27 nov. 2013

Tod@s somos Mateo Morral

Co gallo de profundizar no tema da criminalización do anarquismo nos falsimedios, aportamos este comunicado solidario asinado por "anarquistas de barcelona" e que copiamos e traducimos de Indymedia Barcelona:

O 13 de novembro de 2013 foron detidas 5 persoas, compañeiras anarquistas, en Barcelona, acusadas de pertencer a unha "organización terrorista" e de ser as autoras da colocación do artefacto explosivo da basílica do Pilar. Trasladadas á Audiencia Nacional, 3 delas foron liberadas con cargos 5 días máis tarde, sendo as outras dúas compas encarceradas. Todas teñen as acusacións de "pertenza a organización terrorista", "estragos en grao de consumación", "estragos en grao de conspiración". As compas encarceradas, Francisco e Mónica encóntranse actualmente en réxime FIES 2 nas prisións madrileñas de Navalcarnero e Estremera. Encóntranse ben de ánimo e con moita forza.

Toda a "operación policial" se viu envolvida nun alto grao de sensacionalismo mediático, facendo moito fincapé a prensa na perigosidade das detidas (publicando mesmo as súas fotos malia estar prohibido polo código deontolóxico xornalístico), na súa pertenza a unha organización terrorista cun nome máis longo que o dunha peli de Almodóvar e na perigosidade e o carácter internacional desta, pobre imitadora de Al-Qaeda. Claramente a prensa estaba a facer público o que os mandos policiais lles dicían que tiñan que publicar. Cumprindo o seu papel, trataban de crear un clima de medo e alarma entre unha poboación cuxas preocupacións non son as da sorte dunha igrexa ou as de morrer nun atentado anarquista, senón as das consecuencias cotiás máis cruas do despoxo capitalista e as agresións do Estado.

Se terrorista é quen infunde terror, os mass media non lle van á zaga a Al-Qaeda.

Que dicir ante esta situación? Simplemente que a tradición anarquista sempre foi fértil nos seus ataques e defensas contra o poder, de palabra e de obra, mediante os explosivos, si, pero tamén mediante as folgas, os ateneos ou as publicacións. Sempre quixo construír un mundo sen gobernantes nin gobernados, sen explotación nin opresión, e polo tanto, sempre quixo destruír este mundo da autoridade, da miseria e da infamia, dado que é totalmente incompatible coa liberdade.

Malia o que diga o estado e a prensa, malia o conductismo e pacificación sociais aplicados mediante o civismo e outras ignominias anestesiantes para que a poboación traballe, consuma e cale, a loita contra a dominación continúa polos medios que sexan necesarios, que por violentos ou duros que poidan ser non lle chegan nin á sola dos zapatos á ultraviolencia sistemática do estado e do capitalismo, que condenan á explotación, á fame e á morte a miles de millóns de persoas.

Que dicir da igrexa católica? Artífice de miles de mortes, e de adoutrinar e aterrorizar dende a infancia millóns de mentes, de ditar as súas aberrantes ideas sobre millóns de corpos, de facer negocio coa pobreza e o sufrimento. Unha organización xerárquica do terror e a represión como é a Igrexa (de calquera tipo) non nos merece ningunha pena cando é atacada.

Que dicir da monarquía? Parasitaria institución que vive, como a Igrexa, á nosa costa e que cohesiona o estado e o exército, aparatos de represión e autoridade. As desditas da casa real non nos poden ocasionar choro ningún.

Que dicir dos bancos, empresas, políticos...? A súa destrución só poderiamos recibila cun sorriso de felicidade.

Pero nunca se menciona a inxusta e cruel cara inherente aos nosos inimigos. Como non podía ser doutra forma, a orde ha de ser mantida e os factores da desorde illados e combatidos. Nada máis lóxico por parte do estado, do capitalismo e dos seus lacaios. É o seu deber. O noso, o noso deber auto-imposto é apoiar a nosas compañeiras e seguir loitando ata que non quede pedra sobre pedra no edificio da autoridade, ata que non quede cárcere ningún en pé, ata que non quede nunca máis quen lle diga a outra o que ten que facer.

Toda a solidariedade con as detidas de Barcelona, así como todas as compas perseguidas, encarceradas, represaliadas ao longo e ao ancho do globo terráqueo.

Morte ao estado e que viva a anarquía.

anarquistas de barcelona


Enderezos das detidas:

Mónica Andrea Caballero Sepúlveda
CP Madrid VII Estremera
Crta. M-241 km 5,750
28595 Madrid

Francisco Javier Solar Domínguez
CP Madrid IV Navalcarnero
Crta. N-V km 27,7
28600 Madrid

No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada