Mostrando entradas con la etiqueta Argentina. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Argentina. Mostrar todas las entradas

18 sept 2013

Escrache a Garzón na Argentina

Numerosos militantes do Capítulo Arxentino da organización Euskal Herriaren Lagunak (EHL) (Amig@s do Pobo Vasco) impediron que o ex xuíz español Baltasar Garzón falase nun acto convocado polo decano da Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Buenos Aires, Héctor Trinchero e que contou coa presenza do deputado nacional Remo Carlotto e do filósofo Ernesto Laclau. O tema da convocatoria era o de "Dereitos Humanos e procesos de emancipación" e íase celebrar nunha xornada en lembranza da masacre de "La Noche de los Lápices", ocorrida en setembro de 1976, cando 340 estudiantes de secundaria (de entre 16 e 18 anos) de todo o país foran arrincadxs das suas moradas para ser torturadxs ( a maioria continúan hoxe, 37 anos despois, desaparecidxs).

Dende pouco antes de comezar a actividade, programada no Auditorio da Facultade e á que concorreu numeroso público, os integrantes da organización solidaria co pobo vasco se repartiron entre os asistentes esperando o momento da entrada de Garzón. O ex xuíz advertido de que se preparaba un escrache contra el optou por non asistir.



Foi entón que dende distintos ángulos do Auditorio se despregaron numerosas bandeiras vascas e pancartas esixindo a liberdade dos presos e presas vascas, mentres un integrante de EHL, micrófono en man, sinalaba que "como antigo militante de Montoneros e ex prisioneiro político me parece realmente inxurioso para os dereitos humanos que un día como hoxe, que recordamos o masacre da noite dos lapis, en que foron asasinados numerosos estudantes durante a ditadura militar, invítese a esta Facultade a un represor do pobo vasco, un home repudiado por consentir as torturas de centos de militantes. Non o imos tolerar e como din nosos panfletos: Como aos nazis lle vai pasar, onde vaia irémolo a buscar", rematou entre aplausos.

Esa consigna, xunto con berros de "Garzón represor" foi repetida varias veces polos militantes de EHL, mentres se repartían panfletos denunciando quen era realmente o convidado que optou finalmente por non asistir ao encontro. (ver texto completo do panfleto en galego ao final da notícia, e en orixinal neste enlace).

Deseguida, mentres o decano Trinchero sinalaba que "temos visións diferentes pero todos podemos opinar, xa que aquí viñemos a falar de dereitos humanos", outro integrante de Amig@s do Pobo Vasco, sinalou ao público asistente e aos compoñentes da mesa que "os que viñemos aquí a denunciar quen é en realidade Garzón, somos todos militantes populares, moitos de nós pasamos pola tortura e parécenos de moi mal gusto que se siga a darselle cabida a un sinistro personaxe como Garzón, xa que polo seu xulgado, a Audiencia Nacional franquista, desfilaron centos de mozos que como nosos 30 mil irmáns desaparecidos, foron brutalmente torturados e o señor Garzón sempre o consentiu. Máis aínda, multiplicou as detencións e as penas contra os militantes vascos e cataláns que loitan pola súa independencia do reino fascista de España".

Outro mozo de EHL, nacido en España e fillo dun exiliado arxentino, logrou ser escoitado en silencio ao evocar as vellas solidariedades de moitos habitantes do pobo español e das súas organizacións populares, cando se recibiu e apoiou os exiliados arxentinos: "En nome desa memoria, resúltanos nefasto que neste país que é vangarda na loita polos dereitos humanos se lle de acubillo a un xuíz represor como Garzón, que fixo da persecución implacable aos militantes vascos case unha forma de vida. Pedímoslles que reflexionen e que non sigan protexendo a un personaxe tan repudiable".

Deste xeito, coas estrofas do popular "como aos nazis te vai pasar... " repetidas por parte dxs asistentes, deuse por finalizado o escrache, que causou numerosos comentarios favorables entre a comunidade estudantil da Facultade.

.....................................
Panfleto repartido:

Compañeiros/ás: Este personaxe que vostedes homenaxean non é o que parece. Ten dúas caras. Contámoslles:

a)Baltazar Garzón validou co seu accionar todo tipo de atropelos en contra de militantes vasc@s, cataláns, galegos e ata árabes que residían en España. Todos eles pasaron polo Tribunal de Excepción franquista que Garzón presidía (a Audiencia Nacional) e dende o que facilitou condenas de ata 30 anos de cárcere a patriotas independentistas. Pero o que é peor, habilitou a impunidade para torturar ao non aceptar xamais as denuncias formuladas polos detidos, algúns deles martirizad@s, violad@s, golpead@s polos esbirros policiais españois, de xeito similar ao que aquí acontecía na ESMA ou noutros campos de exterminio.

b) Garzón, coa súa doutrina de permitir alongar os tempos de incomunicación ata 5 días os detidos, facilitou que os represores se asañasen co prisioneiro ata obter "confesións" a forza de picana, bañeira ou colgar os seus corpos encadeados boca abaixo.

c) Coa escusa de que todo militante independentista era de ETA, enviou a prisión centenares de vasc@s e cataláns. 150 deles e elas denunciaron torturas e Garzón non investigou ningunha.

d) Garzón tamén ilegalizarou numerosas organizacións políticas e culturais, pero non contento con iso, emprendeuna coa liberdade de opinión e mandou a clausurar dous diarios, dúas revistas e unha radio, facendo deter varios dos seus xornalistas.

e) Ademais, o ex xuíz que se presenta como abandeirado da loita xudicial anti franquista, invalidou dende o seu cargo o sumario de 152.237 vítimas identificadas do franquismo, presentado por diversas organismos de dereitos humanos de España. (ver http://www.forumperlamemoria.org/?La-paradoja-de-Garzon)

f) Garzón é un grande amigo da oposición ao chavismo. El en persoa estivo en Venezuela cando Hugo Chávez non lle renovou a licenza á canle golpista RCTV e apoiou explicitamente os escuálidos. Nese tempo, o ex vicepresidente e actual alcalde de Caracas, Jorge Rodríguez, acusouno de ser "un pallaso que veu ao noso país a tratar de darnos leccións de democracia. Ese xuíz pro-imperialista veu para acá pagado e tarifado a dicir o que quere escoitar a oposición venezolana".

Recén, Garzón acaba de prologar o libro "Estado delincuente", escrito por dous amigos do fascista Capriles, Carlos Tablante e Marcos Tarre.

g) Tamén o ex xuíz asesorou o ex presidente colombiano Alvaro Uribe Vélez e hoxe faino co presidente Santos. Sobre a súa relación co primeiro, abonda ler o que declararon en febreiro deste ano numerosas comunidades indíxenas do Cauca: "Dóenos que fose Baltasar Garzón quen avalase nun primeiro momento o proceso de reenxeñería paramilitar, chamado desmobilización, pola seguridade democrática de Álvaro Uribe Vélez, afirmando que era un modelo de xustiza". (ver declaración completa en: http://www.derechos.org/nizkor/colombia/doc/bgarzon1.html=)

GARZÓN, COMO "CLARÍN": MINTE. Sobre o seu pasado sempre ligado ao poder (ata que lles deixou de ser útil), e sobre un presente de "defensor de dereitos humanos", cando leva nos seus oídos os berros de dor e terror das rapazas e rapaces que foron torturados pola policía á que o ex xuíz creu, amparou e defendeu.

Por iso dicimos: GARZON NON É TRIGO LIMPO e denunciámolo como o tivesen feito nosos 30 mil irmáns desaparecidos e asasinados.

EUSKAL HERRIAREN LAGUNAK (Capítulo Argentina) - Amig@s do Pobo Vasco

Amigos e Amigas do Pobo Vasco na Argentina

Leer más...

3 sept 2013

Nº 22 de Parrhesia, revista anarquista argentina.

Umha vez mais, as compas argentinas da revista Parrhesia fam-nos chegar o seu novo nº, o 22, que já podedes descarregar ou bem lêr nesta ligaçom (acá) (abaixo em "leer más..." tendes acesso ao índice).

Para fazer boca colamos à ìntegra o texto titulado "Tetas" (na sua lingua original, o castelám argentino, dado que a sua traduçom, como na poesia, é compleja e perderia o seu "aquel"):

Tetas Por Paula Giménez

I
A veces incomodan, son suaves y sensibles, son lo que nos diferencia y se ve de lejos. Se siente en abrazos y en miradas. Antes gustaban más chiquitas pero hoy transitamos la era de las tetas enormes. Cuanto menos te entre en la boca, mejor. ¿Por qué tan grandes? ¿Por qué gustan tanto? Según Wikipedia el pezón humano es una protuberancia pequeña en la parte más o menos central del seno o mama que contiene entre 15 y 20 conductos lácteos dispuestos a su alrededor, está rodeada de un área de piel sensible y con una pigmentación más oscura conocida como areola. Se ha establecido su tamaño en aproximadamente 1 centímetro de diámetro y 1 centímetro de longitud. Su finalidad fisiológica en la hembra es la de abastecer al lactante de la leche que va produciendo las glándulas mamarias durante el embarazo y la edad de amamantamiento del infante. En el varón los pezones no se tienen en cuenta, aunque se han dado casos excepcionales de «lactancia masculina». El pezón y la areola son también zonas erógenas del cuerpo humano tanto para el varón como para la mujer. El estímulo de los pezones con leves caricias o lamidas puede llegar a ponerlos erguidos, uno de los síntomas de que la persona está receptiva para realizar el acto sexual, aunque también las temperaturas frías o la exposición al exterior tienen el mismo efecto, endureciéndolos.

II
Duros se ponen y sobretodo si son grandes. A veces bolsas, a veces sobrecitos. Las tetas llevan pezones y los pezones tienen mucho rock. Sienten y saben, cosquillean y se relajan. Me llaman más la atención los pezones que las tetas en sí, pero a los hombres no. Como mujer con grandes lolas, puedo asegurar que si la información es poder, las tetas son información. Mucha, toda junta, compactada y vestida en piel suave y amable. El hombre heterosexual toca y cae mientras vos sabés que cualquier cosa que pidas en ese instante seguro la conseguís. Pero hay que ser valiente porque provocar es de valientes. El beneficio es gustar. Gustar a quien quieras levantarte, porque antes de mirarte a los ojos, el 80% te mira los pechos. En el colectivo sucede, en las ventanillas del banco también. Abusar del escote trae problemas y su regulación es importante. No siempre es adecuado aunque debería ser necesario. En la góndola se vende lo que interesa y lo que interesa es lo que se ve. Parecer es más importante que ser y estoy segura que a Maquiavelo también le gustaban las tetas.

III
Pechos me parece una palabra horrible, al igual que lolas. Tetas es hermosa porque golpea dos veces. Se frena y vuelve a empezar, hace el recorrido en microsegundos y la lengua rebota en el paladar. Te. Tas.

IV
Calidez, lazos maternos, nostalgias. Leche con chocolate y chupadita simpática sudan la remera y se ponen duras por meses. Reposan en la gravedad y asumen un rol inevitable en el lazo de madre e hijo, será tal vez por eso su protagonismo a la hora de la conquista. Todos queremos volver a esa dulce y dormida sensación de siesta, adentro o afuera, con el dedo en la boca, respirando húmedo y babeando el hombro seguro y rígido del adulto. El hombre ama a la teta porque la teta es la madre y la madre es el hombre, o al menos una parte. Y si el hombre es la madre, y así como la mujer para Freud quiere y le falta un pito, el macho desea una teta. No en el pecho sino en la boca. Las razones son varias pero las opciones también. Al ser zona erógena es claramente un lugar delicado. No son botones ni pitutos sueltos, van conectados al cerebro casi directamente. La suavidad es clave, porque es clave el algodón y el mimo. No hagas ni creas que sos más poderoso que lo que ellas pueden producir y arrancá desde el nivel más bajo de sensibilidad. Probá. Todas las tetas son distintas. Todas las tetas, la teta.

V
Desnuda cambia mucho. El corpiño cumple el rol que cumple la ropa, tapar, ocultar, no insinúa, esconde porque el sexo es pecado y porque hace frío. Pero coger está mal, chuparlas está mal, es una locura que mires esa hermosa teta desnuda, da miedo que te enamores de una mujer por sus verdaderas gomas. El problema no es la teta sino el pezón. En las fotos y en las imágenes de la televisión y las revistas aparece como si la cara de un menor de edad, pixelado. Tapado con cuadraditos negros, pobrecito. ¡Menos mal que no me mostrás el pezón pero tengo que ver esa cara de primero te cojo y después te hago el desayuno mientras te miro así y te vuelvo a coger! ¡Menos mal que no veo la piel arrugadita y el botón que nos coloca en un pequeño viaje a los nervios!

VI
Tetas con estrías, tetas en la playa, tetas caídas, pesadas, suaves, blanditas, sutiles, grotescas, firmes, duras, hipócritas, sinceras, presentes, con miedo, gorditas, flacas, largas, circulares, planas, arrugadas, marcadas, rosas, blancas, negras, amarillas.

VII
Hay que mostrar más los pezones y dejar de mentir. Nada de lo que llevamos desde que nacemos es pecado, nada de lo que sentimos con profundidad es innecesario. Por algo existen los nervios, las cosquillas y las tetas. Y va el escalofrío, mientras te agarra de la espalda vos le tocás una mientras chupás la otra y entendés por qué te gustan tanto. No sentís tu cuerpo apoyado, sólo la boca y su recorrido. No hay otra cosa que eso que sucede allí, adentro tuyo y afuera de ella. Lengua, saliva, poros, dureza, suavidad y peso


ÍNDICE:

-RELIGION ANARQUISMO Y POSMODERNIDAD

-TETAS

-ESPACIO DE-COSNTRUCTIVO

-CHANTAJE

-EDUCACION ANTIAUTORITARIA

-POESIAS

-EL JUEGO DE LA DEMAGOGIA Y DE LA CORRUPCIÓN

-¿CORAJE?

-PUSSY RIOT

-MONTEVIDEO: TERRITORIO OCUPADO POR EL ESTADO ASESINO DEL URUGUAY

-EL PUEBLO DEL CAPITAL EXISTE
Leer más...

21 ago 2013

[Argentina] Video: "Rejas, Suspiros y Llaves"

Recollemos de Tokata.info:

É posible a desaparición do cárcere? É posible empezar a materializar un mundo sen sistema penal? É posible priorizar a imaxinación por sobre os muros?

Para xs protagonistas da realización arxentina "Rejas, Suspiros y Llaves" a resposta a todos estes interrogante é un SI escrito con maiúsculas. Esta longametraxe ten como obxectivo instalar o debate arredor dos cárceres dende unha perspectiva 100% abolicionista. Durante 70 minutos o/a espectador/a encontrarase con testemuños de persoas vinculadas dalgunha ou outra forma ao invisibilizado mundo das prisións.

Críticxs, sen eufemismos, asumindo riscos, fixando posición.
Leer más...

27 jul 2013

Buenos Aires: Ataque a sucursal bancaria en solidariedade con a revolta en Brasil

Recibimos un correo con esta noticia que colamos:
O pasado xoves 18 atacamos a pedradas o Banco ITAU situado pleno centro porteño. Á sua vez, deixamos pintado nas suas vidrieiras "Solidaridad con la Revuelta en Brasil". Un xesto mínimo que queríamos comunicar en momentos onde o papa Francisco I (Jorge Bergoglio) pasease polas ruas do país veciño, ante unha masa imbécil que o vitorea, entanto miles morren de fame ou baixo balas do exercito, mentras outrxs tantxs reventan amoreados nas favelas ou baixo o martelo do narcotráfego e as drogas.

Nin a obstentación da riqueza do vaticano, nen o espectáculo millonario do próximo mundial de fútebol, poden tapar tanta miseria.

Contra toda Autoridade!
PROPAGANDA E ACCIÓN
Leer más...

4 jul 2013

[Arxentina] O triunfo de Famatina contra o proxecto de Megaminería de Ouro a Ceo Aberto da compañía canadiana Osisko Mining Company

Recollemos e traducimos de Plazademayo.com

Logo dun ano e medio de corte, o gobernador K Beder Herrera disolveu o contrato coa mineira canadiana. Unha vitoria popular. Un exemplo a seguir?

Finalmente, venceron. Elxs, xs de Famatina. Xs habitantes dunha pequena vila de sete mil persoas, que construíron unha asemblea, que cortaron unha ruta, que se opuxeron aos poderes. Xs que dixeron "non". Finalmente, o gobernador Luis Beder Herrera asinou o decreto 874 que rescinde o contrato entre a provincia e a Osisko Mining Company, unha empresa canadiana que quería instalar un proxecto de megaminaría a ceo aberto na rexión. A oposición frontal do pobo venceu a posibilidade empresaria da depredación do medio, da usurpación estranxeira dos recursos naturais, da entrega. Logo dun ano e medio de loita, Famatina venceu.

"Estamos moi felices -di Carina Díaz Moreno, unha das membros da asemblea popular de Famatina-. De todos os xeitos, somos desconfiadxs deste goberno e seguiremos mantendo o corte no Alto Carrizal, onde empeza o camiño que leva ao cordón montañoso do Famatina".

O corte ao que a asembleísta se refire é o método decidido polo pobo que impediu, dese xeito, o paso dos representantes da empresa Osisko Mining Company, que tiñan a intención de voar gran parte das montañas para extraer, con métodos contaminantes, o ouro desperdigado nelas.

"A continuidade e persistencia dos devanditos acontecementos de confrontación, imposibilitaron ata a data dar inicio ás actividades programadas xerando graves consecuencias de orde económica e social á provincia", sinala o decreto asinado polo gobernador Beder Herrera, que é tanto kirchnerista coma menemista. A presidenta Cristina Fernández é unha firme impulsora da megaminaría a ceo aberto como forma de impulsar o desenvolvemento -fallido- da nación.

"Todo isto pasou logo da represión que sufrimos en maio, cando unha patota nos atacou por manifestarnos contra Beder Herrera; logo de que a esposa dun policía fóra trasladado da nosa vila por apoiar a loita antimineira; despois dun ano e medio de corte para impedir o paso da mineira", explica Carina Díaz Moreno

-Por que van manter o corte, malia o anuncio do decreto?

-Non lle creemos nada a Beder Herrera. Cando era vicegobernador impulsou e aprobou unha lei contra a megaminaría na provincia, que derrogou nin ben chegou ao poder. Hoxe intenta que se instale a megaminaría a ceo aberto noutras rexións da provincia, xa que nesta vila nos opuxemos. Nós esiximos unha lei provincial de prohibición de explotación megamineira en toda a provincia. Queremos que renuncie a deputada Adriana Lima, que traizoou a Famatina e impulsou esta actividade malia a oposición de todos nós. E queremos que volvan a Famatina os recursos que lle foron quitados ao pobo como forma de represalia por parte do gobernador. Á vez, somos ao redor de cincuenta cidadáns de Famatina procesadxs pola xustiza por loitar. Queremos que nos quiten esas causas. E por todo isto aínda non imos abandonar o corte.

Fontes da intendencia de Famatina, cuxo xefe se pregou á loita da cidade, confirmaron a derrogación do convenio coa Osisko Mining Company.

Famatina xa expulsara a Barrick Gold, aquela empresa instalada en San Juan, que conta co apoio da presidenta Cristina Fernández. Hoxe confírmase que acabou cos intereses doutra megamineira, a Osisko Mining Company. É unha pequena vila perdida na cordilleira. Os seus habitantes deberían ser considerados como un orgullo da nación.

Unha nova victoria à que hai que sumar a conseguido na vila de esquel polo povo em luita, tal como xa contaramos en abordaxe en maio deste mesmo ano (acá)
Leer más...

18 jun 2013

Informe de Amnistia Internacional: "O Tempo pasa, a Impunidade Permanece". Nin se investiga nin se coopera nos procesos sobre crimens da Guerra e o Franquismo.

A impunidade perdura e ás vítimas négaselles o dereito á xustiza, á verdade e á reparación integral

No estado español non se están a investigar os crimes de dereito internacional cometidos durante a Guerra Civil e o franquismo. Ademais as autoridades españolas rexeitan sistematicamente colaborar para que terceiros estados poidan investigalos, co que parece garantirse a impunidade destes crimes. Estas son as principais conclusións do informe: O tempo pasa, a impunidade permanece, presentado onte por Amnistía Internacional.

No seu informe Amnistía Internacional constata como o Poder Xudicial español se nega a investigar e arquiva as denuncias das vítimas. Pola súa banda, a Fiscalía non colabora axeitadamente coas peticións de cooperación solicitadas por Arxentina, alegando que España está a investigar e 'ten preferencia' para facelo. O Goberno, polo seu lado, obstaculizou que as vítimas presten declaración ante a xuíza arxentina que leva o caso aberto nese país. E o Poder Lexislativo, remiso a adherirse á Convención sobre a Imprescriptibilidade dos Crimes de Guerra e dos Crimes de Lesa Humanidade, confirmou a vixencia da Lei de Amnistía. Mentres tanto, as vítimas e os seus familiares seguen enfrontándose a obstáculos que poñen en perigo o seu dereito á xustiza, a verdade e a reparación.

Péchase a investigación no estado español

En novembro de 2008, a Audiencia Nacional declinou a súa competencia sobre a querela presentada en 2006 por homicidios e desaparicións forzadas (114.266 desaparicións) cometidos en España entre 1936 e 1951 a favor de xulgados territoriais. Dende entón, Amnistía Internacional realizou un seguimento da actuación destes xulgados e constatou que dos 47 casos derivados, polo menos 38 se arquivaron.

"Xa denunciamos en 2012 que existía unha tendencia continuada a arquivar estes casos. Pero a situación empeorou dende a sentenza do Tribunal Supremo, que sinala que non corresponde aos xuíces españois axuizar estes crimes. Péchase así a única vía de investigación xudicial existente en España", manifestou Esteban Beltrán, director de Amnistía Internacional España.

O 27 de febreiro de 2012, o Tribunal Supremo ditou a sentenza 101/2012 que estableceu a imposibilidade de investigar os crimes da Guerra Civil e o franquismo sobre a base de argumentos que para Amnistía Internacional, son contrarios ao dereito internacional, entre eles: a vixencia da Lei de Amnistía, a prescrición dos delitos de dereito internacional, ou unha errada interpretación do principio de legalidade penal.

Tamén o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos (TEDH) non admitió polo menos oito denuncias contra España por este tipo de crimes baseándose, entre outros argumentos, en que os feitos acontecidos foron anteriores á entrada en vigor do Convenio Europeo de Dereitos Humanos e no atraso das vítimas na interposición da demanda.

Trabas á investigación en Arxentina

A Xustiza arxentina continúa investigando a querela interposta en 2010 por crimes cometidos en España entre 1936 e 1977. As autoridades xudiciais arxentinas solicitaron información en dúas ocasións ás autoridades españolas. A Fiscalía española, nos seus informes, respondeu - sorprendentemente - que se está a investigar, malia recoñecer o arquivo de polo menos 22 causas, e pediu a Arxentina que se absteña de investigar, asegurando que é España quen ten preferencia nesta.

"Esta interpretación da Fiscalía española nada ten que ver co dereito internacional. A xurisdición universal é, por definición, concorrente e non subsidiaria, é dicir, non esixe o fracaso da investigación ante os tribunais do territorio onde se cometeu o crime para habilitar a competencia do tribunal estranxeiro. No caso de que España estivese a investigar os crimes, algo que non está a pasar, iso non excluiría en ningún momento que Arxentina, ou calquera outro país, tamén poida facelo. A loita contra a impunidade é de competencia universal", declarou Esteban Beltrán.

Noticia traducida e colada destoutra da web de AI, na que, ademais, podedes ler às recomendacións propostas por AI aos poderes españois.

eDu

pdt.- A foto que acompaña a esta notícia en Abordaxe é do artista Eugenio Merino presentada en ARCO 2012 con o título “Always Franco” e que xerou no seu día unha inmtensa polémica e valeu-lle unha demanda formalizada pola Fundación Francisco Franco por supostos “danos ao honor”, que reclama ao artista 18.000 euros de indemnización.

Como contrapartida unha Plataforma de Artistas Antifascistas prepara para os vindeiros días 5, 6 e 7 de jullo unha exposición en apoio de Eugenio Merino titulada “Jornadas contra Franco”, con o obxectivo de recoller fondos para axudar a Eugenio Merino a pagar a posible multa e poderá verse na rua Encarnación González 8 de Madrid (distrito de Vallekas).
Leer más...

6 jun 2013

Um espelho no que se mirar: A "Minera La Alumbrera Limited" na Argentina

Colamos neste blogue este articulo de socióloga argentina Maristella Svampa em colabouraçom com o seu paisano e advogado ambientalista Enrique Viale publicado há já um tempo pero que é o melhor espelho no que podemos mirar-nos para ver o que nos aguarada em Corcoesto (e em toda Galiza) de nom se paralisar a construçom da megaminária a ceu aberto e todos os demais projectos planificados polo governo galego na sua teima de vender as nossas terras e matar as nossas augas. Esta é umha monstra clara do desprezo pola gente e a cumplicidade estúpida dos governantes que já nom se preocupam nem polo ridículo e além é um perfeito ejemplo para amosar que o que dim os promotores das minas (e os seus vozeiros nos "mass merdas") é umha falácia ao respeito da riqueza que aportam, pois como dim as articulistas: "alá por 1997, quando arrancou La Alumbrera, predominou a sensaçom de que, ainda quando as condiçons e concesons outorgadas às empresas mineiras eram excessivas, tratava-se da única alternativa para aproveitar tais riquezas como 'motor do desenvolvimento' provincial. No entanto, a história demonstrou que a mina nom melhorou nem um ápice os niveis de indigência, pobreza e exclusom social dos catamarquenhos. Tudo ao contrário".

Colamos de seguido e à ìntegra o artículo que copiamos e traduzimos de "No a la mina" de Esquel, só apontar previamente que o artículo é também umha áceda crítica ao deputado Gerónimo Vargas Ainasse da "Frente para la Victoria" kirchnerista (o que ven a ser a esquerda parlamentar argentina e onde há desde comunistas a justicialistas, algo "similar" ao PSOE e IU juntos, por aquilo de que fique claro que os oportunistas que se sumam agora aos protestos na Galiza som "coleguis" dos mesmos que na Argentina vendem as terras e matam as augas), pois bem o tal deputado está investigado por presunto contrabando e tem sido reiteradamente escrachado por impulsar medidas impopulares.

"A triste imaginaçom e o deplorável intelecto de Gerónimo Vargas Aignasse".

Até nom há muito, se lhes pedia umha ambulância, computadoras ou que pintaram umha escola. As mineiras, gostosas, e a jeito de espelhinhos de cores, entregavam estas e outras dádivas nas localidades cercanas às suas mega emprendimentos, num contexto de Estados cúmplices, retirados ou ausentes. Pero agora resulta mais doado, mais económico, mais ignominioso ainda: basta com que juntem as sobras de cada comida...

Foi ideia do deputado nacional do "Frente para la Victoria" Gerónimo Vargas Aignasse, de Tucumán, quem apresentou um projecto de declaraçom para que o congresso da naçom expresse "que veria com agrado que o almento sobranceiro diário de Minera Alumbrera Limited fosse entregado em forma de donaçom ao Municipio de Andalgalá e Amaicha del Valle, escolas, comedores escolares e sociedades de beneficência de meninhos carenciados de Catamarca e Tucumán".

A entrega de sobras a escolares e carenciados, será o famoso "efecto derrame" que os paladins da megaminaria invocam para defender a actividade? Ou será umha expressom novidosa do clientelismo empresarial, que muitos pretendem desfarçar tra-lo pomposo e vácuo conceito de "responsabilidade social empresarial? Pero, acaso nom era que a minaria ia ser um motor de desenvolvimento provincial?

Como afirma Horacio Machado, professor da "Universidad Nacional de Catamarca", lá por 1997, quando arrincou La Alumbrera, "predominou a sensaçom de que, ainda quando as condiçons e concesons outorgadas às empresas mineiras eram excessivas, tratava-se da única alternativa para aproveitar tais riquezas como 'motor do desenvolvimento' provincial. No entanto, a história demonstrou que a mina nom melhorou nem um ápice os niveis de indigência, pobreza e exclusom social dos catamarquenhos. Tudo ao contrário"

La Alumbrera, como caso testemunho, mostrou os límites dum modelo de desenvolvimento associado ao enclave de exportaçom. Com os anos, à par que forom caendo os índices industriais e da construçom, os niveis de pobreza dos catamarquenhos continúam a ser moi altos e a taxa de desocupaçom medrou de maniera vissível. Cara 2006, só em Andalgalá, ascendia a mais do 25 por cento.

Por outra parte, como inhorar que os gravosos efeitos ambientais que vem produzindo La Alumbrera continuem sendo objecto de numerosas denúncias por parte de cidadás e organizaçons socio-ambientais? Isto sem contar as sérias denúncias judiciais e parlamentárias sobre os valiosos metais exportados, como molibdeno e prata, que nom som declarados merced dos laxos ou nulos controis governamentais.

Ou acaso nom forom as reiteradas denúncias por contaminaçom ambiental as que, em 2007, conduziram a sançonar umha lei de proibiçom deste tipo de minaria, nada menos que na província de Tucumán, donde se atopa a sede administrativa de La Alumbrera, da que a própria "Universidad Nacional" é sócia e de donde é oriundo o nosso imaginativo deputado?

Fronte à original vissom assistencial que nos prodiga o deputado oficialista, podemos perguntar-nos: porqué nom buscou ampliar o seu projecto de declaraçom para incluir que o Congresso Nacional "veria com agrado" que a empresa nom contamine a conca do Salí-Dulce ou do rio Vis-Vis; que a mineira transnacional utilizara um pouco menos de auga, dado que dilapida numha regiom árida 100 milhons de litros cada dia? Tudo isto nom acontece porque o governo nacional nom só nom está interesado em trazer à agenda pública istos temas, senom que ademais é responsável da profundizaçom do actual modelo mineiro.

O pedido do deputado ao Congresso Nacional aparece assim como a metáfora perfeita do que sinifica a minaria a grande escala no nosso pais: pobreza, desigualdade, neocolonialismo e umha vergonhenta subordinaçom social, económica e política às empresas transnacionais.

eDu
Leer más...

16 may 2013

Un triunfo máis: O pobo de Esquel (Argentina) afasta minería de Ouro

Sen licencia social. Sen habilitación comercial. Así está a empresa Minas Argentinas (MASA)-Yamana Gold dende este luns ao mediodía, cando o intendente de Esquel deixou os seus titubeos para poñer sua sinatura nunha resolución municipal que –palabras máis palabras menos- tira pola borda o pedido realizado polo vicepresidente de MASA, para obter a “licencia comercial definitiva” nunha cidade que dende hai dez anos di Non à Mina. Tambén implica un duro golpe à actividade mineira a grande escala, definida como política de estado polo goberno arxentino. Toda unha vitoria do pobo que obrigou aos todos os seus políticos con representación no goberno do concello a posicionarse e votar en contra da megaminería.

Entretanto a viciñanza respira e saborea este novo trunfo, unha nova batalla: a esperada retirada.

Cabe sinalar que houbera muita presón de parte da empresa, que mesmo contrataran xente para ir casa por casa tentando convencer das bondades da minaria a quen xá estaba convencida que todo canto poidera traer era miseria e ruína, algo de comida pra hoxe e fame para o resto das suas vidas.

Colamos, ao respeito, un texto titulado "El minerito mentiroso" que evoca situacións moi similares às que se viven nestes tempos en Corcoesto, vos diredes:

...A mentira sempre é descuberta, e o mentireiro quedará marcado para sempre... Lamentablemente as consecuencias negativas para os terceiros e as súas familias, que quedarán co corazón roto, serán o máis alto prezo...

O MINERITO MENTIREIRO por: Humberto Kadomoto

Moitos contos comezan cun "había unha vez". Neste caso debemos comezar distinto, polo menos por agora...

Unha fermosa cidade na cordilleira de Chubut rexeita maioritariamente a instalación dunha mina de ouro. Alí hai un personaxe moi particular, que utiliza día a día o engano para lograr o seu propio benestar económico e beneficiar a súa imaxe.

A mentira é xustamente a súa "estratexia de traballo". O seu conxuro máxico é manter a mentira "en segredo"; mentres mostra unha imaxe de traballo e responsabilidade cara á sociedade.

A moitos dos seus amigos parécelles que é intelixente, porque as mentiras lle permiten "zafar" en situacións complicadas.

Mediante falsas promesas soubo conseguir un posto moi ben pagado nunha empresa mineira. Mostrando enquisas troitas realizadas por el mesmo, convenceu os desesperados empresarios mineiros que podería "dar volta" á xente daquela cidade. Fascinounos dicíndolles que el sabía moi ben como "persuadir" a xente, xa que estudara durante anos os puntos escuros do discurso mineiro e mesmo os puntos débiles do discurso anti mineiro. Só necesitaba que a mineira lle dese prata para "CONTRATAR" a un bo grupo de traballo que percorrese as rúas da cidade explicando esta "nova mina subterránea".

Moito custoulle conseguir os que o seguisen, a pesar que ofreceu moi bos soldos, favores e cargos xerárquicos. Pero como a súa mentira estaba tan ben estudada e era apoiada por dous ou tres importantes medios xornalísticos da rexión, conseguiu algúns adherentes: unha ex xornalista, un médico, un secretario municipal... e lamentablemente, debido á necesidade de traballo, conseguiu un grupo de 7 veciños da comunidade que necesitaban imperiosamente un traballo.

O seu plan enganoso consistía en facelo crer á empresa que cada vez máis xente se sumaba ao seu proxecto. Fixo que os empregados puxesen todo o seu esforzo percorrendo as rúas casa por casa, invitando a reunións onde el se encargaba de sacar fotos e envialas á mineira. Seduciu cada empregado para que crese que este proxecto era viable, que o goberno os apoiaría, que os malos eran os do Non á Mina, e que o diálogo cos veciños era o camiño a seguir. "... A mina subterránea é o mellor que nos pode pasar... ", díxolles.

Inventou unha campaña xornalística a favor da mineira en complicidade cun multimedio provincial. Prolixamente enviaba aos seus xefes os recortes dos diarios e revistas "amigas", xunto ás fotos das reunións e os novos resultados das enquisas.

Chegou ao punto máis alto da mentira cando organizou unha "marcha mineira" xustamente no pobo que é emblema do "Non á Mina". Os custos económicos desa marcha foron moi altos a criterio dos empresarios mineiros amarretes, e non obstante, moi pouco foi o seu efecto. Alí os mineiros empezaron a dubidar acerca dos resultados que se lles mostraban. Nin lerdo nin preguiceiro, o MINERITO MENTIREIRO envioulles aos seus xefes un novo listado de RESULTADOS OBTIDOS. Pero esta vez, os xefes mineiros non confiaron nos datos, xa que este recurso foi tan utilizado que comezou a descubrirse a súa estratexia.

A esta altura dos acontecementos, o MINERITO MENTIREIRO debía sempre manter unha sucesión de mentiras, que, paulatinamente, o converteron nun GRANDE ESTAFADOR, tanto do material, como dos ánimos de quen cegamente o seguían confiados.

Aínda que os resultados non eran do gusto dos xefes, o MINERITO MENTIREIRO si estaba contento. Puido gozar de fermosas vacacións no estranxeiro e coñecer hoteis de primeira categoría. Gozou de opíparas ceas e boas compañías. Utilizou luxosos autos, e ata contan algúns, que adquiriu unha enorme e custosa vivenda.

Na actualidade O MINERITO MENTIREIRO encóntrase fronte a un grande inconveniente. Fíxolles crer aos seus xefes que lograrían explotar a mina nesa vila da cordilleira. Tamén os fixo crer aos seus empregados que terían un traballo seguro para manter as súas familias. Pero a realidade é outra.

Hoxe O MENTIREIRO está en problemas... a súa mentira transformouse en estafa, a súa estafa en case un delito... está a punto de ser descuberto e estase a xogar a súa estabilidade laboral... e o que é peor está a punto de perder a súa imaxe, por ser despedido por MENTIREIRO.

Toda mentira ten un prezo.

Redactado por eDu recollido de:

No a la Mina (acá e acolá)
Leer más...

25 mar 2013

[Argentina] Companheiro anarquista ferido de bala com arma de lume policial nom vai denunciar à "Justiça"

Recebemos e publicamos (umha vez traduzido) este Comunicado dum espaço afim de Buenos Aires: a Biblioteca Cultural e Popular "Los Libros de la Esquina" ao respeito da repressom ocorrida há poucos dias na Sala Alberdi -ver notícia acá- onde um compa foi ferido por umha bala: Neste Comunicado Colectivo explicam o seu posiçonamento de porque nom participarám do processo legal de denúncia contra os autores dos disparos (polícias uniformados ou à paisana). Esta coerente decisom é tam poucas vezes vista que merece os nossos parabéns e enviamos desde aqui toda nossa força solidária.

Comunicado Colectivo Biblioteca "Los Libros de la Esquina"

A raiz dos enfrontamentos ocorridos na madrugada do mércores 13 de março, durante a resistência ao despeje da Sala Alberdi, um companheiro da Biblioteca "Los Libros de la Esquina" foi ferido na sua perna com arma de lume. A bala de chumbo de 9mm entrou e saiu da sua perna esquerda (perto da virilha), deixando umha lasca no seu interior que foi logo removida umha vez ingressado ao hospital. Nom temos a minor dúvida de que forom polícias da Metropolitana (de uniforme ou nom) quem dispararam sobre as compas que resistiam, deixando tres feridos de bala de chumbo, mais de trinta com bolas de borracha, além das pessoas feridas por culpa dos gases e os golpes e várias detidas.

Queremos comunicar-lhes as compas que desde a Biblioteca decidimos nom acompanhar o processo legal de denúncia que abriria umha investigaçom sobre os feitos ocorridos a noite do 12 e a madrugada do 13 de março. Decidimos fazer isto desde umha posiçom colectiva, pola própria decisom do companheiro ferido que considera que, se bem tocou-lhe a ele, qualquer das pessoas que se atopavam lá nesse momento pudo ter terminado ferida ou morta.

Chegamos a esta decisom porque consideramos que é distinto acusar que defender-nos dumha acusaçom, onde som eles quem nos ponhem na situaçom de defender-nos por médio das suas ferramentas legais (ainda que sempre exista a possibilidade de nom reconhecer-lhes nengumha autoridade para decidir sobre nos, e evidenciar que só o fam a través da força e a violência das suas instituiçons).

Desde a nossa visom da luita, se nos obrigam a entrar aos tribunais elegimos que seja como acusadas, como imputadas, como inimigas; nom como denunciantes, como seres indefensos fronte à sua pretendida omnipotência. Nom imos sentar nas mesmas salas onde se condena (à tortura do encerro e a morte no esquecemento detrás dos muros) às pobres, às luitadoras, às rebeldes e às exploradas a reclamar que o sistema judicial resolva as suas contradiçons. Preferimos visibiliza-las por medio da propaganda, a agitaçom e a luita acorde às nossas possibilidades sem ubicar-nos dentro da sua legalidade. Nom queremos nem respeitamos direitos ou leis por riba de nós. Apostamos a nossas forças e a da nossas compas, e a de todas aquelas pessoas com quem nos reconhecemos na mesma luita.

Queremos eliminar da nossa mente e da nossa práctica a noçom de castigo, e vislumbrar umha justiza que nada tem a ver com leis, polícias, juízes, fiscais ou cárceres, e a mentalidade e relaçons que istos geram.

De nengum jeito desmerecemos nem desprezamos a luita que levam adiante as compas que apoiam e se solidarizam no terreno legal com as pessoas e compas reprimidas, torturadas, assassinadas, encarceradas ou perseguidas polo Estado e as suas instituiçons. A sua constância e firmeza contra a repressom inerente a qualquer Estado e Governo som um ejemplo de luita, singelamente, elegimos encarar esta situaçom desde as nossas possibilidades e em coerência com a nossa visom e os nossos valores, comprendendo o que isto implica.

Nom nos alcança nem queremos que algum polícia ou responsável político termine tra-las reixas. Queremos que os cárceres, a polícia, os tribunais e os juízes; o Estado, o Capital e todos os que servem à sua dominaçom deixem de existir; polo que apostamos à autonomia, afirmando a liberdade, negando a autoridade.

Mais informaçom em:

- Biblioteca Los Libros de la Esquina

- Sala Alberdi

Video do despeje e a repressom ( autoria AntenaNegraTV e Indy Buenos Aires )

Leer más...

11 mar 2013

Nº 20 da Revista Anarquista Argentina "Parrhesia"

Recebemos na nossa caixa de correios a notícia de que este nº 20 desta revista realizada em Bahía Blanca (Argentina) por compas anarquistas já está na rede a disposiçom de quem quiger (acá) para a sua descárrega e/ou leitura.

"Ao tomar-se polo que nom som, ao imaginar-se numha configuraçom diferente da real, os homes evitam o trágico, é certo, pero passam inadvertidos ante si mesmos. No despreço aos crêntes, nom me parecem nem ridículos nem dignos de lástima, pero me parece desolador que prefiram as ficçons tranquilizadoras das crianças às crueis certidumes dos adultos".

Em "Leer más" tendes acesso ao índice desta revista (e nesta ligaçom podedes aceder aos antériores números)

PARRHESIA Nº20

- AMOR E ANARQUIA

- QUE É O PODER? PRIMEIRA PARTE

- AS VERDADES DE COCA COLA COMPANY

- OS INTELECTUAIS

- DEUS FALAVA EM SUECO, ADAN EM DANÉS

- ANARQUISMO EM AMERICA LATINA

- DE SAQUEIOS E EXPROPRIAÇONS

- COMUNIDADE E AMOR LIVRE II

Assinam www.laletraindomita.blogspot.com.ar
Leer más...

29 ene 2013

Carta de preso de Bariloche (Argentina) exigindo a liberdade dxs presxs dos saqueios de dezembro passado

Recebeda por correio dxs compas de Parrhesia:

LIBERTAD

Hola, hoy me encuentro en las garras del enemigo, junto a dos compa (Maxi y Pablo) y otras tres valientes luchadoras (Blanca, Tana y Pato) también encerradas por romper el silencio con el que pretenden atemorizar a lxs pobres. Más que por entorpecer el negocio del turismo y el tráfico de mercancía en camiones, nos castigan por solidarixs, por luchadorxs.

Estamos exigiendo la liberación inmediata de cinco personas (tres de la cooperativa 1 de mayo y dos chicas de los barrios marginados) acusadas de instigar a los saqueos del pasado 20 de diciembre.

Los saqueos fueron en todo el país, en mas de cuarenta ciudades, hubieron cinco muertos (cuatro en Rosario, uno en Tucuman), No se sabe cuantxs detenidxs hay en esas jornadas, acá en Bariloche son cinco lxs encarceladxs ( tres de las chicas en huelga de hambre - Fiske Menuko),dxs profugxs y ahora nosotrxs seis.

En esta ciudad fueron miles lxs que saquearon, y como siempre el castigo arbitrario a lxs cincos es un mensaje de amenaza para todxs lxs pobres de la ciudad.

No olvidemos las tres muertes y los enfrentamientos de junio de 2010, acá hay un pueblo tan humilde como valiente y solidario, aunque lo quiera quebrar con represión y alcohol.

Con respecto a los saqueos el único instigador es el echado intendente Goye que los anuncio, e incluso es cínico que lxs mismxs políticxs (gobernadorxs y otros figuronxs) admitieron que los saqueos son expresión y respuesta a la pobreza que nos imponen, en esta ciudad el dinero circula en euros y la riqueza natural es abundante, si no estuviera alambrada.

Desde otra dimensión, porque no se considera a los saqueos como un estallido social similar al del 89 y al del 2001, en ese entonces los detenidxs fueron liberadxs por decisión del poder ejecutivo, a luchar pues por la comprensión de la revuelta espontanea y la libertad por todxs lxs secuestradxs por esa jornada.

También se precisa pensar en el contexto represivo que sufrimos dentro del territorio dominado por el estado Argentino en los últimos años. El aumento de las fuerzas represivas en las calles, fuerzas militares son quienes nos encerraron, los asesinatos a modo de gatillo facial, el constante aumento de la sociedad carcelaria y las torturas diarias que allí se ocultan. Es la dictadura de clase, el régimen capitalista, la esclavitud moderna.

Haciendo memoria de los últimos asesinatos por resistencia a esta dictadura: Roberto López, la señora y su bebe atropellado por un gendarme, un niño recientemente de la comunidad Qom en Formosa, Cristian Ferreira y Gabriel Galván en Santiago del Estero, Mariano Ferreira en Buenos Aires, lxs cuatrxs muertxs por el ingenio Ledesma y en Jujuy también, el muchacho asesinado por la Patota salas-CTA, lxs cuatrx inmigrantes en el parque indoamericano, Daniel solano desaparecido en choele-choel junto a otro campesino paraguayo por querer hacer huelga, Juan Calos Herazo en Mendoza hace mas de cinco años, Carlos Fuentealba en Neuquén, Julio López, Darío y Maxi y cuantxs que olvido o que nunca nos enteramos.

Estas palabras son sencillas, son un llamado a luchar, a organizar el descontento a este sistema, a alimentar el sueño de otro mundo con la certeza que somos muchxs, de que la esperanza crezca con cada gesto solidario, con cada nuevxs conpañerxs que sentimos en la lucha.

Un saludo especial a Freddy, Marcelo, Juan, Carla e Iván , secuestradxs el estado chileno, otro a todxs lxs Peñi y lamueng que resisten y avanzan a semejante maquina de guerra en el walMapu, otro gigante a Henry y Krudo encerrado por el gobierno social-fascista depredador de la pacha de Evo Morale. ( una anécdota: la semana pasada nos echaban de la marcha contra la mega minería por reclamar la libertad de lxs presxs del saqueo, de nuevo, la dictadura de clase).

Un abrazo de amor a cada unx de mis mxs queridrxs, algunx bien cercas y otrxs mas lejos, todxs en el corazón, otro abrazo a cadx compañerx que conoci en esta vida de lucha, estoy bien, muy bien acompañado y orgulloso de continuar lo que arranco el veinte de diciembre del 2001.

LIBERTAD A TODXS LXS PRESXS DEL SAQUEO
MIENTRAS EXISTA MISERIA HABRA REBELION
VIVA LA ANARKIA!!!!!


Colibri (enjaulado)
Leer más...

1 oct 2012

Reivindicación de ataque incendiario contra coche da policía [Arxentina]

Comunicado:
Campaña raticida,Quemamos un nuevo auto Volkswagen rojo, perteneciente a la Brigada de Investigaciones de la Comisaría 7 de once. En las calles Irigoyen y Jujuy. En la Semana de Agitación y Propaganda por los Presos de la Guerra Social en todo el mundo del 21 al 30 de septiembre. Y tambien en el contexto que nos toca sobrevivir en Buenos Aires. Nos estamos acercando… Saben que los vamos a atacar por los asesinados de la línea sarmiento, y sus cómplices del Estado y la empresa de trenes TBA, saben que los vamos a atacar por la suba de los boletos que obligan a formar parte de una lista de control social atra vez de su tarjeta SUBE, saben que los vamos a atacar a los cerdos empresarios que nos venden por alimentos, venenos de mierda. Y sobre todo saben muy bien ustedes cerdos de la policía que son los esclavos de los ricos y no hacen mas que matar, torturar y encerrar. Que serán los primeros en caer. Fuerza y dignidad para todx lxs compañerxs presxs, en Italia, Bolivia, Chile, Mexico, Grecia, Suiza, Indonesia, Alemania, Rusia… ¡GUERRA A LA POLICIA SIEMPRE!

NÚCLEO DE LA CÓLERA / FAI

Copiado de ContraInfo
Leer más...

7 sept 2012

Ataques incendiarios na Arxentina en solidariedade cxs compañeirxs anarquistas detidxs en Italia


Comunicado:
Los defensores del orden y sostenedores del sistema han dado un nuevo golpe contra
lxs compañerxs anarquistas en Italia, la enesima operacion represiva, con una serie
de allanamientos que buscan terminar con las practicas rebeldes que las insurrectas
del mundo siguen extendiendo solidariamente por unas ideas de libertad que son
bienvenidas por lxs demas compañerxs, con las partiuclaridades que cada una tiene en la region donde se desarrolla la lucha.

Se ha logrado coordinar una forma de actuar que esta dando buenos frutos para lxs
que pensamos que no hay nada mas que esperar para pasar a la accion y atacar de
multiples maneras a la autoridad que se impone en cada rincon del planeta.

Es valida la critica que podemos hacernos sobre la eficacia de nuestros golpes
contra el Estado y el Capital mundial, pero siempre y cuando la misma tenga como
objetivo la extension de la insurreccion no solo en el aumento del poder de la
fuerza que disponemos sino tambien con la agilidad y por ende la constancia con la que damos inesperados focos de resistencia ante los continuos avances de la
dominacion en todas sus formas.

Nos hacemos responsables de querer generar el caos y la destruccion en la ciudad de Buenos Aires, por eso quemamos autos en Recoleta el 25,26 de Agosto.
El 2 de Septiembre a las 2 horas, quemamos una camioneta de la Embajada de Italia en la esquina y frente a su fortaleza y puesto de seguridad.

Amig@s de la Tierra / Federacion Anarquista Informal
Leer más...

3 may 2012

Ataque contra a sede da Unión Europea en Buenos Aires

Comunicado:
"Para ser sinceros hemos de reconocer que la razon por la cual atacamos la sede diplomatica de la Union Europea ha sido en un principio hacerle saber a los compañeros griegos que se encuentran en huelga de hambre, y a los compañeros italianos que en los utlimos dias han sufrido allanamientos y detenciones, que nosotros estamos aquí y que a pesar de la distancia abrumante nos separe esta no impedira que nos sintamos complices en la guerra revolucionaria.
Pero las detenciones de los compañeros chilenos dias pasados en el marco del juicio “Banco Security” nos dio un golpe de lleno a la mandibula, por ende no podemos evitar reivindicarlos.A los ya mencionados y a los que aun no hemos mencionado es que este hermoso gesto de amor va dirigido.
Asi mismo es una llamada de atencion a los capitalistas y a sus mercenarios. Recuerden que los ataques a los simbolos del PODER, van a seguir extendiendose. Sus coches, policias, bancos van a arder y volar por los aires.
A los grupos e individuos que al igual que nosotros tienen la posibilidad de luchar de este lado de los muros de las prisiones les decimos que es necesario extender la ofensiva contra el Poder.

A SEMBRAR EL TERROR DENTRO DE CADA CORAZON AUTORITARIO.
A EXTENDER EL CAOS
A EXTENDER Y FORTALECER LA FEDERACION ANARQUISTA INFORMAL.

NUCLEO DE CONSPIRADORES POR LA EXTENSION DEL CAOS / FEDERACION ANARQUISTA INFORMAL"

tirado de rojoscuro.blogspot.com
Leer más...

1 dic 2011

Novembro “explosivo” doutro lado do charco

Dende a proclamación dende Grecia da Federación Anarquista Informal –Frente Revolucionario Internacional (FAI-FRI) por parte da Conspiración de Células do Lume, multiplícanse os atentados e sabotaxes ó longo do mundo, xa sexan reivindicados baixo estas siglas, baixo outros epígrafes antiautoritarios ou sen firma de ningún tipo.
Especialmente prolíficas foron as accións subversivas en Latinoamérica durante o mes pasado. A continuación facemos un breve resumo da ducia longa de ataques en Chile, México e Arxentina aparecidos nas páxinas contrainformativas anarquistas:

Chile:
O mércores 30 de novembro (ousexa onte) un artefacto explosivo detonaba no caixeiro automático do banco BCI, entre as rúas “los olmos” e “los plátanos”, unha persoa foi detida nas proximidades acusada desta acción.
O día anterior, 29 de novembro, de madrugada, un extintor recheo de pólvora estoupaba fronte a Fiscalía Local da Florida.
Un día antes, o 28, tocáballe o turno a Fiscalía Militar de Santiago, tamén cun extintor recheo de pólvora e provisto dun temporizador.
O 27 os atentados sucedéronse en Valparaíso. Primeiro na automotora Hernandez Motores e logo no Banco Falabella, ambos desactivados pola policía. Panfletos atopados nas inmediacións reivindicaban as accións en solidariedade con Luciano Pitronello (tortuga), anarquista chileno, víctima da súa propia bomba, ó que xulgaban ese mesmo día.
O día 24 unha bomba de ruido atentaba contra o “Circo Los Tachuelas” en Maipo, reivindicado polo “Grupo de Acción Directa Circo Sin Animales” en memoria do animalista británico Barry Horne, morto hai dez anos, e contra a explotación de animais nos circos.
Un comunicado firmado polos grupos: “Caravanas iconoclastas por el libre albedrío”, “Banda antipatriótica Severino de Giovanni” e “Banda dinamitera Efraín Plaza Olmedo” , aparecido a finais de novembro, solidarízase coa Conspiración de Células do Lume e coa FAI-FRI, aínda que non se adxudican ningún atentado en concreto (pero falan deles en xeral).
Temos que lembrar que en Chile existen varios procesos penais en curso contra anarquistas acusados de colocación de explosivos: o xa mencionado caso de “Tortuga” e o coñecido como “Caso Bombas”.

México:
As “Células Autónomas de Revolución Inmediata Praxedis G. Guerrero” (CARI-PGG) reivindicaron varios paquetes bomba compostos por tubos recheos de dinamita e enviados na primeira quincena de novembro. Concretamente o enviado ó arzobispo Norberto Ribera, adxudicado pola ”Célula Anarquista y Revolucionaria Gabriella Segata Antolini” das CARI-PGG, e o enviado ó procurador de xustiza Miguel Mancera na “Procuradoría General de la República” polo “Núcleo Insurrecto Solé-Baleno”, tamén das CARI-PGG. Ambos paquetes os desactivou a policía. Do mesmo xeito este último grupo das CARI-PGG desminte a súa participación nun paquete bomba enviado ás oficinas de Green Peace.
Unha célula da Federación Anarquista Informal reivindicou dúas bombas feitas con botellas de gas e colocadas en Toluca os días 18 e 27 de novembro contra un banco e nunha praza respectivamente.
Por último no tocante a México, o día 23 de novembro, o que aparentaba ser un artefacto explosivo apareceu abandonado nunha rúa de Iztacllo (DF) sen que polo de agora se coñezan ben os feitos nin a autoría.

Arxentina:
A finais do mes pasado un artefacto explosivo detonou fronte a comisaría 1 de Avellaneda. O atentado o reivindicou a "célula insurrexional antikarcelaria Eduardo Maria Vazquez Aguirre".
Os “Amigos de la Tierra/ FAI” reivindicaron tamén a quema de coches en territorio arxentino nun comunicado aparecido no mes de Novembro.

Toda a información a tiramos de diversas novas aparecidas nas páxinas “Cúlmine” e “Viva la Anarquía”.

Leer más...

31 dic 2010

Bombas en Grecia y Chile el 30 de diciembre


Una artefacto explosivo de considerable potencia (la prensa habla de TNT) escondido en una motocicleta hizo explosión a las 8:20 de ayer, 30 de diciembre, frente a los juzgados de lo administrativos de la capital helena, causando considerables destrozos en la fachada de la sede judicial y destruyendo algunos coches aparcados en las inmediaciones. Una llamada de aviso 40 minutos antes de la deflagración permitió desalojar la zona. La prensa especula con que el atentado puede estar relacionado con el juicio contra activistas del grupo de guerrilla urbana “Conspiración de Células del Fuego” que está previsto que comience el próximo 17 de enero.
Mientras tanto, en la capital Argentina, un artefacto explosivo, en esta ocasión de mucha menor potencia, detonaba frente a la embajada Griega. Quizá en respuesta al llamamiento internacional que comenzó con los 14 paquetes bomba destinados a embajadas que se adjudicó la Conspiración de Células del Fuego en Grecia y que continuó la Federación Anarquista Informal en Italia con tres paquetes bomba contra otras tantas sedes diplomáticas ( Griega, Suiza y Chilena), con dos heridos de consideración en esta ocasión.

Con motivo de este último ataque, reivindicado por la célula Lambros Fountas de la FAI, se ha producido un cruce de comunicados entre grupos Griegos y Chilenos. Por una parte los miembros encarcelados del grupo heleno “Lucha Revolucionaria”, al que pertenecía el fallecido Lambros Fountas, han pedido públicamente que no se use el nombre de su compañero para acciones en las que se produzcan víctimas civiles (por los funcionarios heridos de las embajadas, trabajadores de escasa relevancia en las mismas), puesto que su grupo nunca emprendería acciones de este tipo. Mientras tanto un comunicado firmado por “Algunos Insurrectos” y referente a grupos anarquistas chilenos expresa su solidaridad hacia la célula de la FAI y se opone a lo expresado por los revolucionarios griegos.

Comunicado de “Lucha Revolucionaria” (de algo deficiente traducción) extraído de “A las barricadas”:

Acerca de la carta - bombas que fueron enviados a las embajadas de Chile y Suiza en Roma el 23/12/2010, que tuvo como consecuencia la lesión de dos funcionarios y la responsabilidad asumida por la organización fue "Federazione Anarchica Informale - FAI - Revolucionario De la célula Lambros Fountas ", tenemos que manifestar lo siguiente:

Como Lucha Revolucionaria siempre estábamos eligiendo para llevar a cabo acciones que un objetivo político. Estábamos siempre con el objetivo de la situación - quo, las estructuras y los que representan y protegen. Estábamos organizando ellos (nuestras acciones) de tal manera, por lo que, para evitar lesiones de las personas que no estaban entre nuestros objetivos políticos y que nunca se han llevado a cabo acciones que podrían resultar de la lesión, por ejemplo, de un funcionario de la embajada al azar, ya que ocurrió en los casos anteriores con la letra - bombas.

El marco anterior ha sido siempre un principio de acción para todos nosotros y, por supuesto, un principio de nuestro compañero muerto - miembro de la organización, Lambros Fountas. Por esta razón pedimos que no sucede acciones de este tipo en el nombre de nuestro compañero.

Roupa Pola, Maziotis Nikos, Gournas Kostas

About the letter - bombs which were sent to the embassies of Chile and Switzerland in Rome on 23/12/2010, that had as a result the injury of two officials and the responsibility was taken by the organisation "Federazione Anarchica Informale - FAI - Revolutionary Cell Lambros Fountas", we have to state the following:

As Revolutionary Struggle we were always chosing to bring out actions which a political aim. We were always aiming on the status - quo, the structures and those who represent and protect it. We were organising them (our actions) in such a way, so that to avoid injuries of people who were not among our political targets and we would have never brought out actions which could result the injury for example of a random embassy official, as it happened in the cases above with the letter - bombs. The above framework has always been a principle of action for us all and of course a principle of our dead comrade - member of the organisation, Lambros Fountas. For this reason we ask for not happening actions of such type in the name of our comrade.

Pola Roupa, Nikos Maziotis, Kostas Gournas

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=1242827


Comunicado de “Algunos Insurrectos” extraído de la página de contrainformación “Hommodolars”:

colaboracion solidaria

Queremos saludar a la FAI-Célula Revolucionaria Lambros Fountas, por los recientes ataques a las embajadas de Chile y Suiza, en Italia. Y a propósito de las críticas hechas a estas acciones, por los presos políticos de Lucha Revolucionaria (Grecia), los compañeros Pola Rupa, Nikos Maziotis y Kostas Gurnas, están en todo su derecho a emitir comunicados y hasta criticar las acciones de otros grupos insurreccionalistas. Pero queremos decir que el funcionario de una embajada del Estado de Chile, es un objetivo político, no lo vemos como una persona ajena "al sistema, sus instituciones y quienes las representan y protegen". Hoy nosotros señalamos que cualquier funcionario de una legación diplomática, del embajador al portero, es un potencial objetivo a atacar, es un representante de la maquina de terror que son los Estados. Desde acá le queremos decir a la Federación Anarquista Informal, y esperamos que lleguen a oir nuestras voces, que estamos orgullosos de que uno de los grupos federados en ella, se llame "Hermanas en armas-Núcleo Mauricio Morales/FAI". Eso es internacionalismo, con palabras y actos. Al querido Mauricio, lo llevamos en nuestros corazones. Porque su muerte, y la de todo revolucionario caído en combate, es un llamado eterno a luchar. Pueden ser reivindicados por todo compañero que se lance a la alegría del combate, en cualquier parte del mundo. Sus nombres y sus ejemplos vuelan libremente. No son propiedad de nadie.

¡HONOR Y GLORIA AL COMPAÑERO MAURICIO MORALES!

¡HONOR Y GLORIA AL COMPAÑERO LAMBROS FOUNDAS!

¡VIVA LA FAI!

Desde el territorio de Chile, Algunos Insurrectos.
Leer más...

18 sept 2010

Bombas en Chile y Argentina en solidaridad con los presos mapuches

Sendos atentados sucedidos en los últimos días en Santiago (Chile) y Buenos Aires (Argentina) tienen como fin apoyar la huelga de hambre de los presos mapuches chilenos que se alarga ya por mas de dos meses.
El primero de los atentados tuvo lugar en el barrio porteño de Recoleta, donde un artefacto explosivo causó importantes daños materiales en las oficinas de “American Airlines” y “Alitalia”. La bomba detonó en torno a las 4:00 de la madrugada del pasado día 16 de septiembre en una galería comercial del mencionado barrio de Buenos Aires y fue reivindicado, mediante panfletos encontrados en las inmediaciones del lugar del atentado y por un comunicado enviado a Hommodolars, por el grupo “la vandalika teodoro suarez”.
A las 23:45 del mismo jueves 16, otro artefacto explosivo volaba el poste de soporte de un transformador eléctrico en la Avenida Las Flores de la comuna de Las Condes de Santiago de Chile. La bomba, que estaba compuesta por medio kilo de TNT reforzado con nitrato de amonio, e iniciada por un sistema de relojería lento (para evitar victimas, dice el comunicado), fue reivindicada por medio de un correo electrónico enviado a Radio Bio-Bio por el Comando Alex Lemún (nombre de un mapuche muerto a tiros por la policía).

Ambos atentados se enmarcan en una campaña solidaria con los presos políticos Mapuches, en huelga de Hambre desde el pasado 12 de julio para protestar contra la persecución sistemática, por medio de la ley antiterrorista, de la que son victimas los miembros de este pueblo.
Por otra parte, en territorio Mapuche se suceden los enfrentamientos entre Carabineros y Weichafes (jóvenes guerreros Mapuches). El último, que se extendió por más de tres horas el pasado viernes 17, se debió a la toma del fundo La Romana, propiedad de la familia Urban, en la provincia de Malleco.

Comunicado atentado de American Airlines extraído de Hommodolars:
Extamos en guerra!
No hay vuelta atrás!
En una axion directa kontra el Estado-karcel-kapital y la sociedad ke lo fortalece... y de entre lax sombrax de la noche hemos vuelto a romper la fixion de paz social en la ke se mueve esta sociainseguridad.... mientrax las karceles hierven de personas, los ríos se sekan, el agua se envenena, la lluvia kema y el sol ya no brilla....lxs no deseadxs por este estado-kapital-karcel...demostramos kon este (akto) ke las Kosas no son tan bonitas komo las muestra Tinelli y la ilusión televisiva!
Solidaridad kon lxs presxs politikxs mapuches secuestrados por el estado-karcel-kapital en Chile y Argentina.... a 66 dias de huelga de hambre en los centros de exterminio del Estado-karcel-kapital-demokrata de chile.... KE LOS 200 AÑOS NO SEAN EN PAZ!
Guerra a kienes apoyados por ejercitos, Koorporaciones, policias y opinion publika, matan enkarcelan y domestikan, para así dar paso a proyektos mineros, hidroelectrikos, petroleros, forestales, ganaderos y un sin fin de emprendimientos "bien intencionados", en desmedro de la vida de lxs seres ke allí habitan y del entorno...
La unika forma de ke esto se akabe es con la salida inmediata de de lxs territorios okupados por el Estado y sus estrukturas de kontrol, así komo también de nuestras vidas....
LIBERTAD A TODXS LXS PRESXS, AUTONOMIA Y TERRITORIO PARA EL PUEBLO MAPUCHE
(PUELMAPU Y GULUMAPU)
EJEKUCION DE LXS CARCELERXS.
A romper la paz de lxs rikxs
POR LA LIKIDACION SOCIAL....
A masifikar los grupos autónomos de atake!!!!!
POLVORA Y MATAFUEGOS PARA TODXS!!!!
LA VANDALIKA...TEODORO SUAREZ
NI CHILENOS NI ARGENTINOS!!!
INTERNACIONALISTAS!!
PD: Una agrupación dexkonocida ke kon rekortes de papel hace distintos kuestionamientos!



Enlace a la noticia del periódico empresarial chileno “la tercera” en el que se “informa” del atentado reivindicado por el comando Alex Lemún (aquí) y en la página Web de Radio Bio-Bio (aquí).
Leer más...

8 ago 2010

Relación de los recientes atentados con bomba sucedidos en Chile y Argentina


Una bomba confeccionada dentro de un extintor y provista de un sistema de activación mixto fue desactivada por la policía el 4 de agosto en la ciudad chilena de Viña del Mar, en una plaza cercana al Palacio Presidencial. La ubicación del artefacto, situado dentro de un contenedor de basura, fue avisada mediante una llamada anónima a una emisora de radio local.
En Argentina, la noche del 2 de agosto, una bomba casera hizo explosión frente a los cajeros automáticos de una sucursal del banco Santander Río en Buenos Aires. Pocos días antes, el 30 de julio, la policía porteña desactivaba otro artefacto parecido situado frente a un centro de reclutamiento de la propia policía metropolitana.
Comunicados:

Viña del Mar, Chile:
Los perros guardianes de los ricos lo desactivaron, pero el mensaje es claro.....estamos en guerra, guerra contra los ricos y el estado, contra su sistema de explotacion que mercantiliza todo, y contra su sistema de control que buscan domesticarnos.
Nos reimos en su cara...a pasos de la residencia presidencial atacamos y desaparecimos.
Un saludo suversivo a los weichafe que resisten en el walmapu!
Presxs del mundo a la kalle!
Por la anarquía!
Guerra al estado y el capital!!!

-Banco Santander Río, Buenos Aires, Argentina:

El dia lunes 2 de Agosto de 2010 a las aproximadamente 2AM exploto una bomba en la sucursal del Banco Santander Rio de Triunvirato y Monroe (Villa Urquiza) para demostrar que las Celulas Revolucionarias siguen en pie de guerra.
De esta manera tambien demostramos que en contraposición con lo ocurrido anteriormente en el Banco Frances de Almagro, este tipo de acciones pueden resultar exitosas con los objetivos de los compañeros anarquistas que son el atacar los símbolos e instituciones del Estado/Capital. Sin dejar huellas se ha cometido este hecho, sin dejar rastros que permitan a los verdugos identificarnos. Queda claro que estos ataques se pueden seguir realizando y que tambien se puede apuntar a mucho, a otros blancos que le generen al enemigo mucho mas daño. Por el momento asi actuamos, destruyendo los bancos, los unicos y verdaderos ladrones de esta sociedad.
Le hacemos la guerra a los poderosos y a toda la sociedad carcelaria, pero por el momento no hemos causado victimas intencionalmente, por eso usamos nuestra inteligencia para poner nuestras bombas en lugares precisos.
Saludamos a todos los compañeros que luchan dia a dia contra este sistema de opresión que causa miseria y hambre en el mundo entero, tambien a los complices a favor de la revuelta por un cambio radical de esta sociedad, a los aspirantes de la libertad.
CADA CORAZON ANARQUISTA ES UNA CELULA REVOLUCIONARIA

-Contra la policía metropolitana (y otras acciones) en Buenos Aires, Argentina:

Damos la bienvenida a los camaradas clasistas del colectivo Clasista 22 de Agosto de Tucuman; Nucleo Hilda Guerrero de Molina que se unen a nuestro esfuerzo contra el Capital explotador , el estado , la Policia Mercenaria y la Burocracia Sindical, los camaradas al unirse a nosotros efectuaron un Ataque a un Burocrata Sindical del Gremio de Vialidad Provincial de Tucuman verdadera mafia al servicio del Gobierno de Alperovich, tirotearon la vivienda de uno de estos sicarios y le dejaron una clara advertencia sobre que de continuar su actividad sindical y el patoterismo a miembros clasistas del sindicato seria castigado por estas acciones.

Asimismo compañeros anarquistas de Salta atacaron la sede Gremial de Camioneros de Salta produciendo destrozos y pintadas en el interior de ese reducto de Burocratas sindicales que sirven de patota del caudillejo salteño Romero, luego de este hecho se vio pedir proteccion al Secretario General de Salta de ese Sindicato habitual patotero al servicio de ese representante de la explotacion del estado.

Para concluir el Nucleo Simon Radowtzky de la Brigada Luciano Arruga coloco 2 bombas en la sede de entrenamiento de la Policia Metropolitana durante la madrugada del sabado, lamentablemente las bombas fueron desactivadas por los micos de la Policia Federal habra mas suerte la proxima vez y le volaremos las manos a esos siervos del sistema.

Brigada Luciano Arruga

Nucleo Simon Radowtzky

Nucleo Hilda Guerrero de Molina

Libertad a Martino, La Galle y otros presos de la Guerra Social


Texto confeccionado a partir de noticias extraídas de “Hommodolars”, “Afilando Nuestras Vidas” y de la prensa y T.V. empresarial chilena.
Leer más...

22 jul 2010

Comunicado de la Brigada Luciano Arruga en respuesta al de las “Celulas Revolucionarias” (Argentina)

Comunicado:
Por el presente vamos a clarificar una serie de puntos que los camardas de Celulas Revolucionarias han expresado con respecto al accionar nuestro.
1) En el caso de la primera adjudicacion hubo un error por parte del camarada que lo difundio, el pertenece al Nucleo Simon Radowtzky que anteriormente habia publicado una adjudicacion bajo el nombre de las Celulas Revolucionarias y considero publicarlo de esa manera, en comunicados posteriores se rectifico eso reivindicando como Brigada Luciano Arruga y el nombre del nucleo.
2) En el caso de los Ataques de Cipolleti lamentablemente cayo victima de la bomba un inocente trabajador que trabajaba por minucias y migajas de este regimen explotador, los peñis del nucleo habian observado que anteriormente al ponerse una bolsa de basura en el lugar , el que retiro el bulto fue un policia asi que consideraron que poniendo la bomba en el lugar solo se dañaria a un mico del sistema, lamentablemente no fue asi el nucleo de la zona esta haciendo una autocritica por este hecho y va a planificar mejor futuros atentados.
Nosotros somos mayoritariamente anarquistas y coincidimos en una mayor parte con lo expuesto por las celulas revolucionarias, pero hemos decidido comenzar un proyecto propio con nuestra Brigada Luciano Arruga.
En el mapu nuestros nucleos apoyaran la lucha contra la policia y el estado opresor, aparte de secundar a los Mapuches Autonomos en su lucha por la tierra y libertad, contra los gobiernos de la provincia de Neuquen del MPN y en rio negro contra los apoyados por el estado nacional, que se nota que no hay apoyo a las investigaciones de abuso policial por ser una provincia “aliada” del partido del sistema dominante.
Asimismo nuestra guerra es contra el estado y la iglesia verdero opio y destructor de la libertad del hombre.
Tambien colaboramos con un grupo de camaradas clasistas que han decidido unir su destino al nuestro de verdaderos antisistema luchando contra la burocracia sindical.
Guerra al Estado y al sistema que corrompe la libertad del hombre!
Libertad a los presos por luchar Martino, La Galle y tantos otros
Brigada Luciano Arruga
Nucleo Juan Bianchi
Colectivo Clasista 22 de Agosto
Nucleo Diego Petrissans
Nucleo Boneafoi – Carrasco
Nucleo Cardenas – Fuentealba
Nucleo Simon Radowitzky
Nucleo Leandro Morel
Nucleo Heroes de la Semana Tragica


Extraído de "Liberación Total" (http://liberaciontotal.entodaspartes.net/)
Leer más...

21 jul 2010

Comunicado de “Células Revolucionarias” a tenor de las involuntarias victimas de sus últimas acciones (Argentina).


Varios grupos integrados en las “Células Revolucionarias”, que en los últimos tiempos han venido realizando una campaña de atentados contra diversos símbolos del capitalismo en Argentina, emiten un comunicado en el que lamentan el nefasto resultado de una de sus últimas acciones, en la que una chica resultó herida por la explosión de un artefacto en un cajero automático. También hacen referencia a la muerte de un barrendero en otro atentado con bomba frente a una escuela de policía en Río Negro y reivindicado por la “Brigada Luciano Arruga”, que también se dice de las “Células Revolucionarias” en sus comunicados, y a la que piden posicionarse sobre tan lamentable asunto.
Comunicado:

Ante los ultimos hechos de mediatico conocimiento, hemos decidido lanzar este segundo comunicado a fin de sentar nuestro posicionamiento al respecto.

Desde la accion contra el Banco Frances de Almagro el 4/7, en recuerdo de los asesinados por la policia de Bariloche, se han dicho muchas cosas, a nivel mediatico, policial e incluso militante.
Nosotrxs al respecto creemos que deben ser lxs propios compañerxs del grupo que llevo adelante esa accion (Brigada Andrea Salcedo) lxs que en algun momento lanzen su comunicado, esperamos sea pronto.

Por nuestra parte, y luego de haber hecho circular este boceto por ciertos medios, estamos segurxs que la intencion no era lastimar a la mujer que paso caminando por la puerta del lugar, esto lo sabemos porque aun sin conocernos todxs, sabemos que los que adhieren al proyecto de Células Revolucionarias, no creen en la necesidad de atacar a personas “circunstancialmente” o “casualmente”.

Nuestra violencia esta dirigida contra los simbolos de Poder y sus defensores, dicho de manera resumida, entre golpear a un uniformado o a un transeunte que apoyo a lxs uniformadxs, nos decidiriamos rapidamente por la primera opcion, por mas que se pueda discutir los grados de responsabilidad de cada unx en esta sociedad sirviente y carcelaria.

Los medios han hecho un festin de este hecho, enseñando en conjunto con la policia, la cara de dos personas, y acusandoles de terroristas.
Nosotrxs simplemente decimos que terroristas son los que bombardean poblaciones enteras asesinando hombres, mujeres y niñxs, lxs que encierran a miles de personas en verdaderos campos de concentracion por romper las leyes impuestas por lxs ricxs, lxs que con sus mentiras y difamaciones buscan anular cualquier posibilidad revolucionaria. EL ESTADO Y SUS SOSTENEDORES SON LXS UNICXS TERRORISTAS!!!!

No quisieramos dejar pasar esta oportunidad para dirigir unas letras a lxs integrantes de la Brigada Luciano Arruga, que mediante diversos nucleos se han adjudicado dos expropiaciones, incluyendo arriba el nombre de Celulas Revolucionarias… Nos pareceria muy interesante que sacaran un comunicado con su posicionamiento, ya que entendemos su llamamiento como una adhesion, mas aun nos pareceria importante que se pronunciarian sobre los hechos recientes en la patagonia argentina, en donde murio una persona que creemos sinceramente no era el objetivo que se pereguia con dicha accion . De este modo podremos saber si congeniamos en nuestras practicas y teorias.

Avisar que las Células Revolucionarias siguen en pie de guerra, no damos un paso atras, redoblaremos nuestras medidas de seguridad para evitar accidentes no deseados, y para dañar mas profundamente al enemigo.

No somos vanguardia, no somos clasistas, no somos iluminadxs.
Somos individuos que desean la libertad, aqui y ahora

¡CADA CORAZON ANARQUISTA ES UNA CELULA REVOLUCIONARIA!

Brigada Salvador Puig Antich
Nucleo Xose Tarrio
Brigada Severino Di Giovanni
Brigada Mauricio Morales

Este comunicado ha sido extraído de: Liberación Total (http://liberaciontotal.entodaspartes.net/)
La foto es del atentado contra el banco francés en la que una chica resultó herida.

Leer más...