo solo por su especie. Se trata de dar más importancia a unos individuos que a otros en función de la especie a la que pertenecen. Esa es la definición de especismo, y si la aplicamos a ese individuo concreto, a ese perro, veremos que encaja exactamente con el trato que le dan al perro los anarquistas griegos.
Imagínate que no pertenece a la especie Cannis Lupus familiaris, ya no tiene los colmillos tan afilados, no es cuadrúpedo, no es peludo... su aspecto físico no es el de un perro, pero sus capacidades cognitívas si lo son. Imagina que pertenece a la especi Homo Sapiens, pero no tiene la capacidad para comprender que está en una protesta, que se está luchando por algo, que hay un enfrentamiento y que él está en el centro del mismo. No entiende que a su lado llueven piedras y cócteles molotov. No sabe que su vida corre peligro. Él no entiende nada de eso, pero ya no es perro, es humano. Se trata de un discapacitado intelectual, un niño de tres años, un autista o un anciano con alzheimer; tú eliges el ejemplo.

Éste humano no entiende donde está pero percibe el bullicio, se contagia de él y le divierte, está alterado, excitado, el corre, gita, baila, salta de un lado a otro... no siente el miedo porque no percibe el peligro, no sabe donde está. Póngamos que es tú compañero de piso o tu hijo ¿Le llevarías al disturbio? ¿Le dejaría ahí entre el fuego y las piedras? No. ¿Te parecería bien que otro le llevase? Tampoco ¿Si estás en un disturbio y ves a un niño de 3 años jugando entre las piedras no le sacarías de ahí? Seguro que sí. Sin embargo, volviendo a la realidad, esto no ocurre cuando es un perro el que corre peligro, nadie se preocupa por él, ni vela por sus intereses. Tan solo es un perro que despierta sonrisas entre los anarquistas. He oído a mucha gente a la que hace gracia ver las fotos del perro ahí metido. he oído a veganos(especistas) hacer comentarios que carecen de la más mínima empatía, y puedo oír los pensamientos de muchos que leen esto; dicen, para evitar responsabilidades, "¿Qquién soy yo para apartar al perro de ahí si el quiere estar ahí? ¿No es eso dominación?" Ese tipo de pensamientos denotan una total confusión mental, una incomprensión absoluta de lo que es la liberación animal y un especismo no superado. Si eres de los que han pensado esto mientras leías el texto, vuelve a imaginar lo que harías si es un niño de tres años el que está ahí en medio, con su vida corriendo peligro. Sé sincero contigo mismo ¿Por qué te preocuparías por el discapacitado intelectual chillando y saltando en medio del disturbio, pero sonríes mirando las fotos del perro corriendo y saltando? ¿Por qué sacarías al niño humano pero no al perro? La respuesta es evidente: todavía eres especista.

Artigo sacado do fanzine Insurrección Animal Nº9

Leer más...