22F: NOITE DA DESOBEDIENCIA!! (A Coruña)

Difundimos a seguinte convocatoria enviada ao noso correo por Stop Desafiuzamentos Coruña. Trátase dunha festa concerto no C.S.O Palavea que, ademáis de conmemorar o ano da victoria popular que supuso a paralización e posterior resolución do desafiuzamento de Aurelia Rey (cronica AQUÍ), pretende recadar fondos para pagar as cuantiosas sancións administrativas e xudiciais que enfronta en Coruña este colectivo:


Compañeirxs!!!

Este sábado 22 teremos unha noite completiña: deliciosa cea vegana ás 20h, timba poética ás 21h, concertazo do Leo i Arremecághona ás 22.30h e unha sesión de DJ a partires da medianoite co Anticorruptela Sound System. Todo para celebrar con vós un ano de desobediencia e solidariedade dende a paralización do desafiuzamento de Aurelia, que posiblemente constituíu un fito (un máis) no activismo social da cidade.

Aproveitamos para agradecer a colaboración de tódolos colectivos, medios de comunicación e persoas a título individual que fixeron parte fundamental neses días de loita e en todos os que seguiron. Porque sabemos que a unión de forzas e o traballo conxunto é o único xeito de deter este sistema criminal que nos condena ó empobrecemento, á miseria e ó medo.

A actividade deste sábado englóbase dentro da campaña Múltannos a nós para asustarte a ti, coa que pretendemos concienciar da violencia burorrepresiva e facer un fondo de resistencia contra as multas que foron chegando nos últimos tempos (cuantificadas actualmente en 4.000 €).

A Noite da Desobediencia terá lugar no CSOA de Palavea este sábado 22 de Febreiro a partires das 20h.

Acudide e difundide!

Obrigadxs a todxs polo voso apoio!!!

Leer más...

@s okupas de Palavea desafían a data límite do xulgado

O pasado domingo 19 era a data límite para o desaloxo voluntario do inmoble, segundo o fallo da xuíza titular do xulgado de instrución nº2 da Coruña que instaba @s okupas a marchar antes dese dia se non querían verse abocad@s a un desaloxo pola forza. Non obstante dende fontes próximas á asemblea do Centro Social Okupado de Palavea maniféstannos que, ata o momento, se desobedeceu a orde sen que se aprecie movemento de ningunha clase por parte da policía, @s propietarios ou o xulgado. Esta calma tensa que polo de agora respiran @s okupas podería deberse aos recursos interpostos ante o fallo da xuiza que, de prosperar, poderían aprazar o despexo durante uns meses. De todolos xeitos os integrantes da asemblea do centro social son cautos a ese respecto, sobre todo en vistas da actuación hostil e agresiva da xuíza, que non tivo empacho en celebrar a vista sen avogado defensor (procedemento sumamente irregular que viola flagrantemente os xa de por si laxos principios da xustiza burguesa) e en acelerar sobremanera todos os tramites relativos ao caso.

Así que aínda que polo de agora a cousa semella tranquila, en calquera momento poderiamos ter noticias que poñan en garda aos solidarios galegos en previsión dun próximo desaloxo.

Esperamos ter novas nos próximos días que clarifiquen un pouco a situación da casa.


Redactado por C.R. con información facilitada dende o entorno da okupa.
Leer más...

Sobre o desafiuzamento de Elisabeth (Coruña)

Bastante temos escrito, mesmo neste blogue, sobre o desafiuzamento de Elisabeth Sanles hai un par de días no barrio coruñés do Castrillón. Aparentemente un feito sen importancia nunha cidade onde se producen dous desafiuzamentos ao día, pero que cobra relevancia pola resistencia popular que non só conseguiu frustralo no primeiro intento, se non que case o conseguiu nunha segunda ocasión e permitiu, polo menos, volver poñer na palestra a eiva social resultante do sistema capitalista. Non é un feito propiamente anarquista (ainda que varios anarquistas participasen moi activamente da resistencia) pero sí utilizou a Acción Directa, o asamblearismo e a desobediencia premeditada da lexislación e dos mandatos xudiciais como medios de actuación. E é por todo iso que queremos adicarlle unhas poucas liñas máis ao xa dito ata agora.

Por iso e porque este non é o típico caso de persoa hipotecada, atrapada nas cobizosas poutas das sucursais bancarias,se non simplemente unha muller sen traballo que xa non puido pagar o aluguer. Aquí non se cuestiona a lexitimidade da banca para impoñer abusivas cláusulas hipotecarias, nin se pide a dación en pagamento como remendo da inxustiza social, se non que se aborda o dereito mesmo á vivenda máis aló de se se pode ou non se pode pagar.

Primeiro un repaso dos sucesos visto dende o activismo de pé de rúa e non dende os medios comerciais:

Tras do frustrado primeiro intento de desafiuzar a Elisabeth hai xa máis dun mes, as autoridades xudiciais aseguraran aos avogados da plataforma Stop Desafiuzamentos que notificarían oportunamente a seguinte data de lanzamento. Esta notificación produciuse o pasado martes pola tarde, menos de doce horas antes da hora fixada, as 10 a.m do día seguinte. Ás sete da mañá unha furgoneta camuflada descargaba en marcha un tropel de antidisturbios que tomaban sen complicacións o portal do edificio sen que os poucos activistas alí apostados apenas puidesen reaccionar.

Non tiveron tanta sorte coa porta da casa, onde unha eficaz barricada os mantivo ocupados durante horas, incapaces de facela ceder ata que o olor de metal quente producido por numerosos discos de radial queimados inundaron as rúas de todo o barrio.

A demora permitiu que media centena de solidarios se concentrasen ante os valos cos que un centenar de policías acordoaron a rúa. Máis de dez furgóns policiais ocupaban o longo enteiro da rúa Antonio Noche, nunha imaxe tan desproporcionada que debería encher de orgullo aos anti desafiuzamentos coruñeses (tan pouca cousa en realidade e tan perigosos a ollos do poder). Elisabeth e Ainoa, a súa sobriña, encadéanse entre dúas ventás da que aínda é a súa vivenda. Mentres que os solidarios, dende o piso e dende a rúa, corean consignas de resistencia, apoiados por algúns veciños que berran dende as súas respectivas ventás.

Media hora antes do momento fixado xudicialmente para o desafiuzamento, as hostes policíacas entran en tropel a través dos restos da porta esnaquizada e, pouco máis tarde, conseguen cortar as cadeas que unían a Elisabeth coa súa sobriña. Non sen escatimar en sufrimentos para as dúas resistentes no seu intento de evitar o tubo de PVC que protexe a cadea.

Os cinco activistas de Stop Desafiuzamentos que se encontraban no piso e a sobriña de Elisabeth son detidos e conducido esposados a comisaría. O trato en dependencias policiais, de tan correcto, sorprende os detidos, afeitos aos desmandos dos esbirros do poder e tratados agora con inusitada cortesía. Malia que foron apresados baixo o cargo de "resistencia a un mandato xudicial", son liberados ás poucas horas cos máis leves cargos de "desordenes públicos".

Elisabeth, pola súa banda, é conducida a un refuxio cristián, onde o concello pretende internala durante un tempo (logo, cando a cousa sexa menos mediática, xa a poderán botala oportunamente á rúa). Malia as presións, pois é ameazada con que se se vai "cos okupas" lle quitarán aos seus fillos, ela négase; pois non quere verse sometida a unha disciplina de colexio nunha institución privada dependente da igrexa, con horas de saída e de chegada e a consecuente infantilización que iso leva consigo.

Así que finalmente Elisabeth se vai "cos okupas" ao C.S.O. Palavea. E non porque ela sexa unha anti-sistema, nin moito menos, se non porque tras meses pedindo solución en todas as institucións estatais para o seu caso (unha solución que lle permita ser autónoma e conservar aos seus fillos), tras loitar incansablemente cos Servizos Sociais para que poñan remedio á situación de desamparao que ata o xuíz recoñece; tras todo iso e moito máis, son unicamente os "anti-sistema" os que poñen unha solución efectiva, por moi ilegal que sexa, aos problemas estruturais dos que ela é vítima. Aínda que de forma transitoria e ata conseguirlle un fogar mellor, son os okupas o último refuxio dos oprimidos ante a criminal indiferenza do poder.

Seguramente isto dea argumentos a aqueles que agora a critican inundando as redes sociais con mentiras e medias verdades sobre a súa situación persoal. Á fin e ao cabo moita xente goza sendo xuíz das vidas axenas: se os dereitos do propietario, se é boa ou mala persoa, se merece ou non axuda. Pero a crua realidade é que ninguén merece durmir na rúa nin perder aos seus fillos. E aquí nunca tratouse de que Elisabeth quedase nesta casa para sempre, se non de conseguirlle unha solución aos seus problemas (que, desenganemonos, non son persoais se non sociais) e de buscarlle un fogar onde poder vivir xunto coa súa familia. Ao final, como sempre, as precarias solucións nunca veñen das institucións e as suas legalidades, se non moi ao seu pesar e a través do pobo autoorganizado.

A falta dunha solución mellor, que podedes estar seguros que acabaremos atopando, Elisabeth polo menos durme libre e quente nunha casa do seu agrado. Aínda que, curiosamente, sobre ela xa pende a inmisericorde espada do poder. Como no conto dos tres porquiños, da casa de palla pasou a refuxiarse na de madeira. Agora falta construír entre todxs a de pedra, para poder poñernos a salvo dos voraces dentes do capitalismo feroz.

C.R.
Leer más...

[A Coruña] Chamamento para frear un desafiuzamento en Coruña o martes 8

Despois de que hoxe se esgotasen os últimos cartuchos para impedir o desafiuzamento de Elisabeth, Stop Deshaucios A Coruña fai un chamamento para que todas aquelas persoas dispostas a loitar contra a eiva dos desafiuzamentos se movilicen para frear esta inxustiza.

Duarante toda a mañá de hoxe Elisabeth Sanles, acompañada por membros de Stop Desahucios, tentou por tódolos medios frear o seu propio lanzamento previsto para o vindeiro martes 8 de outubro as 10.30 da mañá. Primeiro ante o xulgado, onde realizouse unha concentración que non impediu que o xuiz rexeitase un aprazamento, e despois en servicios sociais, onde a situación rematou a berros co cocelleiro, co desaloxo policial dos manifestantes e con denuncias contra a lo menos un deles.

Agora non queda outra que a resistencia, é por iso que o colectivo Stop Desahucios Coruña mandou hoxe este chamamento que dende aquí reproducimos esperando a máis fecunda resposta social:

O próximo martes 8 ás 10:30H da mañán está previsto o desafiuzamento de Elisabeth Sanles, unha muller nai de tres fillos, con escasos 200 euros para vivir e que non pode facer fronte ao pago do alugueiro da súa casa.

Solicitamos a axuda de tódolos colectivos sociais e da ciadanía en xeral pra deter a barbarie ante a que os poderes público móstranse indiferentes.

Acudide e difundide esta convocatoria.

Ante a vaga de solidaridade que en diferentes puntos do Estado están a frear varios desafiuzamentos, os corpos policíais implementan dispositivos cada vez máis fortes e marciais, coma é o acordonamento e establecemento dun perímetro de seguridade horas antes de producírense o citado desafiuzamento. Por iso comenzaremos unha vixilia e retén na noite do luns día 7 para a que tamén solicitamos o voso apoio.

Porque xuntas e xunto podemos. Galiza libre de desafiuzamentos!

--
@desahuciocoruna
https://n-1.cc/pg/groups/372403/desahucios-corua/

Grupo de stopdesahucios de A Coruña

Máis info no blog de Stop Desahucios Coruña -AQUÍ

Subido por C.R.
Leer más...

Os “petos de resistenza” de STOP Desafiuzamentos A Coruña chegan á rúa co apoio dunha trintena de establecementos.

Reproducimos o correio recebido de STOP Desafiuzamentos A Coruña:

Moi boa tarde a todas e todos,

Como vimos informando periodicamente, baixo o lema Múltannos a nós para asustarte a ti, o colectivo STOP Desafiuzamentos A Coruña está a levar adiante dende o pasado mes de xuño unha campaña informativa e de sensibilización co obxectivo de apelar ao apoio da cidadanía para, xuntas, rexeitar e condenar publicamente a represión que dende o Concello da Coruña e a Subdelegación do Goberno estase a exercer sobre as persoas que participamos en mobilizacións sociais.

No marco desta campaña desenvolvimos accións informativas na rúa [1], convocamos unha numerosa manifestación [2] protagonizada por grande parte dos colectivos sociais da Coruña, visibilizamos esta problemática co apoio de coñecidos grupos musicais durante as Festas de María Pita [3] e, recentemente, mesmo participamos no concurso de empanadas da Romaría de Sta. Margarida [4], sempre cun importante arroupamento e simpatía por parte da cidadanía.

Agora, trinta establecementos coruñeses veñen de presentarnos o seu apoio adheríndose a unha nova liña de acción dentro da campaña Múltannos a nós para asustarte a ti: os “petos de resistenza”.

Con esta nova iniciativa non só procuramos facer fronte ás sancións económicas senón, sobre todo, visibilizar que canto máis se esforce o goberno do Partido Popular en criminalizar a solidariedade, máis motivos imos ter a sociedade para estarmos orgullosas de selo, e mellor nos imos organizar [5] para facer fronte aos ataques cos que o Goberno do PP pretende silenciar as voces que denuncian o drama social provocado polo seu extremismo político neoliberal [6].

A través da aplicación sistemática e indiscriminada de multas económicas, coñecida tamén como “burorrepresión” [7], o Concello da Coruña e a Subdelegación do Goberno na cidade, seguindo as pautas de actuación do Goberno central do Partido Popular –ese mesmo que elimina probas xudiciais no Caso Bárcenas…-, está a intimidar a través da violencia económica a quenes exercemos o noso dereito á liberdade de expresión e manifestación, atacando, precisamente, aos colectivos de persoas ás que máis están facendo sufrir nestes momentos cas súas políticas antisociais: desempregadas, preferentistas, desafiuzadas, inmigrantes… Deste xeito, ademais de tentar inhibir a protesta social, o Goberno do Partido Popular revela novamente o seu perverso afán recadatorio, esquilmando economicamente á cidadanía que previamente deixou baixo o limiar da pobreza.

A día de hoxe STOP Desafiuzamentos A Coruña –colectivo que actúa totalmente de balde e que non percibe subvencións de ningún tipo nin conta con persoal asalariado- acumula xa un total de 7.980,82€ correspondentes a 18 propostas de sanción dirixidas contra 16 persoas –nalgúns casos ata hai 2 propostas de sanción por persoa...-, ás que hai que engadir a tres persoas máis pendentes dun xuízo de faltas. As penalizacións solicitadas oscilan entre os 120 e os 600€ por sanción.

Con estes petos de resistenza repartidos ao longo da cidade eleximos unha vía coa que non dependemos de entidades financieiras criminais, ao tempo que se constrúen alianzas entre a cidadanía e contribúese a visibilizar a problemática da criminalización dos movementos sociais.

Por iso hoxe queremos sobre todo agradecer enormemente a solidariedade de tódolos establecementos que nos están apoiando cos “petos de resistenza”. Son bares, perruquerías, librarías, floristerías, sindicatos, asociacións veciñais, a Universidade... que dende o pobo coidan ao pobo e que, co exemplo do seu compromiso, reforzan a capacidade de loita de toda a sociedade.

Moitísimas grazas

Listaxe completa de establecementos]

Alegacións, anulacións e novas sancións

No noso caso –e sabemos que tamén no da maioría dos colectivos represaliados- como consideramos totalmente absurdos os motivos alegados pola Subdelegación, aliás de marcadamente políticos, estas sancións están sendo alegadas, a fin de conseguir a súa anulación.

De feito, a semana pasada tivemos notificación da prescripción de 3 propostas de sanción, lamentablemente non porque dende a Subdelegación do Goberno tentaran enmendarse e correxir a súa praxe abusiva, senón porque a burocracia é un arma de dobre filo e ao notificárllelas ás persoas afectadas fóra de prazo víronse na obriga de arquivalas.

Sen embargo, a ledicia non nos durou moito tempo, xa que aos poucos días recibimos dúas novas propostas de sanción por participar na concentración convocada a nivel estatal diante das sedes do PP o pasado 9 de abril –e xa levamos 8 propostas de sanción en relación a este tema...-, e unha máis por participar nas mobilizacións convocadas polas familias en risco de desafiuzamento pola construción do Parque Ofimático.

Polo tanto, en caso de que finalmente as multas acumuladas sexan arquivadas, como así agardamos e como está a ocorrer noutras partes do Estado [8], o diñeiro recadado será empregado para fins antirrepresivos, xa que polo ambiente que se está a respirar neste mes de setembro, ca chegada de novas propostas de sanción non só para nós, senón tamén contra colectivos a favor do aborto [9], da lingua galega [10] ou contra a minería a grande escala [11], o Goberno do Partido Popular segue teimando en acribillar a multas a quenes poñemos en evidencia que as súas políticas atacan ás máis débiles para favorecer aos corruptos e poderosos.

Moitas grazas pola vosa atención

Os establecementos que desexen colaborar cos “Petos de Resistenza” poden contactarnos no correodesahucios.coruna@gmail.com xa que todos os establecementos participantes deben ser incorporados á lista publicada no blogue de STOP Desafiuzamentos A Coruña.

Para previr manipulacións do obxectivo da campaña, só esta lista será a referencia. SÓ OS ESTABLECEMENTOS SINALADOS NELA CONTAN CON BOTES DE RESISTENZA DE STOP DESAFIUZAMENTOS A CORUÑA, sendo nestes momentos o único medio de recadación económica posta en marcha polo colectivo.

[1] STOP Desafiuzamentos A Coruña, 02/07/2013: “Múltannos a nós para asustarte a ti. Campaña informativa”. Dispoñible en:

[2]Vídeo elaborado por Galiza Contrainfo: https://www.youtube.com/watch?v=AIipswwxH-g

[3]STOP Desafiuzamentos A Coruña, 17/08/2013: “DEFconDOS e KONFLIKTO contra a represión dos movementos sociais”. Dispoñible en:http://stopdesahuciosacoruna.blogspot.com.es/2013/08/defcondos-e-konflikto-contra-represion.html

[4]“La crisis llega a las empanadas”, La Opinión de A Coruña, 26/08/2013:http://www.laopinioncoruna.es/coruna/2013/08/26/crisis-llega-empanadas/755608.html.

[5]“Encuentro estatal por la solidaridad y contra la represión”, TerceraInformación, 13/09/2013. Dispoñible en: http://tercerainformacion.es/spip.php?article57764

[6] Intermond OXFAM: “Nuestro país podría alcanzar los 20 millones de pobres en 2025 (el 42% de la población)”, Informe “La trampa de la austeridad”, 18/09/2013. Dispoñible en: http://www.intermonoxfam.org/sites/default/files/documentos/files/Informe%20Oxfam%20La%20Trampa%20de%20la%20Austeridad.pdf

[7]“De la represión violenta a la burorrepresión”, Diagonal, 5/06/2013: https://www.diagonalperiodico.net/libertades/la-represion-violenta-la-burorrepresion.html . Tamén en consecuencia ca actualidade e amplo alcance da represión económica-administrativa que está a sufrir a cidadanía, o doutor en Historia pola Universidade do País Vasco (UPV/EHU) e profesor titular de Historia Contemporánea na Universidade de Castilla‐La Mancha (UCLM), Pedro Oliver Olmo, vén de publicar recentemente o ensaio Burorrepresión: sanción administrativa y control social. Máis información: http://historiadelaprision.files.wordpress.com/2013/05/burorrepresion_indice_y_prologo.pdf.

[8]“Los jueces desautorizan por cuarta vez a Cifuentes por sus multas al 15M”,Público, 16/09/2013: http://www.publico.es/espana/468631/los-jueces-desautorizan-por-cuarta-vez-a-cifuentes-por-sus-multas-al-15m “Por cuarta vez se tumba en los juzgados la sanción de un manifestante que vio vulnerado su derecho fundamental a la presunción de inocencia”, Comisión Legal Sol-15M, 13/09/2013: http://legal15m.wordpress.com/2013/09/13/por-cuarta-vez-se-tumba-en-los-juzgados-la-sancion-de-un-manifestante-que-vio-vulnerado-su-derecho-fundamental-a-la-presuncion-de-inocencia/

[9] http://www.sermosgaliza.com/media/sermosgaliza/files/2013/09/05/1270487_193894714117561_537689492_o.jpg

[10]http://www.queremosgalego.org/2013/09/05/queremos-galego-denuncia-que-a-subdelegacion-do-goberno-pretende-sancionar-a-plataforma-pola-mobilizacion-do-17-de-maio/

[11]http://www.mineriagalicia.org/2013/09/18/multa-pola-manifestacion-do-2-de-xuno/

Un saúdo e moi boa xornada,STOP Desafiuzamentos A Coruña

stopdesahuciosacoruna.blogspot.com.es
Leer más...

17 horas subido a unha farola contra "Madrid 2020"

Un activista contra os desafiuzamentos pasou 17h subido a unha farola da praza de Sol en protesta contra o caracter especulativo da candidatura española ás olimpiadas e contra o desafiuzamento e o derrubamento dunha vivenda na rúa Ofelia Nieto do madrileño barrio de Tetuan.

Os bombeiros negáronse ata en tres ocasións a baixar pola forza ao activista, que finalmente foi detido tras descender voluntariamente a iso das dúas desta tarde, pese a que a súa intención inicial pasaba por manter a protesta ata que esta noite comuniquen o emplazamento da próxima sede olímpica.

Durante o transcurso da protesta, secundada a pé de rúa por numerosos solidarios, detiveron a outros tres manifestantes por cargos de atentado, resistencia e desobediencia.

A acción comezou onte ás nove da noite, despois dunha xornada reivindicativa de "Olimpiadas contra a corrupción" na porta de Alcalá, cando o activista subiu a unha das farolas da Porta do Sol despregando unha enorme faixa na que se podía ler: "Madrid 2020 evicts" xunto ao símbolo de Stop Desafiuzamentos, a unha sinal de prohibido cunha excavadora tachada e a frase "Ofelia resiste", en relación a campaña contra o derrubamento dunha vivenda da que recentemente se evitou o seu desafiuzamento (máis info disto no seu blog AQUÍ). Un nutrido grupo de persoas apoiaron dende a praza a protesta, coreando consignas contra os desafiuzamentos e as olimpiadas, ata que foron desaloxadas das proximidades da farola polos antidisturbios.

Pese as ameazas e aos continuados requerimentos da policía, os bombeiros rexeitaron prestar axuda aos madeiros para baixar ao activista, e o único que fixeron foi colocar colchonetas debaixo da farola para evitar posibles lesións. O que empeza a ser un moi saudable costume destes corpos de emerxencias.

A policía tentou negociar infructuosamente co irreductible da farola, despois do cal quitáronlle pola forza a pancarta e máis a corda coa que os seus compañeiros abastecíanlle de auga e alimento. Pese a todo, mantívose alí subido durante toda a mañá de hoxe ata que decidiu baixar voluntariamente no mediodía de hoxe. Foi inmediatamente detido con cargos de desobediencia, resistencia e desordes públicos e conducido a dependencias policiais entre os berros solidarios dos seus compañeiros.

Os medios comerciais, polo menos ata a hora de escribir isto, apenas recollían a noticía, e os que o facían era nas súas seccións madrileñas, pese a que a protesta realizouse na Porta do Sol ante as cámaras dos medios de medio mundo achegados aló para cubrir a candidatura madrileña para os Xogos Olímpicos. Porque aquí a prensa será libre, pero polo visto e libre de dicir voluntariamente o que quere o réximen e omitir aquilo que perxudique a nosa democrática "marca españa". Con esta liberdade de prensa, quen precisa censura?

Redactado por C.R. con información dos medios comerciais, da páxina contra o desafiuzamento de Ofelia Nieto xa enlazada antes e doutros medios contrainformativos.
Leer más...

O Concello de A Coruña segue a xogar sucio contra as familias do Ofimático

Recibimos de STOP Desafiuzamentos de A Coruña esta nota de prensa à que damos pulo, se ben quixeramos apontar que non é de extrañar a actitude dos representantes do concello, o raro é a inocente actuación das familias ameazadas con o desaloxo das suas moradas, que depois de anos de mentiras aínda seguen a crer nas palabras dos mentireiros e "fustranse e indignanse". Esperemos que despois destas se pasen canto menos ao cabreo e dean unha resposta menos "dialogante":

Fai unhas semanas, representantes das familias en risco de desafiuzamento por mor da construción do Parque Ofimático recibiron unha chamada de Jacobo Hortas, avogado do Concello. Neste contacto instouse ás afectadas/os a propoñer un prezo por metro cadrado para os seus terreos (o Concello negouse a aportar unha proposta inicial). Iso si, como se encargou de remarcar unha e outra vez este representante do Concello, ditas xestións haberíanse de manter en absoluto silencio, sobre todo para que non se enterara a prensa, recalcou, e ameazaron con facer caer toda a negociación se transcendía algún dato.

Baixo a grande presión que supón estar a punto de perder os seus fogares, as familias accederon a manter a discreción neste asunto.

Sendo conscientes deste precendente, é doado comprender a frustración e indignación que sentiron o pasado mércores as familias do Lugar de Eirís-Castro de Elviña cando leron nos xornais unha nota de prensa enviada dende o Concello a través da cal, non só se daba conta dun proceso para o que o Consistorio esixira total silencio, senón que mesmo se atrevían a afirmar que eran as familias as que tiñan que se dar présa en resolver este asunto, eludindo a responsabilidade política evidente nos máis de 20 anos de conflitividade que arrastra este proxecto.

A través do colectivo STOP Desafiuzamentos A Coruña, as familias en risco de perder os seus fogares por culpa da manobra de especulación urbanística do Parque Ofimático, queren trasladar as seguintes consideracións:

-Que entenden que a nota emitida dende o Concello responde á estratexia de pretender culpabilizar ás familias. Ben sabe o concelleiro de Urbanismo, Martín Fernández Prado, así coma o alcalde Negreira, que o traballo de peritaxe do prezo por metro cadrado está sendo levado por un despacho de peritos que, ao igual que outros colectivos profesionais, ralentiza considerabelmente o seu traballo durante o mes de agosto, período no que adoitan ficar estancadas múltiples xestións administrativas. Así mesmo, as familias apuntan que esta estratexia de xogo sucio poderíase deber ás présas do Concello por cumprir ca adxudicación dalgúns terreos, comprometida para o mes de setembro.

-Que en ningún momento o Concello ofreceuse a ser mediador entre a veciñanza e posíbeis compradores.

-Que non teñen constancia ningunha de que exista comprador algún para os terreos. Polo que entenden que a insinuación feita nese sentido dende o Consistorio é simplemente unha estratexia ca que, por unha parte, tentar presionar ás familias afectadas, e, por outra, novamente dar a falsa impresión de que o Concello está a buscar solucións a este conflito. Porén, a veciñanza tamén empraza ao concelleiro de Urbanismo a que, “se existen eses compradores, que nolos presenten”.

-Que a solución que desexan as familias é manter os seus fogares, e que se están accedendo a colaborar no establecemento dun prezo por metro cadrado é porque séntense xa completamente acorraladas, cas escavadoras á porta das súas casas e cun Concello que funciona como lobby de presión a favor dos intereses de especulación urbanística existentes no Ofimático, onde coñecidos representantes políticos e “persoeiros” vinculados ao Partido Popular forman parte de varias das cooperativas que construirán vivendas nestes terreos.

As veciñas e veciños do Lugar de Eirís-Castro de Elviña recriminan ao concelleiro de Urbanismo, Martín Fernández Prado, e ao alcalde da Coruña, Carlos Negreira, a utilización política que pretenden facer deste drama que afecta a catorce familias.

Dende STOP Desafiuzamentos A Coruña consideramos ademais que é totalmente vergoñento que unha institución pública pretenda embarullar en absurdos xogos mediáticos a persoas que non só están a punto de perder os seus fogares, senón que, inda por riba, acumulan débedas de milleiros de euros ao vérense inmersas na estafa de seren declaradas promotoras forzosas.

Con este tipo de “artimañas” o Concello da Coruña pretende borrar un problema que el mesmo impuxo fai xa vinte anos, apoiándose nun concepto de progreso especulativo que eliminou a cidade como espazo de vida pra convertela en obxecto de negocio. Até o momento a única solución proposta polo Concello é a de poñerlle un prezo á vida e lembranzas destas familias, que de non aceptalo son criminalizadas e presionadas coa execución do lanzamento das súas vivendas. É totalmente inaceptábel que os representantes políticos da cidadanía estean transformando a Lei nun mecanismo non garantista de liberdade e dereitos, senón de represión, ameaza e coacción, desafiuzando ás persoas das súas propias vidas.
Leer más...

[A Coruña] Hoxe Xoves 11, ás 20.00 hrs., na praza do Obelisco, Concentración conxunta en denuncia da Criminalización da Solidariedade

Tal como contamos onte nesta entrada deste mesmo blogue: Ás 13 persoas que ata onte estaban baixo ameaza de sancións por teren participado en mobilizacións a favor do dereito á vivenda e contra os recortes sociais, temos que engadir 4 persoas máis. Este total de 17 persoas -polo de agora- están acusadas de feitos supostamente ocorridos tanto durante a tentativa de desafiuzamento de Aurelia Rey (18 de febreiro) como durante unha concentración diante da sede do Partido Popular (9 de abril); agora vimos de recebir por correo a nota de prensa de STOP Desafiuzamentos A Coruña convocando à Concentración Solidaria con a lenda: Múltannos a nós para asustarte a ti hoxe xoves as 20 horas no Obelisco desta cidade e que colamos para a sua difusión e coñecemento:

Ao abeiro da crise social creada polas entidades bancarias en connivencia ca corrupción política, o goberno municipal do Concello da Coruña e a Subdelegación do Goberno están a amosar como, dende unhas institucións que se supoñen de todas e todos, perséguense as protestas e criminalízanse as demandas da cidadanía ao tempo que non se dubida en seguir apoiando aos bancos i élites político-financieiras que se están a beneficiar do actual drama social.

Às persoas encausadas están acusadas de diferentes faltas, pero fundamentalmente podemos resumilas en 3: dificultar a súa identificación –cuestión totalmente falsa, as persoas indentificáronse, e foi en varios dos casos o feito de pedir tamén identificación a algún dos axentes o que conlevou estas propostas de sanción como represalia-, instigar ás masas a defender o dereito á vivenda –interpretación subrealista que insinúa que as aproximadamente 200 persoas que acudiron a parar o desafiuzamento de Aurelia, ou quenes participan en mobilizacións sociais, carecen de reflexións e posicionamentos propios sobre a actual crise de dereitos humanos e sociais no Estado español- e, en terceiro termo, unha perversa interpretación do que supón a “seguridade” cidadá, xa que, segundo as propostas de sanción, pronunciarse a favor do dereito á vivenda i en contra dos recortes que poñen en risco cuestións esenciais como a vivenda, a saúde ou a educación da cidadanía crea un clima de inseguridade.

É dicir, que o que realmente preocupa aos nosos gobernantes non é que esteamos a vivir un retroceso en dereitos humanos e sociais sen precedentes dende o inicio da democracia, senón que o que verdadeiramente considera como “problema” o goberno do Partido Popular no Concello e na Subdelegación é o feito de que fagamos uso do noso dereito á manifestación e libre expresión para denuncialo e pronunciarnos en contra.

Os colectivos sociais e persoas que loitamos polo benestar da cidadanía estamos a ver con fonda preocupación esta perversa interpretación da realidade que están a impoñer os representantes políticos. Estes, facendo uso do seu poder, non dubidan en tentar silenciarnos a través da actuación de forzas que deixan de ser “de seguridade” para converterse en “represivas” xa que, en lugar de defendernos de bancos estafadores e políticos ladróns, cargan contra a cidadanía con toda a forza do aparato de Estado.

Diante desta manipulación da realidade perfectamente imbricada no que a investigadora social Naomi Klein chama “a Doctrina do Shock” [1], resulta cada vez máis acaído ter presente as palabras do financieiro estadounidense WarrenBuffet -o cuarto home máis rico do mundo e un dos quince máis poderosos segundo Forbes[2]-: “There’s class warfare, all right, but it’s my class, the rich class, that’s making war, and we’re winning.[3]”

Os poderosos protéxense entre eles. É por iso que o Goberno, as persoas elexidas na Coruña ou no Estado para atender as demandas da poboación, estanse centrando abertamente en silenciarnos, reprimirnos e disuadirnos da nosa capacidade crítica, sancionando economicamente a quenes protestamos.

Que cabe agardar dun Concello e unha Subdelegación do Goberno que pertencen a un partido político especialista en estafar diñeiro público? Á vista do ambiente dos xulgados de Madrid, poucas organizacións activas na actualidade teñen tantos delincuentes entre as súas filas como ten o Partido Popular…

Nós non lles temos medo, estamos seguras e seguros dos nosos coñecementos e confiamos nos nosos sentimentos, estamos fortes para dar unha resposta.

O xoves 11, ás 20.00hrs, na praza do Obelisco, concentración conxunta en denuncia da criminalización da solidariedade: Múltannos a nós para asustarte a ti.

Moitas grazas pola vosa atención

[1]The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism (2007). Documental sobre esta obra dispoñíbel en: http://www.youtube.com/watch?v=tr78G300hb8

[2] http://www.forbes.com/profile/warren-buffett/

[3] “Existe unha guerra de clases, dacordo, pero é a miña clase, a clase dos ricos, a que fai a guerra e a que a está gañando.”

Saúdos e boa xornada,

STOP Desafiuzamentos A Coruña.
Leer más...

Novas multas para "Stop Desafiuzamentos" Coruña

Apenas uns días antes da concentración contra a represión aos movementos sociais, a subdelegación do goberno envía novas e inxustificadas sancións por participar en actos de "Stop Desafiuzanmentos". Nesta ocasión corresponden a concentración fronte a sede do P.P. da cidade herculina do pasado 9 de Abril, que, do mesmo xeito que na maioría de capitais do estado, protestaba ante a guarida dos populares no día do debate da ILP sobre a dación en pago no congreso dos diputados ( máis sobre esa concentración AQUÍ). Cinco son, polo de agora, os sancionados nesta nova ocasión, pero o número semella que podería aumentar nos vindeiros días. Súmanse, deste xeito, aos oito sancionados do desafiuzamento de Aurelia, máis @s tres enxuiciad@s por impedir o acceso ao camión dos bombeiros ese mesmo día, e, no bando das represalias que aínda non chegaron (pero que de seguro chegarán): as tres persoas que bloquearon o portal de Aurelia (sinaladas xa pola prensa e a subdelegación como procesados) e a varios participantes das protestas contra o ofimático (AQUÍ) aos que os antidisturbios tamén lles prometeron a súa ración de xustiza popular (do partido popular, claro). Iso sen falar das manifestacións ilegalizadas, as identificacións inmotivadas e intimidatorias ou o hostigamento de periodistas alternativos.

Vese que con estas novas multas a subdelegación do goberno da Coruña quere encher de contido a concentración de mañá contra a represión dos Movementos Sociais, que baixo o título "Múltannos a nós para asustarte a ti", protestará no Obelisco ás 20:00h contra escalada represiva contra calquera acto de disidencia (máis info neste blog AQUÍ).

C.R.

Convocatoria en "Corunha.info" AQUÍ.
Artigo en "Praza" sobre as novas multas AQUÍ.
Facebook de "Stop Desafiuzamentos" Coruña AQUÍ
Leer más...

Concentración contra a criminalización dos movementos sociais (A Coruña)

Baixo o título: MÚLTANNOS A NÓS PARA ASUSTARTE A TI convocouse para este xoves 11 de Xullo, ás 20:00h no Obelisco, unha concentración contra a crecente criminalización dos movementos sociais na Coruña.

A concentración convócaa STOP DESAFIUZAMENTOS CORUÑA, en evidente relación coas sancións a polo menos once persoas a consecuencia da xornada de resistencia ao desafiuzamento de Aurelia Rey (máis información neste blog AQUÍ); pero pretende ser unha reivindicación xeral contra a crecente represión e criminalización das protestas que, especialmente dende a subdelegación do goberno pero tamén dende o concello, se ceba contra a máis mínima expresión de descontento. É por iso que chaman "a participar cas vosas faixas, cartaces, camisolas reivindicativas, música…" e convidan aos colectivos sociais a ler un manifesto coas súas propias reivindicacións. Non obstante, e segundo o especificado no chamamento distribuído por Stop Desafiuzamentos aos distintos movementos sociais da cidade, "cómpre recalcar que NON SE DESEXA A VISIBILIZACIÓN DE PARTIDOS POLÍTICOS neste acto". Vese que escarmentaron do sucedido na entrega de alegacións de fai pouco máis dunha semana na subdelegación do goberno (máis información neste blog AQUÍ).

Sobre o "aumento da intensidade na vixilancia policial e a criminalización durante ás accións de protesta e actuacións comunitarias" non especifican casos concretos, pero a nós, a bote pronto, véñensenos á cabeza a denegación de permisos aos mercadiños de troco, o acoso policial ao "Xanta e loita" (iniciativa similar ao antigo "Comida, non bombas"), as sancións, identificacións e innecesarias demostracións de forza nos últimos actos de Stop Desafiuzamentos, a prohibición (aínda cos permisos en regra) das festas alternativas de Palavea do ano pasado, as sempiternas sancións contra os participantes nas "Marchas a Teixeiro" ou o acoso xurídico-policiaco ao colectivo "Nais en loita" e aos actos de protesta pola morte no cuartelillo de Arteixo de Diego Viña, por citar só uns poucos.

Evidentemente, para nós, @s anarquistas, non é ningunha novidade o acoso policial e a criminalización política, que vimos sufrindo dende largo tempo atrás. De feito xa tentáramos promover unha campaña semellante con máis ben escaso éxito hai algúns anos (AQUÍ). Pero ben é certo que, si para moitos a represión é unha cousa nova coa que non tiñan ningunha familiaridade, para nós, aínda que "resabiados", a cousa estase a poñer tamén moito máis quente, como amosan as campañas mediatico-policiais das que somos branco últimamente (máis info AQUÍ e AQUÍ).

C.R.
Leer más...

Alegacións ás multas polo desafiuzamento de Aurelia, ou como arrimar a ascua á túa sardiña

Jorquera (candidato do bloque), P. Carril (dirigente de C.I.G. e xefecillo da U.P.G) e outro sancionado menos electoralista tras entregar as alegacións.

Onte entregáronse na subdelegación do goberno da Coruña as alegacións ás multas impostas polos sucesos relativos ao desafiuzamento de Aurelia Rey (máis info AQUÍ e AQUÍ neste mesmo blog). Entre os agraciados coa nada desdeñable multa de 600 eurazos encontrábanse o bombeiro que se negou a cortar a cadea do portal, tres activistas de Stop Desafiuzamentos e uns cantos representantes da política institucional, a saber: Jorquera e Jose Carril (candidatos do B.N.G. ao parlamento e á alcaldía respectivamente, Paulo Carril (sindicalista da C.I.G. e capitoste bloqueiro) e César Santiso (candidato á alcaldía por I.U., inexplicablemente ausente no sarao de onte). Como non podía ser doutro xeito dado o selecto da concorrencia, o que tiña que ser unha denuncia da desmedida represión desatada contra todo aquel que se resiste, aínda que sexa pacificamente, aos desmandos do poder, rematou en acto de campaña pre-electoral. Xa o dí o dito: quen con políticos se deita, manipulado se levanta. Así, malia que en teoría se pactara que alí só falarían os representantes de Stop Desafiuzamentos, Jorquera non só largou por esa boquiña todo o que lle veu en gana, se non que non escatimou momentos de arrimarse ao bombeiro e ata se abrazou cunha cándida preferentista que andaba por alí apoiando. Todo diante das camaras, evidentemente. Menos mal que non había ningún bebe pola zona ao que poderlle estampar un bico.

Os medios comerciais, por norma xeral, centraron a súa información sobre as declaracións de Jorquera, ao que fixeron protagonista absoluto do evento, coa sua agradecida complicidade evidentemente. Iso cando non omitiron absolutamente calquera referencia a Stop Desafiuzamentos, como chegou a facer "La Voz" no artigo que Javier Becerra firma hoxe.

Non será a última convocatoria relacionada con este asunto, iso dende logo, e moi pronto saberemos de máis. Esperemos que en próximas ocasións non resulten tan polarizadas.

E non esquezamos que aínda quedan as sancións dos que estaban dentro do portal, e esas probablemente irán polo penal.

C.R.
Leer más...

As sancionadas por evitar o despexo de Aurelia recorren as sancións que lles impuxo Samuel Juárez

Colamos de SermosGaliza à espera de máis información:

Un cento de persoas acompaña a presentación de recurso contra as multas impostas por participar nas mobilizacións contra o desafiuzamento, que contaron co apoio de afectad@s polas preferentes. Denuncian a “criminalización” que practica o delegado do Goberno

As mobilizacións contra os desafiuzamentos proseguen na Coruña, onde aínda se escreben novos capítulos da loita cidadá que evitou o despexo da súa vivenda da anciá Aurelia Rei, que foi contestada dende a Delegación do Goberno que comanda Samuel Juárez con multas a oito activistas. Estas persoas presentaron hoxe, no edificio gobernamental, os seus recursos contra a sanción, acto durante o cal foron acompañados por un cento de persoas, entre elas varios bombeiros -que acudiron en solidariedade cun compañeiro afectado-, membros da plataforma Stop Desafiuzamentos, e un grupo de vítimas da estafa das preferentes, que quixeron amosar así o seu apoio ao movemento contra os despexos.

Segundo Héctor Tejón, de Stop Desafiuzamentos A Coruña, estas sancións -de 600 euros cada unha- supoñen “un intento de criminalización dos movementos sociais”. “Nós recibimos castigos, namentres as tropelías de banqueiros ou gobernantes realízanse na impunidade”, engadiu. Nesa liña, o avogado da plataforma, Antonio Vázquez, acusou a Delegación do Goberno de cometer “unha desviación de poder” ao utilizar unha figura legal “que parte da lei Corcuera” -aprobada por un Goberno do PSOE- e que “serve para reprimir ao que non é submiso, acusándoo de alteración da orde pública”. O letrado dixo non entender como se multa a activistas logo de a autoinculpación de varios deles ter sido rexeitada.
Leer más...

Parque ofimático: exprópiante e aínda ti debes cartos (A Coruña)

Antes de deixar aquí tres videos que dan voz aos afectad@s, daremos nós unha pequena aclaración que os explique e poña en contexto:

De como veciñ@s expropiados non só van perder as súas casas e terreos, se non que quedan endebedados de por vida co concello.
Semella raro? pois é exactamente nesa kafkiana situación na que se atopan as familias afectadas polo "Parque Ofimático" da Coruña que se negaron a vender as súas casas: con débedas de centos de miles de euros polos gastos de urbanización duns terreos que non pediron, que neste momento non teñen ningún valor, e a piques de que os boten das súas casas. Agora piden axuda a STOP DESAFIUZAMENTOS (e á cidadanía en xeral) para evitar que a "xustiza" proceda a desaloxalos das súas vivendas e ver como as súas casas e terreos se converten en pasto das escavadoras. O que nalgún caso podería producirse de xeito practicamente inminente.

Como se chegou a este desproposito? Pois todo comezou hai xa moitos anos, durante a era Fraga, cando a Xunta decide montar un polígono de oficinas e empresas de servizo. Hai agora vinte anos comezaron as expropiacións, Don Manuel e Sir Paco irmandados polo ladrillo.

Na segunda metade dos noventa o plan urbanístico cambia, e o uso do chan pasa de oficinas a vivendas. Xa no novo século, expoleados polos derradeiros extertores dos tempos do pelotazo urbanístico, bandadas de voitres formadas por inmobiliarias e construtoras lánzanse sobre o terreo cual suculento cadáver de vila en descomposición.

Aqueles que se negan a vender (e que xa antes se negaron a ser expropiados) os convirten á forza en promotores inmobiliaraios: permútanlles os seus terreos por outros non afectados polas obras, e as exiguas indemnizacións que lles conceden nin sequera as chegan a ver, pois son fagocitadas polos gastos de urbanización do terreo (que lles impoñen coma se fosen promotores inmobiliarios) que, moi superiores ás compensacións que lles concederan (en xeral roldan os 80.000 euros), os deixan con débedas de entre 120.000 e 300.000 euros, segundo a familia afectada e as propiedades que tiñan. Os terreos que lles deron a cambio das súas casas, no contexto actual de crise, non teñen ningún valor económico (nin aínda que poidesen construir inmensos edificios neles, cosa que evidentemente non poden facer), sen embargo lles xeran unha débeda impagable que ningún deles pode afrontar.

No contexto actual de crise deixou de ser rendible a edificación do polígono, e só algunha cooperativa de vivenda continúa interesada na súa edificación. Malia todo, as escavadoras ameazan os escasos redutos semirrurais que resisten a presión, e as casas que con suor e esforzo levantaron as familias afectadas desapareceran sen outra compensación que, aínda por riba, unha débeda millonaria.

Os propietarios piden algo tan xusto e sinxelo como "chave por chave", que lles dean outra vivenda a cambio das que lles van quitar, e, por suposto, que desapareza a débeda que sen comelo nin bebelo lles pretenden impoñer. A solución do concello é ofrecerlles vivendas de aluguer social durante un par de anos, ousexa, a cambio dunha casa en propiedade (con terreos incluídos) un piso en aluguer por uns poucos anos.

Xa se iniciou o calendario de mobilizacións, que evidentemente van ir a máis segundo se acheguen os desafiuzamentos. Por agora manifestacións e concentracións todos os venres na pasarela de Alfonso Molina, nas que xa se produciron problemas coa policía con forcexos, identificacións e promesas de sancións que aínda non chegaron.

Pero pronto empezarán os intentos de desafiuzamento, e neses momentos @s veciñ@s necesitarán da solidariedade e a forza do pobo de Coruña para impedir semellante inxustiza. Agora sabemos que podemos e o imos parar. Porque:
NESTA CIDADE NON SE DESAHUCIA!!!!



Os videos os difundiron dende o entornon de STOP DESAFIUZAMENTOS, o artigo é de elaboración propia con información recollida de aquí e de aló.

Blog de STOP DESHAUCIOS A Coruña (máis ben pouco actualizado) -Aquí. Pero no seu Faceboock tedes máis información -Aquí.


C.R.


Leer más...

A loita por Aurelia aínda non rematou, queda moito por acadar.

Crónica e reflexión da loita contra o desafiuzamento de Aurelia Rey en A Coruña:

O feito de que onte, xusto despois de rematar de ler o comunicado que daba conta do pacto confidencial entre Aurelia e os seus caseiros, os activistas que resistiron durante a pasada semana ao cumprimento da orde xudicial se lanzasen, deseguido, a okupar as instalacións de Servizos Sociais do concello, pretende deixar clara unha inequívoca mensaxe: que a loita por darlle unha solución digna ao caso de Aurelia aínda non rematou... nin moito menos. Aínda queda por conseguir que as institucións cumpran co suposto papel que deberían ter e que tan caro nos sae aos que involuntariamente as mantemos, ou, no seu defecto (e quizais moito mellor) facer nós, como pobo autoorganizado, aquilo que nunca debemos deixar en mans de, como diría Aurelia, "tanta corrutela do Huntamento".

E é que malia o dito pola plataforma "STOP Desafiuzamentos" (desbordada polas características do momento en auténtica asemblea popular) e por tanto político real ou figurado de distinta plumaxe, o acordo de antonte non foi un rotundo éxito, nin moito menos. Aos que sufrimos a pé de portal do cansazo e o estrés desta angustiosa e intensa semana, preñada de emocións encontradas, nos deixa un sabor agridoce na boca. Por un lado a sensación de terlle evitado á octoxenaria Aurelia o vía crucis do desafiuzamento e a entrada forzosa nunha residencia, onde os "expertos" do concello tivesen podido experimentar con ela as súas “menguelianas" técnicas de desautorización social. Polo outro a dolorosa sensación de negociar á baixa os termos dunha ignominia auspiciada polos tribunais e bendicida polo concello.

A nosa loita non só era por Aurelia, senon polas miles de Aurelias de aquí e de todas as partes que pelexan, agora afortunadamente nas rúas e non nos escuros despachos de chupatintas e mangantes, por un futuro sen desafiuzamentos. Pero iso non nos permite colgar unha vella de 85 anos do pau da bandeira para axitar a conciencia social; foi por iso que o interese de Aurelia foi sempre o primeiro e pesou sobre outras consideracións á hora de negociar.

Sobre os termos do pacto alcanzado cos ******* propietarios nada comentaremos, pois poderosas razóns o fan confidencial (malia o irresponsable interese por desvelalo mostrado por certos medios máis ou menos "afíns") e así nós deixarémolo estar. Espero que os lectores saiban comprender que isto non responde a consideracións políticas se non máis ben a moito menos viles motivacións.

Os feitos relativos ao intento de desafiuzamento de Aurelia Rey, a pasada semana en pleno centro da cidade da Coruña, creo que son de todos coñecidos pola desmesurada atención mediática que suscitaron:

Centos de Coruñeses dábanse cita o pasado luns 18 fronte ao portal desta simpática octoxenaria para evitar a orde de desafiuzamento conseguida coas malas artes dos seus caseiros a raíz do non pagamento dun mes do aluguer. Ao berro de "Aurelia non se vai, Aurelia se queda! " tomáronse o relanzo do portal, a beirarrúa e os dous carrís da rúa "Padre Feijoo” onde se atopa o inmoble. A policía, que malia o comunmente dito non é parva (se non máis ben filladeputa), tiña preparado un intelixente plan. Unhas dotacións policiais xunto con persoal do xulgado e un cerralleiro deixáronse caer pola zona, aparentaron desistir e a xudicatura anunciou públicamente a paralización do desafiuzamento. Unha vez desconvocada a protesta, e cando alí só quedaban unhas poucas persoas, os antidisturbios reaparecen por sorpresa, cortando a rúa en ambos os dous extremos e dispostos a acometer as súas maléficas intencións. Afortunadamente os compañeiros que quedaban xunto ao portal tiveron o tempo xusto de parapetarse no seu interior asegurando as dúas follas da porta cunha potente cadea. A multitude volveu concentrarse encolerizada ata desbordar ás bravas un dos cordóns policiais, algúns dos bombeiros negáronse a intervir e mesmo apoiaron explícitamente aos concentrados (e cando dicimos algúns é porque é algúns, posto que un servil xefecillo do parque si que cumpriu finalmente co seu nauseabundo deber, deshonra eterna para semellante lambecús). Malia que cedeu a cadea que separaba a Aurelia das garras policiais, os compañeiros do portal apuntalaron cos seus corpos a porta (e a xustiza social) evitando as acometidas das forzas represivas. A situación na rúa xa empezaba a desmadrarse, premendo a berros e empuxóns as liñas policiais, que a duras penas conseguían manter un cada vez máis reducido e bamboleante perímetro de seguridade. Os representantes do xulgado, tras rodar polo chan mentres vían os seus papeis voar en varias ocasións, non quixeron descubrir o que podería facer a masa popular enfebrecida ao ver como se levaban en volandas a unha vella da súa casa por non pagar un mes de aluguer e paralizaron finalmente o desafiuzamento. Logo todo foron abrazos, bágoas e brinde coa sidra caducada que Aurelia gardaba no máis profundo dun dos seus armarios.

Malia que algún político aquel día, por moito que como anarquistas nos custe recoñecelo, si que estivo a loitar na rúa como un máis pola paralización do desafiuzamento, a partir do día seguinte xa chegaron as chupadas de cámara e os "arrimo o ascua á miña sardiña" que, como era de esperar, non podían faltar en semellante cambalache.

O que iniciara un reducido grupo de persoas agrupadas en torno a "STOP Desafiuzamentos Coruña" xestionábase agora por unha nutrida asemblea cidadá conformada por activistas de todas as procedencias.

O portal de Aurelia converteuse en campamento perpetuo da resistencia e as escaleiras en cuartel xeral das interminables asembleas de organización. Aquilo parecía o exército de Pancho Villa, esquerdistas, quincemeros e antisistema relacionábanse con politicuchos locais, frikis espontáneos e reporteiros de prensa rosa no interior dun portal máis transitado que a boca do metro de Atocha.

Finalmente, unha semana máis tarde a negociación cos propietarios puxo fin a todo aquilo xusto antes da batalla final que todos estabamos a agardar. Pero a solución ao conflito aínda non se acadou. O pacto é cos propietarios, pero os servizos sociais que se adicaron a mentir descaradamente sobre o seu papel neste suceso, aínda teñen moito que explicar. Uns servizos sociais coruñeses dirixidos polo avogado de Bankia para desafiuzamentos (non é coña nin esaxeración, é o pluriemprego do concelleiro ao cargo) que non encontra mellor solución que internar a unha persoa que se vale perfectamente por si mesma nunha residencia, vítima como é do moobing inmobiliario. Uns servizos sociais que durante todo o conflito fixeron un baile de cifras sobre as casas de protección social das que dispoñen que oscilaron entre setenta e ningunha. Uns servizos sociais aos que como anarquistas non podemos pedir outra cousa máis que que se disolvan en prol dun mundo mellor e xestionado dende abaixo, pero aos que si podemos pedir contas de que coño é o que fan co noso diñeiro e sobre as súas represivas e fascistas solucións aos conflitos cidadáns.

A todo iso debeuse a okupación de onte das oficinas de Servizos Sociais do Concello por unha trintena de activistas que non querían deixar que o conflito de Aurelia se resolva co remate do telexornal que anuncia o acordo cos propietarios. Porque non queremos que todo isto se resolva en falso sen encontrarlle a Aurelia un novo e digno fogar onde vivir. Non serán, dende logo, os servizos sociais os que atopen a solución, pero si que son dignos acredores da ira popular e o desprezo daqueles que loitamos e loitaremos por parar a eiva dos desafiuzamentos e por facer deste un mundo mellor.

P.D- Non obstante moitos dos anarquistas que participamos en todo isto non podemos evitar o feito de sentirmos un pouco sucios. Sucios por participar nunha batalla que, malia ser meridianamente xusta, está claramente mediatizada polas diversas tendencias políticas opositoras ao concello, nun claro intento de rendibilizar a loita dos coruñeses en contra dos desafiuzamentos. Sucios por compartir trincheira con aqueles que lexislan e reprimen e aos que, con toda seguridade, a liña que os separa de acometer eles mesmos esta clase de inxustizas non a marca outra cousa que o resultado electoral. Sucios por darlle os medios de desinformación de masas, e aínda por riba aos máis sensacionalistas e alienantes nunha maior medida, un papel preponderante na estratexia de resolución deste conflito. Sucios por converter a loita social nunha perversa mediación entre vítimas e verdugos, consentindo por compaixón a burocratización do conflicto. Sucios porque loitamos contra os desafiuzadores de agora xunto cos desafiuzadores do mañá.

Tristes ironías que deben facernos pensar e buscar mellores medios de intervención social, pero nunca deixar de loitar.

C. Ribas
Leer más...