Detidos 3 mozos tras queimar varios coches policiais en Vallecas (Madrid)

Segundo informa o periódico Publico, tres mozos tería sido detidos tras incendiar varios coches policiais no exterior da comisaría de Puente de Vallecas na madrugada do domingo, onde un policía tería sido atendido tras inhalar gases durante a extinción do incendio. Un dos rapaces tería sido detido a escasos 100m do lugar dos feitos, mentres outros dous terían sido detidos unhas horas despois.
Leer más...

Denunciado por un alcalde "socialista", é condenado por eliminar unha placa fascista en Negueira de Muñiz

Recollemos de "El Retroceso" diario libertario de Lugo e Galaxia:

Cliff Torrents, fillo dun combatente antifascista catalán, alega que quitou un símbolo ilegal

Clifford Torrents Colmans residente no concello lucense de Negueira de Muñiz, de orixe escocés, foi condenado polo Xulgado de Instrución da Fonsagrada a pagar 434,28 euros por romper unha placa franquista (50 euros de multa e o aboamento de 384,28 euros ao Concello polo valor da insignia). Contra esta resolución presentou recurso de apelación pedindo a súa absolución porque afirma que o que fixo é eliminar «un símbolo ilegal por constituír unha homenaxe a unha persoa e un réxime antidemocrático» e porque considera que «a miña acción estaba amparada por unha autorización municipal emitida polos cargos competentes do Concello de Negueira» e tamén polo articulado da lei de memoria histórica.

Este curioso episodio da historia de Negueira aconteceu en xullo do 2011. Segundo consta na sentenza, Clifford Torrents achegouse á fonte pública de Ouviaño e rompeu unha placa conmemorativa na que rezaba: «Reinando Francisco Franco y siendo alcalde D. José M. López, se inauguró esta el día 24-5-53». Fíxoo, segundo consta no fallo xudicial, despois de falar do asunto co alcalde, o "socialista" José Manuel Braña, e co concelleiro José Antonio Fernández, aínda que «sen previa autorización de ningunha Administración pública». Por iso, o rexedor denunciouno e foron a xuízo.

O maxistrado recoñece que a lei obriga as Administracións públicas a tomar «as medidas oportunas» para retirar os obxectos conmemorativos de exaltación da sublevación militar, da Guerra Civil e da represión da ditadura. Sinala que os cidadáns poden solicitar esta retirada ás Administracións, «pero non poden retiralos por se mesmos».

Na sentenza faise constar que Clifford non domina o galego nin o castelán e que isto, unido ás diferenzas entre o Dereito español e británico, «puideron orixinar en don Clifford un erro vencible sobre obrar legalmente».

Pide ao PSOE unha investigación

O xulgado deulle a razón ao Concello, pero o alcalde non quixo facer ningunha declaración ao respecto porque afirma que o fallo non é firme. Pola súa banda, Torrents recorreu e ademais enviou unha carta ao PSdeG-PSOE para pedir que investiguen «a conduta» do alcalde.

No seu recurso di que contaba con autorización municipal, aínda que de palabra, para retirar a placa. Ademais, Clifford considera unha trangallada que deba indemnizar o Concello por unha insignia que xa debía retirar. Explica que o seu valor «era negativo» e que coa súa acción, ademais de aforrar diñeiro ás arcas municipais, reconduciu ao Concello pola vía da legalidade.

Clifford naceu en Escocia en febreiro de 1953. A súa nai era de Glasgow, pero o seu pai era un combatente antifascista catalán que emigrou ao Reino Unido despois de combater na revolución española de 1936-39 e na Lexión Estranxeira Francesa. Hai uns catro anos, Clifford asentouse en Ouviaño.
Leer más...

Dura folga no sector da recollida do lixo na Coruña

As notícias destes últimos días sorprendéronnos coa inusitada virulencia coa que estase a desenvolver a folga de traballadores da limpeza da Coruña. O que empezou xa fai varias semanas como un conflicto laboral dos traballadores da pranta de tratamento de residuos de Nostián, polas drásticas reduccións nas súas condicións laborais e pola readmisión dos despedidos, extendeuse agora ao resto das empresas do sector da recollida de basuras e arrastra perdas de ata un millón de euros en danos derivados do conflicto.

No día de onte, no que a folga volvíase conxunta, un incendio provocado causaba danos de máis de 600.000 euros na pranta de Nostián, mentres que dous puntos limpos e numerososos contentores ardían fruto de máis sabotaxes. Pero non son as primeiras accións directas de este conflicto laboral, posto que os ataques aos puntos limpos son unha práctica constante dende o inicio da folga e, para os coruñeses, xa non é novidade ver os camións de recollida de lixo escoltados por coches patrulla para evitar os ataques dos piquetes.

Sorprende tamén o feito de que as outras empresas do sector, aínda non afectadas polos recortes, sumáranse solidariamente a folga. Un clarividente xesto de apoio mutuo que anticipa os recortes aos que se verán eles mesmxs sometidxs de prosperar o órdago da patronal de Albada, empresa xestora de Nostián. Este tipo de expresións solidarias, de "se nos tocan a un tocannos a todxs", amosan un efectivo comportamento estratéxico ao que estábamos pouco acostumados ultimamente en cuestións de conflictos laborais (ou de calquera outra índole): Algo moi de agradecer, o mesmo que a extensión das sabotaxes, nestes tempos nos que os drásticos recortes e a destrucción das conquistas sociais respóstanse con sosegada protesta e indignada mansedumbre.

Redactado por C.R. segundo ás novas aparecidas na prensa comercial.
Leer más...

Destrución da Instalación Artística Colectiva "O Milladoiro de Corcoesto". Quen sería ?...

Recollemos do blogue da Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños:

O pasado día 1 de xuño nas proximidades do día mundial do medio ambiente celebrouse en Santa Mariña de corcoesto o "III Enarborar o Bosque", unha romería artístico reivindicativa onde artistas e escritores amosaron o seu compromiso co medioambiente. Este ano centrouse na loita contra a mineiría a ceo aberto en Galicia e elexiuse o proxecto da mina de ouro de Corcoesto como máximo representante desta amenaza na actualidade.

Foi unha xornada agradable onde se alternaron actuacións musicais en directo (Toñito de Poi, Josito Porto, Roberto Sobrado…), artistas creando na Carballeira de Santa Mariña, recital de poesía e presentación do libro Versus Cianuro e obradoiros de pintura e estampado para o público asistente.

Montouse tamén unha instalación artística colectiva contra o arsénico, o cianuro e a destrucción da natureza: o "Milladoiro de Corcoesto", unha proposta de Xacobe Meléndrez Fassbender na que participaron máis dun cento de persoas que escribiron desexos, versos e diversos textos ou interviron artísticamente pedras que foron depositando nun montón, flanqueando un dos camiños de acceso á boca da vella mina. Entre os perto de 300 croios alí depositados os había de orixe portugués, mexicano, senegalés… algúns eran verdadeiras esculturas cedidas por artistas de recoñecido prestixio (Artemio Lamas, Sebas Rozas, Carlos Botana, Mercedes Molares, Teiga...) e outras que contiñan texto escritos de puño e letra por renombrados escritores alí presentes (Helena Villar Janeiro, Francisco Fernández Naval, Tati Mancebo, Iolanda Aldreu…).

Os milladoiros son montóns de croios acumulados de xeito testimonial en determinados lugares. É unha práctica que ten unha raiz celtíbera, pobo que ía botando as pedriñas en cruces de camiños e outros lugares cunha simboloxía especial, para alonxar os malos espíritos.

Practicouse e practícase ainda en multitude de culturas de todo o mundo, dende a tribu Churingaque en Australia ate os Masais africanos, pasando polos pobos do norte penínsular esencialmente no Camiño de Santiago, neste caso despois de pasar o tamiz da cristianización.

Utilizabanna tamen os gregos e os romans tendo diversos significados. A pedra foi símbolo de forza, virilidade, fecundade, persistencia, demarcación… e nós utilizaremola de novo en Corcoesto, para alonxar os malos espíritos, os do arsénico e o cianuro que con este modelo de explotación mineira ameazan con mobilizarse polo interior da nae terra, nas súas veas de auga, as mesmas que nutren as nosas produccións agrícolas e gandeiras e que iría empozoñar tamén a ría toda.

Iñoranza e Vandalismo

Mans infames fixeron desaparecer a obra de arte construida entre todos en Corcoesto, máis dun cento de contribucións populares e algunhas con sinaturas de artistas e escritores de prestixio recoñecido. Mesmo iñorando a tradición popular que fai destinatarix de todo maleficio a quen destruir un Milladoiro, a quen tan sequer leve unha pedra das nel depositadas. O malfado para os intransixentes co pensamento alleo, cos destrutores da paisaxe dos seus netos.

Malia isto a instalación pervivirá na memoria e se exporá no outono no novo edificio do Forum de Carballo e na primavera na galería "El taller" de Santiago de Compostela, e o fará documentada por un vídeo que reflexa os distintos momentos da montaxe e un albún fotográfico coas croias intervidas e os seus texto.

"Enarborar o Bosque" é unha convocatoria do Colectivo arTeu (Inma Doval e Xacobe Meléndrez) e a Factoria Delideas (Delio Sánchez).

Máis información en: http://enarborarobosque.blogspot.com.es/

Leer más...

[Barcelona] Grupo anarquista reivindica Artefacto explosivo en sucursal bancaria na zona "VIP"

Colamos, depois de traduzido, o texto reivindicativo do autodenominado "Grupo de Afinidad por la Anarquía" que recolhemos de ContraInfo:

Colocamos um artefacto explosivo em quarta feira, mércores, 10 de abril às 00:45 na sucursal bancária de "La Caixa" de Av. Sarriá 146.

Porque entendemos que a suposta crise atual nom é mais que um reacomodo do sistema de dominaçom onde o Poder utiliza as suas clásicas estratégias e ferramentas para lograr manter-se.

Porque entendemos que é com a militarizaçom repressiva e preventiva dos territórios como é que se logra este reacomodo.

Porque entendemos que o Estado fusionou-se com o capital extendendo a sua capacidade de opresom disfarçada de cidadanismo.

Porque os banqueiros e todos os detentadores do Poder som os nossos inimigos.

Porque entendemos que a única soluçom à situaçom atual é o desmadre geralizado e a destruiçom total de quanto nos impede ser livres.

Por estas razons levamos a termo esta acçom num dos bairros que alberga à burguesia catalana afeita à tranquilidade dos seus amplos e verdes espaços, acostumada ao lujo e à ostentaçom, à exploraçom e à humilhaçom. É lá onde relaçonam-se quem som os responsáveis da suposta crise e que se beneficiam désta. É neste bairro de Les Tres Torres do Distrito de Sarriá-Sant Gervasi onde desenvolve a sua cotidianeidade a Infanta Cristina e todo o seu entorno familiar, agochando tras umha suposta actividade laboral o nexo entre a coroa espanhola con Isidre Fainé, Opus Dei, Presidente da entidade bancária objectivo deste ataque, além de ser vicepresidente de Telefónica, Repsol YPF e da Sociedad General de Aguas de Barcelona, umha das mais caras de Europa.

A dominaçom sustenta-se por pessoas e, evidentemente, Fainé é umha destas, representa a personificaçom da articulaçom do Estado com o Capital.

Por tudo o antérior cremos que este ataque justifica-se por completo, sendo parte da diversidade de iniciativas autónomas que tentam acabar definitivamente com tuda forma de autoridade.

Para nom deixar espaço a dúvidas: este artefacto explosivo estava composto por umha bombona de gas butano de tres kilos recheio com dois kilos de pólvora, junto com 2 bombonas de camping gas rejeitáveis.

Grupo de Afinidad por la Anarquía
Leer más...

Internacional: Vigilância tecnológica. Concurso de caça de cámaras de seguridade

Fazemo-nos eco desta convocatória internacional publicada em diversos sites anarquistas, nós recolhemo-la de Contra Info (quem a recolhe de Informa-azione, que à sua vez a recolhe de Earth first! Newswire, que...)

Primeiro concurso anual de caça de cámaras de seguridade.
Porque as cámaras de seguridade nom se destruirám soas.

Para participar: Estuda o terreo da túa cidade, vila, complejo industrial ou comercial próximo, estuda umha série de planos bem pensados (cumha série de planos B e C para evitar que vos pilhem ou reconhezam), prepara o teu material, mascára-te, evita ponher-te mans á obra com pessoas coas que nom tenhas umha forte relaçom, destrue e deshabilita cámaras de seguridade.

Para ganhar: Quando se obstaculiza o aparato de vigilância ganhamos todxs. Em qualquer caso, com espírito de luita e diversom, o colectivo clandestino (imaginemos umha hipotética Fronte de Libertaçom da Invisibilidade) ou a regiom, a cidade ou vila que acade o maior coeficiente destrutivo em dólares estadounidenses (que se sacará de fontes mediáticas a partir de janeiro de 2014) será declaradx ganhador(a) do primeiro concurso anual de caça de cámaras. Na realidade, o primeiro grupo que destrúa um "dron" ou aviom nom tripulado de vixilância ganhará direitamente, a menos que dous ou mais grupos consegam reivindicar-se o abatemento dum outro "dron" e, em tal caso, volvera-se considerar o dano económico.
Leer más...

[Atenas]: Ataques incendiarios contra vehículos persoais de policías

Colamos e traducimos de ContraInfo este Comunicado reivindicativo aparecido en Indymedia Atenas:

O xoves, 7 de marzo de 2013, de madrugada, visitamos unha casa ben coñecida, pertencente a unha familia de policías no barrio de Agios Dimitrios, concretamente na rúa Eratosthenous 42, e incendiamos os seus dous vehículos persoais. Esta acción é unha resposta mínima ás súas provocacións diarias.

Dende as torturas dxs antifascistas tras a mani motorizada do 30 de setembro e as torturas dos catro arrestados tras o dobre atraco en Velvedos, Kozani, o 1 de febreiro, ata as torturas nos centros de detención de emigrantes e as comisarías de policía, dende as operacións de "limpeza" dos sen papeis, xs drogadictxs e as prostitutas portadoras de VIH, ata a aterrorización da sociedade local de Ierissos (en Calcidica), o traballo dos polícias é sempre o mesmo: facer de gardiáns do Poder contra a sociedade.

Optamos por movernos decisiva e directamente, con medios ao alcance de calquera: cunha botella de gasolina, unha vela e un chisqueiro, xusto ao lado dos pneumáticos dos seus coches. Así, queremos recordarlles a uns cantos que as súas eleccións terán consecuencias equivalentes.

Estamos por todas as partes, e se vós levades vosos distintivos mentres volvedes á casa, nós estaremos alí, mostrando tamén nosos propios distintivos.

Enviamos os nosos saúdos incendiarios e a nosa solidariedade a:

Xs membrxs presxs da O.R. CCF e todxs xs acusadxs polo mesmo caso.
Xs membrxs da Loita Revolucionaria e todxs xs acusadxs polo mesmo caso.
Os catro compas arrestados en Velvedo, Kozani.
E a todxs xs loitadorxs perseguidxs.

PD: Ademais, reivindicamos os ataques nocturnos realizados dende o 19 ata o 21 de outubro de 2012, onde incendiamos:
Un vehículo de repartición de UPS, na rúa Ilia Iliou, barrio de Pagrati.
Un Mercedes-Benz CLK, na zona de consumo de Gazi
Un Mercedes-Benz SLK, na rúa Vikela, barrio de Patissia

Violencia doméstica
Leer más...

Despejam sucursal de NovaGalicia Banco em Ferrol por umha suspeita de bomba

Colamos tal qual de GalizaLivre

Redaçom/ O nervosismo cunde entre os responsáveis de manter a ordem espanhola. As oficinas centrais de NovaGalicia Banco em Ferrol, sitas na rua Galiano, fôrom despejadas na manhá da quinta-feira. Nom se trata de um aviso falso de bomba, senom de um simples despiste que o temor de empregados e agentes policiais transformou num simulacro de sabotagem. Polos vistos, os empregados que chegárom à primeira hora da manhá encontrárom umha mala abandonada na porta do prédio, polo que avisárom à polícia. Os agentes (nom se publicou como) comprovárom que nom se tratava de umha bomba. Entretanto, um corro de empregados e passeantes foi-se formando por volta da sucursal.

Um banco no ponto de mira do povo

Os temores de empregados e polícias nom som infundados. Nos últimos anos, as dependências do banco fôrom objeto de inúmeras açons de resistência galega, de simples apedreamentos e pintadas, até ataques à bomba como o do Rosal há uns dias. Aliás, a indignaçom entre os milhares de estafados pola fraude das preferentes está a atingir cotas de violência invulgares, incluindo ameaças de morte, o que já tem provocado o encerramento de várias sucursais polo pánico que provocava aos trabalhadores acudir ao seu posto de trabalho. Tanto é assim, que a direçom de NGB tem efetuado a mudança de destino de grande parte do seu pessoal nas oficinas mais afetadas pola fraude, evitando que os clientes se podam enfrentar aos trabalhadores que lhes vendêrom participaçons preferentes. Além disso, desde que se decidiu resolver o problema das preferentes mediante a sua conversom em açons invendíveis, NGB ativou um plano de "segurança" que inclui a contrataçom de segurança privada para as suas oficinas, bem como um detalhado protocolo para os empregados seguirem em caso de confrontos com clientes exaltados.

Leer más...

Atacam à bomba sucursal de NovaGalicia Banco no Rosal

Reproducimos tal cual a noticia sobre o ataque a unha sucursal de NovaGalicia Banco no Rosal de Galizalivre:

"Umha potente bomba explosionou na madrugada do sábado ao domingo num caixa automático do Rosal, no Baixo Minho, causando graves estragos no seu interior. Meia hora depois, vários pneus eram incendiados no meio da autovia A-52, em Ponteareas. A polícia e os meios de comunicaçom duvidam à hora de atribuir a autoria: alguns já “suspeitam” da resistência galega, mas o certo é que o Rosal é um dos concelhos onde os afetados polas preferentes de NovaGalicia Banco estám em pé de guerra. Umha dúvida que fala às claras do nível de tensom que se está contendo na pota a pressom da sociedade galega.

Um artefato de grande potência

Segundo informam os jornais comerciais, quer dizer, a polícia, a sabotagem de Rosal tivo lugar às cinco horas da madrugada, ao pé da cêntrica Praça do Calvário. A deflagraçom nom teria produzido chamas senom um fumo branco, polo que os artificeiros deduzem que nom se tratava de um coquetel molotov (com ou sem bombonas de camping-gás), mas de um explosivo, possivelmente pólvora. Os danos fôrom grandes, tendo-se encontrado a porta do caixa a dezenas de metros do seu sítio, e havendo desperfeitos em vários estabelecimentos da rua. Os labores de desescombro praticárom-se ao longo do domingo, com a recolhida de pedras dos muros nas redondezas, bem como vidros escachados. No entanto, parece ser que a caixa forte teria ficado intacta.

Os bombeiros e agentes da Guarda Civil despejárom todos os vizinhos do prédio, e também de prédios próximos, aos que impedírom a volta aos seus domicílios até duas horas mais tarde.

A polícia explicou que nom pudo determinar se no caixa fora colocado um cartaz de “Perigo, bomba”, que segundo eles é habitual nestas sabotagens.

Barricada de lume em Ponteareas

Meia hora depois da explosom alguém colocava dous pneus no meios da rodovia A-52, à altura de Ponteareas, e prendia-lhes lume. Embora os jornais, quer dizer, a polícia, relacionavam as duas açons ao princípio do dia, na versom oficial dos feitos nom teriam nada que ver um com o outro.

Foi a resistência? Foi a “gente normal”?

A criminalizaçom automática das sabotagens rendia os seus frutos: ao assinalar os “radicais independentistas”, a polícia acotava as práticas ilegais a um sujeito que grande parte do povo percebe como estranho. Porém, na atualidade as cousas mudárom muito. Por umha parte, as operaçons policiais dos últimos dezasseis meses (quatro operaçons, com treze detidos dos quais dez encarcerados) assestárom um golpe à resistência galega que a polícia gostaria de poder vender como definitivo, portanto só a contra-vontade reconhecerám que o combatentes estám em condiçons de realizar umha sabotagem da contundência do Rosal. Pola outra, o que mais medo dá à polícia é que a prática da ilegalidade e da sabotagem prenda na populaçom, numha época como esta em que a raiva e o ódio ao poder estabelecido é mais grande e mais incontrolável que nunca. Se até os “aforradores” de NGB andam metidos em temporizadores e potas-express... a luita violenta poderia popularizar-se entre muitos galegos e galegas. Em qualquer caso, o exemplo e a liçom que dam as sabotagens ao povo é algo que o Estado espanhol teme e desejaria erradicar antes de que seja a faísca que prende a pradeira."
Leer más...

[Grecia] Un numeroso grupo de encarapuzadxs prende lume às instalacións da filial da mineira canadiana Eldorado Gold

Recibido na nosa caixa de correos, damos conta desta acción directa contra unha das novas empresas canadianas (curiosamente todas elas con sede en Vancouver) que pretenden facerse de ouro a conta da saude e do traballo das xentes das zonas onde pretenden arrasar todo vestixio natural e mudalo en vertedorios de minerais altamente contaminantes, como é o caso de Eldorado Gold (con minas en activo ou en construcción en Grecia, Turquia, Rumania, China ou Brasil) de Edgewater Exploration (a que nos afecta a todas nos en Corcoesto e outra en Ghana ) ou Astur Gold (a mina de Tapia de Casariego), entroutras varias.

A noticia é recollida da web AlertaMinera con data de 18 de febreiro pasado e di así:

Un grupo de 40 a 50 persoas lanzaron cócteles molotov e prenderon lume aos equipos na localidade de Aristóteles (Halkidiki, Grecia) arredor da unha da madrugada do domingo 17, causando importantes estragos en polo menos unha decena de vehículos e maquinaria da empresa filial da transnacional Eldorado que xestiona o proxecto Skouries, ferindo levemente un vixilante de seguridade. A policía grega, que posteriormente detivo 27 persoas, tivo que liberalas horas máis tarde ante a falta de probas.

O proxecto mineiro de Skouries é o último dun complexo de instalacións semellantes que a empresa filial Hellas Gold ten na zona, onde posúe licenzas mineiras para unha área de 317 quilómetros cadrados, con reservas de chumbo, cinc, prata, ouro e cobre. A transnacional canadense Eldorado Gold, está instalada, así mesmo, noutros países como Turquía, Romanía, China e Brasil.

Dende o primeiro momento, a reacción social levantouse en contra da mina, que para os seus habitantes levará á destrución dos bosques locais e creará grandes danos ao ecosistema, contaminando augas subterráneas, aire e chans con substancias químicas perigosas con metais pesados como o chumbo, o cadmio, o arsénico e o mercurio.

Os opositores ao proxecto mineiro argumentan tamén que a diferenza de moitos outros países, o Estado grego non obtén regalías destas concesións mineiras á parte dos impostos e os postos de traballo. As concesións outorgadas en 2004 por Stratoni, unha das minas de Halkidiki que opera actualmente e está preto de Skouries, serán aplicables ata 2026 e poden ser renovadas dúas veces durante 25 anos cada vez, de forma gratuíta.
Leer más...

Agressom neonazi contra a Biblioteca Social "Hermanos Quero" de Granada - Comunicado

Copiamos, traduzimos e colamos do blogue desta Biblioteca Social:

Comunicado da B.S. "Hermanos Quero" sobre a agressom do passado domingo 24 de Fevereiro:

O passado domingo 24 de fevereiro arredor das 20:30 horas, durante a palestra-debate "O motim de 4 Camins e o juízo aos torturadores" a cárrego dum colectivo barcelonés, celebrada na Biblioteca Social "Hermanos Quero" as 20 pessoas que se atopavam no ato viverom umha agressom fascista.

Em questom de menos dum minuto, as pessoas assistentes vimos como de repente rachava um cristal da porta e segundos depois rompia-se um outro, saltando os cristais por todo o local e ferindo na fronte a um companheiro, e de seguido foi lançada umha bengala, que se puido apagar rapidamente sem maiores consequências.

Ao sair, arredor de 6 pessoas completamente alheias à palestra (várixs vizinhxs, um comerciante e várixs viandantes) comentavam que fora cousa de entre 10 e 20 pessoas, nom estamos certas de quantos eram, todos encarapuçados, armados com paus e de estética neonazi.

Minutos depois aparecerom um total de dois carros patrulha e uns 6 efectivos da Polícia Nacional, provavelmente a raiz da chamada dalgum vizinho. Entanto dois deles nom dabam creto do sucedido, outro -quem nas aparências estava ao mando- nom só nom amosou nengum interés por aclarar a situaçom, senom que mesmo punha em questonamento o que xs vizinhxs contavam.

Entendemos este feito como umha agressom nom só à Biblioteca senom a todo um entorno político. Esta agressom é umha mais- como outras tantas que houvo tanto em Granada como noutras cidades- e animamos a seguir com o trabalho político nos locais, os colectivos e nas ruas, estando moi atentxs para nom permitir que isto se volva a passar.

E rematam este comunicado agradecendo as monstras de solidariedade que tenhem recebido e que desde acá sumamo-nos.
Leer más...

[Itália] Reinvindicaçom de Ataque Incendiário a Companhia Láctea

Recebemos no nosso correio informaçom sobre esta notícia recolhida do blogue Veganxs:

No dia 31 de Dezembro de 2012, celebramos o nosso próprio ano novo na empresa de lácteos Centro Latticini (Centro de Lácteos) na cidade de Montelupo Fiorentino.

Umha empresa que obtem lucros sob a exploraçom da vida de milhares de inocentes todo o ano, porque coa producçom de leite e derivados os animais vem-se privados de qualquer mínimo direito à vida!

O Leite e os productos lácteos estám pingando sangue!!

Contra todas as formas de exploraçom animal!

ATUA AGORA.

Fronte de Libertaçom Animal.

Mais informaçom em
Segundo o noticiário, sete caminhons foram completamente destruídas pelo fogo e um oitavo foi danificado. "ALF" estava escrito na parede de um edifício. Quanto aos danos, foi estimado em meio milhom de euros. (fotos de Fotocronache Germogli; clique aqui . para mais fotos da açom)

O ataque é pelo menos o quarto nos últimos meses na regiom Toscana da Itália. No início de outubro, ativistas da ALF entraram em um matadouro em Colle Val d'Elsa e saboram o sistema elétrico de máquinas. Um caminhom foi destruído por um incêndio em uma empresa de carne em Troghi em 27 de outubro , e em 24 de novembro o fogo da ALF em um caminhom de um matadouro em San Giovanni Valdarno.
Leer más...

Sabotaxe en solidariedade con Alfon (Pontevedra)

Un correo chegado ao noso mail infórmanos da rotura e incendio dun caixeiro de Nova Galicia Banco en Pontevedra así como de varias marteladas contra a vidreira dunha oficina de recadación de multas da mesma cidade. A sabotaxe, reivindicada por "energhúmenos salvaxes", enmárcase na campaña de solidariedade con Alfon, preso en Madrid dende a última Folga Xeral acusado de levar material inflamable.

Aquí deixámosvos o comunicado tal e como o recibimos e as fotos que traía adxuntas:


Unha pequena aportación á xornada de loita internacional convocada o pasado 28 de decembro en solidaridade con Alfon, rapaz detido durante a folga xeral do 14-N que permanece nun réxime FIES dende fai case dous meses por protestar contra as políticas neo-liberáis do réxime.

Na madrugada do 28 de decembro, na cidade de Pontevedra algúns anarquistas saboteamos o caixeiro automático da sucursal de Nova Galicia Banco situada a carón da subdelegación do goberno e ó lado da facultade de belas artes. Golpeamos con martelos a pantalla ata rompela e abrir un burato nela e acto seguido rociámola con líquido inflamable para prenderlle lume. Ainda que a llama non foi moi potente e non tardou en apagarse, agravou máis todavía o dano causado na pantalla. Na nosa retirada tamén pegamos varios martillazos ó cristal da fachada da oficina de recadación de multas que se atopa na mesma rúa e que quedou con varias marcas de golpes.

Con esta acción amosamos o noso profundo odio cara este sistema asasino e as súas estructuras e damos rienda solta á nosa raiba nestes momentos nos que o patético e mediocre espíritu navideño embauca a vontade das masas consumidoras. Ó mesmo tempo, mandamos un caluroso saúdo a Alfon e a todos e todas as que deron e seguen dando o callo nas rúas, a pesar de todo.

Dirixíndonos cara os bastardos que moven os fíos e rixen as nosas vidas con descaro e represión: A vosa falsa paz opresiva de eterna vixiancia é tan fráxil e tan volátil que estamos namorados do acto de desafiala. Caerá, algún día caerá, e nós estaremos ahí para velo e para participar. Non vos temos medo. Isto non é máis que o puto principio...

Tamén dedicamos isto ás persoas afectadas polo "corralito" que Nova Galicia Banco ten montado e que fai uns días interrumpiron un pleno no parlamento galego ameazando á casta política e deixando ben claras as súas intencións.

Vémonos nas rúas...

ENERGHÚMENOS SALVAXES

Leer más...

Encarapuchadxs lanzan artefactos incendiarios a unha comisaría en Murcia

Recebemos no noso correo esta nova remitida por un compañeiro, quen à sua vez recebiuna dun outro compa de Murcia, e que agora ampliamos con o que hai publicado na rede ao respeito desta acción.

Na madrugada pasada, sobre as 4.00 horas, cinco persoas co rostro tapado lanzaron artefactos incendiarios por riba da porta de seguridade do aparcadoiro da comisaría de San Andrés en Murcia, provocando un lume que non foron quen de sofocar os axentes da polícia e tiveran que recorrer a unha dotación do corpo de bombeiros para apaga-lo. O lume afectou a varios vehículos e un deles, de tipo Z, ficou "completamente calcinado e inservible" tal como recoñeceu a Delegación do Goberno nun seu comunicado.

O delegado do Goberno español en Murcia, na sua sabiduria, considera que esta acción foi "premeditada e orquestrada", dado que, fronte ao aparcadoiro, atoparom sinais de lume que presuponen consecuencia de ter preparado todo o sistema incendiario con antelación e declarou textual: "Non estamos falando de nengunha gamberrada, estamos a falar de violencia de rua contra as Forzas e Corpos de Seguridade do Estado".
Semelha que as persoas que perpetraron esta acción contra as dependencias policiais aguardaron a que a rua ficara despexada e mesmo ninguén no vecindario escuitou nada nen veu nada; tan só o ruido dos bombeiros e, cando acordaron, olor a fume. Leer más...

A Sabotagem, umha arte disponível para quase todas

Dende que o espectáculo se apoderou de case todos os ámbitos da realidade, é difícil encontrar loitas nas que se rompan as normas marcadas polo devandito espectáculo. Por iso, é normal asistir a asembleas, manifestacións, protestas diversas que teñen como fin principal ou único (ou que pretenden planificar) unha repercusión o maior posible nos medios de "comunicación" de masas.

As folgas xerais, en realidade paros de 24 horas [1], dende hai tempo uníronse á lóxica do espectáculo e as protagonistas destas viven inmersas nun proceso polo cal unhas retoman a lóxica da acción directa na súa loita máis ou menos radical contra o capitalismo, mentres outras viven inmersas na lóxica do espactáculo cuxo obxectivo é conseguir unha ampla repercusión mediática que faga de altofalante dunha mensaxe (tamén máis ou menos radical) que poida chegar ata o maior número de persoas posible. É frecuente que sexa unha mesma persoa ou grupo de persoas que vivan nestas loitas certa contradición por participar de ambas as dúas lóxicas. Con este panorama como pano de fondo, as folgas xerais son en moitos casos unha oportunidade para a acción directa que tan pequeno lugar ocupa normalmente na vida de tantas e tantas de nós/vos.

De todas as oportunidades que ofrece un escenario de folga xeral, un dos máis interesantes é a arte da sabotaxe. A sabotaxe é unha actitude de negación máis ou menos intensa contra resignarse á normalidade da opresión cotiá, contra resignarse ante a natureza da opresión. Cando a persoa oprimida se recoñece a si mesma como oprimida, trata de poñer todas as trabas posibles á súa realidade como engrenaxe do sistema. As devanditas trabas ás veces collen forma en posturas éticas que sosteñen comportamentos cotiáns a miúdo loables, pero a súa forma esencial é a autodefensa a través de formas activas/físicas de incidir materialmente contra aquilo que nos oprime. A sabotadora non necesita de grandes medios materiais nin de moita xente, pero debemos recoñecer que a sabotaxe a grande escala é a miúdo un acto de rabia que esconde o obxectivo de parar/danar o sistema a grande escala e que nos recorda aínda que sexa durante 24 horas que aquelas que todo o construímos, se quiesiéramos, todo o parariamos, que o carro avanza porque nós tiramos del e que este avanzará por onde nós queiramos que avance e que nunca se detén porque estamos enfermas de obediencia.

A enfermidade da obediencia é o peor inimigo da sabotaxe pois o principal síntoma desta enfermidade é a xustificación da opresión, é a oprimida con valores de opresora, que se nega a si mesma como ser capaz de tomar as rendas da vida en todos os ámbitos. A obediencia enxalza as institucións, a necesidade da orde establecida, a inevitabilidade da propia obediencia xeneralizada.
A sabotaxe, a arte do matrimonio das pequenas cousas

Hai xente que cre que a arte debe ser algo magnífica, extraordinaria, espectacular mesmo. Parvadas. A sabotaxe é a arte da satisfacción da maritaxe das pequenas cousas creando unha orde superior, a orde da insubmisión fronte á inxustiza institucionalizada. A sabotaxe é o amor do cravo pola roda, da pintura polo caixeiro automático, da grampa e o pegamento polo fecho, da barricada pola estrada, etc. Esa é a subversión, ese é a arte que nunca poderá ser mercadoría.

Este 14 de novembro seremos protagonistas dunha nova xornada de folga xeral. Montaremos un bonito espectáculo ou camiñaremos por entre as sombras del co sono da destrución do capitalismo ás costas e a esperanza de converter esta xornada nun espazo de apoio mutuo e loita do que poidamos sentirnos orgullosas/vos.

Pola anarquía.

[1] Xá case están esquecidas as verdadeiras folgas que consistían no paro das traballadoras de forma indefinida ata o logro dos seus obxectivos.

Copiado, traducido e colado de GrupoHelioGabalo Leer más...

(Galiza) Queiman dous caixeiros en Compostela

9/10/12. Segundo conhecemos através da imprensa comercial, duas caixas automáticas fôrom sabotadas esta noite em Compostela. Trata-se de umha instalaçom de Novagalicia Banco e outra do Banco Santander. Das entidades bancárias, assinalárom que os desperfeitos produzidos fôrom de grande importáncia. Ambas as caixas automáticas estariam situadas no centro histórico da capital galega. Continuaremos a informar tam pronto como tivermos mais dados.

Tirado do galizalivre.org
Leer más...

Grupo anarquista reivindica o ataque ao "Club Financiero de Vigo"

Segundo o informado polo diario comercial "La Voz de Galicia" na sua edición dixital de hoxe, un grupo anarquista chamado Acción Directa Anticapitalista Internacionalista (ADAI) reivindicou o lanzamento dun coctel molotov contra o "Club Financiero de Vigo". Ata o de agora o atentado, perpetrado por dous encapuchados na madrugada do luns, considerábase relacionado coas detencións dos presuntos membros de Resistencia Galega do pasado fín de semana; nembargantes, de seres certo o publicado pola Voz de Galicia, unha carta chegada a súa redacción en Vigo reivindicaría o ataque mediante un comunicado "en castelán de corte anarquista e contra o capitalismo".

Non atopamos polo de agora máis información relativa a esta suposta adxudicación do suceso fora do mencionado medio comercial.

C.R.
Leer más...

Resistência Galega reivindica a colocación de dúas bombas en Vigo

O grupo independentista Resistência Galega reivindicou mediante un comunicado enviado a varios medios de comunicación a colocación de dous artefactos explosivos nas instalacións dos repetidores de radio-televisión do Monte de Sampaio de Vigo. Segundo o informado pola prensa comercial, ambas as dúas bombas, compostas por medio quilo de pólvora e líquido inflamable, foron detonadas polos TEDAX na tarde de onte sen que chegaran a causar danos reseñables.

Podedes ler o comunicado en "GalizaLivre" -AQUÍ.

Nova elaborada por C.R. con información da prensa comercial e do xa mencionado portal "GalizaLivre".
Leer más...

Sabotaxes a caixeiros en memoria de Carlo Guiuliani (Pontevedra)

Reproducimos íntegramente un texto chegado onte ao noso correo e que, baixo o título "En memoria de Carlo Giuliani, 11 anos despois", veu acompañado pola foto que adxuntamos:

REIVINDICAMOS:

UNHA PEQUENA VINGANZA, INCAPAZ DE COMPARARSE Á DOR QUE SENTIMOS …

Na madrugada do pasado 25 de Xullo de 2012, un pouco tarde, escribimos con spray na fachada dunha oficina de recadación de multas da cidade de Pontevedra “POLICÍA ASASINA – XÉNOVA NON ESQUECE” xunto a unha A circulada. Ademáis, dous caixeiros automáticos foron saboteados atacando a pantalla, primeiro escachada cun martelo e despois rociada con pintura negra para “cegala” e evitar que poida ser utilizada. Estas sabotaxes a caixeiros súmanse ós que xa tiveron lugar últimamente nesta mesma cidade e nos que 4 máis foron escarallados a golpes e por desgracia, xa arranxados (xa nos encargaremos de rompelos de novo).

Queremos dedicar esta pequena mostra de solidaridade e raiba antes de nada ó noso compañeiro Carlo Giuliani, asesinado pola policía italiana no transcurso das batallas que tiveron lugar nas rúas de Xénova o 20 de Xullo de 2001, con motivo da cimeira que o G-8 realizou alá. En segundo lugar, queremos enviar unha aperta e a nosa forza ás e ós compas que foron recentemente condenadas e condenados a varios anos de cadea, pola súa participación nas mesmas protestas nas que Carlo perdeu a vida. A aquelas que xa están no cárcere, ¡ÁNIMO COMPAÑEIRAS! A aquelas que se atopan en paradeiro descoñecido, ¡VOADE LONXE! A aquelas que agardan a resolución do seu recurso, ¡MOITA SORTE!

11 anos despois, ninguén foi condenado por matar a Carlo, ninguén pisou o talego polas torturas da Escola Díaz, ninguén buscou responsabilidades políticas nin xustiza, nin tan sequera nós, porque ben sabemos que é inútil e ademáis, danos noxo a idea de rebaixarnos a xogar no voso taboleiro. A nosa xustiza é seguir en pé de guerra, porque o voso diálogo institucional e a vosa legalidade son o escenario que mantén a paz social que nos afoga baixo a mentira do “benestar”, un decorado que queremos esnaquizar porque nel xa non caben os nosos soños, nin as nosas vidas, esas vidas que estades saqueando impunemente, que reducides a cifras, a ganancias e pérdidas, a mercadoría, e que destruides sen piedade cando deciden plantarvos cara.

Voltaremos atacar, porque estamos entendendo que non hai nada que nos dé máis medo que aquilo que se nos ven enriba se non facemos algo urxentemente por rematar dunha vez con este sistema e co mundo que a súa economía asasina creou para soster os privilexios que simbolizan a miseria do resto. Iso é moito peor que a máis cruel das sentencias.

Temos unha guerra declarada contra o Estado e o Capital, e contra a pasividade, a apatía, o medo e o aburrimento que día a día consumen os nosos corazóns mentras agardamos a que por ciencia infusa chegue o momento axeitado para asaltar o ceo.

Carlo, non te esquecemos, nin ós teus asesinos tampouco.

MORTE Ó ESTADO E Ó CAPITAL!!
Leer más...

Ferido en México mentres colocaba artefacto explosivo e outras novas da guerra social

A Mario Antonio L.F. detivérono na madrugada deste martes 26 en Coyoacán, México, tras sufrir queimaduras nos seus brazos, pernas e estomago cando presuntamente lle estoupou o artefacto incendiario que manipulaba. A policía investiga a posible relación de Mario con outra explosión sucedida esa mesma noite nun caixeiro automático das instalacións da Comisión Federal de Electricidade na delegación Tlalpan, tamén no sur da cidade de México. O detido, de 27 anos, quedou ingresado no Hospital General Rubén Leñero.

Poucos días antes, e sen que nós teñamos constancia de ningunha relación co episodio antes mencionado, o "Núcleo de acción revolucionaria por la destrucción del Estado. Células Autónomas de Revolución Inmediata – Praxedis Gilberto Guerrero" atribuíuse mediante un extenso comunicado o envío de senllos paquetes bomba ao embaixador grego en México. Ambos os dous paquetes, compostos de dinamita e metralla, reivindicáronse en solidariedade con anarquistas presos en Grecia.

E xa no terreo da loita social en Grecia, a prensa comercial recolleu profusamente o atentado perpetrado neste país contra a sede de Microsoft, onde varios encapuchados obrigaron a fuxir o porteiro do edificio para, deseguido, prender lume a unha furgoneta chea de bombonas de gas que previamente estacionaron xunto á porta do inmoble.Os asaltantes, armados con pistolas e rifles automáticos, fuxiron deixando tras de si máis de 60.000 euros en danos (segundo as estimacións que a prensa comercial atribúe aos bombeiros).



Artigo elaborado por C.R. con información de diversos medios da prensa comercial e de
"Viva la Anarquía" aquí e aquí.



Leer más...